Кіріспе
Британдық пэр, саясаткер және отарлық әкімші (1717–1770), Конфедерация офицері. Полковник Норборн Беркли, 4-ші Барон Ботетурт (шамамен 1717 – 15 қазан 1770), көбінесе Лорд Ботетурт деп аталады, британдық пэр, тори саясаткері, әскери шенеунік және отарлық әкімші. Ол 1768 жылдан 1770 жылға дейін Вирджинияның губернаторы қызметін атқарды, осы қызметте қайтыс болды.
the Confederate officer
Colonel Norborne Berkeley, 4th Baron Botetourt (c. 1717 – 15 October 1770), commonly referred to as Lord Botetourt, was a British peer, Tory politician, military officer and colonial administrator who served as the governor of Virginia from 1768 to 1770, when he died in office.
Шығу тегі
Норборн Беркли шамамен 1717 жылы Глостерширдегі Сток-Гиффордта Джон Саймс Берклидің екінші әйелі Элизабет Норборннан туған жалғыз ұлы болды. Элизабет Норборн – Уильтширдегі Калн қаласынан Уолтер Норборннің қызы және мұрагері, сондай-ақ 8-ші виконт Херефордтың жесірі Эдвард Деверь болған. Сток-Гиффордтағы Берклилер Морис де Берклиден (1347 ж.с.) таратылған, ол Кале қамалында қаза тапты және 1337 жылы Сток-Гиффорд поместьесін алған. Морис де Берклидің екінші ұлы, 2-ші барон Беркли, Берклидің 7-ші феодал бароны (1271–1326), Беркли қамалының Морис Ұлы. Оның ұрпағы, Глостерширдегі Улейден сэр Томас Беркли (1361 ж.с.), Джон Ботетурттың қызы және мұрагері Кэтрин Ботетуртқа (1388 ж.с.) үйленді. Оның ұлы және мұрагері – Сер Морис Беркли (1358–1400), Улей және Сток-Гиффордтан, 1391 жылы Глостерширден депутат болған.
Өмір
1726 жылы Беркли Вестминстер мектебіне қабылданды. 1736 жылы ол Сток Гиффордтағы Сток Паркіне әкесінен мұрагерлік етіп, 1740 және 1750 жылдары үйді (қазір Доуэр Хаус деп аталады) және бақтарды Дурхемдік дизайнер Томас Райттың көмегімен қайта жаңартып, көркейтті. Ол жаңа құрылған Оңтүстік Глостершир милициясының полковнигі болып тағайындалды және 1758 жылдан 1766 жылға дейін оған басшылық етті. Оның саяси мансабы 1741 жылы Глостершир графтығының өкілі ретінде Халықтар палатасына сайланғанда басталды, ол 1763 жылға дейін осы мәртебеде болды. Беркли тұңғыш Торі жақтасы ретінде танылып, 1760 жылы үшінші Жордж таққа отырғанда ықпалы арта түсті, ол Бедчэмбердің қызметшісі болып тағайындалды және 1762 жылы (1766 жылға дейін) Глостерширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1764 жылы, тікелей мұрагерлердің жоқтығынан атақ тоқтатылғанына шамамен 400 жыл өткен соң, ол Морис де Берклидің (1361 жылы қайтыс болған) және оның әйелі Кэтрин де Ботеурттың тікелей ұрпағы ретінде Барон Ботеурт атағын табысты иеленді. Осылайша ол Лордтар палатасында төртінші Барон де Ботетурт ретінде орын алды, ал 1767 жылы үшінші Жорджтың Бедчэмбер Лорды және 1768 жылы Вирджинияның губернаторы болып тағайындалды. Вирджинияда ол бірнеше құлға ие болды, олардың арасында Ханна есімді құл әйел де болды.
Форт-Стенвикс келісім-шарты
1768 жылғы 5 қарашада соңғы шартқа қол қойылды, ол Огайо өзені бойындағы меншік шегін белгіледі. Бұл Вирджиния колониясының Кентукки бөлігін және қазіргі Батыс Вирджинияның көп бөлігін Британдық тәжге берді. Шарт сонымен қатар ирокездер мен Пенн отбасы арасындағы жер дауындарын шешті; Пенсильванияда американдық отаршылар сатып алған жерлер «Жаңа сатып алу» деп аталды. Бұл жаңа шарт аймақта қосымша сараптамалар жүргізу туралы өтініштерді тудырды. 1768 жылғы 23 желтоқсанда Берклиге жолданған хатта Беркли қырық қол қоюшыдан жерді зерттеуге рұқсат беру туралы петиция алды. Олар Огайо өзенінің шығыс жағында, Кішкентай Канава өзенінің төменгі жағында жатқан қырық бес мың акр жерді зерттеуге рұқсат сұрады, бұл жер алдағыда Үлкен Жетілік тайпасының алты ұлысы тарапынан мойындалған болатын. Өтініш білдіргендердің тізімі:
Джордж Роджерс, Джон Уинстон, Филип Пендлтон, Джон Хокинс, Уильям Плюмер Тёрстон, Джон Тодд, Джон Райс, Натаниел Пендлтон, Бернард Мур, Уильям Овертон, Уинстон Джозеф Роджерс, Джон Роджерс, Уильям Смит, Огюстин Мур, Джон Пендлтон, Джеймс Уинстон, Льюис Вебб, Бенджамин Льюис, Генри Пендлтон, Джон Пейдж кіші, Уорнер Льюис кіші, Томас Джефферсон, Томас Страхан, Джон Уокер, Александр Дональд, Джон Джонсон, Патрик Мортон, Ричард Сурлс, Джозеф Коулман, Амброз Пауэлл, Джеймс Бойд, Эдвард Грин, Эдвард Браун, Томас Доуэлл, Джон Макколли, Питер Фергюсон, Джон Саттон, Джозеф Хейл, Эдвард Бэйбер, Уильям Шинэлл, Томас Уайт, Уильям Дэндридж кіші, Исаак Дэвис, Мордекай Хорд және Уильям Карр. Ол бірнеше апта ауырғаннан кейін 1770 жылғы 15 қазанда Уильямсбургте қайтыс болды. Ботетурт ешқашан үйленбеген және заңды мұрагерлер қалдырмады. Сток Парк оның қарындасы Елизаветаға өтті, ол оның бастамаларын жалғастырды.
George Rogers, John Winston, Phillip Pendleton, John Hawkins, William Plumer Thurston, John Todd, John Rice, Nathaniel Pendleton, Bernard Moore, William Overton, Winston Joseph Rogers, John Rogers, William Smith, Augustine Moore, John Pendleton, James Winston, Lewis Webb, Benjamin Lewis, Henry Pendleton, John Page Jr., Warner Lewis Jr., Thomas Jefferson, Thomas Strachan, John Walker, Alexander Donald, John Johnson, Patrick Morton, Richard Surls, Joseph Coleman, Ambrose Powell, James Boyd, Edward Green, Edward Brown, Thomas Dowel, John McColley, Peter Ferguson, John Sutton, Joseph Hail, Edward Baber, William Shinall, Thomas White, William Dandridge Jr., Isaac Davis, Mordecai Hord, and William Carr. He died in Williamsburg on 15 October 1770, after an illness lasting several weeks. Botetourt never married and left no legitimate heirs. Stoke Park passed to his sister Elizabeth, who continued his improvements.
Мүсіндер
Ботетурттың мүсіні 1773 жылы Уильямсбургтегі Капитолийге қойылды. Колониялық Вирджинияның астанасы 1699 жылдан 1780 жылға дейін Уильямсбургте орналасқан, бірақ губернатор Томас Джефферсонның ұсынысымен Америка революциясы кезінде қауіпсіздік мақсатында Ричмондқа көшірілді. 1801 жылы Ботетурт мүсіні Уильям және Мэри колледжіне өткізіліп, бұрынғы Капитолий ғимаратынан кампусқа әкелінді. Азамат соғысы кезінде қысқа мерзімге қауіпсіздік үшін қоғамдық бейімдеу орталығына көшірілгеннен басқа, ол 1958 жылға дейін колледж ауласында тұрды, содан кейін ауа-райынан қорғау үшін алынып, 1966 жылы жаңа Эрл Грегг Свим кітапханасындағы, жаңа Ботетурт галереясына орнатылды. 1993 жылы колледж 300 жылдығын тойлағанда, Уильям және Мэри колледжінің түлегі Гордон Крей жасаған Ботетурттың жаңа қола мүсіні Рен ғимаратының алдындағы колледж ауласына, бұрынғы мүсіннің ұзақ жылдар бойы тұрған орнына қойылды.
Мұра
Вирджиния штатындағы Ботетурт округі Ботетурттың құрметіне аталған. Тарихшылар сондай-ақ, қазір Батыс Вирджиния штатында орналасқан Беркли округі мен Беркли Спрингс қаласының да оның құрметіне, немесе мүмкін, танымал отаршыл губернаторы Сэр Уильям Берклидің есімімен аталғанын айтады. Вирджиния штатының Ботетурт округіне қарасты Далевилл қалашығындағы Лорд Ботетурт атындағы орта мектеп, сондай-ақ Уильям және Мэри колледжіндегі Ботетурт жатақханасы кешені де оның есімімен аталады. Уильям және Мэри колледжінің кампусын екі мүсін әшекейлейді. Вирджиния штатының Глостер округінде губернатордың есімімен аталған бастауыш мектеп бар. Вирджиния штатының Ричмонд және Норфолк қалаларында оның құрметіне аталған көшелер бар.