Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
St Joseph's High School (Colégio de São José) – Шығыс Тимордың Дили қаласында орналасқан жеке католик орта мектебі. Мектепті Дили католик епархиясы 1983–84 жылдары, Шығыс Тимор әлі Индонезияның құрамында болған кезде құрған. 1993 жылы мектеп он жылдық мерзімге Иса қоғамына тапсырылды. 2011 жылы Дили епархиясының епископы мектептің басқаруын қайтадан өз қолына алды. Шамамен 50 студент семинарияда оқып, дін қызметкері болуға дайындануда.
St Joseph's High School (Colégio de São José) is a private Catholic secondary school, located in Dili, Timor Leste. The school was founded by the Catholic Diocese of Díli in 1983–84, when East Timor was still part of Indonesia. In 1993 the school was entrusted to the Society of Jesus, with a ten year commitment. In 2011, the Bishop of the Diocese of Dili resumed its direction. Some 50 students are seminarians, planning to become priests.
Тарих
Мектеп тарихы Индонезияның оккупациялық үкіметінің Тимордағы католик дәстүршіл топтарының қолдауын алу ниетімен басталады. Мектеп құруға рұқсат беру арқылы, үкімет CNRM және FRETILIN көтерілісші ұйымдарын қолдайтын негізгі топтармен диалог құруға мүмкіндік ашты.
The history of the school begins with an initiative by the Indonesian government of occupation, to enlist the support of Catholic traditionalists groups in Timor, so that, by allowing the founding of a school, it opens a channel of dialogue with the main support group for the insurgent organizations CNRM and FRETILIN.
Қор
Индонезия үкіметі 1979 жылы азаматтарға жасалған қатыгездік пен Тимор білім беру жүйесінің қирауына байланысты халықаралық сынға жауап ретінде Католик орта білім беру мектебін (SPGK; индонезия тілінде: Sekolah Pendidikan Guru Katolik) құруға рұқсат берді. Мектептің құрылу мақсаты – дінге үлкен қолдау көрсетілген панчасила қағидаларын тарату болды. 1983 жылы мектепті тек Дили епархиясының Сан-Паулу білім беру қоры басқарды, соның нәтижесінде мектеп Санкт-Жозеф Жұмысшы мектебі (португалша: Externato de São José Operário) деген атау алды және алғаш рет португал тілін оқыту мүмкіндігі туды. Индонезия билігі тұсында португал тілін оқытқан жалғыз мектеп осы мектеп болды (католик семинарияларын қоспағанда). 1992 жылы саботаж айыптарымен жабылуға мәжбүр болған мектептің әкімшілігі 1993 жылы Епископ Дом Хименес Бело Иса қоғамына берді, бұл мекемені қайта жұмыс істеуге бағытталған әрекет болды. Мектептегі иезуиттер тәуелсіздік соғысы кезінде бейтараптық күш ретінде танылды, бірақ Индонезия милициясы дін қызметкерлері мен екі иезуитті өлтірді. 1995 жылы оқыту құрамында үш иезуит, иезуит шәкірттері, кейде францискандық қарындастар, индонезиялық мұсылмандар, Шығыс Тиморлық христиандар және Балиден келген индуистер болды. 1999 жылдың 26 тамызында күтпеген жиналыста әке Джозеф Агенг Марвата Сан-Жозеф Күндізгі мектебінің "күтпеген жағдайларға" байланысты мерзімі белгісіз жабылатынын мәлімдеді. 1999 жылдың қазан айында мектеп 1999 жылғы Тимор дағдарысынан қашқан босқындарға баспана берді, олардың саны 5000 адамға жетті. 1999 жылы мектепте 350 оқушы және 42 мұғалім болды. Дағдарыстан кейін оқушылар саны 252-ге, ал мұғалімдер саны төртке дейін азайды. 2003 жылы оқушылар саны 280-ге өсті, онда 10 штаттан тыс қызметкер және 16 жартылай штаттан тыс мұғалім жұмыс істеді. Иезуиттер басқаратын София университеті арқылы мектеп Жапонияның Токио қаласындағы Фукуока қаласында орналасқан София Фукуока кіші және аға орта мектебімен бауырластық байланыс орнатты. 2011 жылы Иса қоғамының басқаруымен өткен 18 жылдан кейін мектеп қайтадан Дили епархиясының басқаруына көшті.
The Indonesian Government then allowed the creation of an educational institution by the name Catholic School of Middle Education (SPGK; in indonesian: Sekolah Pendidikan Guru Katolik) in 1979, in response to international criticism of the severe repression of civilians and the destruction of the Timorese educational system. The school was born to disseminate the principles of pancasila, which was strongly supported by religion. In 1983 the school started to be tutored only by the São Paulo Educational Foundation of the Diocese of Díli, adopting the name St. Joseph the Worker School (in portuguese: Externato de São José Operário), for the first time allowing the teaching of Portuguese, being the only school (with the exception of seminars Catholics) to teach the language during Indonesian rule. Having been forced to close its doors in 1992, on charges of subversion, in 1993 Bishop Dom Ximenes Belo transferred the administration of the São José Day School to Society of Jesus, as a maneuver for the institution to return to work. Jesuits at the school would be a mediating force during the independence war, but priests and religious along with two Jesuits were killed by the Indonesian militia. In 1995 the faculty consisted of three Jesuits along with Jesuit scholastics, occasionally some Franciscan sisters, and Indonesian Muslims, East Timorese Christians, and Hindus from Bali. On August 26, 1999, in an impromptu assembly, Father Joseph Ageng Marwata announced that the São José Day School would be closed indefinitely due to "unexpected events". In October 1999, the School opened its doors to shelter refugees from the 1999 Timorese crisis, reaching 5000 people. In 1999 the school had 350 students and 42 teachers. After the crisis the school was reduced to 252 students and four teachers. In 2003 it had increased to 280 students with 10 full time staff and 16 part time teachers. Through the Jesuit run Sophia University the school has formed a sister school relationship with Sophia Fukuoka Junior and Senior High School in Fukuoka City, Chuo ku, Tokyo, Japan. In 2011, after 18 years under the administration of the Society of Jesus, the School is once again administered by the Diocese of Dili.