Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саар өлкесінің Ұлттық Олимпиада комитеті (NOC) 1950 жылдың көктемінде Саар протекторатында құрылды, ол 1947 жылдан 1956 жылға дейін (содан бері Германияның Саар жері) болды, ол Батыс Германияның 1945 жылы Франция басып алған аймағы болды. Саар жеке команда ретінде 1952 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қатысып, 1956 жылы неміс құрамасына қайта қосылды. Отыз алты спортшы, 31 ер адам және бес әйел адам, тоғыз спорт түрінен 32 жарысқа қатысты.
The National Olympic Committee (NOC) of the Saarland was founded in the spring of 1950 in the Saar Protectorate, which existed from 1947 to 1956 (German state of Saarland since), a region of Western Germany that was occupied in 1945 by France. As a separate team, Saar took part in its sole Olympic Games at the 1952 Summer Olympics before being allowed to rejoin the German team in 1956. Thirty six competitors, 31 men and five women, took part in 32 events in nine sports.
Тарих
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Саарландияға Веймар республикасына қосылуға рұқсат берілмеген және соғыс аяқталғаннан кейін бірнеше жыл бойы әскери оккупация астында қалды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Саар жеріне 1949 жылы мамыр айында құрылғаннан кейін Германия Федеративтік Республикасының құрамына кіруге рұқсат етілмеді. Алайда Саарды Францияға қосуға басқа одақтастар мен Атлантика хартиясының 2 және 3-тармақтары тыйым салды. Жергілікті тұрғындар Францияға қосылғысы келмегендіктен, бөлек халықаралық ұйымдар құрылды, соның ішінде Саар футбол командасы және 1950 жылы NOC, неміс тілінде Nationales Olympisches Komitee des Saarlandes деп аталды. Саар алғаш рет 1952 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарына спортшыларды жіберу мүмкіндігіне ие болды, бірақ қысқы спорт түрлерінде бәсекеге қабілетті спортшылар жетіспегендіктен, оны жібермеді. Саар жерінде 500 жылдан астам уақыт бойы көмір қазбасы жүргізіліп келеді. Сол себепті Саар жері 1952 жылы Хельсинкиде өткен жазғы Олимпиада ойындарының алауының жарығын ұшақтарға қауіпсіз тасымалдауға мүмкіндік беретін шахташы қауіпсіздігі үшін шам сыйлады. 1952 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының ашылу салтанатында Саардан 41 спортшы шеру жасады. Команданың ресми есебінде 44 ерлер мен 6 әйел спортшы және 71 бәсекелестер, 16 төрешілер, 11 көрермендер бар, барлығы 98 спортшы болды. Команда медаль алмады және жалпы саны 69 команда арасында 44-орынды иеленді. 1955 жылдың қазан айында өткен референдумнан кейін Саардың тәуелсіздігін "еуропалық аумақ" ретінде ұсынған Саар жарғысын басым көпшілікпен қабылдамады. Саар халқы Германия Федеративтік Республикасына қосылуды жанама түрде қолдады. 1956 жылғы қазандағы Саар келісім-шарты Саар жерінің 1957 жылғы 1 қаңтардан бастап Германияға қайта қосылуына мүмкіндік берді. 1956 жылғы Олимпиада ойындарына Саардан жеке командалар жіберілмеген, өйткені Германияның үш мемлекетінің спортшыларынан тұратын Германияның біріккен командасы алғаш рет және жалғыз рет қатысты. Саар Олимпиялық комитеті 1957 жылдың ақпанында ресми түрде таратылды, өйткені оның мүшелері, Саардың басқа да жеке мекемелері сияқты, неміс әріптестерінің құрамына кірді.
Just as after World War I, Saarland had initially been disallowed from uniting with the Weimar Republic and remained under military occupation for several years after the end of the war. After World War II, the Saarland was not allowed to become part of the Federal Republic of Germany after its founding in May 1949. The annexation of Saar by France, however, was prohibited by the other Allies and Points 2 and 3 of the Atlantic Charter. As the local population did not want to join France, separate international organizations were founded, including the Saarland football team, and in 1950 a NOC, in German called Nationales Olympisches Komitee des Saarlandes. Saar was first eligible to send athletes to the 1952 Winter Olympics, but did not do so due to a lack of competitive athletes in winter sports. Having a recorded history of over 500 years of coal mining, the Saarland did donate a miner's safety lamp in which the flame of the torch relay of the 1952 Summer Olympics in Helsinki could be carried safely aboard airplanes. At the opening ceremony of the 1952 Summer Olympics, 41 athletes from the Saarland marched. The team was listed in the official report with a total of 44 men and 6 women athletes and with 71 competitors, 16 officials, 11 spectators for a total of 98. The team won no medals and was ranked a joint 44th among a total of 69 teams. Following a referendum in October 1955 that overwhelmingly rejected the Saar statute proposing Saar independence as a "European territory", the people of Saar indirectly resulted in favor of accession to the Federal Republic of Germany. The subsequent Saar Treaty of October 1956 allowed the Saarland to rejoin Germany effective as of 1 January 1957. No separate Saarland teams were sent to the 1956 Olympic Games, as a United Team of Germany comprising athletes of all three German states took part for the first and only time. The Olympic Committee of the Saarland formally dissolved in February 1957 as its members, like other separate institutions of the Saarland, became part of their German counterparts.
Белгілі бәсекелестер
Тереза Зенц (Merzig, 15 қазан 1932 жылы туған), жергілікті чемпион, 1952 жылы ашық Балтық теңізінде өткен Олимпиада ойындарында каноэ жарысында 9-шы орынды иеленді. 1954 жылы К 1 500 м сайыста әлем чемпионы атанды. 1956 жылы Германия құрамасында күміс медаль жеңіп алып, 1960 жылы тағы екі күміс медаль жеңіп алды. Зенц 1964 жылғы Олимпиада ойындарында алтын медаль иегерлері Росвита Эссер мен Аннемари Циммерманнға жаттықтырушы болды.
Therese Zenz (born 15 October 1932 in Merzig), a local champion, finished 9th in the canoe race at the 1952 Olympics, held on the open Baltic Sea, a new experience for the 19 year old athlete from a landlocked country. She became world champion in 1954 in the K 1 500 m event. Competing for Germany in 1956, Zenz won a silver medal and won an additional two silvers in 1960. Zenz went on to coach gold medalists Roswitha Esser and Annemarie Zimmermann at the 1964 Olympics.