Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пресвитериан шіркеуі (АҚШ) семинариялары – Пресвитериан шіркеуімен (АҚШ) институционалдық немесе келісімдік қарым-қатынастағы, негізінен пасторларды даярлауға бағытталған білім беру мекемелері. Семинариялар тәуелсіз ұйымдар болып табылады, бірақ Теологиялық білім беру комитеті арқылы ПКК-мен (PC(USA)) серпіліспен байланыста болады. Бұл комитет семинария президенттерінен, пасторлардан және ПКК-нің (PC(USA)) егдеуінен тұрады. Пресвитериандық қорының Теологиялық білім беру қоры (TEF) – осы шіркеудің барлық мектептерін қолдауға арналған жалғыз қаржыландыру жүйесі.
Presbyterian Church (U. S. A.) seminaries are educational institutions with an institutional or covenant relationship to the Presbyterian Church (USA), geared primarily towards the training of ministers. The seminaries are independent institutions but relate dynamically to the PC(USA) through the Committee on Theological Education, a committee of seminary presidents and ministers and elders from across the PC(USA). The Theological Education Fund (TEF) of the Presbyterian Foundation is the only denomination wide funding system to support the schools.
Шолу
PCUSA семинарияларының көпшілігі діни магистр (M.Div.) дәрежесін береді, сонымен қатар кейбіреулері теология магистрі, теология магистрі, дін докторы (D.Min.), теология докторы (Th.D.) және философия докторы (Ph.D.) сияқты басқа да дәрежелерді береді. Пресвитериан семинариялары көбінесе академиялық тұрғыдан жоғары бағаланады. Бұл беделдің бір бөлігі пресвитериандардың білім беруге берген басымдылығымен, сондай-ақ PC(USA)-да дін қызметкері болу үшін салыстырмалы түрде жоғары академиялық талаптармен байланысты. Мысалы, Пресвитериан шіркеуі – барлық пасторларынан Киелі кітаптың грек және еврей тілдерін білуді талап ететін протестанттық синодтардың санаулы бірінен ғана құралады. Пресвитериан шіркеуі (АҚШ) семинариялары діни білім беру комитеті (COTE) арқылы деноминациямен байланыста болады. COTE-ның міндеті – бүкіл шіркеудің тұрғысынан теологиялық білім берудің жан-жақты жоспарын әзірлеу және сақтау үшін платформа ұсыну болып табылады. Ол теологиялық білім беруге жүйелі көзқарас қалыптастыру, дамыту және ұсынуға тырысады. COTE теологиялық білім беруді қолдайтын орган ретінде жұмыс істейді, семинарияларды (қаржылық және басқа да жолдармен) қолдауға және оларды бүкіл шіркеуге арналған миссияларын күшейтуге көмектеседі. Бұл – семинариялар деноминацияға есеп беретін және жауапкершілік тартатын орган. COTE деноминация мен оның жоғары теологиялық оқу орындары арасындағы екі тарапты байланыс құралы ретінде де қарастырылуы мүмкін.
Most PCUSA seminaries grant the Master of Divinity (M. Div.) with some also granting other degrees, such as the Master of Theological Studies, Master of Theology, Doctor of Ministry (D. Min. ), Doctor of Theology (Th. D.), and the Doctor of Philosophy (Ph. D.) degree. Presbyterian seminaries are often very highly regarded academically. That reputation is in part a reflection upon the Presbyterian emphasis on education, as well as the relatively high academic requirements for ordination in the PC(USA). The Presbyterian Church, for instance, is one of the few Protestant denominations that still requires all ministers to have a working knowledge of both Biblical Greek and Hebrew. The Presbyterian Church (U. S. A.) seminaries relate to the denomination through the Committee on Theological Education (COTE). COTE has responsibility for providing an arena wherein a comprehensive plan for theological education from the perspective of the whole church can be developed and maintained. It seeks to identify, develop, and propose strategies for a systemic approach to theological education within the denomination. COTE serves as an advocate for theological education, seeking to support the seminaries (both financially and in other ways) and to strengthen them for their mission to the whole church. It is the body through which the seminaries report and are accountable to the denomination. COTE can also be seen as a two way communication link between the denomination and its graduate theological institutions.
Сипаттама
Бұл семинариялар олардың саны, қаржысы және теологиялық көзқарастары жағынан бір-бірінен ерекшеленеді. Принстон теологиялық семинариясы - ең үлкені, оның кампусы кең. Union Presbyterian Seminary және Columbia Theological Seminary сияқты көпшілігі студенттердің саны жағынан орташа, бірақ әлі де едәуір кампустары бар. Джонсон Смит теологиялық семинариясы, керісінше, өте кішкентай, оның оқу бағдарламасы онлайн форматта, және ол енді құдайшылық магистрі дәрежесін ұсынбайды. Тағы бір маңызды айырмашылық – семинарияның тарихи тұрғыдан келгендегі негізі. 1983 жылы ПК(АҚШ)-ның екі тармағы біріккенге дейін семинариялар «Солтүстік» Біріккен пресвитериан шіркеуімен немесе АҚШ-тағы «Оңтүстік» пресвитериан шіркеуімен байланысты болған. Принстон, Питтсбург, Дубуке, Сан-Франциско, МакКормик және Джонсон Смит – барлығы «Солтүстік» семинариялары болды. Колумбия, Юнион және Остин – «Оңтүстік» семинариялары болды. Луисвилл екі шіркеумен де байланысты болды. Сонымен қатар, Джонсон С. Смит афроамерикандық семинария ретінде құрылды, ол ПК(АҚШ)-дағы өз түріндегі жалғыз семинария. Қазіргі шіркеудегі теологиялық пікірталастардың қалыптасқан атмосферасын ескере отырып, кейбір семинариялар көптеген шіркеу мүшелерінің санасында шіркеутің либералдық және консервативтік бағыттарымен байланыстырылып қарастырылады. Мысалы, Принстон мен Дубуке консервативтік беделге ие. Колумбия, МакКормик және Луисвилл прогрессивтік жаққа қарай бейім. Шындығында, барлық оқу орындарында теологиялық спектрдің барлық ағымдарын ұстанатын студенттер мен оқытушылар бар, сондықтан қай семинарияның «солшыл» немесе «оңшыл» екендігі туралы жалпылама тұжырым жасау қиын. ПК(АҚШ) пасторларының көпшілігі осы мектептердің бірінде білім алады. ПК(АҚШ) дін қызметкерлерінің көп санын тәрбиелеген басқа оқу орындарына Гарвард діни мектебі, Йель діни мектебі, Нью-Йорктегі Юнион теологиялық семинариясы, Вандербильт діни мектебі, Эрскин теологиялық семинариясы, Фуллер теологиялық семинариясы және Гордон Конвелл теологиялық семинариясы кіреді. Пресвитериумдар осы бейресми оқу орындарының үміткерлерін қабылдау жағынан әртүрлі келеді. Алайда, пасторлыққа үміткер қай жерде бітіргеніне қарамастан, ол шіркеудің Іздеу және Үміткерлік процестерін аяқтауы және тағайындалу үшін қатаң емтиханды тапсыруы міндетті.
These seminaries differ greatly in size, endowment, and theological viewpoints. Princeton Theological Seminary is the largest, with an expansive campus. Most, like Union Presbyterian Seminary and Columbia Theological Seminary, are more moderate in student size, but still have substantial campuses. Johnson C. Smith Theological Seminary, on the other hand, is quite small, its curriculum is online, and it no longer offers a Master of Divinity degree. Another important distinction to consider is the historical background of the seminary. Before the reunion of the two branches of the PCUSA in 1983, seminaries were affiliated with either the "Northern" United Presbyterian Church or the "Southern" Presbyterian Church in the United States. Princeton, Pittsburgh, Dubuque, San Francisco, McCormick and Johnson C. Smith were all "Northern" seminaries. Columbia, Union and Austin were all "Southern" seminaries. Louisville was affiliated with both churches. Additionally, Johnson C. Smith was founded as an African American seminary, the only one of its kind in the PCUSA. Given the current atmosphere of theological debate in the church, some seminaries have become nominally associated with the liberal and conservative branches of the church in many church members' minds. Princeton and Dubuque, for instance, tend to have more conservative reputations. Columbia, McCormick, and Louisville fall on the more progressive side. In reality, there are students and faculty at all of the institutions who subscribe to all sides of the theological spectrum, and it's difficult to make a blanket statement about which seminary is "left" or "right." Most PC(USA) ministers receive their training at one of these schools. Other schools which have educated substantial numbers of PC(USA) ministers include Harvard Divinity School, Yale Divinity School, Union Theological Seminary in New York, Vanderbilt Divinity School, Erskine Theological Seminary, Fuller Theological Seminary and Gordon Conwell Theological Seminary. Presbyteries differ greatly in their acceptance of candidates from these non affiliated schools. Regardless of where a candidate for ministry receives their degree, however, they are required to complete the Inquiry and Candidacy processes of the church, and to pass stringent ordination exams in order to be ordained.