Кіріспе

Monoceros – британдық джаз саксофонист Эван Паркердің жеке сопрано саксофон импровизацияларынан тұратын альбом. Ол тікелей кесу әдісін қолдана отырып, тікелей дискіге жазылды, көмектесушілер – Numar Lubin, Gerald Reynolds және Nimbus Records компаниясынан Майкл Рейнольдс. Альбом алғаш рет 1978 жылы Паркер мен Дерек Бейлидің Incus Records лейблінде жарық көрді, содан кейін Chronoscope (1999), Psi (2015) және Treader (2020) компаниялары қайта шығарды. Паркер альбомның қаптамасында былай деп жазды: "Бір стерео микрофонды орналастыру мақсаты – саксофонның дыбысы сол бөлмеде ең нақты бейнеленетін орынды табу еді. Бұл – бөлменің табиғи акустикасы. Екі жыл бойы осы техниканы қолдануға болатын жағдайды іздеп келдім."

Қабылдау

AllMusic журналындағы шолуында Генри М. Штемер альбомды «жеке өнер көрсетілімін тікелей көруге ең жақын нәрсе» деп атап, былай деді: «Еван Паркерді тыңдағанда, сіз бір нотаны ғана емес, оның айналасындағы барлық қалдық дыбыстарды да естисіз; әрбір тыныс саңырауқұлақтың әртүрлі регистрлері арасындағы күрес сияқты естіледі. Паркердің саксофоны кейде дельфиннің сөйлеуіне, электрондық лентаның сырылына немесе адамның боршылуына ұқсайды; яғни, ол өзінің нағыз түрінен мүлдем өзгеше. Оның аспаптағы тілі, акустикалық эксперименттік музыкаға қызығушылық танытқан әркім үшін міндетті түрде тыңдау керек». The Quietus журналына жазған Ник Роузблэйд: «'Monoceros 1' ашылу трегі – жиырма екі минуттық, гипнотикалық әсемдік. Орындаудың қарқындылығы зор. Паркердің саксофонын өріп-бурауы әсерлі. Аспап тірідей сезіледі, ал Паркердің міндеті – оны ұстап тұрып, үрлеуді есінде ұстау ғана. Дегенмен, Паркердің толық бақылауда болатын уақыттары да бар, сол кезде ол бар күшімен ойнап жатқандай көрінеді. Оның үш тілмен үрлеу техникасы қазір де ерекше, бірақ 1979 жылы ол одан да керемет әлемдік сияқты естілген болуы керек. Сіз Паркердің еріндерінен тамырлардың көтерілгенін көз алдыңызға елестете аласыз, ол қамысты қысып, күшпен үрлейді. Оның жоғары дыбыстарды басқаруы да 'Monoceros' альбомының бойымен толыққанды көрсетілген. Бұл техника Африка мен Таяу Шығыстағы халық музыкасына бейімделгеннен кейін пайда болды. Егер Паркер осы ғана нәрсені жазған болса да, 'Monoceros' маңызды туынды болар еді. Бірақ олай болған жоқ. Альбомның екінші жағында тағы үш ән бар. 'Monoceros 2, 3 және 4' әндері қысқа. Ең ұзыны тоғыз минуттық, бірақ олар 'Monoceros 1' әнін осыншалықты қуанышқа бөлеген қарқындылық пен жаңашылдыққа ие». Генри Кунц Bells журналына берген шолуында: «'Monoceros' жоғары дыбыспен ойнатылса, сіз концертте естіген музыкаға ең жақын нұсқасын естисіз» деді.