Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Swett Ilsley House (шамамен 1670 ж.) - АҚШ-тың Ньюбери, Массачусетс штатының 4 High Road мекен-жайында орналасқан колониялық стильдегі үй. Қазір ол тарихи Жаңа Англияға тиесілі, бұрын Жаңа Англияның көне заттарын сақтау қоғамы (SPNEA) және зерттеу мұражайы ретінде жұмыс істейді. Үйдің бастапқы бөлігін 1670 жылы Ньюберидің алғашқы қоныстанушыларының бірі Стивен Светт түбегейлі өрмекпен оңтүстікке қараған бір бөлмелі жоспарда салған. Түрлі иелер кезінде үй шамамен 1720 жылға дейін өзгермеген, ол бастапқы блоктан солтүстікке қарай екінші бір бөлмелі үйді (өз есігі бар) қосу арқылы кеңейтілген. Жаңа шатыр - ескі шатырдың құтқарылған бөренелерімен бөліп салынған, бұл қырқаның полюс бағытын шығыс-батыстан солтүстік-оңтүстік оське өзгертті. Сол кездегі негізгі блоктің солтүстік-батыс бұрышында орналасқан түтін шамы сақталған, бірақ оның жоғарғы қатпары сол кезде өзгертілген болуы мүмкін. Үй 18-19 ғасырларда бірнеше рет толықтырылды, сонымен қатар "тұмақ ісі", шоколад фабрикасы және таверна ретінде қызмет етті. Оның бұрынырақ солтүстікке қарай кеңейтілген, бірақ оның ретсіз үлесі шығыс қабырғаның батыс қабырғадан екі фут бұрын тоқтауын талап етті. Бастапқы шатыр бұзылып, 1670 және 1720 жылдардағы үйдің бөліктеріне қызмет ету үшін жаңа орталық шатыр қосылды. 1756 жылы үйдің ретсіз пішіні біршама шаршы болды, солтүстікке жер сатып алу бір бөлмелі баспалдақ залы мен жеке шатырлы жалғыз бөлмелі жоспардың соңғы солтүстік қосымшасын салуға мүмкіндік берді. Ғимарат қазіргі түріне үйдің батыс жағында ашкананың құрылысымен қол жеткізді, онда үш аралық пеш бар, сол кезеңдегі ең үлкен от қоймаларының бірі бар. 1911 жылы үйді SPNEA сатып алды, бұл оның алғашқы сәулет сатып алуы болды. Реставрация архитекторы Генри Чарльз Диннің кеңесімен SPNEA түпнұсқа ағаштарды, 18 ғасырдың басындағы панельдерді және Жаңа Англиядағы ең үлкен от шатырларының бірін ашу үшін латта мен гипс қабаттарын алып тастады. Қайта қалпына келтіру қаражаты түсіп кеткен кезде тоқтатылды, ал алмаз жапсырылған қақпалар сияқты ұзақ уақыттан бері жоғалған бастапқы ерекшеліктер қайта жасалды, нәтижесінде үйде 18 ғасырдың қалпына келтірілмеген сыртқы және 17 ғасыр мен 18 ғасырдың басында бөліп қалпына келтірілген ішкі көрініс болды. Қайта қалпына келтірілгеннен кейін үйді бірнеше жалға алушы жалға алды, олар үйді зерттеу мұражайына айналғанға дейін 1965 жылға дейін шай бөлмесімен жұмыс істеді.
The Swett–Ilsley House (c. 1670) is a much extended Colonial house located at 4 High Road, Newbury, Massachusetts, United States. It is now owned by Historic New England, formerly the Society for the Preservation of New England Antiquities (SPNEA), and operated as a study museum. The house's original section was built in 1670 by Stephen Swett, one of Newbury's first settlers, on a south facing single room plan with chimney bay. Under various owners, the house remained more or less unaltered until about 1720, when it was enlarged by addition of a second single room household (with its own door) north of the original block. A new roof—made in part with salvaged rafters of the older roof—was built over the whole, changing the ridge pole direction from an east–west to a north–south axis. The chimney, then located at the northwestern corner of the main block, was retained, but its upper stack was probably modified at that time. The house underwent a series of additions during the 18th and 19th centuries when it also served as a "tobacconist business," a chocolate mill, and a tavern. It was further extended to the north, although its irregular lot required that the eastern wall stopped two feet before the western wall. The original chimney was demolished, and a new central chimney was added to serve the 1670 and 1720 portions of the house. In 1756, the house's irregular shape was somewhat squared when the purchase of land to the north yielded an opportunity to build a final northern addition of single room plan with stair hall and separate chimney. The building achieved its present form with the construction of a kitchen lean to at the western end of the house, containing one of the largest fireplaces of the period, with three beehive ovens. In 1911, the house was purchased by SPNEA, its first architectural acquisition. With advice from restoration architect Henry Charles Dean, SPNEA removed layers of lath and plaster to reveal original timbers, early 18th century paneling, and one of the largest fireplaces in New England. Restoration stopped when funds were exhausted, before any long gone original features like diamond paned casements were recreated, resulting in a house with an unrestored 18th century exterior and a partially restored interior reflecting both the 17th and early 18th centuries. After restoration, the house was rented to a series of tenants, who operated a tea room there until 1965 when the house became a study museum.