Кіріспе
1-ші кавалерия полкі - АҚШ армиясының полкі, оның 19 ғасырдың басында АҚШ драгундар полкі құрылған. Осы күнге дейін оның арнайы атағы "Драгундардың бірінші полкі" болып табылады.
Шекаралық баж салығы
1833 жылдың қазан айында алғашқы ұйымдастырылған бес рота полковник Додждің қол астында Арканзас территориясындағы Форт Гибсонның маңында қыстауға жіберілді, онда олар 1834 жылдың маусымына дейін қалды. Содан кейін полк Бірінші драгун экспедициясына немесе Пауни экспедициясына жіберілді, оның барысында қыркүйекте аяқталғанымен, офицерлер мен ер адамдардың төрттен бірі қызбадан қайтыс болды. Қысқы уақытта штаб-пәтерлер А, С, D және G компанияларымен Форт Ливенвортқа жіберілді; В, H және I компаниялар, подполковник Керни, Миссисипи өзенінің оң жағалауындағы Үндістан еліне, Де-Мойн өзенінің сағасына жақын; және E, F және K компаниялар, майор Мейсон командалық, Форт Гибсонға. 1835 жылдың жазы бойы полктің барлық роталары далада ұсталды. 1836 жылы екінші драгундық полк құрылған кезде полк "Драгундық бірінші полк" болды, бірақ полктің жалпы орналасуы өзгермеді. Түрлі роталар жергілікті американдықтар арасында, әсіресе Миссури шекарасында барлаушылықпен айналысты, полктың бір бөлігі Накогдоческе, Техасқа, ақ нәсілді адамдардан Америка жерлерін алып қалу үшін, ақ нәсілдер мен үндістер арасындағы және үндістердің өздері арасындағы бейбітшілікті сақтау үшін; сондай-ақ, араба жолдары мен көпірлерді салу. Қыс бойы компаниялар өздерінің тиісті станцияларына - Форт Ливенворт, Гибсон және Де-Мойнға оралды. Полковник Додж 1836 жылы 4 шілдеде отставкаға кетті және Висконсин губернаторы болып тағайындалды. Оның орнын подполковник Керни басқарды. Полк Флорида соғысына қатыспады, бірақ кейбір кішігірім зардаптарға ұшырады, соның ішінде лейтенант. 1837 жылдың наурыз айында полк бұйрығы бойынша әр ротаның жылқысының түсі келесідей белгіленді: А және К, қара; В, Ф және Н, шырша; С, D, Е және I, бай; және G, темір сұр. 1837 жылдың қазанында және 1838 жылдың наурызында полковник Керни полк құрамын Осадж үндістерін басуға бастап кетті. 1839 жылы сәуірде әскер Fort Wayne-ті Үндістан аумағында құрды, ал E, F, G және K компаниялары бірнеше жыл бойы сол жерде орналасты, кейде жауыз үндістерді қуып шығу үшін далаға шабуыл жасады. Керни 1846 жылы 30 маусымда бригадир генерал болып тағайындалды, оның орнын полковник Мейсон басқарды.
Мексика-Америка соғысы
Генерал Керни "Батыс армиясының" (1846) қолбасшылығына тағайындалды, ол B, C, G, I және K компанияларынан, 1-ші драгундардан, артиллерия батальонынан, кейбір жеке жаяу әскерлер компанияларынан, Миссури ерікті ат әскерінің екі полкінен, ерікті мормон батальонынан және Нью-Йорк еріктілерінің 1-ші полкінен құралған. Барлығы Батыс армиясы 3700 адамнан құралған, олар батысқа қарай Нью-Мексикоға қарай аттанды, олардың кейбіреулері Калифорнияға жетпеді. Бұл команда Арканзас өзенінің бойындағы Бент фортына шоғырландырылды, одан ол 1846 жылы 1 тамызда Санта-Феге қарай жүріп кетті. Күш Санта-Феді көп қарсылықсыз басып алды және оның күшінің бір бөлігін сол жерде қалдырғаннан кейін Керни Калифорнияға қарай жүріп, желтоқсанда келді. 1846 жылы 6 желтоқсанда таңертең Кирнидің 150 адамнан тұратын командасы кездесіп, Сан-Диегодан шамамен 40 миль қашықтықтағы Сан-Паскаль қаласында майор Андрес Пиконың қол астында Калифорнияның тең сандағы мергендерін жеңді. Бұл шабуыл өте ауыр болды, 1-драгун 3 офицерін және 14 адамын жоғалтты, негізінен найзамен ұрып-соқты. Генерал Кернидің өзі екі рет жараланды. Оның күштері, ақыры, 12 желтоқсан 1846 жылы Сан-Диегоға жетті. Керни, Капитан Тернердің басшылығымен C компаниясының 1-ші драгуннан (60 адам) құралған күшпен, артиллерия батареясы бар теңізшілер мен теңізшілер және Калифорния еріктілері 29 желтоқсанда Сан-Диегодан Лос-Анджелеске кетті. Кернидің әскерлері губернатор Флорес басшылығымен мексикалықтарды 1847 жылы 8 қаңтарда Сан-Габриэль өзенін кесіп өтуде және 9 қаңтарда Ла-Меса жазығында талқандады. Келесі күні Лос-Анджелес қолға алынғанда, Оңтүстік Калифорнияның американдық оккупациясына қарсы барлық мексикалық қарсылық тоқтады. Керни G және I роталарды капитанның басшылығымен Альбукеркиде қалдырды. Дж. Х. К. Бергвин. Сол кездегі Санта-Феде қолбасшылық еткен полковник Стерлинг Прайс Нью-Мексико губернаторы Чарльз Бент пен тағы бес адамды мексикалықтардың тұтқындап, өлтіргенін (20 қаңтар) білгенде, ол 350-ге жуық атты ер адаммен оларға қарсы шықты және оларды оңай жеңді, 24 қаңтарда Канадада. Капитан Бергвин көп ұзамай Мексиканың басқа бір күшін жеңіп, Прайстың колоннасына қосылып, бірнеше шайқасты өткізді. 1847 жылы полк штабы әлі де Ливенвортта болды, ал А және Е компаниялары Мексикадағы Закари Тейлормен бірге болды. Жыл басында Б ротасы Джефферсон казармасында қайта ұйымдастырылып, маусым айында Санта-Феге жіберілді. 26 маусымда, жолда, компания 300 400 команчтермен Арканзас штатының Гранд-Прейри қаласында шабуылға түсіп, бес адам қаза тауып, алты адам жарақат алды. Олар полконың алғашқы бөлімдері болып, шекарадағы үндістермен күресті. Санта-Феге жеткеннен кейін, 6 тамызда, олар ертіп келген 350 000 доллармен, B компаниясы полкке қолдау көрсету үшін далалық артиллерия батареясы ретінде қайта даярланды.
Қосымша шекаралық баж
1848 жылдың қыркүйегінде драгундардың бірінші полкі Форт-Керниден шығып, Канзастағы Форт-Левенвортқа оралды және жаңадан жалдағандарды оқытты. 1849 жылы 11 мамырда полк батысқа қарай өрлеп, 6-шы жаяу әскер полкінің екі ротасымен бірге Пауни аумағының жүрегінде опасыз Орегон жолын күзетті. Қазан айында Небраска штатының Линден қаласының маңында Кішкентай Көк өзенде және Плат өзенінде болған ұрыста көптеген Паунилер қаза тапты және 5 драгун қаза тапты. Бригад генерал-майоры Мейсон, 1-ші драгун полкінің полковнигі, 1850 жылы 25 шілдеде Джефферсон казармасында қайтыс болды. Оның орнына 2-ші драгуннан жоғарылатылған полковник Томас Т. Фаунтлерой келді. 1853 жылы жаңадан иеленген оңтүстік-батыста АҚШ пен жергілікті үнді тайпалары арасындағы зорлық-зомбылық болды. Қайта ұйымдастыру кезеңінен кейін 1-ші драгун полкінің элементтері 1854 жылдың 1 шілдесінде Нью-Мексикоға жолға шықты. 1854 жыл драгундар үшін қиын болды; ауыр зардаптар мен қатал жау өз зардабын тартты. Бірінші драгунның штабы 1856 жылдың желтоқсанында Калифорниядағы Форт Теджонға көшірілді, әр түрлі компаниялар бүкіл Батысқа тарады. Келесі бес жыл бойы полк әртүрлі үндістермен соғысты, оңтүстік-батыстағы Навахолар мен апачтарға және солтүстік-батыстағы бірнеше тайпаларға қарсы әр түрлі уақытта әрекет етті. 1859 жылы 8 қаңтарда B және K компаниялары Мохаве аңғарында Мохавемен және 1860 жылы 18-19 сәуірде қазіргі Ермо, Калифорния маңында Пайуттарға қарсы соғысты. Бұл шайқастарға 1866 жылдың 22-29 қазанында Калифорния штатының Форт-Бидуэлл қаласынан экспедиция кірді, онда А компаниясы 14 үндісті, үш әйелді, төрт баланы өлтірді және бүкіл лагерьді басып алды. Сол жылы Джордж Крук 1-ші кавалерияның бір ротасының экспедициясына бастама берді. 1866 жылы 26 желтоқсанда Мальхер округіне қарасты Овихи өзенінің шайқасында Орегон Круктың адамдары паиуттарды лагерінде ұйықтап жатқан кезде ұстады. Алайда алғашқы оқ атылғаннан кейін, Хаулак мырза қалуға және күресуге бел буды. Жергілікті жауынгерлер сарбаздарды мазақтады, олар жауынгерлерге атумен жауап берді. Жауынгерлердің бәрі де ат үстінде ұрып-соғылып, қаза тапты. Ал қалғандары жартастан тығылып, түске дейін сонда қалды. Өзін қуып жүруді жалғастыра отырып, Крук тағы да Стин тауындағы Паулинаның паиут ауылына тап болды (оның аты 1-ші драгундардың ерте офицері болған). Атты аттап, ауылға қарай жүгіріп шықты. Алайда оның адамдары соңынан ерді. Бірнеше рет Круктың жеке өзіне жақын шақыруларға қарамастан, оның әскерлерінің атысы дәл болды және ауыр зардап шекті. Бір айдан кейін Круктың адамдары соңғы шайқасқа қатысып, Крук экспедицияны ауа райының нашарлауы салдарынан тоқтатты. 1867 жылы 7 және 8 ақпан түндері В ротасының 25 әскерін невада штатындағы Виксбург шахтасының маңында жаушы үндістер шабуылға алды. 1868 жылы 5 сәуірде F ротасы 32 үндісін өлтіріп, екеуін Орегон штатының Мальхер өзенінің маңында тұтқынға алды. Үндістерді Калифорнияға қарай соңынан еріп, Круктың 1-ші ат әскері 23-ші жаяу әскер полкінің жаяу әскерімен және 15 Уорм-Спрингс және Шошоң барлаушыларымен бірге олардың үлкен тобын қоршалған позицияда кездестірді. Американың түпкiлiктi әскерилерi Лава тау жыныстарынан бекiнiш жасады. Түнгі уақытта да соғыс жалғасып, ертегінілер үңгірлердің ішіне қашып кетті. Крук былай деп түсіндірді: "Мен ешқашан динамитті бірінші рет фортты басып алған кездегідей қатты қалаған емеспін және тау жыныстарынан шайтандық және қарсылық білдіретін айқайларды естідім". Үшінші күні жергілікті тұрғындар үңгірден қашып шықты.
1866-1871 жылдар
Олар сондай-ақ 1866-1872 жылдар аралығында Аризона территориясындағы апач соғыстарында да шайқасты. 1867 жылы 29 қаңтарда М ротасы Нью-Мексикодағы Стейн тауында 90 жауынгерден тұратын топқа тап болды; 60 үнділік өлтірілді, ал 27 тұтқынға алынды. 1868 жылдың 26-31 мамырында М ротасының сегіз адамы 34 үндісті өлтірді. 1869 жылы 9-11 желтоқсанда Аризонадағы Макдауэлл фортында Е ротасының 20 адамы 11 мохаве апачилер тобының бүкіл тобын өлтірді. 1870 жылы 15 желтоқсанда полковник Блейк өзінің өтініші бойынша белсенді қызметтен шығарылды, ал 11-ші жаяу әскер полковникасы Алван К. Гиллем оның орнына Бірінші кавалерияға ауыстырылды.
1872-1873 жылдардағы Модок соғысы
Модок индейлері - шағын тайпа, олардың аумағы қазіргі оңтүстік орталық Орегон / солтүстік-шығыс Калифорния шекарасына дейін созылып, Туле көлі мен Жоғалған өзенді қамтыды. Мүдделі азаматтардың араласқандығы арқылы модоктарды Кламат резервациясына көшіру туралы бұйрық берілді. Олар резервацияға барды, бірақ жаман қарым-қатынас болғандықтан, шамамен 150 200 адамнан тұратын шағын топ қалды. Сосын әскери департаментке бұйрықтарды орындау тапсырылды. АҚШ армиясы жақын маңдағы Форт-Кламатта бірден жаушылық әрекеттерді бастады және кейінгі жылдардағы ең ұзаққа созылған, қымбат және қатал үнді соғыстарының бірі болды. Капитанның қол астында. Джексон, Б тобы Модоктардың тобын резервацияға қайтару мақсатында 1872 жылы 28 қарашада Форт-Кламаттан кетті. 29 қараша күні таңертең әскерлер Модок еркектерін, әйелдер мен балаларды Жоғалған өзендегі лагерьлерінде таңғалдырды. Әскерлердің қақтығысқа дайындықтарын көріп, Модоктар Джексонның Кейнтпусты көру талабын қабылдамады және үш Модокты өлтіріп, үшін жаралады. Компания үш адамын жойып, жеті адамды жаралады, олардың екеуі өлім жазасына кесілді. Содан кейін компания Модоктардың лагерлеріне қарама-қарсы Лотт-Ривердегі Кроули ранчосындағы лагерьге барды, ал Модоктар сол кездегі Туле көлінің оңтүстік жағалауындағы лава төсектеріне қашты. Форт-Бидуэллдің G тобы 13 желтоқсанда Туле көлінің шығыс жағалауындағы Лэндс-Ранчта орналасты. Модоктар 21 желтоқсанда осы лагерьге шабуыл жасап, кері қайтарылды, бірақ екі адам мен бес жылқы өлтірілгенше. B тобы енді G тобына қосылды және екі рота лагерін Туле көлінің оңтүстік-батыс жағалауына қарай орналасқан жардың басына 1873 жылы 16 қаңтарда генерал Уитонның колоннасымен бірге көшірді, бұл кезде F тобы мен H тобының жасағы қызмет етті. Бірінші жалпы ұрысы 17 қаңтарда болды және таңғы сағат 7:30-дан кешкі сағат 9:30-ға дейін созылып, әскерлер зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ақыры, Клер-Лейк маңындағы Апплегейт ранчосындағы лагерьге барды. Полк тоғыз адамды жоғалтты; сегіз адам және екі офицер (капитан Перри мен 2-лейтенант Кайл) жараланды. 22 қаңтарда модоктар көлікті қашып жіберіп, соғыс қайығын шабуылдады. Алайда, 1-ші ат әскерінің капитаны Рубен Ф. Бернард күш-жабдықтармен келді және модоктар бір адам өлтіріліп, көптеген жараланған. Невада, Форт-Халлектегі К әскері 18 ақпанда батальонға қосылды. Батальон қазір майор Биддлдің (осы науқан кезінде 6-атқыштар әскеріне көтерілген) басшылығымен B, F, G және K әскерлерінен тұрды. Экспедицияға 1-ші кавалерияның полковник Гиллем командалық жасақта болды, ал H отряды 10 ақпанда колоннаға қосылды. 14 сәуір түнінде 1-ші ат әскерлері қалған командамен бірге Модок бекінісін басып алуға көшті. 15-17 сәуірдегі екінші бекініс шайқасында Модок қорғаушыларының Туле көліне, олардың жалғыз су көзіне кіруін тоқтатуға қол жеткізді. 16 - күні түнде модоктар өздерінің позициясын тастап, оңтүстікке қарай лаваның кең төсектеріне жоғалып кетті. 1-ші ат әскері екі жауынгерін жойып, екі жауынгерін жаралады. 21 сәуірде полковник Гиллем қызметтен босатылды және 2 мамырда оның орнына 23 -ші жаяу әскер полковника Джефферсон Дэвис келді. 10 мамырда В және Г әскерлері Сорас көлінде (қазіргі Құрғақ көл) шабуылға ұшырады, бірақ модоктарды бір модоктың қаза тауып, екі жарақаттанып, кері қайтарып жіберді. Команда бір жауынгерді, ал алты адамды, оның екеуі өлім жазасына кесілді. 12 мамырда Капитан Калтонның қолбасшылығындағы үлкен күштердің бір бөлігі ретінде В және Г әскерлері. Хасбрук батысқа қарай қашып бара жатқан Модоктарға тап болды. Әскерлер соңынан ілесіп, 22 мамырда 70 модок берілді. "Бостон Чарли" 29 мамырда тұтқындалды, ал 31 мамырда "Шончин Джон", "Шарли" және тағы 27 модок берілді. F және H әскерлері 31 мамырда Апплегейттің ранчосынан әлі де қашып жүрген модоктарды іздеу үшін жіберілді, оларды 1 маусымда тауып, бүкіл партия берілді. "Капитан Джек" тұтқындалғаннан кейін Модок соғысы аяқталды, ал маусым айының соңында оған қатысқан роталар өздерінің тиісті станцияларына оралды. Аризонадан қалған әскерлер солтүстікке көшірілді және 1873 жылдың қазан айының аяғында А және D әскерлерімен штаб Бенисия казармасында болды; Б Форт-Кламатта; C Макдермит лагерінде, Невада; Е Форт-Лапвайда, Айдахо территориясында; F, L және M Форт-Валла-Валлада, Вайоминг территориясында; G Бидуэлл лагерінде, Калифорнияда. ; H және K - Орегон штатындағы Харни лагерінде. Мен Невада штатындағы Халек лагерінде болдым. Полковник Гиллем 1875 жылы 2 желтоқсанда Нешвиллдегі ө�...
1877 Нез Перси соғысы
1877 жылы 15 маусымда капитан Перридің басшылығымен F және H компанияларына Камас Прериге барып, Идахо тауының қоныстарын құтқаруды тапсырды. Үндістердің Салмон өзенінен өтіп, қолайсыз жағдайда қалуы мүмкін екенін білгенде, шеруге сол бағыт берілді және бас Жозефтің лагері табылды және күтпеген жерден алынды, бірақ үндістер тез жиналып, әскерлерді қатты шығынға ұшыратты, лейтенант Э. В. Телер, 21-ші жаяу әскер (қоса), 33 адам қаза тауып, екеуі жараланды. Полктың барлық роталары, Форт Колвиллдегі М және Пиутты бақылап тұрған Харни лагеріндегі А-дан басқа, енді Нез Перселерге қарсы майданға жіберілді. E және L роталары 21 маусымда генерал Говардтың командасына қосылды; 1 шілдеде олар Клервотердегі "Көзге көрінген айнаның" лагеріне таңғалдырып шабуыл жасады. Ауыл толығымен қиратылды, бірнеше үндістер өлтірілді және шамамен 1000 пони тұтқындалды. 2 шілдеде сол команда Лапвайдан келе жатқан F ротасымен түйісуге тырысты. 3 шілдеде үндістер лейтенант С. М. Рейнстен, батальонның он адамы мен екі азаматтық барлаушыдан тұратын алдыңғы қарауылға тұзақ жасап, олардың бәрін өлтірді, содан кейін олардың күш-қуаты соншалықты күшті және күшті екендігі анықталды. оларға шабуыл жасау ақылсыз деп саналды. Алайда, 4 шілдеде F ротасымен жалғасу жүзеге асырылды, ал сол түстен кейін үндістер шабуыл жасады, шайқас күн батқанға дейін жалғасты. Батальон (E, F және L) 8 шілдеде Гренджервиллде генерал Хауардқа қосылды. H ротасы 2 шілдеде қосылды, батальонға капитан Дэвид Перри қолбасшылық етті. 11 шілдеде генерал Говард өзінің бүкіл командасымен Клервотерден өтіп, сол өзеннен Х ротасымен алға қарай жылжыды. Үнді лагері ашылып, бірден шабуылға ұшырады, шайқас екі күнге созылып, үндістердің кері шегінуімен аяқталды. B ротасы 12 шілдеде ұрысқа қатысу үшін уақытында қосылды. Полк үш адамын жойып, төрт адамды жаралады. Батальон 18 шілдеде Ло-Ло жолын барлап шықты, онымен бірге келген үнділік барлаушылар тұзаққа түсіп, едәуір зардап шекті. Бір нез персе өлтірілді. Майор Санфордтың батальоны C, D, I және K компанияларынан тұрады, 28 шілдеде генерал Говардқа Clearwater-те қосылды, ал Ло Ло жолындағы экспедиция 30 шілдеде басталды. Майор Санфордтың басшылығымен B, C, I және K компаниялары оны сүйемелдеді, ал D, E, G және L компаниялары майор Гриннің басқа әскерлерімен бірге "резервтік колонна" құрады, ол 5 тамызға дейін Камас Прериде қалды, ол Айдахо тауының маңында орналасқан және Ховард лагері деп аталатын тұрақты лагерь құрды. F және H роталары Лапвай фортында орналасты. 20 тамызда Камас-Крикке жасалған үнділік шабуылда B және L компаниялары бір адамнан қаза тауып, бір адам жараланды. Джудит бассейніне батальон генерал Говардтың командасынан бөлініп, қайтуға бұйырылды, ал барлық роталар қараша айының аяғына дейін өз бекеттеріне жетті. K ротасы мен С отряды генерал Стержистің қолбасшылығымен 13 қыркүйекте Монтана штатының Каньон-Крик қаласында Нез-Перселермен ұрысқа қатысты.
1878 жыл
1878 жылы мамыр айында Баннок соғысы басталғанда, G ротасы жаушылық оқиғалар болған жерге жеткен алғашқы әскер болды, ал капитан Бернард үндістердің саны 300-ден 500-ге дейін екенін хабарлады. Олар Стинс тауына қарай қозғалды (ескі полк мүшесі Енох Стиннің атымен аталған). Бірінші кавалерияның барлық бөлімдері бірден майданға жіберілді және полковник Гровер Форт-Бойзиге операцияларды басқаруға жіберілді. Д, І және К роталары онымен бірге болды. F және L компаниялары 17 маусымда Owyhee-де G компаниясына қосылды, ал үш компания 21 маусымда Camp Harney-ге жетті, онда оларға A компаниясы қосылды. Бұл төрт ротаны генерал Говард "Сол жақ колонна" деп атады. 23 маусымның таңертеңінде Сол жақ бағана күміс сағасындағы жаулардың негізгі лагеріне соққы берді және үндістерді одан және қорғаныс үшін дайындалған сағадан жасалған кесілген жағаға қарай қуып жіберді. Түнгі уақытта да солай болды, ал таңертең үндістердің кеткені анықталды. Көптеген үндістер қаза тауып, лагерь қиратылды. Батальон екі жауынгерді жойып, үш жауынгерді жаралады. 27 маусымда К ротасы батальонға қосылды, ал 28 маусымда ат әскері жаяу әскерден бөлініп, үндістердің ізімен алға жылды. Жемқорлық Джон Дей Долоні осы күшті қуғын-сүргінмен көп жағдайда сақталды, ал 5 шілдеде генерал Говард команданы басып алып, онымен 7 шілдеде Пилот-Рокка келді. Мұнда оған Е және H компаниялары қосылды. Үндістандық лагерь орналасқан және 8 шілдеде таңертең капитан Бернард батальонын шабуылға жіберді. 300-ге жуық үндістер биік және тік төбелердің жотасын Бёрч-Крикке жақын алып, бірден шабуылға ұшырады. Капитан Бернард ат әскерін аттан ажыратып, жаяу атпен соғысты. А, жүк пойызынан басқа барлық роталар тартылып, қолданылды, ал үндістер үш рет бірінен соң бірі ұстанымынан шығарылды және ақырында төрт-бес шақырымға дейін тауларға қарай айдалды. Төрт адам жараланды, біреуі өлім жазасына кесілді, ал 20 жылқы өліп қалды. Жаудың шығындары белгісіз; олардың әйелдері, балалары мен ең жақсы жылқылары іс-қимыл басталғанға дейін, Grande Ronde-ге қарай жіберілді. А. К. Вуд: "Барлық шайқасты бас қолбасшы мұқият бақылады. Ол өзінің пікірін білдіргісі келеді: ешбір әскер осы шайқаста қатысқан офицерлер мен сарбаздардан гөрі жақсырақ немесе жауынгерлік түрде әрекет етпеді". Сол күні олар майданға жақын жатқан қалың қалыңдықтағы қалыңдықтардың арасында түнде қоныстанды. Кейін капитан Бернардқа командалық қызметін, К ротасын қоспағанда, Уолла-Валла фортына қайтадан жабдықтау үшін алып кетуді бұйырды. K ротасы жаяу әскер колоннасына қосылды және онымен бірге жаулардың жақын жерде болғаны туралы хабарланған Уматилла агенттікке көшті. 13 шілдеде осы жерде үндістер шабуыл жасады. Келесі шайқаста K ротасы оң жақтан ұстап, түпкүллі үндістерді даладан және таулы аймаққа үш шақырымға дейін қуып жіберген соңғы шабуылға қатысты. Үнді агенті сұрауы бойынша команда сол түні агенттікке оралды, бірақ екі күннен кейін шайқас алаңында жеті өлген үнділік саналды. А, Е, Ф, Г, Н және I роталары, қазір 1-ші ат әскерінің подполковник Дж. В. Форсайттың қол астында, 13 шілдеде Уматилла агенттіктегі шайқас күні Форт-Уолла-Уолладан Джон Дей өзенінің бағытында жүрген үндістерді іздеу үшін кетті. 20 шілдеде Форсайттың барлаушылары тұзаққа түсіп, команданың тоқтатылуына және орналастырылуына себеп болды, бірақ сызық алға жылжығанда үндістер кетті. 22 шілдеде батальон 11 Жаратылған шалғынға жетті, онда майор Санфордтың басшылығымен D және I роталары қосылды, ал 27 шілдеде ол Malheur Agency лагеріне барып, керек-жарақтарды күтті. Жаулар қазір көптеген кіші топтарға бөлінді, олар артынан қуып, ақыр соңында олардың көпшілігі тұтқындалды. Қыркүйек пен қазан айларында роталар тұрақты станцияларға жіберілді, ал 30 қарашадағы қайтарым А және Е роталарын Орегон штатындағы Харни лагерінде; В, D, F, K және M, Уолла-Уолла, Уоттон штатында; С, Калифорния штатындағы Бидуэлл лагерінде; G, Бойс, ЛТ; H, Колвилл, Уоттон штатында; I, Невада штатындағы Хэлк лагерінде және L, Орегон штатындағы Кламат фортында.
1881 жыл
1881 жылы C, G, I және M компаниялары Аризонаға жіберілді, ал 2 қазанда G компаниясы басқа әскерлермен бірге Седар-Спрингс маңында апачтарға қарсы әрекет етті. Жаулар үлкен батылдықпен және үмітсіздікпен шайқасты. G ротасының екі адамы жараланып, 12 жылқысы қаза тапты. 4 қазанда G ротасы мен мен Драгун тауларының оңтүстік асуында жаудың соңынан Мексиканың Сонора штатына дейін еріп жеттік. 1881 жылдың қазан айында "компаниялар" "полковый" деп аталатын болды. G тобы 9 қарашада Макдермот фортына оралды; I тобы 27 желтоқсанда Хэллек лагеріне; M тобы 20 қаңтарда Сан-Франциско президиосына; және C тобы 16 сәуірде Бидуэлл фортына оралды.
188487
1884 жылы маусымда полк Тынық мұхит жағалауында 30 жылға жуық турдан кейін Дакота департаментіне ауыстырылды, оның басым бөлігі оның станциялары өркениеттен алшақ және оның міндеттері өте ауыр және алғысыз сипатта болды. 1885 жылы 5 маусымда полковник Гровер Атлантик-Ситиде (Нью-Джерси) қайтыс болды және оның орнын 9-шы кавалериядан көтерілген полковник Н. А. М. Дадли иеленді. Осы уақыт ішінде штаб пен әскерлер D, G, I, K және M Форт-Кастерге кетті; A, C және F Форт-Магиниске кетті; E Форт-Эллиске; H және L Форт-Ассиннибойнге; және B Форт-Кеогге. 1886 жылдан 1918 жылға дейін 1-ші кавалерияның М ротасы Йеллоустоун фортында орналасты. 1887 жылдың күзінде "Кроу" тобымен қақтығыс болды, ал 4 қарашаның таңертеңінде полковник Дадли Форт-Кастерден А, В, Д, Е, Г және К әскерлерімен және B компаниясымен, 3d пехота, Hotchkiss қаруларымен бірге "Сергекші" мен 30 қыркүйекке қараған түні агенттік ғимараттарына атқан үндістерді тұтқындауға кетті. 5 қарашада үндістерден осы адамдарды тапсыруды талап етті және оларға талапты орындау үшін бір жарым сағат уақыт берілді. Осы уақыт аяқталғаннан кейін 1-ші атқыштар полкі Мойланның 7-ші атқыштар полкімен оң жақтан лагердің алдына шықты. Сол кезде "инділердің қонысында үлкен дүрбіл пайда болды. "Қылыс тасушы" және тағы бір басшы соғысқа дайындалған 120-150 жауынгерді бастап шықты. Үндістер шабуыл жасады, бірақ олар кері шегініп, өзен бойындағы ағаш аралығына құлап түсті, онда олар көптеген мылтық шұңқырларын қазып, қазір олар үнемі отты. Бұл атыс қайтадан атып, "Қилықшы" құлағанын көрді, содан кейін барлық ұрыстар тез тоқтады. Ұстану талап етілген және өлтірілмеген барлық үндістер дереу әкелінеді және Департамент командиріне тапсырылады, ол оларды Форт Снелингке жібереді. 13 қарашада ат әскері Кастер фортына оралды.
18891892 жыл
Полковник Дадли 1889 жылы 20 тамызда белсенді қызметтен зейнеткерлікке шықты, оның орнын 9-шы кавалериядан көтерілген полковник Дж. С. Брисбин алды. 31 желтоқсанда штаб пен В, D, E, G және M әскерлері Кастер фортында; А және L - Магинис фортында; С, Ф және Н - Ассиннибойн фортында; I - Ливенворт фортында; және К - Шеридан лагерінде, Вайомингте болды. 1890 жылы сәуірде Шайендер қауіп төндіретін ұстанымға ие болды және олардың агенті қорғаныс үшін Форт-Кастердің командалық офицерін шақырды, ол майор Кэрролды В, D және M әскерлерімен бірге Тунг Ривер Агенттігіне жіберді, онда олар Крук лагерін құрды. Қыркүйек айында "Басты басшы" мен "Жас қасқыр" ақ түсті баланы өлтірді, ал қылмыскерлерді тұтқындауға жасалған барлық әрекеттер сәтсіз болды. 11 сәуірде үндістер агенттікке шабуыл жасайтыны туралы хабар жіберді, ал 12 сәуірде олар агенттік ғимараттарына басшылық ететін төбеде пайда болды, онда олар оларға оқ ашты. Көп ұзамай олар жер аударылып, өлтірілді. Полк 1890-1891 жылдың қысында жау Сиуктерге қарсы операцияларға қатысты, бірақ олармен нақты байланысқа келмеді. 1890 жылы желтоқсанда Монтана штатының Кев Хиллз қаласында немесе оның маңында жаулық индейлер ат әскерін қоршап алғандығы туралы хабар алғаннан кейін, А әскері оны жеңілдету үшін тарихтағы ең керемет жүрістердің біріне барды. Ол 186 миль жүріп өтті, оның 95-і 25 сағат ішінде, ал 170-і 531⁄2 сағат ішінде жасалды. Осындай үлкен күш-жігерге себеп болған хабардың еш негізі жоқ екені дәлелденді. 1891 жылы 22 сәуірде полковник Брисбин 8 -ші кавалерияға полковник Абрахам К. Арнольдпен бірге ауыстырылды, ол полковник болып, енді бірінші полковник болды. 1892 жылы полк Аризона департаментіне ауыстырылды, 10-шы кавалерияны босатты. Штаб пен С, Е, Ф, Н және К әскерлері Аризона штатындағы Грант фортына барады. ; Б және І - Нью-Мексикодағы Форт-Байардқа; Д - Аризонадағы Форт-Апачқа; Ж - Сан-Карлосқа. А тобы Вирджиния штатының Форт-Майер қаласында болды және қозғалмады.
Үнді соғыстары кезіндегі құрмет медальдары
Режименттің күзетімен жатқан елінің кең көлемінде оның көптеген жылдар бойы қызмет етуі өте қиын болды. Индейлерді іздеу мен әр түрлі қызметте болу үнемі жалғасып тұрды. Осы кезеңде полкпен қызмет еткен 30 сарбаз мен офицер Құрмет медалімен марапатталды. Осы наградалардың он сегізін Аризонаның Чирикауа тауларында апачтарға қарсы бір ретке жасады, ал тағы алтысы Джордж Круктың 1872-73 жылдардағы "қыс науқаны"ндағы әрекеттері үшін. 8 қарашаның таңертеңінде 11 бронетанктің танктері қонып, оңтүстікке қарай жылдам жүріп, 1100 сағатта Тафарауи әуежайына жетіп, Екінші дүниежүзілік соғыста бірінші рет жаудың отына ұшырады. Вишидің француз танкіге қарсы пулеметтері бағанаға атқан, бірақ олар тез арада B және A компанияларымен қоршалып, бейтараптандырылды. Колонна аймақты қорғап, жолды тосқауылға алды, ал 1-ші бронетанкті полктің барлау взводы аймақтағы автомат оялары мен снайперлерді тазалап, шамамен 300 тұтқынға алды. D күні аяқталғанда Тафарауи әуеайлағын американдық ұшақтар пайдаланды. Оранның батысындағы Task Force Green Ла Сения әуежайын басып алуда қиындықтарға тап болды, сондықтан оларға көмек көрсету үшін A Company, 11 Armor жіберілді. Матеурдің оңтүстік-шығысында Шоугуй асуына жақын жерде және Тебурбаға қарай өту жолын барлау. C компаниясы асу арқылы өтті, B Co асудың орталығын ұстады, ал A Co штаб-пәтері Co батыс шетінде қалды. Түн түсер алдында батальонның танк бөлімінен екі итальяндық Semovente da 47/32 өздігінен жүретін қару-жарақты жойды. Көп ұзамай барлаушы взвод Матеурге баратын жолдың екі милі қашықтықтағы фермадағы жау бекінісін байқайды. А Co осы позицияға шабуыл жасап, ферманың қабырғасындағы тесіктерден үлкен мөлшерде кіші қару мен танкіге қарсы оқты қабылдады. Бір М3 танкі жоғалды, ал олардың 37 мм-лік пулеметтері жау позициясына әсер етпеді, сондықтан шабуылшылар кері шегінді. Көп ұзамай 15 жау ұшағы пайда болып, А Ко-ны шабуылдап, олар кері қайтқанда, бір адамды өлтіріп, бірнешеуін жарақаттады. Әуе шабуылы аяқталғанда, бір жарақаттанған адамның қалдырылғаны анықталды; ол түнде құтқарылды.
Early on the morning of 8 November, the tanks of 1 1 Armor landed and had rapidly driven south, reaching Tafaraoui airdrome at 1100 where they received their first enemy fire in WWII. Vichy French anti tank guns fired on the column but were quickly outflanked and neutralized by B and A companies. The column secured the area and set up roadblocks as the 1st Armored Regiment's Reconnaissance Platoon mopped up machine gun nests and snipers in the area, capturing approximately 300 prisoners in doing so. By the end of D Day, Tafaraoui airdrome was being used by American aircraft. Task Force Green, to the west of Oran, was running into difficulty seizing La Senia airfield, so A Company, 1 1 Armor was sent to assist them. southeast of Mateur near Chouigui Pass, and conducting reconnaissance of the pass toward Tebourba. C company went through the pass, B Co held the center of the pass, and A Co with Headquarters Co stayed at the western end. Before nightfall, two Italian Semovente da 47/32 self propelled guns were destroyed by the Battalion's command tank section after they were spotting moving to the pass from Mateur. Soon after, the reconnaissance platoon spotted an enemy strongpoint at a farmhouse two miles down the road to Mateur. A Co attacked this position, and received a large concentration of small arms and anti tank fire from the loopholed walls of the farmhouse. One M3 tank was lost, and their 37 mm guns had little effect on the enemy position, so the attackers retreated. Fifteen enemy aircraft soon appeared, strafing and divebombing A Co as they withdrew, killing one man and wounding a few others. When the air raid ended, it was revealed that one wounded man had been left behind; he was rescued in the night.
Вьетнам
1965 жылы 8 наурызда АҚШ-тың теңіз жауынгерлері Данангқа қоныс аударды, бұл Оңтүстік Вьетнамдағы әдеттегі американдық құрлық соғысының басталуын білдірді. Коммунистік Вьетконг көтерілісшілерін және олардың Солтүстік Вьетнам армиясын қолдап отырғандарды жоюды мақсат еткен АҚШ әскери қатысуы елде тұрақты түрде күшейе түсті. 1967 жылы елде шамамен 485 600 американдық әскер болды, ал 1-ші кавалерия полкінің бір-бірінен айырмалы эскадрильялары көп ұзамай шайқасқа кіруге тиіс болды.
1-ші эскадрилья
1967 жылдың тамызында 1-ші эскадрилья, 1-ші кавалерия полкі (11-ші кавалерия) 1-ші бронетанкті дивизиядан бөлініп, АҚШ-тың Тынық мұхит армиясына қосылып, Вьетнамға жіберілді. 1967 жылы Вьетнамға жіберілгенде эскадрилья үш бронекавалерия әскерінен және бір әуе кавалерия әскерінен, D әскерінен құралған, ол 1968 жылдың шілдесіне дейін орналастырылмаған. "D" жасағы, 1-ші эскадрилья, 1-ші кавалерия полкі өзінің ұшақтарымен Вьетнамға жіберілді, ол өзінің аналық бөлімшесіне қосылды, ол Вьетнамда Чу Лайдағы америкалық дивизияға қосылды. Жолда D отрядының бұйрықтары өзгертіліп, уақытша 101-әуе десанттық дивизиясына берілді. 1968 жылы 21 шілдеде Данангтан қоныс аударған әскерлер тікелей Camp Eagle-ке ұшты. Содан кейін бұл топ келесі төрт жыл бойы І корпуста жауынгерлік борышта болды және "Сабре" шақыру белгісін қолданды. 1 1 Ат әскері Чу Лай, Да Нань, Там Ки және Тач Кхеде қызмет етті. 1966 жылы 15 сәуірде 1-ші кавалерияның Е тобы 11-ші жаяу әскер бригадасының Шкофилд казармасында, Гавайиде бригадалық барлау жасағы ретінде іске қосылды. E әскері Вьетнамға 1967 жылы 19 желтоқсанда келді және он бір науқанда Кванг Нгай және Кванг Тин провинцияларында кең ауқымды жердегі шайқастарға қатысып, 1969-1970 жылдары 23-ші жаяу әскер дивизиясының 11-ші жаяу әскер бригадасымен қызмет еткені үшін Вьетнам Республикасының Батырлық крестін алды. Е-топ 1971 жылы 13 қарашада Вьетнамда әрекетсіз болды. Олар Вьетнамнан 1972 жылдың 10 мамырында кетіп қалды.
"Қылы соғыс" Ішкі неміс темір пердесі Шекараны қадағалау миссиясы 1978-1991
1-ші эскадрилья, 1-ші ат әскері полкі Еуропаға оралды және 1-ші бронетанкті дивизия, VII корпус 1978 жылдың желтоқсанында Германия Федеративтік Республикасы мен Чехословакия арасындағы халықаралық "Темір перде" шекарасын қадағалауда тағы бір шекара миссиясын қолға алды. Швабахтағы О'Брайен казармасындағы Гарнизоннан 1-ші бронедивизияның "Көздері мен құлақтары" ретінде, желілік әскерлер (А "Альфа", Б "Браво", С "Чарли") 30 - 45 күндік циклда Вейдендегі 1 1 Кавларидің шекаралық лагері Питмен арқылы айналды, ФРГ далалық оқу-жаттығулар (FTX), бірлік атыс жаттығулары және басқа шекаралық кавалерия лагерлерінің кеңейтулері. Осы шекараны қадағалау миссиясы кезеңінде желілік әскерлер көбінесе жыл сайын шамамен 9-10 ай бойы О'Брайен казармасының гарнизонынан әр түрлі FTX, REFORGER (Германияға күштерді қайтару), бірлік артиллериялық жаттығулар, шекаралық турлар мен көбейтулерге қатысады. 1988 жылы эскадрилья Гаррисонды Германияның Катербах қаласына көшірді, ал бірлік өз миссиясын қолдауға көмектесетін қосымша авиациялық элементтерді алды. H сериялы кавалериядан J сериялы кавалерияға көшірудің бір бөлігі ретінде C әскері жер әскері ретінде тасталды және жаңа авиациялық әскерлердің бірі болды.
Персид шығанағындағы соғыс және Балқан
Садам Хусейннің Ирағы Құвейтке басып кірген кезде Перс шығанағындағы соғыс басталды, 1-ші эскадрилья, 1-ші атқыштар полкі Германиядағы базаларынан Сауд Арабиясына көшіп, 1991 жылдың 8 қаңтарына дейін желіге кірді. 1-ші бронедивизия алға қарай ілгерілеу үшін кенеге айналды, ал 11-ші атқыштар кенедің "жарлы шетінде" болды. 24 ақпанда 1-ші ат әскері шекарадан өтіп, 89 сағат бойы ұдайы жауынгерлік операция кезінде жаудың артқы жағында 244 шақырымды басып өтті. 11 ат әскері 4 ирак дивизиясын жойған, оның 3-і атақты Республикалық гвардияның мүшелері. Ескерлік құрамында қаза болғандар жоқ, жараланғандар саны аз, тек екі M3A2 Брэдли ұрыс көлігі ғана жоғалды.
Терроризмге қарсы соғыс
2003 жылдың сәуірінде 1-ші эскадрилья, 1-ші ат әскері және 1-ші бронетанкті дивизияның басқа да бөлімшелері Кувейтке көшіп, Ирак бостандығы операциясын бастады. 2003 жылдың наурыз айында эскадрилья Бағдадта 37 атлы әскердің орнына (3ID) көмек көрсетті және операцияларды қолға алды. Эскадрильяның әуе кавалерия әскерлері (D, E, & F) Бағдадтың үлкен аймағында және айналасындағы барлық күштерге барлау және қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін 501-ші авиация 1-ші батальонына (Шабуыл) қосылды. H тобы, Бригадалық барлау тобы (өзге, бірақ полкпен байланысты бірлік) және эскадрилья келесі 16 ай бойы Бағдадта және оның айналасында операция жүргізді (оларға 12 айлық мерзімде жоспарланған үйге ұшудан екі апта бұрын мәжбүрлі түрде ұзарту салдарынан). Әуе атқыштары әскерлері өздерінің еңбегі үшін Құрметті бөлім мақтау медаліне, Президенттік бөлім мақтау қағазына және Батыл бөлім сыйлығына ие болды. 2007 жылдың наурызынан 2008 жылдың мамыр айына дейін 3 1 атты әскер Бағдадтан шығысқа қарай FOB Hammer-те президент Буштың "Қосылуын" қолдауға орналастырылды. 2008 жылдың қыркүйегінен 2009 жылдың қыркүйегіне дейін 5 1 атты әскер Ирактың шығыс Дияла губернаторлығына жіберілді. 2011 жылдың сәуірінен 2012 жылдың сәуіріне дейін 5 1 атты әскер Ауғанстанның Кандагар провинциясына "Тұрақты бостандық" операциясын қолдауға жіберілді.
Бірліктің ерекше белгілері
Сипаттама: Геральдикалық гүлдесте Ор мен Тенне (Аждаһа сары) қанаттарымен көтерілген соколь, сегіз қырлы Аждаһа сары жұлдызының үстінде жүгіріп, 1836 жылғы ескі Аждаһа белбеу тақтасымен "Animo et Fide" деген ұйымдық ұранымен қара семсер белбеумен қоршалған. Белгілердің диаметрі 1 дюйм (3,18 см). Символика: Бұл полк 1833 жылы Америка Құрама Штаттарының драгундар полкі ретінде ұйымдастырылды. Оның көптеген офицерлері мен сарбаздары Қара шұңқыр соғысына қатысқан Атлы рейнджерлер батальонынан шыққан. Драгунның түсі сары түсті (сары-сары) және айнала қоршау белбеуіндегі алтын сегіз бұрышты жұлдыз 1851 жылға дейін Драгунның белгісі болды. Бұл ұран "Батыл және адал" дегенді білдіреді. Негізгі мәлімет: Бірлікті ерекшелейтін белгі 1923 жылы 27 қарашада 1-ші кавалерия полкі үшін бекітілді. 1940 жылы 7 қыркүйекте 1-ші бронетанкті полк болып қайта тағайындалды. 1947 жылы 11 маусымда 1-ші констебюлярлық эскадрилья болып қайта тағайындалды. 1951 жылы 13 тамызда 1-ші орта танк батальоны үшін қайта тағайындалды. 1955 жылы 18 ақпанда 1-ші танк батальонына қайта тағайындалды. 1958 жылы 21 сәуірде 1-ші атқыштар полкіне қайта тағайындалды. Ол сипаттаманың мәтінін өзгерту үшін 1965 жылғы 20 қазанда өзгертілді.