Майкл Торрес: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Майкл Августин Торрес (1946 жылғы 28 тамызда туған) – американдық бейсболшы. 18 маусымдық мансабында ол «Сент-Луис Кардиналс» (1967–1971), «Монреаль Экспос» (1971–1974), «Балтимор Ориолс» (1975), «Окленд Атлетикс» (1976–1977, 1984), «Нью-Йорк Янкиз» (1977), «Бостон Ред Сокс» (1978–1982) және «Нью-Йорк Метс» (1983–1984) командаларында ойнаған. «Янкиз» командасының мүшесі ретінде ол 1977 жылғы әлем сериясының екі ойынында «Лос-Анджелес Доджерс» командасынан жеңіске жетті. Ол оң қолмен соққы беретін және лақтыратын. Топека, Канзас штатының тумасы, Торрес 1964 жылы «Кардиналс» клубымен келісім шарт жасады. Ол 1967 жылы олармен MLB дебютін жасады және 1969 жылы толық уақытты жоғары лига ойыншысы болды, сол жылы соңғы 10 ойынының тоғызында жеңіске жетті. 1969 жылы ол 10–4 есебін көрсетті, бірақ 1970 жылы 8–10 есебін көрсетті, содан кейін 1971 жылғы маусымда «Экспос» клубына ауысты. Сол жылы «Монреаль» үшін бір ойын өткізгеннен кейін Торрес келесі үш маусымды клубта өткізді, 1972 жылы 16 ойын жеңіп, 1974 жылы 15 ойын жеңді. 1975 жылы «Ориолс» клубына ауысып, ол өзінің мансабында бірінші рет 20 ойын жеңіп, 69,0% жеңіс көрсеткішін иеленді. «Ориолс» оны 1976 жылы Реджи Джексонның саудасының бөлігі ретінде «Оклендке» жіберді; Торрес 1976 жылы «Окленд» үшін 16 ойын жеңіп, 1977 жылғы сәуірде «Янкиз» клубына ауысты. Ол сол жылы мансабында бірінші рет плей-оффқа қатысты, екі әлем сериясы ойынында жеңіске жетті, өйткені «Янкиз» «Доджерс» клубын алты ойында жеңді. Әлем сериясынан кейін Торрес қарсыласы «Бостон Ред Сокс» клубымен жеті жылдық 2,5 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды және оларға Америка лигасының (AL) Шығыс дивизионының титулы үшін күресуге көмектесті. «Бостон» мен «Нью-Йорк» маусымды бірдей көрсеткіштермен аяқтады, ал Торрес жеңімпазды анықтау үшін теңдікті шешуші ойынды өткізді. Ол «Янкиз» клубының Баки Дентіне маңызды соққы берді, ал ол бастапқыда «Ред Сокс» жанкүйерлері ойыннан кетіп бара жатқанда оны құттықтағанмен, көп ұзамай ол ренжіген жанкүйерлердің ашуына ұшырады. Ол «Бостон» үшін тағы төрт маусым ойнады, 1979 жылы 16 ойын жеңіп, 1981 жылы жеңіс көрсеткіші бойынша AL-де екінші орынды иеленді. 1982 жылғы маусымнан кейін ол «Метс» клубына ауысты, онда «Нью-Йорк» клубының жас питчерлеріне кеңесші болды. 1984 жылы босатылып, сол жылы «Окленд» клубымен екі ойын өткізді, ал 1985 жылы кіші лигада мансабын аяқтады.

American baseball player
the basketball player

Michael Augustine Torrez (born August 28, 1946) is an American former Major League Baseball (MLB) starting pitcher. In an 18 season career, he pitched for the St. Louis Cardinals (1967–1971), Montreal Expos (1971–1974), Baltimore Orioles (1975), Oakland Athletics (1976–1977, 1984), New York Yankees (1977), Boston Red Sox (1978–1982), and New York Mets (1983–1984). As a member of the Yankees, he won two games of the 1977 World Series over the Los Angeles Dodgers. He batted and threw right handed. A native of Topeka, Kansas, Torrez was signed by the Cardinals in 1964. He made his MLB debut with them in 1967 and became a full time major leaguer in 1969, winning nine of his final 10 starts that year. He had a 10–4 record in 1969 but an 8–10 record in 1970 before getting traded to the Expos during the 1971 season. After pitching one game for Montreal that year, Torrez spent the next three seasons with the ballclub, winning 16 games in 1972 and 15 games in 1974. Traded to the Orioles for 1975, he won 20 games for the only time in his career, posting a .690 winning percentage. The Orioles sent him to Oakland for 1976 as part of the Reggie Jackson trade; Torrez won 16 games for Oakland in 1976 before getting traded to the Yankees in April 1977. He reached the playoffs for the only time in his career that year, winning two World Series games as the Yankees defeated the Dodgers in six games. After the World Series, Torrez signed a seven year, $2.5 million contract with the rival Boston Red Sox and helped them contend for the American League (AL) East title all season. Boston and New York finished the season with identical records, and Torrez pitched the tie breaker game to determine the winner. He allowed a pivotal home run to Bucky Dent of the Yankees, and though he was initially cheered by Red Sox fans as he left the game, he would soon become a scapegoat for a frustrated fan base. He pitched for Boston for four more seasons, winning 16 games in 1979 and finishing second in the AL in winning percentage in 1981. After the 1982 season, he was traded to the Mets, with whom he served as a mentor for New York's young pitchers. He was released in 1984 and pitched two games with Oakland that year before finishing his career in the minor leagues in 1985.

Алғашқы жылдар

Торрес 1946 жылғы 28 тамызда Канзас штатының Топека қаласында, АҚШ-қа Атчисон, Топека және Санта-Фе теміржолында жұмыс істеу үшін келген мексикалық иммигранттардың ұрпағы болып дүниеге келді. Ол Канзас штатының Топека қаласының Окленд ауданында тұратын Хуан мен Мэри Торрестің сегіз баласының бесіншісі болды. Теміржолда жұмыс істеген әкесі жергілікті Космополитан және Кішкентай лига командаларын жаттықтырып, олардың басқарушысы ретінде қалалық чемпионаттарды жеңіп алды. Топека орта мектебінде Майк баскетбол ойнады, бірақ бейсбол ойнамады; мектеп 1950 жылдардың соңында бейсболды жойды, себебі ол жеңіл атлетика кестесімен келіспеді. Ол үш жыл бойы Американдық легион бейсболында ойнады, соңғы жылы Van Ts үшін 13-1 есебін көрсетті. Ол Шығыс Канзас All-Star командасына шақырылды және соңғы Американдық легион ойынында Небраска All-Star командасына қарсы 18 соққы жасады. Сент-Луис Кардиналс клубының скауты Марион Макдональд, Торресті Лоренстағы ойынынан кейін байқап, оған қызығушылық танытты. Торрес Детройт Тайгерс клубының іріктеу сынағына да қатысты, олар оған настолько әсерленді ki, кейіннен оған 75 000 долларлық келісімшарт ұсынды, бірақ олардың ұсынысы кеш болды. Он сегізінші туған күнінен кейін көп ұзамай, Торрес 1964 жылғы 10 қыркүйекте Кардиналс клубымен 20 000 долларға аматорлық еркін агент ретінде келісімшартқа қол қойды. Содан кейін ол Флориданың Шығыс жағалауындағы оқу лигасында Кардиналс клубының филиалы үшін тоғыз ойында (бастапқы бес ойында) қатысты. 1965 жылы ол Каролина лигасының Рали Кардиналс командасында ойнады. Жыл бойы Торрес үшін бірнеше жарқын сәттер болды, мысалы, Уинстон-Салем Ред Сокс командасына қарсы өткен ойында ол қатарынан 15 ойыншыны тоқтатты. Алайда, ол және команда қиындыққа тап болды, ол маусымды 4-8 есебімен, 4.79 ERA (жинақталған орташа көрсеткіш), 81 соққы және 94 инингте 75 басумен аяқтады. 1966 жылы ол Батыс Каролина лигасының Single A Rock Hill Cardinals командасында ойнады. Бір күні Солсбери Астрос командасына қарсы екі ойын жеңіп, бұрын тоқтатылған ойынды аяқтады және екінші ойында 7 2/3 ининг тастады. Ол лиганың All-Star командасына енді, 7-4 есебін көрсетті, 2.50 ERA және 90 инингте бар болғаны 37 басу жасады. Бұл оған 1966 жылы Техас лигасының чемпионы атанған Double A Арканзас Трэвелерс командасына жол ашты. Жоғары деңгейде Торрес тұрақсыз болды, 3-9 есебін көрсетті және 79 инингте 42 басу жасады. Алайда, Арканзаспен оның ERA көрсеткіші 2.62 болды.

Torrez was born on August 28, 1946, in Topeka, Kansas, the descendant of Mexican immigrants who had come to the United States to work for the Atchison, Topeka, and Santa Fe Railroad. He was the fifth of eight children of Juan and Mary Torrez, who lived in the Oakland neighborhood of Topeka, Kansas. His father, who worked for the railroad, also coached local Cosmopolitan and Little League teams, winning city championships as their manager. At Topeka High School, Mike played basketball but not baseball; the sport was dropped by the school in the late 1950s because it conflicted with the track schedule. He played American Legion Baseball for three years, posting a 13–1 record for the Van Ts in his final year. He was named to the Eastern Kansas All Star team and, in his final American Legion game, struck out 18 when he faced the Nebraska All Star team. Marion McDonald, a scout for the St. Louis Cardinals, became interested in Torrez after seeing him pitch in Lawrence. Torrez also attended a tryout with the Detroit Tigers, who were so impressed with him that they later offered him a $75,000 contract–but their offer was too late. Shortly after his eighteenth birthday, Torrez signed for $20,000 with the Cardinals as an amateur free agent on September 10, 1964. He then appeared in nine games (five starts) for the Cardinals' affiliate in the Florida East Coast Instructional League. In 1965, he pitched for the Raleigh Cardinals of the Single A Carolina League. Torrez had some highlights during the year, such as a game against the Winston Salem Red Sox where he retired 15 batters in a row. However, he and the team struggled, and he finished the season with a 4–8 record, a 4.79 earned run average (ERA), 81 strikeouts, and 75 walks in 94 innings pitched. He pitched for the Single A Rock Hill Cardinals of the Western Carolina League in 1966. One day, against the Salisbury Astros, he won two games, finishing a contest that had been suspended and pitching 7 2/3 innings in the second game. He made the league All Star team, posting a 7–4 record, a 2.50 ERA, and only 37 walks in 90 innings. This earned him a promotion to the Double A Arkansas Travelers, who would win the Texas League championship in 1966. At the higher level, Torrez was inconsistent, posting a 3–9 record and walking 42 batters in 79 innings. However, his ERA with Arkansas was 2.62.

Үлкен лигадағы қысқаша әрекет (1967-1968 жж.)

1967 жылы 20 жасында Торрес Сент-Луис командасының маусымдық тізіміне ілігуге мүмкіндігі бар деп ойлады. «Егер олардың қалай ойнағанын қараса, қазір менің мүмкіндігім жақсы. Әзірге барлығы жақсы болып жатыр. Мен дұрыс лақтырамын. Шарды қалаған жерге жеткіземін, оны төмен ұстаймын». Ол тізімге ілесе алмады, бірақ Тынық мұхиты жағалау лигасының (PCL) «Тулса Ойлерс» командасына қосылды. Бірақ кейін Торрес қатарынан алты ойында жеңіске жетті. 28 шілдеде ол «Оклахома Сити 89ers» командасын 1:0 есебімен жеңіп, 9 тамызда «Гавай аралдарына» үш соққы берді. «Оклахома Ситидегі» ойыннан кейін «Кардиналс» командасының кіші лига директорының көмекшісі Фред МакАлистер: «Торрес кез келген лигада, тіпті Ұлттық лигада (NL) да, «89ers» командасына қарсы көрсеткендей ойнай алады» деді. Торрес қыркүйек айында «Кардиналс» командасының шақыруымен Ұлттық лигада (NL) өнер көрсетуге алғашқы мүмкіндігін алды. Келесі күні үлкен лигаға дебютінде ол бір ғана Дон Кленденонмен кездесіп, оны соқтырды. 22 қыркүйекте алғаш рет бастапқы ойынға шықты және бес иннингтен кейін 2:1 есебімен ойынды аяқтады, бірақ «бульпен» командасы есепті сақтай алмағандықтан жеңіске жетпеді. Үшінші және соңғы ойынында ол 9-шы иннингте бір аутпен «Чикаго Кабс» командасымен тең ойынға түсті. Ол бірінші қарсыласын «страйк-аут» етті, содан кейін қос шайбадан және бір ұпайдан кейін мансабындағы алғашқы жеңіліске ұшырады. «Кардиналс» 1967 жылғы әлем чемпионатын жеңді, бірақ Торрес маусым соңында жаңадан қосылғандықтан тізімде болған жоқ. Маусымнан кейін Доминикан Республикасында «Лиси» командасы үшін 106 иннинг ойнады. АҚШ-та туып өскендіктен, ол испан тілінде аз сөйлейтін, бұл оның тегіне байланысты көптеген адамдарды таң қалдырды. Испан радиостанциясына берген сұхбатында ол: «Бұл жігіт менің бойымды испан тілінде сұрады, мен оған 220 фунт деп жауап бердім. Оны қатты күлдірді». Джонни Бенч, Сиско Карлос, Алан Фостер және Дон Пеппермен бірге Торрес 1968 жылдың 11 наурызында «Sports Illustrated» журналының мұқабасында болды, онда 1968 жылғы маусымға қарай ең жоғары әлеуеті бар жаңадан келгендерді журнал таңдады. «Кардиналс» командасы Боб Гибсон мен Стив Карлтоннан тұратын ротациясымен бай болғанымен, Торрес көктемгі жаттығулардан кейін тізімге ілікті. Ол өзінің алғашқы мансабында 19 сәуірде «Кабс» командасына қарсы бастапқы ойында 5 2/3 иннингте екі ұпай берді. 4 мамырда екінші жеңіске жеткеннен кейін, «Кардиналс» командасының жақсы өнер көрсетуіне байланысты 21 күн бойы басқа ойынға қатыспады. Бұл кезде оның ERA 2.60 болды, бірақ 26 мамыр күні 1 2/3 иннингте үш шайқасты жүріп өткеннен кейін, оны маусымның қалған бөлігіне Талсаға жіберді. «Кардиналс» командасының бас менеджері Бинг Девин бұл қадам Торрестің жұмысын көбейту үшін жасалғанын түсіндірді: «Егер ол 18 ойыннан кейін жұмыс істемесе, бәрі қиын жағдайға түседі. Мен ол жеңілдету емес, бастау артық деп білемін». Сол кезде Торрестің көрсеткіші бес үлкен лига ойынында 2.84 ERA көрсетті. Бір жыл бұрын Тынық мұхиты жағалауы лигасында соңғы орын алғаннан кейін, Талса лига чемпионы атағын жеңу үшін жеті ойында «Спокан Индианс» командасын жеңді. Ол маусымнан кейін тағы да жарысқа қатысты, өйткені ол Сент-Луиске қосылды. Ол алғашқы алты кездесуінде 3.09 ERA көрсетті. 24 мамырда бастаушы ротацияға қосылды. Алғашқы бес кездесуінде ол 4:0 есебімен 4.74 ERA көрсетті, көптеген соққыларды жауып тастады. Маусымның соңында оның соғу қабілеті жақсарды, ал ол All Star үзілісінде 4:4 есебімен ойнады. Шын мәнінде, ол осы маусымда бірде-бір ойыннан жеңіліс таппады. Соңғы он кездесуінде Торрес 9:0 есебімен 2.57 ERA көрсетті. Американың бейсбол жазушылары қауымдастығының Сент-Луис бөлімшесі оны Чак Тейлормен бірге «Жылдың жаңашылы» деп атады. Ол тағы да «Лиси» үшін жыл өткеннен кейін 3.00 ERA көрсетіп, екі плей-офф ойындарында жеңіске жетті. Екінші жартысындағы мықты өнерін арқасында Торрес 1970 жылғы маусым басталғанға дейін жалақысын көбейтті. Жылдың екінші стартында Торрес «Монреаль Экспоз» командасына қарсы сегізінші иннингте ноу-хиттерді алды. Адольфо Филлипс сегізінші ойынды бір голмен бастады, бірақ бұл Торрездің жалғыз соққысы болды, ол өзі 3:3 есебімен ұшып, 10:0 есебімен жеңіске жетті. Бұл оның мансабындағы алғашқы «шат-ауты» және қатарынан он бірінші жеңісі болды. Торрес 3.02 ERA-мен 5:6 есебімен ойнады. 20 маусымда «Кабс» командасына қарсы басталды. Ол бірінші қарсыласын (Дон Кессингерді) босатқаннан кейін екінші рет босатқан жоқ. Ол тағы жеті шайқасқа тап болды, төртін жүріп (бірін базасы жүкті), екі сингл мен үштік соқты. Ол 2 шілдеде «Экспоз» командасына қарсы да сондай жағдайға түсті. Ол екі ойыншыны босатты, бірақ бірінші иннингтен шыға алмады. Ол бір ойыншыны соқты, үш ойыншыны жүріп өткізді (біреуін қасақана), екі сингл мен Джон Бейтманнан гранд-слэмін соқты, алты ұпай алды. Өткен жылы 10:4 көрсеткеннен кейін, ол 8:10 есебімен 4.22 ERA көрсетті, 100 соққы берді, бірақ 179 1/3 иннингте 103 жүріп өткізді. Ол сәуірдің соңында бастаушы орнын жоғалтты және маусым соңына дейін орталық резервтік рөлге көшті, онда екі ойын бастады, бірақ екеуі де әсерлі болған жоқ. 12 маусымда «Питтсбург Пайрэтс» командасына қарсы Торрес екі иннингтен астам ойнады және бес ойыншыны жүріп өткізді. 15 маусымда ол «Экспоз» командасына резервтік питчер Боб Рейнольдс үшін сатылды. Журналист Нил Руссо оның бақылау проблемаларын Сент-Луис одан бас тарту себебі деп айыптады. Оның ERA он сегіз ойында 8.16 болды, олардың он біреуі бастапқы ойындар болды. Торрездің жаңа клубы үшін жалғыз ойыны 17 қыркүйекте бұрынғы клубына қарсы болды, онда ол 7:2 есебімен жеңілгенде үш иннинг бойы гол соқпады. 1972 жылғы маусымға дейін «Экспоз» Торрезді сатуға дайын болды, бірақ басқа клубтар оған қызығушылық танытқан жоқ. Соңында Монреаль оны үлкен лига тізіміне қосуға шешім қабылдады. Бір резервтік ойыннан кейін Торрес 1972 жылы «Экспоз» командасының бастаушы питчері болды. Оның алғашқы екі шешімі «Сан-Франциско Джайентс» командасына қарсы толық ойынмен жеңіске жетті. «Экспоз» командасы мамыр айында 1:12 көрсетті, онда Торрездің «Сан-Диего Падрес» командасына қарсы жеңісі болды. 27 маусымда «Кардиналс» командасына қарсы Торрес бұрынғы командасына жеті иннинг бойы үш ұпай берді, 11:3 есебімен жеңіске жетті. 19 шілдеде ол «Джайентс» командасын үшінші рет жеңіп, 10:5 есебімен All Star үзілісіне дейін 2.83 ERA көрсетті. Ол мансабындағы ең көп иннингте 243 1/3 иннингте 103 жүріп өткізді. 1973 жылғы ашылу күнінде ол бір ұпай бергеніне қарамастан «Кабс» командасына жеңіліп, алғашқы жеңісін 19 сәуірде «Филадельфия Филлис» командасына қарсы алды. Маусымның басында көптеген жүріп өткізулер мен аз соққылар оның мәселесі болды. 1972 жылғы All Star үзілісінде 10 жеңіске жеткен Торрес 1973 жылы 5 жеңіске жетті, сонымен қатар тоғыз жеңіліске ұшырады. Оның көрсеткіші үзілістен кейін 5:11 есебіне дейін төмендеді, ашулы Моч оны маусымның қалған бөлігінде тағы да ойнатпауға уәде берді. Ол маусымды 9:12 есебімен және 4.46 ERA көрсеткішімен аяқтады. Ол 208 иннинг ойнады, 115 жүріп өткізді және 90 соққы берді. Торрес сонымен қатар 14 жоғалған соққымен лиганың көшбасшысы болды. Моч оның өнеріне наразы болды және бірінен кейін біреуін асығыс жеңіске жеткеннен кейін Торрездің үстіне тамақ үстелін құлатты. Тамыздың соңында Моч Торрезді үш аптадан астам уақыт бойы бастапқы ойынға шығармады. «Филлис» командасының Ларри Бова оның өнері туралы былай деді: «Мен оны жаңадан келген кезде көрдім және бүгін оны ең жақсы көрдім. Мен орналасуы және таңдаулы питчтер туралы айтамын». Торрес 1974 жылы 186 1/3 иннингте 15:8 есебімен, 3.57 ERA, 92 соққы және 84 жүріп өткізді.

Just 20 years old in 1967, Torrez thought he had a chance to make St. Louis's Opening Day roster. "If they go by how everybody is pitching, I'd have a pretty good chance right now. Everything has been going real good so far. I've been throwing strikes. And getting the ball where I want it keeping it down." He failed to make the roster but joined the Tulsa Oilers of the Triple A Pacific Coast League (PCL). Then, though, Torrez won six games in a row. On July 28, he threw a shutout in a 1–0 victory over the Oklahoma City 89ers, and he held the Hawaii Islanders to three hits on August 9. Following the Oklahoma City game, Fred McAlister, the Cardinals' assistant minor league director, proclaimed "Torrez can pitch in any league, including the National [League] (NL), the way he pitched against the 89ers." Torrez got his first chance to pitch in the NL in September, when he was called up by the Cardinals on the 10th of the month. In his major league debut the next day, he faced just one batter, Donn Clendenon, and struck him out. He made his first career start on September 22 and exited the game after five innings with a 2 1 lead, but he took a no decision as the bullpen was unable to hold the lead. In his third, and final, appearance of the season, he entered a tie ballgame with the Chicago Cubs with one out in the ninth inning. He struck out the first batter he faced, then gave up a double and a run scoring base hit for his first career loss. The Cardinals won the 1967 World Series, but Torrez was not on their roster for it because he was promoted too late in the season. Following the season, he pitched 106 innings for Licey in the Dominican Republic. Since he had been born and raised in the United States, he spoke little Spanish, which surprised people who assumed that he did because of his last name. During an interview with a Spanish radio station, "The guy asked me in Spanish how tall I was, and I told him 220 pounds. It really cracked him up." Along with Johnny Bench, Cisco Carlos, Alan Foster and Don Pepper, Torrez was featured on the March 11, 1968 Sports Illustrated cover, which featured the magazine's picks for the rookies with the highest potential heading into the 1968 season. Though the Cardinals were rich in pitching, with a rotation that included Bob Gibson and Steve Carlton, Torrez made the roster out of spring training. He earned his first career win in a start against the Cubs on April 19, giving up two runs in 5 2/3 innings. After a second win on May 4, he would not make another appearance for 21 days, due to strong performances by the Cardinals starters. His ERA at this point was 2.60, but after he walked three batters in 1 2/3 innings on May 26, he was sent to Tulsa for the rest of the season. The Cardinals' general manager, Bing Devine, explained that the move was to get Torrez more work: "Anybody is going to suffer when he hasn't worked in 18 games or so. I know he would rather start than relieve." At the time, Torrez had a 2 1 record with a 2.84 ERA in five major league appearances. After finishing last in the Pacific Coast League the year before, Tulsa defeated the Spokane Indians in seven games to win the league championship. He again continued to pitch after the season, as he joined St. Louis for a month long exhibition tour of Japan. He was 1 0 with a 3.09 ERA in his first six appearances of the year when he was added to the starting rotation on May 24. In his first five starts, he went 0 4 with a 4.74 ERA, walking too many hitters. Towards the end of June, his pitching improved, and he had a 4–4 record at the All Star break. As a matter of fact, he would not lose another game all season. In his final ten starts, Torrez would go 9 0 with a 2.57 ERA. The Baseball Writers' Association of America's St. Louis chapter named him its co Rookie of the Year along with Chuck Taylor. He again pitched for Licey after the year, posting a sub 3.00 ERA and winning two playoff games. His strong second half performance earned Torrez a raise before the start of the 1970 season. In his second start of the year, Torrez took a no hitter into the eighth inning against the Montreal Expos. Adolfo Phillips led off the eighth with a single, but that would be the only hit allowed by Torrez, who himself went 3 for 3 with a run batted in and two runs scored in St. Louis's 10–0 win. It was the first shutout of his career and his eleventh victory in a row. Torrez was 5 6 with a 3.02 ERA as he headed into his June 20, 1970 start against the Cubs. He retired the first batter he faced (Don Kessinger), then could not retire a second. He faced seven more batters, walking four (one with the bases loaded), giving up two singles and a triple, uncorking one wild pitch and allowing six earned runs. He would suffer a similar fate on July 2 against the Expos. In that start, he retired two batters, but still did not escape the first inning. He hit one batter, walked three (one intentionally), gave up two singles and a grand slam to John Bateman for six earned runs. After his 10–4 effort the previous year, he went 8 10 with a 4.22 ERA, striking out 100 but issuing 103 walks in 179 1/3 innings pitched. He lost his starting spot at the end of April and was relegated to a middle relief role until the end of June, when he made two more starts, neither of which was impressive. Facing the Pittsburgh Pirates on June 12, Torrez lasted just two plus innings, and walked five batters. On June 15, he was traded to the Expos for relief pitcher Bob Reynolds. Reporter Neal Russo blamed his control problems as the reason St. Louis gave up on him. His ERA was 8.16 in eighteen appearances, 11 of which were starts. Torrez's only appearance for his new club was against his old club on September 17, when he pitched three scoreless innings in a 7–2 defeat. Prior to the 1972 season, the Expos made Torrez available on the trade market, but no other ballclubs were interested in him. Ultimately, Montreal decided to add him to their major league roster. After one relief appearance, Torrez was used as a starter by the Expos in 1972. His first two decisions were both one run complete game victories over the San Francisco Giants. The Expos endured a 1 12 stretch in May in which the only victory was Torrez's over the San Diego Padres. Facing the Cardinals on June 27, Torrez held his former team to three runs over seven innings, adding an RBI and scoring twice in the 11–3 victory. On July 19, he beat the Giants for a third time to head into the All Star break with a 10 5 record and a 2.83 ERA. He tied his career high with 103 walks, but these came in 243 1/3 innings, far and away the most of his career to that point. On Opening Day in 1973, he lost to the Cubs despite allowing just one earned run, and he would lose his next two starts before earning his first win on April 19 against the Philadelphia Phillies. An abundance of walks, coupled with fewer strikeouts, were his problem in the early part of the season. After having 10 wins at the 1972 All Star break, Torrez had five at the break in 1973, to go along with nine losses. His record slipped to 5–11 after the break; an irritated Mauch threatened to "not pitch him again for the rest of the season." He ended the season with a 9 12 record and a 4.46 ERA. Though he only pitched 208 innings, he walked 115 batters, striking out just 90. Torrez also led the NL with 14 wild pitches. Mauch was frustrated with his performance, knocking a postgame meal table over Torrez after one of his starts. In late August, Mauch did not start Torrez for over three weeks. Larry Bowa of the Phillies raved about his performance: "I saw him when he was a rookie and tonight's the best I've seen him pitch. I'm talking about location, and the variety of pitches." Torrez had a 15–8 record, a 3.57 ERA, 92 strikeouts, and 84 walks in 186 1/3 innings pitched in 1974.

Балтимор Ориольс

Балтимормен Торрес плей-оффқа үміткер командаға қосылды. Фрэнк Робинсон, бұрынғы «Ориолс» ойыншысы және «Кливленд Индианс» бас жаттықтырушысы: «Торрес жеңе алады. Ол өткен маусымда осыны дәлелдеді, және өзінің артында Балтимордың мықты қорғаныс шебі болғандықтан, одан да жақсы нәтижелерге жете алады». 1975 жылдың 14 мамырында ол 5-1 есебімен жеңіске жетті, оның бес жеңісінің төртеуі толық ойынмен аяқталды, тіпті «Ориолс» командасының көпшілігі әдеттегідей сәттілікке жете алмай қиындыққа тап болды. 24 маусымда «Нью-Йорк Янкис» командасына қарсы өткен ойында Торрес Турман Мунсонмен қақтығысты. Торрес бірінші иннингте Мунсонды доппен шапты, төртінші иннингте оған соққы берді, ал алтыншы иннингте оның басына қарай лақтырды. Мунсон сегізінші иннингте соққыға келгенде, төреші Ник Бремиган Торрезді енді допты жақыннан лақтырудан ескертті; осы жолы Торрес Мунсонға сүйіспеншілік білдірді. Орындықтар босатылды, бірақ ешкім соққы алмады; алайда, Мунсон ойынды аяқтағаннан кейін, ол бірден питчердің төбесіне шабуыл жасады. Ойыннан кейін Торрес: «Мен осы лигада көп уақыт емеспін, бірақ жігіттерді тығыз ұстауға тырыссаң, олар шулай бастайды. Оның жылағаны үшін мен өзімнің лақтыру стилін өзгерте алмаймын» деді. Ол «All-Star» үзілісінде 10-5 есебімен жеңіске жетті, үзіліске дейін соңғы ойынында «Окленд Атлетикс» командасына қарсы таза жеңіс одісін көрсетті. Жылдың екінші жартысы да питчер үшін осыған ұқсас болды, ол тағы да 10 ойын жеңіп, тек төртінде жеңіліске ұшырады. 27 тамызда «Роялс» стадионында, оның туған қаласына ең жақын орналасқан үлкен лига паркінде, «Роялс» командасына қарсы толық ойында ол тек екі ұпай ғана жіберді. Торрес және «Ориолс» командасының үздік ойыншысы Джим Палмер 1975 жылы «Ориолс» командасының ең үздік екі питчері болды. Карьерасындағы ең көп – 270 2/3 иннинг лақтырған Торрес 20-9 есебімен, 3.06 ERA және 119 соққымен аяқтады. Ол Американ лигасының ең құнды ойыншысы (MVP) сыйлығына дауыс беруде 16-шы орынды иеленді. Алайда, 1976 жылғы маусымда соққыларын жақсартуды қалаған «Ориолс» командасы күшті соққышыны іздеді. 1976 жылғы көктемгі жаттығулар аяқталып жатқанда, Торрес, Дон Бейлор және Пол Митчелл «Окленд Атлетикс» командасына Реджи Джексон, Кен Холцман және кіші лиганың оң жақтан лақтыратын ойыншысы Билл Ван Боммельмен айырбасталды. «Мен командада қалу үшін не істеуім керек?» – ренжіді Торрес.

With Baltimore, Torrez joined a team that was a perennial playoff contender. Frank Robinson, former Oriole and manager of the Cleveland Indians, said, "Torrez can win. He proved that last season, and he should do even better with a great Baltimore infield behind him." On May 14, 1975, he was 5 1 with four of his five victories being complete games, even as most of the Orioles were struggling to have their usual success. On June 24, during a game against the New York Yankees, Torrez had an altercation with Thurman Munson. Torrez hit Munson with a pitch in the first inning, gave up a single to him in the fourth, and threw a pitch up by his head in the sixth. When Munson came to bat in the eighth, umpire Nick Bremigan warned Torrez not to throw any more brushback pitches; this time, Torrez blew kisses to Munson. The benches cleared, but no punches were thrown; however, after Munson grounded out to end the at bat, he charged the pitcher's mound. Torrez said after the game, "I haven't been in this league that long, but apparently you try to pitch guys tight, they start hollering I can't change my pattern of pitching just because he's crying about it." He had a 10–5 record at the All Star break, throwing a shutout against the Oakland Athletics in his last start before the break. The second half of the year went similarly for the pitcher, who won 10 games again while only losing four. He gave up just two runs in a complete game victory over the Royals on August 27, at Royals Stadium, the closest major league park to his hometown. Torrez and Oriole ace Jim Palmer were the best two pitchers for the Orioles in 1975. Pitching a career high 270 2/3 innings, Torrez finished with a 20–9 record, a 3.06 ERA, and 119 strikeouts. He finished 16th in voting for the AL Most Valuable Player (MVP) Award. Wanting to improve their hitting for the 1976 season, however, the Orioles sought a power hitter. Just as 1976 spring training was wrapping up, Torrez, Don Baylor and Paul Mitchell were traded to the Oakland Athletics for Reggie Jackson, Ken Holtzman and minor league right handed pitcher Bill Van Bommel. "What must I do to stay with a team?" lamented Torrez.

Оукленд Атлетикасы

Торрес жаңа командасымен бір аптадан кем уақыт өткен соң, "Вида Блю" бағдарламасының ашылу күніндегі ойынға қатысты. Ол "A's" командасын "Калифорния Энджелс" командасынан жеңіске жеткізді. Алғашқы алты ойынында 2.88 ERA көрсетті және үш ойын жеңді, оның ішінде 30 сәуірде "Ориолс" командасына қарсы өткен ойында 11–1 есебімен "Оукленд" жеңіске жетіп, Палмерден басым түсті. Осы сәттен бастап ол жыл бойы үздік деңгейде өнер көрсетіп, "Атлетика" командасының плей-оффқа қатысуына көмектесті. 29 тамызда Рон ЛеФлор жылдамдығымен "Тайгерс" командасының қақпасына гол соққаннан кейін, Торрес тағы он иннинг бойы гол жібермеді. Ол 11-інші иннингте есеп тең болды, бірақ "Оукленд" 12-інші иннингте 2–1 есебімен жеңіске жетті. Торрес 3-11 қыркүйек аралығында "Энджелс", "Чикаго Уайт Сокс" және "Рейнджерс" командаларына қатарынан үш ойында жеңіліс таптырды. Шілде айының басынан бастап маусым соңына дейін ол 10–3 есебімен және 1.42 ERA көрсеткішімен ойнады. Команда дивизионды жеңе алмады, бірақ "Атлетика" командасының тілшісі Рон Бергман: "Майк Торресті кінәлауға болмайды. Ол өз міндетін орындады, тіпті одан да артығын жасады". Оның маусымдық 2.50 ERA көрсеткіші лига көшбасшысы Блюдің 2.35 көрсеткішінен ғана төмен болды және оның мансабындағы ең жақсы көрсеткіші болды. Торрес 1977 жылы "Атлетика" командасының ашылу күніндегі жеңімпаз болды және 24 сәуірде "Уайт Сокс" командасына қарсы өткен 1 1/3 иннингтік ойында алғашқы жеңілісін тартқанға дейін алғашқы үш ойынында жеңіске жетті. Үш күннен кейін ол Док Эллис, Ларри Мюррей және Марти Перес үшін "Янкиз" командасына ауыстырылды. "Оукленд" командасында ол 4.44 ERA көрсеткішімен 3–1 есебімен жеңіске жетті. Торрес "Янкиз" командасымен алғашқы ойынына қатысқанда кейбір даулар туды; ол бастапқыда 29 сәуірге жоспарланған еді, бірақ Торрес әлі командаға қосылмаған еді. Оның әйелі бірінші ұлының дүниеге келгеннен кейін ауыр сырқатқа шалдықты, бірақ Торрес өзінің агенті Гэри Уокермен Аризонада балық аулауға кеткен деген қауесет тарады. Ол шындығында әйелімен бірге болды және 3 мамырда клубқа қосылды, "Энджелс" командасынан бір ұпай ғана жіберіп, 8–1 есебімен жеңіске жетті. Ол командамен екінші ойынында да жеңіске жетті, содан кейін нәтижелер әртүрлі болды. 25 маусымда ол 4 шешімді қатарынан жоғалтып, ERA көрсеткішін 4.99-ға дейін көтерді, ал ERA көрсеткіші 4.57 болды. Ол сәтті болу үшін көбірек жұмыс істеуі керек деп ойлап, менеджер Билли Мартинді төрт күн сайын ойнауға көндірді. 27 шілдеден бастап ол жеті ойынды қатарынан жеңіп алды, барлық ойындарды толық аяқтады және 1.57 ERA көрсеткішін сақтады. 3 қыркүйектегі сұхбатында Торрес: "Мен мұнда қалуға ниеттімін, шынымен де. Соңғы төрт жылда төрт командада ойнадым және бір орында қалып, мансабымды осы жерде аяқтағым келеді". "Янкиз" командасында Торрес 14–12 есебімен, 3.81 ERA, 90 соққы және 75 серуендеу көрсеткіштерімен ойнады. Ол 3-ші ойында ойнады, бірақ жеңіліске ұшырады, 5 1/3 иннингте 5 ұпай жіберіп, 6–2 есебімен жеңілді. Бұл сериядағы оның жалғыз бастамасы болды, бірақ ол 5-ші ойында маңызды рөл атқарды. Нью-Йорктің ең үздік питчері Рон Гидри командалық рөлін дұрыс орындай алмады, Торрес оны үшінші иннингте бір аутпен, бірінші тақтада жүгірушімен алмастырды, ал "Роялс" командасы 3–1 есебімен алға шықты. Ол үшінші иннингте кездескен екі соққышын да соқтырды, содан кейін 4 2/3 иннинг бойы гол жібермеді, содан кейін допты жақын питчер Спарки Лайлға берді. "Янкиз" командасы сегізінші иннингте бір, тоғызыншы иннингте тағы үш гол соқты, нәтижесінде 5–3 есебімен жеңіске жетіп, "Лос-Анджелес Доджерс" командасына қарсы әлем чемпионатына жолдама алды. Айбер: "Жеңіске ие болмаса да, Майк Торрес "Роялс" командасын ұпайсыз ұстап, өз командасына жеңіске жету мүмкіндігін берді".

Less than a week after his acquisition, Torrez got the opening day nod over Vida Blue with his new team. He pitched the A's to victory over the California Angels. Over his first six starts, he posted a 2.88 ERA and won three games, including one against the Orioles on April 30 when he outpitched Palmer in an 11–1 Oakland victory. From that point on, he was at his best for the rest of the year, helping the Athletics contend for the playoffs. On August 29, after Ron LeFlore used his speed to score a run for the Tigers in the first inning, Torrez pitched ten more innings of shutout ball. He left with the game tied at one in the 11th, but Oakland went on to prevail 2–1 in the 12th. Torrez followed this up with consecutive shutouts of the Angels, Chicago White Sox and Rangers from September 3 through 11. From the beginning of July through the remainder of the season, he went 10 3 with a 1.42 ERA. They failed to win the division, but Athletics reporter Ron Bergman stated, "The [failure] can't be blamed on Mike Torrez. He did his part, and more." His 2.50 ERA for the season trailed only Blue's 2.35 for the AL lead and would be his career best. Torrez was again an Opening Day winner for the Athletics in 1977, and won his first three starts before a 1 1/3 inning start against the White Sox on April 24 resulted in his first loss. Three days later, he was traded to the Yankees for Dock Ellis, Larry Murray and Marty Perez. With Oakland, he had gone 3–1 with a 4.44 ERA. Torrez's first start with the Yankees came with some controversy; it was originally scheduled for April 29, but Torrez had not yet joined the team. His wife was in the hospital with serious medical issues following the birth of their first son, but there were rumors that Torrez was actually on an Arizona fishing trip with his agent, Gary Walker. He had indeed been with his wife, and he joined the club on May 3, holding the Angels to one run and earning the win in an 8–1 victory. He also won his second start with the team, then saw mixed results thereafter. He was 8–6 with a 4.57 ERA on June 25 before losing four decisions in a row and seeing his ERA climb to 4.99. Thinking he needed more work to be successful, he convinced manager Billy Martin to let him pitch every fourth day. Starting July 27, he had a seven game winning streak, all complete games in which he maintained a 1.57 ERA. In a September 3 interview, Torrez said, "I'd like to stay here, I really would. I've been on four teams in the last four years and I'd like to stay in one place, maybe finish out my career here." With the Yankees, Torrez had a 14–12 record a 3.81 ERA, 90 strikeouts, and 75 walks. He started Game 3 but took the loss, allowing five runs over 5 1/3 innings in an eventual 6–2 defeat. That was his only start of the series, but he played an important part in Game 5. Ron Guidry, one of New York's best pitchers, had struggled with his command, and Torrez relieved him with one out in the third inning, a runner on first base, and the Royals leading 3 1. He struck out both batters he faced in the third, then pitched 4 2/3 more scoreless innings before handing the ball to closer Sparky Lyle. The Yankees scored one in the eighth and three more in the ninth for the 5 3 victory that sent them to the World Series against the Los Angeles Dodgers. Iber wrote, "While he did not get credit for the victory, Mike Torrez contributed mightily by holding the Royals scoreless and gave his team a chance to win."

1977 жылғы әлем чемпионаты

Торрес әлем чемпионатына алғашқы ойынын 3-ші кезеңде өткізді, екі команда да бір-бір ойын тең еді. «Доджер» стадионында Микки Риверс ойынды екі ұпаймен бастады, ал «Янкилер» бірінші таймда «Доджерлердің» басты ойыншысы Томми Джонға қарсы шабуылдап, Торреске үш ұпайдың артықшылығын сыйлады. Алғашқы екі таймда қиын жағдайлардан шыққаннан кейін, Дасти Бейкер Торреске қарсы үш ұпайлық соққы беріп, үшінші таймда есепті теңестірді. Дегенмен, «Янкилер» төртінші және бесінші таймда бір ұпайдан соғып, 5:3 есебімен көшбасшылыққа шықты. Осы арада Торрес ойынды аяғына дейін жалғастырып, тек үш ойыншының базаға жетуіне рұқсат берді, ойынның соңғы екі ойыншысын соққымен құлатты. «Янкилер» 3:2 есебімен жеңіске жеткен кезде Торрес 6-шы ойынға қайта оралды. «Доджерлер» 3:2 есебімен жеңіске жетіп жатқанда, Реджи Джексон төртінші таймда кез келген допты соғып, гол соқтыра бастады. Сегізінші таймның соңына қарай ол үш рет гол соқты, ал «Янкилер» сегіз ұпай жинады. Сонымен қатар, «Янкилер» үшін Торрес «Доджерлерді» бір ұпайға дейін шектеді және тоғызыншы таймда екі аутқа дейін ұстады, онда Вик Давалилло «Доджерлерге» төртінші ұпайды әкелді. Келесі ойыншы Ли Лейси Торреске соққы беріп, соңғы аутты жасады, ал «Янкилер» әлем чемпионатында жеңіске жетті. «Янкилер» сапындағы екі толық ойынында Торрес он бес соққы жасап, бес жүруге ғана рұқсат берді. Үлкен қаржы табуды көздеген Торрес «Янкилер» – «Ред Сокс» бәсекелестігіне қатысып, «Бостоннан» 2,5 миллион доллар тұратын жеті жылдық келісімшарт алды. «Ред Сокс» 1977 жылы 97-64 есебімен аяқтады және Торрес пен Деннис Экерслиді ( «Кливленд Индиандарымен» сауда жасау арқылы алынған) 4.11 ERA көрсеткіші бар құрамаға қосу арқылы 1977 жылы «Янкилерден» 2 1/2 ойын артта қалған дивизионды жеңуге үміттенді. «Бостон» үшін алғашқы ойынында жеңілгеннен кейін Торрес 12 сәуір мен 13 мамыр аралығында алты ойынның бесеуінде жеңіске жетті. 19 мамырда жеңілгеннен кейін 15 маусымға дейін бес ойынды қатарынан жеңіп, «Бостонның» «Янкилерден» 6 ойынға басымдыққа ие болуына көмектесті. Торрес «All Star» ойынына дейін 11-4 есебімен жетті, бірақ ойынға шақырылмады; AL командасының бас жаттықтырушысы Мартин бірде-бір «Ред Сокс» құрамынан ойыншы алмады. Торрес де ойынға түспей тұрып келесі ойынында жеңіске жетті. 23 тамыздан 24 қыркүйекке дейін ол 0-6 есебімен 4.98 ERA көрсеткішімен, соның ішінде «Янкилерге» қарсы екі жеңіліспен ойынды аяқтады. Осы арада «Ред Сокс» 6 шілдеде 10 ойынға жеткен дивизиондық көшбасшылығын толығымен жоғалтты. «Бостон» «Янкилерге» қарсы төрт ойындық серия үшін 7-10 қыркүйек аралығында «Фенуэйге» келді, олар 4 ойынмен жеңіске жетті. Торрес бірінші ойынды өткізді; ол бір минуттан астам ғана ойнады, себебі «Янкилер» оған қарсы бес ұпай соғып, 15-3 есебімен жеңіске жетті. «Янкилер» «Бостоннан» кеткен кезде екі команда да бірінші орынға тең түсті. Торрес екінші ойынды өткізді; «Янкилер» Хантермен жауап берді. Бірінші таймда екі ұпайлық соққыдан кейін Хантер «Ред Сокс» командасын қалған уақытта ұпайсыз қалдырды. Торрес бірінші және бесінші таймда бір ұпайдан жіберді, ал ойын тоғызыншы таймға қарай 2:2 есебімен тең болды. «Бостонның» таймның басында ұпай жинауға мүмкіндігі болмағаннан кейін, Микки Риверс тоғызыншы таймның басында үш ұпайлық соққы берді, содан кейін Турман Мансонның құрбандық соққысымен «Нью-Йорк» жеңіске жетті. «Ред Сокс» соңғы он төрт ойында 12-2 есебімен жеңіске жетті. Олардың арасында 28 қыркүйекте Торрес жасаған керемет ойын да болды. Ол «Тигрс» командасына қарсы үш соққымен жеңіліссіз ойын өткізіп, маусымдағы 16-шы жеңісін тойлады. «Бостон» мен «Янкилер» 162 ойындық кестесін бірдей 99-63 есебімен аяқтады, бұл AL лигасында 1948 жылдан бері өткізілген алғашқы плей-офф ойынына жол ашты.

Torrez made his first World Series start in Game 3, with the series tied at one game apiece. At Dodger Stadium, Mickey Rivers led the game off with a double, and the Yankees jumped all over Dodgers starter Tommy John in the first inning to hand Torrez a three run lead as he took the mound. After he escaped jams in the first two innings, Dusty Baker took Torrez deep to left field for a three run home run to tie the game in the third. However, the Yankees scored another run in the fourth, and one in the fifth to take a 5–3 lead. Meanwhile, Torrez would go the rest of the way, and only allow three more base runners, striking out the last two batters of the game. With the Yankees up three games to two, Torrez returned to the mound for the Game 6 start. The Dodgers were winning 3 2 when Reggie Jackson began hitting every pitch he saw for a home run in the fourth inning. By the end of the eighth, he had homered on three straight pitches thrown to him, and the Yankees had scored eight runs. Meanwhile, on the mound for the Yankees, Torrez held the Dodgers to one earned run and three overall until there were two outs in the ninth, when Vic Davalillo had an RBI single to score a fourth run for the Dodgers. The next batter, Lee Lacy hit a pop up bunt to Torrez for the final out, and the Yankees were World Series champions. In his two complete games for the Yankees, Torrez struck out fifteen while only walking five. Seeking a big payday, Torrez jumped sides in the Yankees–Red Sox rivalry, receiving a seven year contract worth $2.5 million from Boston. The Red Sox had finished 97 64 in 1977 and hoped that adding Torrez and Dennis Eckersley (acquired in a trade with the Cleveland Indians) to a pitching staff that had a 4.11 ERA in 1977 would enable them to win the division instead of finishing 2 1/2 games behind the Yankees, as they had in 1977. After losing his first start for Boston, Torrez won five of six decisions between April 12 and May 13. Then, after losing on May 19, he won five straight decisions through June 15, helping Boston go six games up on the Yankees on that date. Torrez had an 11–4 record at the All Star break but was not selected to the game; Martin, the AL manager, did not select a single Red Sox pitcher. Torrez also won his next start before going into a slide. From August 23 through September 24, he went 0 6 with a 4.98 ERA, including two losses to the Yankees. Meanwhile, the Red Sox let a division lead that was as high as 10 games on July 6 completely vanish. Boston was up four games on the Yankees when New York came to Fenway for a four game series from September 7 through September 10. Torrez pitched the first game; he lasted just a little over an inning, as the Yankees scored five runs against him and won 15–3. By the time the Yankees left Boston, the teams were tied for first. Torrez pitched the second game; the Yankees countered with Hunter. After allowing a first inning two run home run to eventual AL MVP Jim Rice, Hunter held the Red Sox scoreless the rest of the way. Torrez allowed a run in the first and a run in the fifth, and the game was tied at two heading to the ninth. After Boston failed to score in the top of the inning, Mickey Rivers led off the bottom of the ninth with a triple, then scored the winning run for New York on Thurman Munson's sacrifice fly. The Red Sox went 12 2 over their final fourteen games. Among them was a great outing by Torrez on September 28. He pitched a three hit shutout against the Tigers, his 16th win of the season. Boston and the Yankees concluded their 162 game schedules with identical 99 63 records, forcing the first tiebreaker playoff game in the AL since 1948.

Баки Денттің үйге ұшып шығуы

Ред Сокс монета лақтыру арқылы тең түскен ойынды қабылдады, бұл Торрезді болашақ Cy Young жүлдесінің иегері Гвидриге қарсы қойды, ол үш күндік демалыстан кейін тақтаға шықты. Атақ-даңқ залына енбек ететін Карл Ястремски екінші иннингті хоум-ранмен бастап, Сокс командасына ерте 1-0 есебімен көшбасшылықты сыйлады. Бостон алтыншы иннингте тағы да ұпай алды. Алты иннинг бойы Торрез тек екі соққы мен екі басуға ғана рұқсат берді. Бұл Дент үшін 16 тамыздан бергі алғашқы хоум-раны болды. Янкилер өз есебін 5-2-ге дейін арттырды. Сегізінші иннингтегі шабуыл айырмашылықты 5-4-ке дейін қысқарта түсті. Тоғызыншы иннингте екі аут кезінде, теңестіру үшін үшінші базада тұрған Ястремски фол аймағында Грейг Неттлске ұсталып, ойын аяқталды. Бостондағы алғашқы маусымында Торрез 3.96 ERA көрсеткішімен 16-13 есебін тіркеді. Янкилерге қарсы ол 1-4 есебімен жеңіліске ұшырады, ал ERA 5.96 болды.

1979-1982 жылдар

1979 жылы Торрес алғашқы ойынын жеңу үшін шамамен үш аптаға уақыт жұмсады, бірақ 22 сәуірде Канзас-Сити командасын төрт соққымен ұстап, толық ойынмен жеңіске жетті. Бұл оның қатарынан үш толық ойынның біріншісі болды, олардың барлығында жеңіске жетті. 29 маусымда Янкилерге қарсы ойында тоғызыншы таймға дейін жеңіске қадам басқанмен, Бутч Хобсон жасаған қателік Янкилерге екі ұпай әкеліп, ойынды теңестірді. Торрес сол таймда алмастырылды және жеңіске есептелмеді, бірақ Бостон 13-ші таймда 3:2 есебімен жеңіске жетті. Жұлдыздар күніне дейін 9-5 есебімен Торрес 20 ойын жеңу мүмкіндігіне ие болды. "Мен әдетте жақсы аяқтаймын, былтырғы жылды қоспағанда", - деді Торрес екінші жартыға үмітпен қарап. "Қазір өзімді жақсы сезінемін, және менеджердің [Дон Циммердің] мені әр бес күнде алаңға шығаруға сенгеніне қуаныштымын. Ол маған сенімі мол, мен оған ризамын". Демалыстан кейінгі алғашқы ойында жеңіліске ұшырағаннан кейін Торрес қатарынан төрт ойында жеңіске жетті, оның ішінде 2 тамызда Брюэрс командасына қарсы алты соққымен өткен ойында Ред Сокс 10:1 есебімен жеңді. Маусымның соңғы үш ойынында Торрес екі рет жеңіске жетті, ал біреуінде 10 тайм бойы ойнап, тек екі ұпай жіберді. 1980 жылы жарақат салдарынан көктемгі жаттығуларда 10 ойынға қатыса алмады, бірақ маусым басында дайын болды. 21 мамырға дейін күтіп, осы кезеңде 4.47 ERA көрсетті. 18 шілдеде Миннесота Твинс командасына қарсы 10 тайм бойы гол жібермей ойнады, ал 10-шы таймда Дэйв Степлтонның үйге соққысы жеңіске жеткізді. Алайда, шілде айында ол тек бір ойында жеңіске жетті, ал тамыз айындағы үш ойында жеңіске жеткенімен, 13 қыркүйекте 9-14 есебімен, 5.02 ERA көрсетті. Циммер оны ротациядан алып тастады: "Торрес туралы осыны айта аламын. Ол түсінді. Оны ротациядан шығару себебін, жұмысын жақсы атқармағанын айттым". Ол Фенуэй паркінде жиі сынайтын, сондықтан басқа стартерлер оның үйінде ойнауға тура келмеуі үшін кестеге түзету жасауға тырысты, дейді Экерсли. Ол қысқартылған маусымда жақсы жағдайға келді. 9 маусымда Сиэтл Маринэрс командасына қарсы толық ойында бес соққыға және бір ұпайға жол берді. Командаласы Ястржемски жақсаруын байқады: "Ол 1975 жылы Балтимор үшін 20 ойын жеңген Торрес сияқты. Ол соңғы бірнеше жылда істеуі керек болған нәрсені істеп жатыр, тек жылдам допты лақтырып, оны соғуға шақырып отыр". 1981 жылы Бейсбол лигасының ереуілі маусымды тоқтатты, ал Торрес келесі ойынын 11 тамызда өткізді. Ол жылды 10-3 есебімен, 3.68 ERA, 54 соққы және 51 жүріп аяқтады. Алайда, қыста Бостон Селтикс командасының ойынына қатысқанда, Торресқа үнмен хабарланды. Көрермендер оның есімін естігеннен кейін наразылық білдірді. Торрес үнмен хабарлаушының оны әдейі шақырып, наразылық тудырғанын күдіктенді, ал Селтикс оқиға үшін кешірім сұрады. 1982 жылы Торрес Гейлорд Перри, Ферги Дженкинс, Дойл Александр және Томми Джонмен бірге екі лигадағы барлық командаларды жеңген бес белсенді питчердің бірі болды. Мамыр айының соңында оның ERA-сы 6.65-ке жетті. Маусым бойы қатарынан екі ойында жеңіліске ұшырамағанмен, қатарынан екі ойында жеңіске де жете алмады. Питчер өзінің тұрақсыздығын тым аз шоғырланумен байланыстырды: "Мен әрқашан бірдей стильде ойнауым керек екенін білемін, бірақ мен солай істемеймін. Мен ақымақпын, бірақ мен қайтадан ақылды питчер болуым керек және солай болып қалуым керек". Ол жылды 9-9 есебімен, 5.23 ERA көрсетті, 84 соққыға жықты және 175 2/3 тайм бойы 74 жүріп берді, бұл 1971 жылдан бергі соққысыз қысқартылған жылдағы ең аз тайм болды. Ол 10 жылдан бері үлкен лигада ойнағандықтан және бес жылдан бері бір командада болғандықтан, Торрес мәмілені мақұлдауы керек болды; жақсы келісімшарт алғысы келгендіктен, ол Мец оған екі жылдық келісімшарт бергенге дейін келісімге келуден бас тартты. Майк Дэвис ақырында сауданы аяқтау үшін Бостонға жіберілді.

It took Torrez nearly three weeks to win his first game in 1979, but on April 22, he held Kansas City to four hits in a complete game shutout. That was the first of three straight complete games, all of which he won. Against the Yankees on June 29, he had a shutout going into the ninth inning, but an error by Butch Hobson in the bottom of the inning allowed the Yankees to score two unearned runs and tie the game. Torrez was removed that inning and did not get credit for the victory, but Boston ultimately prevailed 3–2 in the 13th inning. With a 9–5 record at the All Star break, there was a possibility that Torrez could win 20 games. "I've always been a strong finisher, except for last year," Torrez noted, looking forward to the second half. "I feel good right now, and it's nice to know the manager [ Don Zimmer ] has the confidence to send me out there every fifth day. He believes in me and I appreciate that." After a loss in his first game following the break, Torrez reeled off four straight wins, including a six hitter against the Brewers on August 2 that the Red Sox won 10–1. Over his final three starts of the season, Torrez won twice, losing a game to the Tigers in which he pitched 10 innings and surrendered just two earned runs. An injury caused Torrez to miss 10 games in 1980 spring training, but he was ready in time for the beginning of the season. It took him until May 21, and he posted a 4.47 ERA over this time period. On July 18, he pitched 10 shutout innings against the Minnesota Twins, earning the victory when Dave Stapleton hit a walk off home run in the bottom of the 10th. That was his only win in the month of July, however, and though he won all three of his August decisions, he was 9 14 with a 5.02 ERA by September 13. Zimmer removed him from the rotation after that start: "I'll say this for Torrez. He understood. I told him the reason he was being taken out of the rotation was that he simply hadn't done the job." He had become a frequent target of booing at Fenway Park, so much more that the other starters tried to work the schedule so that he would not have to pitch home games, according to Eckersley. He rebounded nicely in the shortened season. On June 9, he allowed five hits and one run in a complete game victory over the Seattle Mariners. Teammate Yastrzemski saw improvement: "He's looking like the Torrez who won 20 games for Baltimore back in 1975. He's doing what he should have been doing the last couple of years, just throwing the fastball and challenging guys to hit it." The 1981 Major League Baseball strike interrupted the baseball season, and Torrez's next start would not come until August 11. He finished the year with a 10–3 record, a 3.68 ERA, 54 strikeouts, and 51 walks. Over the winter, however, while attending a Boston Celtics game, Torrez was paged over the PA. As soon as the crowd heard the name, they began booing. Torrez suspected that the PA announcer called him on purpose to draw the boos, and he said that the Celtics apologized for the incident. By 1982, Torrez was one of five active pitchers to beat every team in both leagues, along with Gaylord Perry, Fergie Jenkins, Doyle Alexander, and Tommy John. By late May, his ERA had gone up to 6.65. Though he never lost more than two games in a row all season, he never won more than two games in a row. The pitcher blamed his inconsistency on too little concentration: "I know I should pitch the same way all the time, but I don't. I'm just stupid, but I have to start being a smart pitcher again and stay that way." He finished the year 9 9 with a 5.23 ERA, striking out 84 and walking 74 in 175 2/3 innings pitched, his fewest innings in a non strike shortened year since 1971. Since he had played in the major leagues for 10 years and with the same team for five, Torrez had to approve the transaction; wanting a better contract, he refused to agree to it until the Mets gave him a two year contract for the same amount he had been earning annually, with incentives that would raise it if fulfilled. Mike Davis was eventually sent to Boston to complete the trade.

Нью-Йорк Метс

Торрес Mets-тің қайта оралған питчері және болашақ Даңқ залының мүшесі Том Сиверге қосылды, жас питчерлермен толы Mets ротациясының бір бөлігі ретінде; ол Эд Линчке, Уолт Терреллге, Джесси Ороскоға, Том Горманға және Рон Дарлингке, сондай-ақ Дуайт Гуденге, ол үлкен лигаға жеткеннен кейін тәжірибелі көмек пен кеңес беруі күтілді. Торрес 2 маусымда Доджерсқа қарсы ойында 2-6 есебімен, он стартта 5.05 ERA және үш рельефтік тақырыппен ойнады. Лос-Анджелесте Фернандо Валенсуэла питчинг жасады, ол жас Доджерс стартері, оның ерте табысы үлкен қызығушылық тудырып, "Фернандомания" деп аталды. Mets 4-3 есебімен қалып қойғанда, Mets менеджері Джордж Бамбергер тоғызыншы иннингте Торресті Марк Брэдлиге алмастырды. Брэдли карьерасындағы алғашқы хоум-ранын соғып, ойынды қосымша иннингке жіберді. Mets-тің он алты жеңісінің үшеуін алған және тағы үшін сақтап қалған рельефші Джесси Ороско, 14-інші иннингте Доджерс ұпай жинағанда маусымдағы алғашқы жеңілісін қабылдады. Бэмбергер ойыннан кейін "Мен жеткілікті түрде қиналдым" деп отставкаға кетті. Торрес жаңа менеджер Фрэнк Ховард басшылығымен алғашқы екі ойынында жеңіліске ұшырады. Біріншісінде ол Cubs командасын сегіз иннинг бойы ұпайсыз ұстады, бірақ олар тоғызыншыда екі ұпай жинап, 8 маусымда 2:1 есебімен жеңіске жетті. Келесісі бес күннен кейін, сондай-ақ Cubs-қа қарсы болды; нашар қорғаныс Cubs-тың жеті ұпайының үшеуіне себепкер болды, нәтижесінде 7–3 есебімен жеңіліс болды. 15 маусымда Mets Cardinals-тан көпжылдық Алтын қолғап иегері және бірінші базалық Кит Эрнандесті Neil Allen және Rick Ownbey питчерлеріне алмастырды. Mets 94 ойынды жоғалтып, NL East-те соңғы орынға түссе де, олар жаңа менеджерінің басшылығымен шамалы жақсаруды көрсетті, бірінші базалық Эрнандес 1980 жылғы Бейсбол лигасының драфтында бірінші таңдау болған Даррил Строберри сияқты бірнеше жас ойыншыларға қосылды. Өз кезегінде, Торрес Эрнандес командаға қосылған кезде 2-8 есебімен және 4.48 ERA көрсетті. Маусымның қалған бөлігінде ол 8-9 есебімен және аздап төмен ERA, 4.30 көрсетті. Оның 4.37 ERA алдыңғы төрт маусымның үшеуінен төмен болды, бірақ оның 17 жеңілісі NL-де көш бастады. Торрес лигадағы берілген ұпайлар (108) және уоктың саны (113) бойынша да көш бастады, бар болғаны 94 соққы жасады. Бұл Торресті жас Mets ротациясының тәжірибелі ойыншысы етіп бекітті. Жаңа менеджер Дейви Джонсон 2 сәуірдегі ашылу күнінде оны стартқа таңдады. Маусымның екінші ойынында Хьюстон Астросқа қарсы Торрес жас шортстоп Дикки Тонның басына допты тигізіп, оның сол көзінің үстіндегі орбиталь сүйегін сындырды. Тон нашар көруіне байланысты маусымның қалған бөлігін өткізіп жіберді, ал оның қабілеті толыққанды қалпына келмеді. Торрес маусым айына дейін жеңіске жетпеді. 3 маусымда ол Cardinals-ты сегіз иннинг бойы бір ұпаймен шектеді, бірақ Mets оған ешқандай ұпай жинамады, нәтижесінде 1–0 есебімен жеңіліске ұшырады, оның көрсеткіші 0–5-ке төмендеді. Ол 9 маусымда Expos командасын жеңгенге дейін жеңіске жетпеді. Үш күннен кейін ол Pirates-қа қарсы ойынның соңғы иннингінде рельефтік питчер ретінде пайда болды, үш соққы, бір ұпай және бір уоктың нәтижесінде ERA-сын 5.02-ге дейін көтерді, бұл оның Mets сапындағы соңғы ойыны болды. 15 маусымда Mets старттық питчер Брюс Берениді алмастырды және келесі күні оған орын беру үшін Торресті тағайындады.

Torrez joined returning Mets pitcher and future Hall of Famer Tom Seaver as part of a Mets rotation filled with young pitchers; he was expected to give experienced help and advice to Ed Lynch, Walt Terrell, Jesse Orosco, Tom Gorman, and Ron Darling, as well as Dwight Gooden once he reached the major leagues. Torrez was 2 6 with a 5.05 ERA in ten starts and three relief appearances when he took the mound against the Dodgers on June 2. Pitching for Los Angeles was Fernando Valenzuela, the young Dodger starter whose early success had caused a great deal of excitement, labelled "Fernandomania." The Mets were trailing 4 3 when Mets manager George Bamberger lifted Torrez for pinch hitter Mark Bradley in the ninth. Bradley hit his first career home run to send the game to extra innings. Reliever Jesse Orosco, who had three of the Mets' sixteen wins and saved an additional three, took his first loss of the season when the Dodgers scored a run in the 14th inning. Bamberger resigned after the game, "I've probably suffered enough." Torrez lost his first two starts under new manager Frank Howard. In the first of those, he held the Cubs scoreless through eight, however, they scored twice in the ninth for the 2 1 victory on June 8. The next came five days later, also against the Cubs; poor defense accounted for three of the Cubs' seven runs in a 7–3 loss. On June 15, the Mets acquired perennial Gold Glove winner and first baseman Keith Hernandez from the Cardinals for pitchers Neil Allen and Rick Ownbey. Although the Mets would lose 94 games and finish last in the NL East, they showed modest improvement under their new manager with first baseman Hernandez joining several young ballplayers that included Darryl Strawberry, the number one overall pick in the 1980 Major League Baseball draft. For his part, Torrez was 2 8 with a 4.48 ERA when Hernandez joined the team. Over the remainder of the season, he posted an 8 9 and a marginally lower ERA, at 4.30. His 4.37 ERA was lower than it had been in three of the previous four seasons, but his 17 losses led the NL. Torrez also led the league in earned runs allowed (108) and walks (113), striking out just 94 batters. leaving Torrez the veteran of a young Mets rotation. New manager Davey Johnson chose the veteran to be his Opening Day starter on April 2. In his second start of the season against the Houston Astros, Torrez hit young shortstop Dickie Thon in the head with a pitch, breaking the orbital bone over Thon's left eye. Thon missed the rest of the season because of impaired vision, and his ability never fully recovered. Torrez had no wins entering the month of June. On June 3, he held the Cardinals to one earned run in eight innings, but the Mets scored no runs for him as they lost 1–0, dropping his record to 0–5. He would not have a win until June 9, when he defeated the Expos. Three days later, he made a relief appearance in the final inning of a game against the Pirates, allowing three hits, a run, and a walk, and boosting his ERA to 5.02 in what would be his last game as a Met. On June 15, the Mets acquired starter Bruce Berenyi in a trade, and they designated Torrez for assignment to make room for him on the roster the next day.

Окленд Атлетикасы мен Майами Марлинс (кіші лигалар)

Торрес ұзақ уақыт жұмыссыз қалған жоқ, өйткені 3 шілдеде «Атлетика» командасынан кетіп қалды. Бастапқыда команда оны PCL лигасының «Такома Тайгерс» (AAA деңгейі) командасына жіберді, бұл Торрес 1971 жылдан бері ойнаған алғашқы кіші лига командасы болды. Ол «Такома» үшін үш ойын өткізіп, 1–1 есебімен және 7.88 ERA көрсеткен, содан кейін шілде айының соңында негізгі құрамға қайта оралды. «Атлетика» командасымен екі ойында алмастырушы ретінде шықты, бірақ тиімді болмады, 9 тамызда босатылуға дейін 27.00 ERA көрсетті. Оның жоғары лигадағы соңғы ойыны 27 шілдеде өтті, онда ол 1 2/3 иннингте екі ұпай жіберді, ал команда «Маринерс» командасына 12–2 есебімен жеңілді. «Нью-Йорк» және «Окленд» командаларында өткізген 11 ойында (сегіз рет бастапқы құрамда) Торрес 1–5 есебімен және 6.30 ERA көрсетті, 40 иннингте 21 соққы жасады. «Мен оған бірнеше ай уақыт беремін», - деді ол командада ойнау туралы шешіміне қатысты. «Мен мақтандығымды жұтып жатырмын, бірақ әркімнің өмірінде мұндай сәттер болады. Мен біреуге көмектесе аламын».

Карьералық статистика

WLPctERAGGSCGSHOIPHERRHRBBKWPHBPBAAFld%Avg.1851600.5363.96494458117153043.23043134015012231371140410359.264.944.155 Жұмыстан шығарылған кезде Торрес өзіне 60 000 доллар қарыз екенін айтты; бес жыл өткен соң да жалақы дауы әлі де шешілмеген.

Жарыс стилі

Торрездің жылдам допты лақтыруы оның негізгі шабуылы болды. Ол 1972 жылғы маусымда жылдам допқа керемет толықтыру болған слайдерді де лақтырды. Сол жылы Хэнк Аарон былай деді: "Торрездің Сент-Луис сапында ойнаған жылдары слайдер лақтырғанын есімде ұстамаймын. Ол өте жақсы нұсқа ойлап тапты". 1980 жылы ол бұрылыс допты жиі пайдалануға тырысты, бірақ 1981 жылы Хоук оны жылдам допты тұрақты түрде лақтыруға ынталандырды, себебі осы шабуыл оның күшті жағы болды. Мансабында ол алты рет 100 немесе одан көп ойыншыны қатыстырды, ал үш рет бұл көрсеткіш бойынша лигада көш бастады. 18 жылдың сегіз маусымында ол соққыдан гөрі көп қатыстырды, оның алтауы алғашқы тоғыз маусымда болды. Торрез барлық кездегі бейсболшылардың арасында тастаған доптар саны бойынша 130-шы орында (3043 2/3), ал қатысқан ойыншылар саны бойынша 23-ші орында (1371). Сонымен қатар, ол 103 қате доппен 98-ші орында. Олардың Кристианн есімді қызы болды, бірақ олардың некесі ажырасып, 1971 жылы ажырасты. 1974 жылы ол Монреальде туған жергілікті модель және танымал тұлға Даниэль Гагнонға қайта үйленді. Бұл неке 1981 жылға дейін сақталды, содан кейін жұбайлар ажырасты. Даниэльдің пікірінше, Торрез Бостонға келгеннен бері ойынға көбірек, ал оған аз көңіл бөлді, өйткені ол $2.5 миллиондық келісімшартының құнын дәлелдеуге ұмтылды. Олар Терезамен бірге Майкл мен Уэсли есімді екі ұл тәрбиеледі. Уэсли тәуелсіз лигада доп тастайды. Қызметтен шыққаннан кейін Торрез және оның әйелі Тереза бастапқыда Санкт-Петербург аймағында тұрды, содан кейін Нью-Йорк штатының Вестчестер округіне көшіп, бұрынғы бейсболшы Ральф Бранкадан бірнеше блок қашықтықта қоныстанды. Нью-Йоркте Торрез Contract Furnishing Systems компаниясында сатушы болып жұмыс істеді. Кейін ол өз компаниясын, MAT Premiums ашып, корпорациялар үшін логотипі бар киім-кешекпен айналысты. Олар Терезамен бірге Огайодағы оның туыстары мен Канзастағы оның туыстарына жақын болу үшін Иллинойс штатына көшті. 1988 жылдың қазан айында Торрез бір кезде PONY Лигасында бейсбол ойнаған жасөспірімдер спорт кешені, Майкл А. Торрез бейсбол кешені оның құрметіне аталды. Торрез Канзас спорттық даңқ залының мүшесі. Торрездің тойғақұмар екендігі белгілі болды. Сент-Луисте бір тілші оны "неонның рыцары" деп атады. Монреаль және Балтимордағы командаласы Синглтон Монреальдің "тамаша той қаласы" екенін және Торрез түнгі өмірдің мүмкіндіктерін пайдаланғанын еске алды. Бостонда ол жақын маңдағы дискотекаларға жиі баратын, бұл оның Даниэльден ажырасуына себеп болды.

Torrez's fastball was his main pitch. He also threw a slider, which became a key complement to the fastball during the 1972 campaign. Hank Aaron said of it that year, "I don't recall seeing Torrez throw a slider in the years he was with St. Louis. He's came up with a good one." In 1980, he tried to be more of a breaking ball pitcher, but Houk encouraged him to return to throwing the fastball more consistently in 1981, as that was his strength. Six times during his career, he walked 100 or more batters, and three times he led the league in this statistic. In eight of his 18 years, he had more walks than strikeouts, though six of these were in his first nine seasons. Though Torrez ranks 130th all time among major leaguers in innings pitched (3043 2/3), he ranks 23rd all time with 1,371 walks. He is also 98th with 103 wild pitches. They had a daughter named Christiann, but their marriage fell apart, and the couple divorced in 1971. In 1974, he remarried to Montreal native Danielle Gagnon, a local model and celebrity. That marriage would last until 1981, when the couple divorced. Danielle felt that, since coming to Boston, Torrez had been paying more attention to the game and less attention to her in a desire to prove himself worth the $2.5 million contract he had signed. He and Teresa had two sons, Michael and Wesley. Wesley is an Independent League pitcher. After retiring, Torrez and his wife Teresa initially lived in the St. Petersburg area before moving north to Westchester County, New York, settling down a few blocks from former major league pitcher Ralph Branca. In New York, Torrez accepted a sales position with Contract Furnishing Systems. Eventually, he moved on to start his own company, MAT Premiums, which supplies clothing with custom logos for corporations. He and Teresa eventually moved to Illinois to be closer to her family in Ohio and his family in Kansas. The Michael A. Torrez Baseball Complex, a youth sports complex where Torrez once played PONY League baseball, was named after him in October 1988. Torrez is a member of the Kansas Sports Hall of Fame. Torrez had a reputation for being a partier. In St. Louis, a reporter referred to him as a "knight of the neon." Singleton, his teammate at Montreal and Baltimore, recalled that Montreal was "a great party town," and Torrez took advantage of the nightlife. In Boston, he was a frequent visitor at nearby discos, a factor that led to his divorce from Danielle.