Аргентина саяхатшысы және саяси қайраткері Анибал Ибарра

Кіріспе

Аргентиналық заңгер және саясаткер Анибал Ибарра (1 наурыз 1958 жылы туған) – Буэнос-Айрес қаласының мэрі қызметін атқарған Аргентиналық заңгер және саясаткер.

Өмірбаян

Ибарра Буэнос-Айрес қаласының оңтүстік аймағында орналасқан Ломас-де-Замора ауданында дүниеге келді. Оның әкесі ПЛРА-ның парагвайлық мүшесі болған, ол Альфредо Стросснер диктатурасы кезінде елден кеткен. Ол Instituto Libre de Segunda Enseñanza мемлекеттік колледжге дайындық мектебінде оқыды және Буэнос-Айрес университетінде заңгер мамандығын бітірді. Сот жүйесінде прокурор болып жұмыс істеді, бірақ 1990 жылы орталық-солшыл партияның – Frente Grande-нің негізін қалаушы ретінде саясатқа қатысу үшін қызметтен кетті. Президент Карлос Менемнің 1976–1983 жылдардағы диктатура басшыларына, 1985 жылғы "Хунталар сотында" сотталғандарға берген кешіріміне қарсы шығуы 1991 жылы бас прокурор Оскар Роджердің Ибарраны қызметтен босатуына себеп болды. Алайда, ол қыркүйек айында Буэнос-Айрес қалалық кеңесіне сайланды және 1993 жылы кеңестің төрағасы болып тағайындалды. Кейіннен ол 1994 жылы Аргентина Конституциясына түзетулер енгізуді бақылаған конвенция мүшесі болып сайланды. Ибарра 1995 жылы Frente Grande, Социалистік партия және басқа да орталық-солшыл партиялар құрған FrePaSo альянсының жетекші мүшесі болды. 1997 жылы Делебративтік кеңес таратылғаннан кейін Буэнос-Айрес қалалық заң шығарушы органының бірінші президенті болды. 2000 жылдың 7 мамырында Ибарра Буэнос-Айрес автономиялық қаласының мэрі болып сайланды, бірінші турда елдің бұрынғы экономика министрі Доминго Каваллоны жеңді. 2003 жылы ол оңшыл кәсіпкер Маурисио Макриге қарсы екінші турда жеңіске жетіп, қайта сайланды. Ол жаңадан сайланған президент Нестор Кирхнердің қолдауын алды және Кирхнер президенттігі кезінде маңызды "көпір" тұлғасы болды (президенттің одақтасы, бірақ оның партиясына мүше емес). Ибарраның мэр ретіндегі ең маңызды жұмыстарының бірі – Педро де Элизальде балалар ауруханасын кеңейту және жаңарту, метроның H желісінің құрылысын бастау және кейіннен Usina del Arte (Arts Powerhouse) болып айналған, бірақ архитектуралық маңызы бар CIAE электр станциясын сатып алу болды. 2004 жылдың 30 желтоқсанында República Cromagnon түнгі клубындағы өрт салдарынан 194 адам қаза тапты, бұл қалалық билікке қарсы айыптаулардың толқынына әкелді. Ибарра қауіпсіздік талаптарын орындамауға жол бергені немесе оған немқұрайлы қарағаны, құтқару жұмыстарын дұрыс ұйымдастырмағаны және басқа да айыптаулар тағылды. 2005 жылдың 14 қарашасында Буэнос-Айрес заң шығарушы органының комиссиясы құрған импичмент соты оны төрт айға қызметтен шеттетуге үкім шығарды. Ол оппозицияны República Cromagnon құрбандарының отбасыларын манипуляциялап, мансабын жоюға тырысқанын айыптады. Шеттету туралы хабарланғаннан кейін ол отставкаға кетпейтінін, тергеу аяқталуын күтетінін мәлімдеді. Буэнос-Айрес атқарушы билігін сол кезде вице-мэр Хорхе Телерман басқарды. 2006 жылдың 7 наурызында импичмент соты комиссиясы Ибарраны Буэнос-Айрес мэрі лауазымынан босату туралы шешім қабылдады. Комиссияның 15 мүшесінің 10-ы Ибарраның жұмыстан босатылуына дауыс берді, 4-і қарсы болды, ал біреуі дауыс беруден бас тартты. Айыптаушылар оны 10 жылға мемлекеттік қызметтен шеттетуді сұраған, бірақ комиссия мүшелері ең көп дегенде 6 жылға шеттетуді ұсынды, ақырында ешқандай тыйым салу туралы шешім қабылдамады. 2007 жылдың 2 маусымында өткен қалалық сайлауда Ибарраның партиялық тізімі қалалық заң шығарушы органға өтуде екінші орын алды және ол, сондай-ақ оның коалициясының тағы төрт мүшесі – Халықтық прогрессивті майдан – 2007 жылдың 10 желтоқсанынан бастап президент Кирхнердің сәтсіз мерзіге үміткері Даниэль Филмусты қолдап сайланды. Ибарра 2011 жылы қалалық заң шығарушы органға қайта сайланды. Оның қарындасы Вильма Ибарра – Ұлттық депутат және бұрынғы сенатор.

Ibarra was born in Lomas de Zamora, a district located in the southern region of Greater Buenos Aires. His father was a Paraguayan member of the PLRA who left his country during the dictatorship of Alfredo Stroessner. He enrolled at the Instituto Libre de Segunda Enseñanza, a public college preparatory school, and earned a law degree at the University of Buenos Aires. He worked as a prosecutor in the Judiciary, but resigned this job to participate in politics with as co founder in 1990 of center left party: the Frente Grande. His opposition to the pardons granted by President Carlos Menem to leaders of the 1976–83 dictatorship convicted in the 1985 Trial of the Juntas led to Ibarra's dismissal as prosecutor in 1991 by Solicitor General Oscar Roger. He was elected, however, to the Buenos Aires Deliberative Council that September, and in 1993 was named President of the Council. He was later elected as a member of the convention that oversaw the 1994 amendment of the Argentine Constitution. Ibarra became a leading member of the Front for a Country in Solidarity (FrePaSo), an alliance formed in 1995 by the Frente Grande, the Socialist Party, and other center left parties, becoming the first president of the Buenos Aires City Legislature upon its replacement of the Deliberative Council in 1997. Ibarra was elected on May 7, 2000, as Mayor of the Autonomous City of Buenos Aires in the first round, defeating Domingo Cavallo, former Economy Minister of the country. He was re elected mayor in 2003, winning the run off election against the center right businessman Mauricio Macri. He was supported by newly elected President Néstor Kirchner, and became a leading "transversal" figure during the Kirchner presidency (allies of the president without belonging to his party). Some of Ibarra's most significant works as mayor include the expansion and refurbishment of the Pedro de Elizalde Children's Hospital, initiating construction on subway Line H, and the purchase of the derelict but architecturally significant CIAE power station, later converted into the Usina del Arte (Arts Powerhouse). On December 30, 2004, the República Cromagnon nightclub fire killed 194 people and raised a wave of accusations against political officials of the city. Ibarra was accused of tolerating or ignoring a lack of safety checks, of conducting the rescue operations improperly, and other charges. On November 14, 2005, an impeachment jury formed by a commission of the Buenos Aires Legislature suspended him for four months. He accused the opposition of manipulating the families of República Cromagnon's victims in order to ruin his career, and upon being notified of the suspension, he announced did not resign but await for the investigation to be concluded. The Executive Branch of Buenos Aires was in the meantime presided over by Vice Mayor Jorge Telerman. On March 7, 2006, the impeachment jury commission ruled the dismissal of Ibarra as mayor of Buenos Aires. Of the 15 members of the commission, 10 voted for Ibarra's dismissal, 4 against, and one abstained. The accusers had additionally asked for a 10 year ban from public office duties, but the members of the commission only asked for 6 years at most, and finally did not decide on any sort of ban. In the City elections of June 2, 2007, Ibarra's party list for the City Legislature gained second place and he and four other members of his coalition – the Popular Progressive Front – were elected for the term starting December 10, 2007, in support of President Kirchner's unsuccessful mayoral candidate, Daniel Filmus. Ibarra was reelected to the City Legislature in 2011. His sister, Vilma Ibarra, is a National Deputy and former Senator.