Бобби Уитлок: Американдық музыкант және «Дерек пен Доминостар» тобының мүшесі

Кіріспе

Американдық әнші, әнші-күйші және музыкант (1948 жылы туған)

Роберт Стэнли Уитлок (18 наурыз 1948 жылы туған) – американдық әнші, әнші-күйші және музыкант. Ол 1970-1971 жылдары Эрик Клэптонмен бірге Derek and the Dominos блюз-рок тобының құрамындағы ең танымал мүшесі ретінде белгілі. Уитлоктың музыкалық мансабы 1968 жылы Delaney & Bonnie and Friends тобына қосылғанға дейін Sam & Dave және Booker T. & the M. G.'s сияқты Мемфис соул тобымен бірге басталды. Оның Delaney & Bonnie тобының мүшесі Клэптонмен байланысы, Уитлокты 1970 жылы Джордж Харрисонның үш дискілік All Things Must Pass альбомының жазуларына қатысуға және сол жылы Derek and the Dominos тобын құруға алып келді. Топтың жалғыз студиялық альбомы, сыншылар тарапынан жоғары бағаланған "Layla and Other Assorted Love Songs" альбомында Уитлок альбомның он төрт трегінің жетісін жазды немесе бірлесіп жазды, олардың ішінде "Tell the Truth", "Bell Bottom Blues" және "Why Does Love Got to Be So Sad?" әндері бар. Уитлок 1970-ші жылдары төрт жеке альбом шығарды, соның ішінде "Bobby Whitlock" және "Raw Velvet" альбомдары, сондай-ақ Клэптон, Доктор Джон және The Rolling Stones альбомдарына үлес қосты. Одан кейін ол 1999 жылы "It's About Time" альбомын шығарғанға дейін музыкадан қол үзді. Музыкаға оралғаннан кейін Уитлок әйелі Коко Кармельмен бірге ән жазып, өнер көрсетті, ал 2006 жылдан бастап Техас штатының Остин қаласындағы басқа музыканттармен де жұмыс істеді. Олардың бірлескен жобаларының ішінде "Other Assorted Love Songs, Live from Whitney Chapel" альбомы бар, онда Derek and the Dominos тобының әндерінің акустикалық нұсқалары ұсынылған.

Карьерасының алғашқы жылдары 196568

2011 жылдың мамыр айында Mojo журналындағы мақаласында музыка журналисі Фил Сатклифф Уитлоктың Мемфисте туғанын және "Stax студиясында Букер Т-нің иығынан қарап" Хаммонд органында ойнауды үйренгенін айтты. Ол лейблге қол қойған алғашқы ақ нәсілді әртіс болды. Оның алғашқы жазбасы 1967 жылы Sam & Dave-дің "I Thank You" сингліне қол шапалақтау арқылы жасалды. 1965 және 1968 жылдар аралығында Уитлок Мемфис аймағында үнемі өнер көрсетіп, жергілікті соул тобы Short Cuts-пен орган ойнады, содан кейін Counts тобын құрды. 2010 жылғы автобиографиясында Уитлок Мемфистегі осы кезең туралы былай деп жазады: "Сол кезде музыка үшін, әсіресе соул музыкасы үшін керемет уақыт және қала болды. Ол нағыз ритм-н-блюз еді. Альберт Кингтің R&B-сы, міне мен не туралы айтып отырмын. Қайда бұрылсаң да музыка ғана болды". Стив Кроппер сияқты белгілі Stax музыканттарының ұстазы болған Уитлок, Брамлетттер оны Лос-Анджелесте құрылған соул-ревю тобына қосылуға шақырғанда Конттармен бірге клубта өнер көрсеткенін еске алады.

Делани мен Бонни 1968 1970

Уитлок 1969 жылы "Home" және "Accept No Substitute" атты екі Delaney & Bonnie альбомына клавишалар мен вокалмен үлес қосты. Олардың "Delaney & Bonnie and Friends" деп аталатын гастрольдік тобында музыканттар болды, олар 1970 жылдардың басына дейін жобаларда жұмыс істей берді: бассист Карл Радл, барабаншылар Джим Келтнер және Джим Гордон, сондай-ақ Бобби Киз бен Джим Прайстан тұратын мүйіз секциясы. Тағы бір мүше – 1969 жылдың шілде-тамыз айларында АҚШ-тағы гастрольдерінің ортасында "Достар" тобының бас гитарисі болып қосылған Эрик Клэптон. Бұл турде Делани мен Бонни Стив Уинвудпен бірге Клэптонның қысқа ғұмырлы супер тобы Blind Faith-ті қолдады. Кейінірек Клэптон Уитлокты "мен көрген ең энергикалық музыкант" деп сипаттады. Делани мен Боннидің барлық басқа мүшелерімен бірге Уитлок Лондонға бір рет американдық соул әншісі Дорис Тройдың жеке альбомы үшін сессияға қатысты. Албом, "Doris Troy" (1970), Джордж Харрисонмен бірлесіп шығарылды, ол британдық баспасөзде Делани мен Бонниді жақтап, Клэптонның гастрольдік турнеге қатысу шақыруын қабылдады. Харрисон арқылы Уитлок және топ Джон Леннонның 1969 жылдың 15 желтоқсанында Лондонның Lyceum Ballroom-да өткен "Peace for Christmas" концертіне қатысты. 1970 жылдың басында "Delaney & Bonnie and Friends" Клэптонның тұңғыш жеке альбомы "Eric Clapton"-ға қолдау көрсетті және ағылшын гитарисімен Американы аралады. Брамлетттермен ақша туралы даудан кейін басқа "Достар" тобы тастап, Джо Кокердің "Mad Dogs and Englishmen" гастроліне Леон Расселлге қосылды, "To Bonnie from Delaney" (1970) альбомы үшін жазылған сессиялардан кейін. Кроппердің кеңесі бойынша, 1970 жылы Харрисонның үш альбомынан тұратын "All Things Must Pass" альбомына қолдау көрсетуден бұрын. Уитлок соңғы сессияларды "барлық жағынан тамаша" деп сипаттады. Дәстүрлі түрде клавиатуралық аспап ретінде Хаммонд органына басымдық берген Уитлок алғаш рет студиялық жазбада Харрисонның "Beware of Darkness" сеансы кезінде фортепианода ойнады. 1970 жылдың маусым айында "All Things Must Pass" сессияларының басында Клэптон, Уитлок, Радл және Гордон блюз-рок тобы "Derek and the Dominos"-ты құрды. Тамыз айында, Харрисонның альбомы бойынша жұмыс аяқталғаннан кейін, "Derek and the Dominos" Ұлыбританияда турнеге шығып, шағын орындарда ойнады. Сол жазда Уитлок және оның топтастары Доктор Джонның "The Sun, Moon & Herbs" (1971) альбомы үшін Лондон сессияларына қатысты. Спектордың олардың дыбысына деген көзқарасынан қанағаттанбаған, екі альбомға айналған "Layla and Other Assorted Love Songs" (1970). "Tell the Truth" әнінің ремейкімен қатар, альбомда Уитлок жазған немесе бірге жазған тағы алты ән бар, соның ішінде "Anyday", "Why Does Love Got to Be So Sad?", "Keep on Growing" және "Thorn Tree in the Garden". "Keep on Growing" және "Thorn Tree in the Garden" әндерінде Уитлок жеке әнші болды, ал басқа жолдарда ол Клэптонмен бірге Sam & Dave-ді еске түсіретін әншілік стилімен ән шырқады. [Лейланың] жазбасынан кейін біз жолға шықтық және өзімізбен бірге алып кететін көптеген есірткіні жинадық. Бұл – соңының басталуы еді. Ең нашар түнімізде біз әлемдегі ең үздік топ болдық. Бізге нашар ойнау мүмкін емес еді. Уитлок осы уақытта Бойдтың әпкесі Пауламен қарым-қатынас бастады, сондықтан ол оны сипаттағандай, "барлығының ортасында ішкі шеңберде болды". Ол Харрисон мен Клэптонның әндеріндегі музыкалық диалогқа қатысты былай дейді: "Екі жақсы дос ретінде бір-бірін сауықтыру және босату жолы ретінде екі жаққа барып-келіп жатқан беймәлім хабарлар болды. Мен әрқашан сол әндердің жақсы бөлігі [All Things Must Pass] Лейла пластинкасындағы Джорджқа бағытталғандай, Эрикке бағытталған екенін білетінмін". Бірақ "Layla" альбомы шығарылғанда коммерциялық әсері аз болды, Клэптонның Бойдтан бас тартуы, топтың есірткі тұтынуы және мүшелер арасындағы жеке қақтығыстар туралы, ал "Dominos" өмірбаянының авторы Жан Рид сол жылдың қаңтар айында өткен сессиялар туралы жазды. Уитлок альбомның көп бөлігінде акустикалық немесе электрлі ритм-гитарада ойнады, оған барлық "Dominos" мүшелерінің музыкалық үлестері де кірді (көбінесе жеке-жеке жазылған). Оның тректерінің ішінде "Where There's a Will" Уитлок пен Бонни Брамлетттің 1969-1970 жылдары "Delaney & Bonnie" тікелей эфирлік шоуларында кездескен ынтымақтастығы болды, ал "A Day Without Jesus" Уитлок пен Дон Никс бірге жазды. Бұл альбом АҚШ-тың "Billboard 200" чартында 140-шы орынға ие болды, сол журнал оны "жақсы әсерлі алғашқы альбом" деп мақтады. Уитлоктың екінші жеке альбомы, сонымен қатар "ABC Dunhill Records"-та, 1972 жылдың қарашасында шыққан "Raw Velvet" болды. Ол Клэптон мен Гордонның "Hello L. A., Bye Bye Birmingham" альбомында, ал альбомның көпшілігі, соның ішінде "Tell the Truth" ремейкі, гитарист Рик Вито және экс-Van der Graaf Generator бас гитарисі Кит Эллис сияқты жаңа әріптестерімен бірге жазылған. Альбомды Джимми Миллер бірлесіп шығарды, ол "The Rolling Stones"-пен байланысты болды. 1970 жылы жазылған тікелей альбом "In Concert" 1973 жылдың қаңтарында шыққанда да жақсы қабылданды. "Raw Velvet" "Billboard 200" чартында 190-шы орынға ие болды, бірақ ол Уитлоктың чартқа енген соңғы альбомы болды. "Rock Your Sox Off" 1976 жылы шықты, "Why Does Love Got to Be So Sad?" әнінің жаңа жазбасымен ашылды. Содан кейін Уитлок музыка индустриясынан шығып кетті.

Whitlock contributed on keyboards and vocals to two Delaney & Bonnie albums in 1969, Home and Accept No Substitute. Their touring band, known as Delaney & Bonnie and Friends, included musicians he would continue to work with on projects through to the early 1970s: bassist Carl Radle; drummers Jim Keltner and Jim Gordon; and a horn section comprising Bobby Keys and Jim Price. Another member was Eric Clapton, who joined the Friends as lead guitarist midway through a U. S. tour in July–August 1969. On this tour, Delaney & Bonnie were supporting Clapton's short lived supergroup Blind Faith, with Steve Winwood. Clapton later described Whitlock as "without doubt the most energetic sideman I had ever seen". Along with all the other members of Delaney & Bonnie, Once in London, Whitlock participated in a session for a solo album by the American soul singer Doris Troy, on the Beatles' Apple record label. The album, Doris Troy (1970), was co produced by George Harrison, who, having championed Delaney & Bonnie in the British press, accepted Clapton's invitation to join the tour. Through Harrison, Whitlock and the band then played at John Lennon's "Peace for Christmas" concert, held at the Lyceum Ballroom in London on December 15, 1969. In early 1970, Delaney & Bonnie and Friends backed Clapton on his debut solo album, Eric Clapton, and toured America with the English guitarist. After arguments with the Bramletts over money, the other Friends quit the band and joined Leon Russell on Joe Cocker's Mad Dogs and Englishmen tour. following sessions for their album To Bonnie from Delaney (1970). On Cropper's advice, before going on to back Harrison on his 1970 triple album All Things Must Pass. Whitlock has described the latter sessions as "spectacular in every way". Having traditionally favored Hammond organ as his keyboard instrument, Whitlock played piano for the first time on a studio recording during the session for Harrison's "Beware of Darkness". In June 1970, early in the All Things Must Pass sessions, Clapton, Whitlock, Radle and Gordon formed the blues rock band Derek and the Dominos. In August, once their work on Harrison's album was complete, Derek and the Dominos toured the UK, playing to small venues. That summer, Whitlock and his bandmates also participated in London sessions for Dr John's album The Sun, Moon & Herbs (1971). Unhappy with Spector's treatment of their sound, on what became a double album – Layla and Other Assorted Love Songs (1970). As well as a remake of "Tell the Truth", the album included six other songs written or co written by Whitlock, including "Anyday", "Why Does Love Got to Be So Sad? ", "Keep on Growing" and "Thorn Tree in the Garden". "Keep on Growing" and "Thorn Tree in the Garden" featured Whitlock on lead vocals, while on other tracks he and Clapton shared the singing in a style reminiscent of Sam & Dave. quote box|quote= After the recording [of Layla], we were on the road, and we scored an enormous amount of drugs to take with us. That was the beginning of the end [Still], on our worst night we were the best band on the planet. It was impossible for us to play badly. Whitlock began a relationship with Boyd's sister Paula at this time, and was therefore, as he has described it, "in the inner circle in the middle of it with all of them". He comments on a musical dialogue between Harrison and Clapton in their songs: "There were subliminal messages, going back and forth, between two good friends as a way of healing and setting each other free I have always known that the better part of those songs [on All Things Must Pass] were directed to Eric, just like Eric's were to George on the Layla record." But the Layla album made little commercial impact on release, Clapton's despondency at being rejected by Boyd, the band's drug consumption, and personal conflicts between the members, while Dominos biographer Jan Reid writes of sessions happening in January that year. Whitlock played acoustic or electric rhythm guitar on much of the album, which also included musical contributions from all the Dominos (often recorded separately), Among its tracks, "Where There's a Will" was a Whitlock–Bonnie Bramlett collaboration that had featured in Delaney & Bonnie's live shows in 1969–70, and "A Day Without Jesus" was co written by Whitlock and Don Nix. The record peaked at number 140 on the US Billboard 200 chart, the same magazine praising it as "a persuasively powerful first album". Whitlock's second solo album, also on ABC Dunhill Records, was Raw Velvet, released in November 1972. It included appearances by Clapton and Gordon, on "Hello L. A., Bye Bye Birmingham", although the majority of the album, including another remake of "Tell the Truth", featured new associates such as guitarist Rick Vito and ex Van der Graaf Generator bassist Keith Ellis. The album was co produced by Jimmy Miller, whose connection with the Rolling Stones A 1970 recorded live album, In Concert, was similarly well received when issued in January 1973. Raw Velvet peaked at number 190 on the Billboard 200, however, and it was Whitlock's last album to place on the chart. and released in 1975 on Capricorn Records. Rock Your Sox Off followed in 1976, opening with a new recording of "Why Does Love Got to Be So Sad?" Whitlock then withdrew from the music industry;

1999 жылы Уитлок "It's About Time" альбомымен жеке мансабын жаңартты, "AllMusic" сайтынан Майкл Смит бұл альбомды "Уитлоктың ең қызықты туындыларының бірі" деп сипаттап, "соңғы жылдары жеткілікті естімеген музыканттың жақсы жинағы" деді. 2003 жылы Уитлок және оның әйелі, музыкант CoCo Carmel, "Other Assorted Love Songs" тікелей альбомын бірлесіп жасады, ол "Dominos" әндерін қайта қарастырды, сондай-ақ Харрисонның "All Things Must Pass" әнін де қамтыды. Музыка сыншысы Брюс Эдер альбомды мақтады, былай деп жазды: "[Лейладан] алынған классикалық шығармалар тамаша сақталады. Мұнда акустикалық гитара мен фортепиано жеткілікті сүйемелдеу болып табылады және шын мәнінде, Уитлоктың қуатты ән айтуымен және диапазонымен байланыстырылғанда, бұл олардың түпкілікті нұсқалары екенін көрсетеді". "Metamorphosis" (2010) тағы бір тікелей жазба болды. "Domino" лейблында шыққан "Lovers" альбомында Уитлок 1970 жылдардың басында Клэптонмен бірге жазған "Dear Veronica" әні және Гордон жазбасынан кейін оған ұнамаған соң алынып тасталған "Layla" әнінің ремейкі болды. "Vintage" (2009) 1990 жылдардан қалған жазылмаған әндерін жинады және Кроппер мен Хорнның қатысуын қамтыды. Уитлоктың жеке альбомы "My Time" (2009) Кроппер, Келтнер, Хорн, Тим Драммонд және Бадди Миллердің музыкалық үлестерін қамтыды. Оның Кармельмен бірлескен келесі шығарылымдары "Esoteric" (2012) және тағы бір тікелей альбом "Carnival: Live in Austin" (2013) болды. 2010 жылы музыка тарихшысы Марк Робертимен бірлесіп жазылған "Bobby Whitlock: A Rock 'n' Roll Autobiography" автобиографиясы жарық көрді, ал сөзді Эрик Клэптон жазды. Уитлоктың алғашқы екі жеке альбомы "Where There's a Will, There's a Way: The ABC Dunhill Recordings" атты жинақ ретінде қайта жарық көрді, ол 2013 жылдың қыркүйегінде "Future Day Records" компаниясымен шығарылды.