Кіріспе

Американдық драматург және сценарист (1940 жылы туған)

Дэвид Уильям Раб (1940 жылдың 10 наурызында туған) – американдық драматург және сценарист. Ол 1972 жылы «Үздік пьеса» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығын жеңіп алды («Sticks and Bones») және 1974 жылы («In the Boom Boom Room»), 1977 жылы («Streamers») және 1985 жылы («Hurlyburly») «Үздік пьеса» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығына ие болды.

Ерте өмір

Рабе 1940 жылдың 10 наурызында Айова штатының Дубук қаласында туды, неміс және ирланд тегінен шыққан, Рут (МакКормик) – дүкен қызметкері, ал Уильям Рабе – мұғалім және ет өңдеушінің ұлы. Ол діншіл католик отбасында тәрбиеленді.

Мансап

1965 жылы АҚШ армиясына әскерге шақырылып, Вьетнам соғысы кезінде медициналық бөлімде қызмет етті. 1967 жылы армиядан босағаннан кейін Раб Вилланова университетіне оралып, жазу өнерін оқыды және 1968 жылы магистр дәрежесін алды. Осы кезеңде ол «Стикс пен сүйектер» пьесасымен айналыса бастады, онда отбасы сырттай әдемі көрінетін, бірақ іштей бұзылған Нельсон отбасының жағымсыз жақтарын көрсетеді (олардың есімдері 1950-ші жылдардағы «Оззи, Харриет, Дэвид және Рикки» телесериалының басты кейіпкерлерімен сәйкес келеді). Олар Вьетнам соғысынан соқыр болып оралған, ашулы және үмітсіз ұлдары Дэвидпен бетпе-бет келеді. Рабе Вьетнамдағы әскерлік қызметіне байланысты жазылған үш пьесадан тұратын трилогиясымен танымал: «Стикс пен сүйектер» (1969), «Тони» сыйлығын жеңіп алған «Павло Хаммельдің базалық жаттығуы» (1971) және «Стримерлер» (1976). Ол сонымен қатар «Hurlyburly» (пьеса және фильм сценарийі) мен Вьетнам соғысы туралы «Соғыстың құрбандары» (1989) және Джон Гришемнің «Фирма» (1993) романдарының сценарийлерін жазды. Рабе продюсер Мартин Брегман үшін Майк Николстың режиссерлікке қызығушылығымен және Аль Пачиноға арналған Джон Рамбо рөлімен «Бірінші қан» сценарийін де жазды, бірақ Пачино оны «әлдеқайда радикалды» деп тапқандықтан түсірілімге қатысудан бас тартты. Рабедің қолжазбаларының жинағы Бостон университетінің Мугар еске алу кітапханасында сақтаулы.