Кіріспе

Бангладеш кино актрисасы Фарида Ахтар Поппи, сахналық аты Бабита, (туған 30 шілде 1953) - Бангладеш кино актрисасы. Ол ең танымал ролі Сатьяжит Рейдің "Алысқа ұшқан найзағай" романында, 1943 жылғы Бенгалиядағы ашаршылық туралы романның бейімделуі, ол 1973 жылы 23-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде "Алтын аю" сыйлығын жеңіп алды. Ол 1970-90 жылдары Бангладеш фильмдеріндегі актриса ретінде белсенді болды. Ол 275 фильмде ойнады. 1975 жылы Ұлттық кино сыйлығын жеңіп алғаннан кейін, ол үздік актрисаның үш рет үздік сыйлығын жеңіп алды. 1986 жылы ең үздік актерлік рөлді жеңіп алды. Сонымен қатар, ол 2016 жылы Ұлттық кино сыйлығының өмір бойына сіңірген еңбегі үшін марапатталды. 2023 жылы Солтүстік Техастағы Ричардсон қаласының мэрі Боб Дюби 5 тамыз күнін оның құрметіне "Бабита күні" деп жариялады. Оның үш әпкесі мен үш інісі бар. Бабитаның анасы Калькуттадағы Леди Браборн колледжінде оқыған. 2004 жылы Independent газетінің сұхбатында Бабита өзінің Бабита деген есімін ұсынған Афзал Чоудхури екенін айтады. 2005 жылы Daily Star газетіне берген сұхбатында Захир Раиханның оны "Шоңшаар" фильміне ойнатуды ұсынғанын айтады. Әңгіменің басқа нұсқасы бойынша, ол Ехтешамның "Пич-Дала-Пат" фильмінде болғаннан кейін осы есімді қабылдады. Бабитаның қайын інісі Захир Раихан оны алғаш рет "Жалтей Сурай Ка Ничей" фильміне алды. Фильмнің түсірілуі аяқталмады, бірақ ол Дакка киноиндустриясына кірді. Оның алғашқы түсірілген фильмі "Шеш Порджонто" болды. Үш апалы-сіңлілі, үш ағалы-інілі, ағасы Шучанда - киноактриса, ағасы Шахидул Ислам - электр инженері, қазіргі уақытта Австралияда тұрады, тағы бір ағасы Икбал Ислам - пилот офицері, кіші қарындасы Чампа - киноактриса. Ол өзін идеалдық суретшінің деңгейіне дейін жетілдірді.

Жеке өмір

Бабита Ифтехарул Аламға үйленді. Олардың Аник есімді ұлы болды. Аник үш жасында Ифтехарул қайтыс болды.

Актриса

Бабитаның елеулі шығармалары: "Шухе-тако", "Така-анна-пай", "Шоролипи", "Манушер-мон", "Пич-дала-пат", "Ноён-мони", "Джонмо-теке-жолчи" және "Анарколи". Оның актерлік шеберлігі Үндістан режиссері Сатьяжит Райды қызықтырды. 1973 жылы Рей Бабитаны 1943 жылғы Бенгалиядағы ашаршылық туралы түсірген "Ашани Санкет" ("Алыстағы күн күркірі") фильмінде ойнатты. Бабита ауыл дәрігері Гангачарханның әйелі Ананганың басты рөлінде болды. Бабита өзінің мансабында бірнеше бірлескен жобада ойнады, атап айтқанда: Канада-Үндістан бірлескен өндірісіндегі "Дурдеш" 1983 жылы (Гехри Чот Урф: Дурдеш хинди тілінде) Надим Байгпен (актер) және 1985 жылы Пәкістан-Бангладеш бірлескен "Мисс Ланка" (Надани) фильмі. Ашани Санкет 1973 жылы Берлин кинофестивалінде "Алтын аю" сыйлығын жеңіп алды. Бабитаның рөлі фильмнің басты бөлігі болды. Бабита Субхаш Даттаның "Арунодоер Агнишакки" (1972) фильмінде, Аламгир Кабирдің "Дхире Бохе Мегхна" (1973) фильмінде, Амджад Хоссейннің "Голопи Экхон Трейни" (1978) фильмінде, Шейх Ниамат Алидің "Дахан" (1986) фильмінде және Моршедул Исламның "Дипу номер 2" (1996) фильмінде де өнер көрсетті. Бабитаның еркек серіктестері: Раззак, Фарук, Зафар Икбал, Бульбул Ахмед және Сохел Рана.

1968-1974 жылдар

Бабита өзінің алғашқы балалық өнерін Захир Раиханның "Сонсар" фильмінде үлкен әпкесі Шучанданың қатысуымен жасаған. 1970 жылдары ол сол онжылдықтың ең үздік актрисаларының бірі ретінде танылды.

2000 жылдан бастап

2002 жылы Бабита бенгал халық ақынының биографиялық фильмі Хасон Раджадағы рөлі үшін ең үздік қосалқы актрисаның ұлттық кино сыйлығын жеңіп алды. Сондай-ақ, ол өзінің жеке кино продюсерлік компаниясын құрып, болашақта режиссерлік қызметке қызығушылық танытты. Сондай-ақ, ол Шахин Сумонның "Қодар Поре Ма" драмасында Шәкіп Ханның анасы ретінде ойнады. Фильм оң пікірлер алды және супер хит деп танылды және 2012 жылдың ең көп табыс әкелген фильмі болды. Ол бірнеше Ұлттық кино сыйлықтарын алды, соның ішінде Ханның екінші Ұлттық кино сыйлығы ең үздік актер үшін 37-ші Ұлттық кино сыйлығында. Бабита Бангладештегі түрлі әлеуметтік мәселелер бойынша белсенді түрде үгіт-насихат жүргізеді. Оның әйелдерге қышқыл тастауға қарсы науқанды, балаларға иммундаудың ұлттық науқанын және лейкемиядан зардап шегетін балаларға қолдау көрсету тобын қолдағаны белгілі. 2011 жылдан бастап Бабита Distressed Children & Infants International ұйымымен ізгі ниет елшісі ретінде жұмыс істей бастады.

Өндіруші

Бабитаның үлкен әпкесі Шучанда түсірген "Тен Канья" (1985) фильмінің коммерциялық табысынан кейін Бабита фильмдер түсіруге қызығушылық танытып, "Бабита фильмдері" атты кинопродюсерлік үйін ашты. Бабитаның кейбір фильмдері: Фул Шоджа, Агомон, Леди Смэгглер (Бангладеш пен Пәкістанның Непалмен бірлескен фильмі), Лотерея және Пока Макорер Гор Босоти (Бангладеш үкіметі деметті фильм).