Кіріспе
Англиялық теннисші, Австралия армиясының бригадирі "Банни" Остин
Australian Army Brigadier "Bunny" Austin
Henry Wilfred "Bunny" Austin (26 August 1906 – 26 August 2000) was an English tennis player. For 74 years he was the last Briton to reach the final of the men's singles at Wimbledon, until Andy Murray did so in 2012. He was also a finalist at the 1937 French Championships and a championship winner at Queen's Club. Along with Fred Perry, he was a vital part of the British team that won the Davis Cup in three consecutive years (1933–35). He is also remembered as the first tennis player to wear shorts.
Генри Уилфред "Банни" Остин (26 тамыз 1906 – 26 тамыз 2000) – ағылшын теннисшісі. 74 жыл бойы ол 2012 жылы Энди Мюррейге дейін Уимблдон турнирінде ерлер арасындағы жекелей сында финалға шыққан соңғы британдық болды. Ол сонымен қатар 1937 жылғы Франция чемпионатының финалисі және Куинс клубының чемпионы атанды. Фред Перримен бірге ол үш жыл қатарынан (1933–1935) Дэвис кубогын ұтқан Ұлыбритания құрамасының маңызды ойыншысы болды. Ол сондай-ақ теннис ойнағанда шорт киген алғашқы теннисші ретінде танымал.
Australian Army Brigadier "Bunny" Austin
Henry Wilfred "Bunny" Austin (26 August 1906 – 26 August 2000) was an English tennis player. For 74 years he was the last Briton to reach the final of the men's singles at Wimbledon, until Andy Murray did so in 2012. He was also a finalist at the 1937 French Championships and a championship winner at Queen's Club. Along with Fred Perry, he was a vital part of the British team that won the Davis Cup in three consecutive years (1933–35). He is also remembered as the first tennis player to wear shorts.
Ерте өмір және білім
Ол акционер Уилфред Остин мен оның әйелі Кейттің ұлы, Остин Лондонның Оңтүстік Норвуд аймағында өсті. Остин мектептегі достары берген "Банни" лақап аты Daily Mirror комиксінің Pip, Squeak and Wilfred (Уилфред - қоян немесе банни) жолағынан шыққан деген қорытындыға келді. Спортшы болуын қалаған әкесінің ынтасымен, ол алты жасында Норхерст теннис клубына мүше болды. Остин Рептон мектебінде білім алды және Кембридж университетіндегі Пемброк колледжінде тарихты оқыды.
Теннис мансабы
Кеймбридж университетінде студент кезінде ол 1926 жылы Уимблдон турнирінде ерлер арасындағы жұп финалда жартылай финалға жетті. 1932 жылы Уимблдон турниріндегі алғашқы жекелей финалда ол АҚШ-тың Эллсворт Вайнс ойыншысына үш сетте еңісті. 1932 жылы ол дәстүрлі теннис киімі – крикет фланельдерінің өте ауыр екенін түсінді. Ол Форст-Хиллсте кию үшін шорт сатып алды және кейіннен Уимблдонда оны киген алғашқы теннисші болды. Остин Уимблдон турнирінде 10 рет жартылай финалға немесе одан да жоғары деңгейге жетті. 1932 жылы Уимблдонда Остин Франк Шилдс пен Жиро Сатохты жеңіп, финалда Эллсворт Вайнске еңісті. 1937 жылы Франция чемпионатында Остин Ивон Петраны жеңіп, финалда Хеннер Хенкельге ұтылды. 1938 жылы Уимблдонда Остин Хенкельді жеңді, бірақ финалда Дон Баджге қарсы тек төрт ойын ұтып алды, ал Бадж өзінің ең жақсы формасында болды және Үлкен Дулығаны жеңіп алды. 2012 жылы Энди Мюррейге дейін ол Уимблдон финалына жеткен соңғы британдық теннисші болды. 1939 жылы Уимблдонда Остин бірінші рет қатысты, бірақ ерте кезеңде ұтылып қалды. Бұл оның Уимблдон турниріндегі соңғы қатысуы болды. 1933–1936 жылдары ол Фред Перримен бірге Ұлыбританияға Дэвис кубогын жеңуге көмектесті. Остин сонымен қатар қазіргі заманғы теннис ракеткасының дизайнын танымал етті, Ф. В. (Фрэнк Вордсворт) Донисторптың 1934 жылы Ұлыбританияда патенттелген «Streamline» ракеткасын қолданды және жақтауын қолдады – ол үш сегментке бөлінетін сапшасы бар, бұл аэродинамикалық қозғалысқа мүмкіндік берді. Дизайн Hazells компаниясымен жасалған және сол кезде баспада қарға аяқ киімге ұқсағаны үшін сындарға ұшырады. Остин зейнетке шыққаннан кейін, 1960 жылдардың соңында екі бөлікті сапшасы қайтадан қолданылғанға дейін бұл дизайнге ұмытылды.
Жеке
Ол 1931 жылы актриса Филис Констамға үйленді, 1929 жылы АҚШ Ашық чемпионатына бара жатқанда трансатлантикалық лайнерде кездескеннен кейін, олар сол дәуірдің танымал жұптарының бірі болды. Остин Чарли Чаплинмен теннис ойнады, Дафне дю Мориер, Рональд Колман және Гарольд Ллойдпен дос болды, сондай-ақ Мэри патшайымы мен президент Франклин Делано Рузвельтпен кездесті. 1933 жылы Еуропадағы және одан да кең ауқымды соғыстың қайталану қаупіне алаңдай отырып, Остин Оксфорд тобына, кейіннен Моральдық қайта қарулануға қатысып, қоғамдық платформаларда сөйлеп, баспасөз мақалаларын жазды. Ол және Фред Перри "Таймс" газетіне жазған хатында нацистердің еврейлерге Дэвис кубогына қатысуға тыйым салғандарына қарсы дауыс көтерген жалғыз ойыншылар болды. Остиннің досы Питер Устиновтың айтуынша, Остин "Ал Англия клубының қорлықпен шеттетілді, өйткені ол ар-ожданға қарсылық білдірді". Шын мәнінде, британдықтар Екінші дүниежүзілік соғысты жариялағаннан кейін көп ұзамай, ол қарсылық білдіруші ретінде тіркелуі мүмкін деген сұрақ туындамай тұрып, ол Оксфорд тобының негізін қалаушы Франк Бьюкманның шақыруын қабылдады. 1943 жылы АҚШ-тың әскери міндеттілігін одақтас елдердің азаматтарына кеңейтуімен ол АҚШ армиясының әуе күштеріне шақырылды, бірақ Гилберт синдромы (бауырдың мерзімді бұзылуы) диагнозы оны жауынгерлік қызметтен алып тастады және ол 1945 жылы босатылды. Бұл синдром оның кейде кенеттен шаршап қалуының себебін түсіндіреді. Ол 1961 жылы Ұлыбританияға оралғанда, Остин капитан болған кезде Кембридж теннис командасынан шығарылған Барлық Англия клубының мүшелік комитетінің дауыс беру мүшесі Остиннің Оксфорд тобы үшін жақтаушылық еткенін сылтау ретінде пайдаланып, оған қайтадан қабылдаудан бас тартты. Оның клубқа мүшелігі 1984 жылы, кедергі келтірген мүше қайтыс болған жылы қалпына келтірілді. Остиннің әйелімен бірге жазған "А Mixed Double" атты автобиографиясы 1969 жылы жарық көрді. 1995 жылы Остин қатты құлап, Лондонның Колсдон қаласындағы қарттар үйіне көшіп барды. Ол 2000 жылы 94 жасқа толған күні қайтыс болды. Оның қабірі Сомерсеттегі Сток Сент-Грегори ауылының шіркеуінің маңында орналасқан. Өлімінен 56 күн бұрын Остин Уимблдонның орталық алаңына өткен чемпионаттарда жеңімпаздар мен финалистермен бірге келді. Остин 1997 жылы Ньюпортта, Род-Айлендте Халықаралық теннис даңқы залына енгізілді. Остин туралы 2012 жылдың қазан айында Грегори Уилкиннің "Керішенің азап шеккен өзгерістері: Банни Остин, Мюррейге дейін Уимблдонның финалына шыққан соңғы британдық" атты биографиялық романы жарық көрді. Оның қарындасы Джоан Остин де теннисші болған.
Аралас жұптар (3 жеңімпаз)
НәтижеЖылЧемпионат Сыртқы жабын Серіктес Қарсылас Есеп Жеңілім 1929 АҚШ чемпионаты Шөп Филис Ковелл Бетти Нутхолл Джордж Лотт 3–6, 3–6 Жеңілім 1931 Франция чемпионаты Кір Дороти Шепард Барон Бетти Нутхолл Патрик Спенс 3–6, 7–5, 3–6 Жеңілім 1934 Уимблдон Шөп Дороти Шепард Барон Дороти Раунд Татсуёши Мики 6–3, 4–6, 0–6