Экспериментальный британский самолет Hawker P.1072: испытания ракетного двигателя Armstrong Siddeley Snarler. Модификация прототипа Sea Hawk для повышения скорости.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Hawker P.1072 – 1949 жылғы тәжірибелік британдық ұшақ. Ол Armstrong Siddeley Snarler зымырандық күшейткіш қозғалтқышын сынау үшін пайдаланылды. Бұл – зымыранды құйрығына орнату мақсатында өзгертілген Hawker Sea Hawk прототипі.
Experimental British aircraft
The Hawker P.1072 was a 1949 experimental British aircraft acting as a test bed for the Armstrong Siddeley Snarler rocket booster engine. It was the prototype Hawker Sea Hawk modified to install the rocket in the tail.
Даму
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Hawker компаниясы P.1040 ішкі тағайындамасымен жаңа истребитель жасау жұмыстарын жүргізді, ол кейіннен Hawker Sea Hawk аталды. Armstrong Siddeley 1946 жылы Жабдықтау министрлігі үшін сұйық отынмен жұмыс істейтін ракеталық қозғалтқышты (истребительдер үшін күшейткіш блогы ретінде қолданылатын) әзірлеуді бастады. Ракеталық истребительдердің мүмкіндігін зерттеу үшін Sea Hawk VP401 прототипі Armstrong Siddeley Snarler ракеталық қозғалтқышын сынауға арналған стендке айналдырылды, бұл оның әдеттегі Rolls Royce Nene турбореактивті қозғалтқышына қосымша жасалды, нәтижесінде P.1072 пайда болды. P.1040 екі бөлікке бөлінген шығару тесігіне ие болды, бұл ракетаны орнату үшін құйрық бөлігінде кеңістік қалдырды. Snarler отын бактерілерін қысыммен емес, сорғы арқылы қамтамасыз етті. Ракеталық қозғалтқышты орнату үшін фюзеляждың маңызды нығайтылуы, сондай-ақ пневматикалық және отын жүйелерінің толық қайта қаралуы қажет болды. Турбореактивті қозғалтқыштың отын сыйымдылығы 395 галлондан (1520 л) 175 галлондан (675 л) азайтылды және екі ракеталық отын багі орнатылды. Алдыңғы фюзеляждағы цилиндрлі сұйық оттегі багінің сыйымдылығы 75 галлон (288 л) болды, ал артқы фюзеляждағы су-метанол багінің сыйымдылығы 120 галлон (460 л) болды. Сыртқы айырмашылықтар артқы фюзеляжда руль астындағы шағын дөңгелекке және бактар мен ракеталық қозғалтқыш арасындағы құбырларды жабатын фюзеляждың төменгі орта сызығындағы қаптамаға дейін шектелді. Фрери рейстері үшін, сондай-ақ ұшып көтерілу және алғашқы көтерілу үшін 5180 фунт (23,1 кН) итермесі бар Rolls Royce Nene 103 қолданылды. 2000 фунт (8,9 кН) итермесін дамытқан Snarler ракетасы алғаш рет 1950 жылдың 20 қарашасында ұшуда қолданылды. Ракеталық қозғалтқышты пайдаланып жасалған алты ұшудан кейін ұшаққа ұсақ жарылыс салдарынан зақым келді. Одан кейін британ үкіметі ракеталық қуаттың орнына қайта қыздыру (форсаж) бар турбореактивті қозғалтқыштарды пайдалануға шешім қабылдады.
After the Second World War Hawker was working on a new fighter under their internal designation P.1040 which later became the Hawker Sea Hawk. Armstrong Siddeley had begun work in 1946 to develop a liquid fuelled rocket motor (to be used as a booster unit for fighters) for the Ministry of Supply. To investigate the feasibility of rocket powered fighter aircraft, the original Sea Hawk prototype, VP401, was converted into a test bed for the Armstrong Siddeley Snarler rocket motor, in addition to its normal Rolls Royce Nene turbojet, becoming the P.1072. The P.1040 had a split exhaust which gave space in the tail free for the installation of the rocket. The Snarler was pump fed rather than by pressurization of the fuel tanks. The installation of the rocket motor required considerable reinforcement of the fuselage as well as completely revised pneumatic and fuel systems. Jet engine fuel capacity was reduced from 395 gal (1,520 L) to 175 gal (675 L) and two tanks for rocket fuel were installed. The cylindrical liquid oxygen tank in the forward fuselage had a capacity of 75 gal (288 L), and the water methanol tank in the rear fuselage had a capacity of 120 gal (460 L). External differences were limited to a slight bulge in the rear fuselage under the rudder and a fairing on the bottom centerline of the fuselage, covering piping between the tanks and the rocket motor in the tail. The Rolls Royce Nene 103 with 5,180 lbf (23.1 kN) of thrust was used for the ferry flights and for takeoff and initial climb. The Snarler rocket which developed 2,000 lbf (8.9 kN) of thrust was first used in flight on 20 November 1950. There were limitations on the six flights were made using the rocket motor before a minor explosion damaged the aircraft. Soon after, the British government decided that turbojets with reheat (afterburner) would be used instead of rocket power.