Монтгомери автобус бойкоты және «Жақсарту қауымдастығы» құрылуы

Кіріспе

Азаматтық қоғам ұйымы. Монтгомериді жақсарту қауымдастығы (MIA) 1955 жылдың 5 желтоқсанында Алабама штатының Монтгомери қаласындағы қара нәсілді дін қызметкерлері мен қоғамдық қайраткерлер тарапынан құрылды. Ральф Абернати, Мартин Лютер Кинг және Эдгар Никсон басшылығымен MIA Монтгомери автобустарын бойкоттау науқанына жетекшілік етіп, нәсілдік сегрегация мәселесіне оңтүстікте назар аударды және Мартин Лютер Кингтің есімін бүкіл елге танытты.

Тарих

Роза Паркс 1955 жылғы 1 желтоқсанда Монтгомери қалалық автобусында ақ түсті жолаушыға орын бермегені үшін тұтқындалғаннан кейін, Әйелдер саяси кеңесінің Джо Энн Робинсон және Түсті терілі адамдардың теңдігі үшін ұлттық қауымдастығының (NAACP) Э.Д. Никсон 1955 жылғы 5 желтоқсанда Монтгомери автобустарын бойкоттаудың бір күндік жоспарын іске қосты, ол келесі дүйсенбіде өтуге тиіс болды. Джо Энн Робинсонның сөзіне сәйкес, "Жұмысшыларды, көшеде "қадам басатын" адамдарды алу үшін қалыпты автобус бағыттарымен жүру қажет болды. Алфонсо Кэмпбелл басқарған және ерікті жұмыскерлермен жабдықталған комитет бағдарламаның осы бөлігін аяқтау үшін жұма күні түні бойы жұмыс істеді. Бұл жүйе соншалықты тиімді жоспарланғандықтан, көптеген жазушылар оны әскери операцияның дәлдігімен салыстырды. Сол кездесуде министрлер бойкотты басқаратын бір адамды таңдауға келмеді. Қатысушылар түрлі адамдардың басшылыққа дайындығын талқылады, бірақ нақты шешім қабылданбады. Бұл дүйсенбі күні түстен кейін, министрлер бойкот сәтті болады деп түсінген кезде ғана мүмкін болды. Содан кейін олар қайтадан кездесіп, доктор Мартин Лютер Кинг жетекшілікке келісті." (National Humanities Center „Монтгомери автобустарын бойкоттау және оны бастаған әйелдер: Джо Энн Гибсон Робинсоннің естеліктері, ред. Дэвид Дж. Гарроу, 1987, 2-тарау.) Ешкім не күтетінін білмегендіктен, бос автобустар толыққандай сенімсіздік тудырды. 5 желтоқсандағы бойкоттың табысы және сол күні кешке өткен жаппай жиынның қызығушылығы бойкотты жалғастыруға деген ұлы ниетті күмәнданбайтынын көрсетті. Кингтің айтуынша, "[п]ротесті тоқтату туралы мәселе енді теориялық мәселе болып қалды. Осы мыңдаған адамдардың ынтасы, құйылысқан су толқыны сияқты, бәрін өз арнасына алды." 5 желтоқсанның түстен кейін Монтгомеридің азаматтық және діни лидерлерінен құралған қара нәсілді көшбасшылар Монтгомериді жақсарту қауымдастығын құрды. Доктор Мартин Лютер Кинг 26 жасында МИА-ның басшысы болып тағайындалды, оның қасында Ральф Абернати, Джо Энн Робинсон, Э.Д. Никсон, Руфус Льюис және басқа да белгілі тұлғалар болды.

Following Rosa Parks' arrest on December 1, 1955 for failing to vacate her seat for a white passenger on a Montgomery city bus, Jo Ann Robinson of the Women's Political Council and E. D. Nixon of the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) launched plans for a one day boycott of Montgomery buses on December 5, 1955, the following Monday. According to Jo Ann Robinson,"Regular bus routes had to be followed so that workers who "walked along" the streets could be picked up. This committee, headed by Alfonso Campbell and staffed by volunteer workers, worked all night Friday to complete this phase of the program. The pickup system was so effectively planned that many writers described it as comparable in precision to a military operation. What the ministers failed to do at that meeting was to select one person who would head the boycott. Those present discussed it, pointing out the leadership preparation of various individuals, but no definite decision was made. That had to wait until Monday afternoon, when the ministers realized that the one day boycott was going to be successful. Then they met again, and Dr. Martin Luther King, Jr., agreed to accept the leadership post. "(National Humanities Center The Montgomery Bus Boycott and the Women Who Started It: The Memoir of Jo Ann Gibson Robinson, ed. David J. Garrow, 1987, Ch. 2.) Since no one knew what to expect, the empty buses were a complete surprise. The success of the boycott on December 5, and the excitement on the mass meeting on the evening of that day, removed any doubt about the strong motivation to continue the boycott. As King put it, "[t]he question of calling off the protest was now academic. The enthusiasm of these thousands of people swept everything along like an onrushing tidal wave." On the afternoon of December 5, the black leadership, consisting of civic and religious leaders of Montgomery, established the Montgomery Improvement Association. Dr. Martin Luther King Jr. was chosen to lead the MIA at the age of 26, with Ralph Abernathy, Jo Ann Robinson, E. D. Nixon, Rufus Lewis and other prominent figures at his side.

Қауымдастықтың құрылуы

Сол түні бірнеше мың қауым мүшесі қатысқан жиында, бойкотты жалғастыру және сақтауды қадағалау үшін MIA құрылды, ал Монтгомери қаласына жаңа келген жас пастор Кинг оның төрағасы болып сайланды. Роза Паркстің айтуынша, "Доктор Кингтің таңдалуының бір себебі – ол қауымға салыстырмалы түрде жаңа болғандықтан, оның жауы болған жоқ". Ұйымның жалпы миссиясы бойкот науқанынан асып, "Монтгомери қаласының жалпы жағдайын жақсартуға, нәсілдер арасындағы қатынастарды жақсартуға және қауымның жалпы рухани деңгейін көтеруге" бағытталды. MIA-ның алғашқы отырысынан кейін атқару комитеті бойкоттың талаптарын жазды және талаптар орындалғанша науқан жалғасатынына келісті. Олардың талаптары автобус жүргізушілерінің сыпайы мінез-құлқы, "келгенің бірінші, қызмет алғаның бірінші" принципі бойынша орын тебу және афроамерикалықтарды автобус жүргізушілері ретінде жұмысқа алу болды. Осылайша, Жоғарғы соттың "Браун против Білім беру кеңесі" ісі бойынша шешіміне қарамастан, MIA бастапқыда толық интеграцияға емес, бөлек, бірақ тең құқылы келісімге келісуге дайын болды. Бұл жағынан ол 1950 жылдардағы Оңтүстік штаттарындағы бұрынғы бойкот науқандарының үлгісін қайталады. Мысалы, Миссисипи штатындағы жанармай құю станцияларының қара нәсілділерге дәретхана бермеуіне қарсы өткізілген сәтті бойкотты қарастырайық. Сол науқанды ұйымдастырушы Т. Р. М. Говард, Кингтің шақыруымен Паркс тұтқындалғанға дейін бірнеше күн бұрын Декстер-авеню баптист шіркеуінде сөз сөйлеген болатын. Келесі жыл ішінде MIA афроамерикалық қауымды жұмылдыру үшін автокөліктермен жүруді ұйымдастырды және қауымның рухын көтеру үшін ән мен уағызбен апталық жиындар өткізді. Осы кезеңде ұйымның басшылары Монтгомери қаласының басшыларымен келіссөздер жүргізді, NAACP-мен бірлесіп қалалық автобустардағы сегрегацияға қарсы заңдық шараларды үйлестірді және бойкотты қаржылық тұрғыдан қолдады, жиналыстарда ақша жинады, сондай-ақ солтүстік және оңтүстік азаматтық құқықтар ұйымдарынан қолдау сұрады.

At a meeting that evening attended by several thousand community members, the MIA was established to oversee the continuation and maintenance of the boycott, and King, a young minister new to Montgomery, was elected its chairman president. According to Rosa Parks, "Dr. King was chosen in part because he was relatively new to the community and so did not have any enemies." The organization's overall mission, extended beyond the boycott campaign, as it sought to "improve the general status of Montgomery, to improve race relations, and to uplift the general tenor of the community." After the MIA's initial meeting, the executive committee drafted the demands of the boycott and agreed that the campaign would continue until demands were met. Their demands included courteous treatment by bus operators, first come, first served seating, and employment of African American bus drivers. Thus, despite the Supreme Court's decision in Brown v. Board of Education, the MIA was initially willing to accept a compromise that was consistent with separate but equal rather than complete integration. In this respect, it followed the pattern of earlier boycott campaigns in the Deep South during the 1950s. A prime example was the successful boycott of service stations in Mississippi for refusing to provide restrooms for blacks. The organizer of that campaign, T. R. M. Howard of the Regional Council of Negro Leadership, had spoken in Montgomery as King's guest at the Dexter Avenue Baptist Church only days before Parks's arrest. Over the next year, the MIA organized carpools and held weekly gatherings with sermons and music to keep the black community mobilized. Also during this time period, officers of the organization negotiated with Montgomery city leaders, coordinated legal challenges with the NAACP to the city's bus segregation ordinance, and supported the boycott financially, raising money by passing the plate at meetings and soliciting support from northern and southern civil rights organizations.

Жеңіс

Монтгомеридегі табысынан кейін, МИА 1957 жылдың қаңтарында Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясының (SCLC) негізделген ұйымдарының бірі болды. 1960 жылы Кинг Монтгомериден Атлантаға көшкеннен кейін МИА маңызды күшін жоғалтты, бірақ ұйым 1960-шы жылдар бойы сайлаушыларды тіркеу, жергілікті мектептерді біріктіру және Монтгомери қалалық саябақтарын біріктіру шараларын жалғастырды. Күші әлсірегенімен, бұл ұйым бойкоттан кейін Монтгомериде тұратын афроамерикалықтардың өмірін жақсартуға көмектесті.