Кіріспе
АҚШ армиясының механикаландырылған жасағы
Таңба
Дивизияның алғашқы командирі генерал-майор Брюс Магрудер, фрегат «Конституция» суретін көргеннен кейін, оны «Ескі теміржолдар» деп атады. Жоғарыдағы үлкен «1» дивизияның нөмірін көрсетеді және бұл нышан басқа бөлімшелердің нышандарының негізі болып табылады. 1918 жылдың қаңтар айында полковник Сэмюэль Рокенбах басшылығымен АҚШ армиясының танк корпусы құрылды. Оның тапсырмасымен бірінші лейтенант Дж. П. Уортон алғашқы елтаңбаны жасады: қалқандағы үшбұрыш, оның айналасында гүл шоғы және күміс әйдаһар бейнеленген. Үшбұрыш – найзаның ұшын көрсететін, геральдикада «pile» деп аталатын, қару-жарақ дизайнының ежелгі элементі. 1918 жылы иыққа тағылатын белгі болған жоқ. 7-ші кавалерия бригадасы (механикаландырылған) қазіргі бронетанкідік бөлімнің нышанының екінші бөлігін қосты. Бригада 1933 жылдың 16 қаңтарында Марфа, Техас штатында 1-ші кавалерия полкінен құрылды. 7-ші кавалерия бригадасы 13-ші кавалериядан тұратын және жаңа бронетанкідік күштер тұжырымын әзірлеу үшін, сонымен қатар қазіргі заманғы соғыс тактикасын үйрену үшін арнайы құрылған. Полковник Джордж Ф. Линтвейт (онда жаңа ғана сапына қосылған жекелеген сарбаз) 1933 жылы 13-ші кавалерия полкіне қосылды. Генерал-майор Роберт В. Гроу (онда майор және бригада адъютанты) жаңа бронетанкідік күштерге арналған иыққа тағылатын белгіні жасауға міндеттелді. Гроу бригадаға жаңа бронетанкідік күштердің нышанын жасау үшін конкурс жарияланатынын хабарлады. Жеңімпаз жобаның авторына үш күндік үзіліс берілді. Линтвейт конкурста жеңіске жетті: ол кавалерия тарихын бейнелеу үшін диаметрі төрт дюймдік, қатты сары алтын түсті дөңгелек нышан жасады. Нышанның бетіне ол жылдамдықты бейнелеу үшін жетек және бос дөңгелектері бар қара түсті танк тізбегін салды. Тізбектің ортасына, сәл қисайтылған, қара түсті бір зеңбірек трубасын, ату күшін көрсету үшін орналастырды. Соңында, жаңа бронетанкідік күштердің соққы беру күшін бейнелеу үшін, ол нышанның бүкіл дизайны мен диаметріне созылған қызыл түсті диагональды шағын белгі қосты. 1940 жылы генерал-майор Адна Р. Чаффи кенже, жаңа құрылған бронетанкідік күштерді басқаруға тағайындалды, олар ескі 7-ші кавалерия бригадасынан өркендеп, Еуропадағы соғысқа дайындалып жатты. Чаффи осы жаңа бронетанкідік күшке нышан қажет екенін қалады. Ол 7-ші бригаданың нышанын Бірінші дүниежүзілік соғыс елтаңбасындағы үшбұрышпен біріктіруді шешті. Көк түс – жаяу әскер, қызыл түс – артиллерия, сары түс – кавалерия – механикаландырылған қарулы күштердің үш негізгі құрауышын көрсетеді. 1940 жылы Соғыс министрлігі АҚШ армиясының барлық бронетанкідік дивизияларының сарбаздары тағатын, қазір танымал нышанды ресми түрде бекітті.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылдың 15 шілдесінде 1-ші бронетанкті дивизия, негізінен 7-ші кавалерия бригадасының кеңейтілген және қайта ұйымдастырылған түрі, генерал-майор Брюс Магрудердің басшылығымен Форт-Нокста құрылды. 1-ші ат әскері полкі 1-ші бронетанкті полк деп қайта аталды, ал 13-ші ат әскері полкі 1-ші бронетанкті бригаданың 1-ші бронетанкті дивизиясының 13-ші бронетанкті полкі деп қайта аталды. Құрылғаннан кейін екі жылдан астам уақыт бойы 1-ші бронетанкті дивизия Форт-Нокста жаттығулар жасады, дивизия танк атуын және стратегиялық бронетанктік шабуылдарды жетілдірді, сондай-ақ 66 орташа танктен 600-дан астам орташа және жеңіл бронетехникаға дейін өсті. Шабуылға дайындық бойынша 1-ші бронетанкті полкінің 1-ші батальоны, 13-ші бронетанкті полкінің 1-ші және 2-ші батальондары, 6-шы бронетанкті полкінің дерлік барлық бөлімшелері, 27-ші бронетанкті артиллерия батальоны, 701-ші танкке қарсы батальонның "В" және "С" роталары, 16-шы бронетанкті инженерлік батальонының, жабдықтау батальонының, техникалық қызмет батальонының, 47-ші бронетанкті медициналық батальонының және 141-ші байланыс ротасының бөлімшелері дайын тұрды. Бірліктің жаумен алғашқы қарым-қатынасы 1942 жылдың 8 қарашасында Солтүстік-Батыс Африкаға одақтас әскерлердің түсуі кезінде болды. Дивизияның бөлімдері Солтүстік топтың құрамына кірді және Екінші дүниежүзілік соғыста жауынгерлік қимылдарға қатысқан алғашқы американдық бронетанкті дивизия болды. Дивизияның B ұрыс тобы (CCB), бригадир генерал Лансфорд Э. Оливердің басшылығымен Оран қаласының шығысы мен батысына түсіп, 1942 жылдың 10 қарашасында қалаға кірді. 1942 жылдың 24 қарашасында CCB Тафрауиден (Алжир) Беджаға (Тунис) көшіп, келесі күні Джедеида әуежайына шабуыл жасап, 28 қарашада қаланы бағындырды. 1942 жылдың 1 желтоқсанында CCB Тебурбаның оңтүстік-батысына қарай жылжып, 1942 жылдың 3 желтоқсанында Эль-Гесса биіктіктерінде неміс әскерлерімен шайқасты, бірақ 1942 жылдың 6 желтоқсанында оның қатарлары бұзылды. 1942 жылдың 10-11 желтоқсанында ауыр техникасынан айырылып, Беджаға қайтып, резервке орналасты. CCB келесі рет 1943 жылдың 21 қаңтарында Оуселтия аңғарында шабуыл жасап, 1943 жылдың 29 қаңтарына дейін аймақты тазартып, содан кейін Бу-Шебкаға жіберілді және 1943 жылдың 14 ақпанында Мактарға жетті. A ұрыс тобы (CCA) 1943 жылдың 30 қаңтарынан бастап Файд асуында шайқасты, Сиди-Бу-Зидке дейін жетті, онда 1943 жылдың 14 ақпанында ауыр танк шығындарына ұшырап кері шегінді, ал бөлімдері Джебель-Лессуда, Джебель-Касайра және Гарет-Хадидте оқшауланды. 1943 жылдың 23 қаңтарында құрылған C ұрыс тобы (CCC) 24 қаңтарда Сенад станциясына шабуыл жасау үшін Сбеитаға қарай жылды және 1943 жылдың 15 ақпанында Сиди-Бу-Зид ауданында CCA-ны қолдау үшін қарсы шабуыл жасады, бірақ ауыр шығынмен кері шегінуге мәжбүр болды. 1943 жылдың 16 ақпанында дивизия Сбеитадан кері шегінді, бірақ 1943 жылдың 21 ақпанына дейін CCB Тебессаға қарай неміс шабуылын тоқтатты. Немістердің шегінуі дивизияға 1943 жылдың 26 ақпанында Кассерин асуын қайтарып алуға және резервке жиналуға мүмкіндік берді. 1943 жылдың 13 наурызында дивизия Гафсадан солтүстік-шығысқа жылжып, 1943 жылдың 17 наурызында қатты жаңбыр кезінде шабуыл жасады, CCA Заннушты алды, бірақ келесі күні жаңбырдан тоқтап қалды. Дивизия 1943 жылдың 20 наурызында Макнассиге барып, 22-25 наурызда Джебель-Немия шайқасында шайқасты, содан кейін 1943 жылдың 29 наурызы мен 1 сәуірі аралығында Габеске баратын жолды бөгеген позицияларды бұзу үшін күресті. Ол 1943 жылдың 6 сәуірінде неміс әскерлерінің шегінуін қадағалап, 1943 жылдың 27 сәуірінде Матеурге қарай шабуыл жасады, ол 1943 жылдың 3 мамырында 315 және 299 белестерінде шайқасқаннан кейін құлдырады. Қазір генерал-майор Эрнест Н. Хармон басқарған дивизия 1943 жылдың 5-11 мамырында Джебель-Ахтель шайқасында соғысып, 1943 жылдың 7 мамырында Ферривиллге кірді. Британдықтар Тунисті, американдықтар Бизертте бағындырған кезде Тунисдегі одақтас әскерлер 1943 жылдың 9-13 мамырында капитуляциялады. Дивизия Француз Мароккосында қайта ұйымдастырылып, 1943 жылдың 28 қазанында Италияның Неаполь қаласына келе бастады. Сицилияға одақтас әскерлердің түсуінен кейін, Американың Бесінші армиясының құрамына кіретін 1-ші бронетанкті дивизия Италияның құрлықтарына шабуыл жасады. 1943 жылдың қарашасында Қысқы желіге шабуылға қатысты, Анциоға түсу кезінде одақтас әскерлерді қоршап, Рим қаласынан өтіп, 1944 жылдың шілде айының ортасына дейін солтүстікке қарай шегінетін жауды қуды. Осы кезде Хармонның орнын генерал-майор Вернон Причард басты, ол соғыстың қалған бөлігінде 1-ші бронетанкті дивизияны басқарды. Причард басшылыққа келгеннен кейін үш күннен кейін дивизия Солтүстік Африка кампаниясының тәжірибесіне сүйене отырып қайта ұйымдастырылды. Өзгеріс күшті болды: ол үш жеке танк және жаяу әскер батальондарының пайдасына бронетанкті және жаяу әскер полктерін жойды, жабдықтау батальонын таратып, дивизияның күшін 14 000-нан 10 000-ға дейін қысқарды. Қайта ұйымдастырудың нәтижесінде жаяу әскер және танк батальондары шамамен тең болған, икемді және тепе-тең дивизия құрылды. Бұл күштерді қолбасшылық кез келген жағдайға қарай біріктіруге немесе қалыптастыруға болады. Жаяу әскер күштерінің артуы Италия кампаниясының таулы жағдайында болашақ кампанияларда өте пайдалы болар еді. Дивизия 1945 жылдың 2 мамырында Италиядағы неміс әскерлері капитуляциялағанша По аңғарында шайқасты. Маусым айында дивизия оккупациялық күштердің құрамында Германияға көшті.
Куба
1950 жылдардың соңында армияның ядролық соғыс алаңына назар аударуы азайды және бірнеше жыл бойы бюджеті қысқартылды. 1-ші бронетанктік дивизия көлемі кішірейтілгеннен кейін, жаңадан келген сарбаздарды дайындау орталығына айналдырылып, Форт-Худқа қайта орналастырылды. 1962 жылы 1-ші бронетанктік дивизия толық құрамына келтіріліп, қайта ұйымдастырылды. Бригадалар жауынгерлік басқару пункттерін алмастырды және дивизияның авиациялық құралдары екі есеге көбейді. Қайта ұйымдастырудан кейін қарқынды жаттығулар өтті. 1962 жылдың қазан айында 1-ші бронетанктік дивизия Куба зымыран дағдарысынан бұрын жауынгерлік тапсырмаға дайын деп жарияланды. Дивизия Форт-Худтан (Техас штаты) Форт-Стьюартқа Кубада советтік зымырандардың орналасуына жауап ретінде жөнелтілді. Бұл операция 18 күнге созылды.
Батыс Германия
1970 жылдардың басында американдық әскерлер Вьетнамнан шығарылды және армия кеңінен қайта құрылды: 1-ші бронетанкті дивизияның таратылатын бөлімшелер тізіміне енгені туралы әңгімелер тарады. Дивизияның ветерандары 1-ші бронетанкті дивизияны "сақтап қалу" үшін хат жазу кампаниясын ұйымдастырды. Армияның Вьетнам соғысынан кейінгі қайта ұйымдастыруының аясында 1-ші бронетанкті дивизия 1971 жылы Батыс Германияға көшірілді және Баварияның Ансбах қаласындағы 4-ші бронетанкті дивизияның орнын басты. Дивизия штабы Ансбахта орналасты, ал бригадалық бөлімшелер келесі жиырма жыл бойы көршілес қалаларда – Бамберг, Ильсхайм, Фюрт (Нюрнберг), Швабах, Каттербах, Крейлсхайм, Эрланген және Цирндорф қалаларында, VII корпустың құрамында, НАТО-ның Орталық армиялар тобының бір бөлігі ретінде қызмет етті. 1-ші бригада құрамындағы 1-ші батальон, 51-ші механикаландырылған жаяу әскер (Мех), Крейлсхаймда, дивизияның 86-шы үлгідегі күштік құрылымына өтуі нәтижесінде 1984 жылдың 16 маусымында таратылды. 86-шы үлгідегі құрылым бойынша әрбір ауыр дивизия бір жаяу әскер батальонын қысқарды, ал қалған жаяу әскер батальондары бір қосымша мотоатқыштар ротасын алды. 1986 жылдың 16 сәуірінде Германияда 1-ші бронетанкті дивизияның авиациялық бригадасы құрылды. 1987 жылдың сәуірінде 6-шы батальон, 43-ші әуе қорғанысы артиллериясы (Patriot) 1-ші бронетанкті дивизияға қарасты, жаңа салынған Урлас казармасына (Бисмарк және Каттербах казармаларының жанында орналасқан) көшірілді. 1987 жылдың 16 қарашасында 501-ші ұрыс авиациялық батальоны таратылды және Германия Федеративтік Республикасындағы Каттербах казармасында 1-ші бронетанкті дивизияның 1-ші авиациялық полкінің 2-ші батальоны ретінде қайта құрылды.
Парсы шығанағындағы соғыс
1990 жылдың тамызында Ирак Кувейтке басып кірді. 1990 жылдың 8 қарашасында 1-ші бронетанкті дивизияға Саддам Кувейттен шығудан бас тартқан жағдайда, Таяу Шығысқа күш жөнелтуге дайындық туралы ескерту берілді. Бұл ескерту дивизияның бағытын Еуропадағы әскерді азайтудан Оңтүстік-Батыс Азиядағы күштерді жинақтауға өзгертіп, жаңа міндеттер қойды. Дивизия басшылары мен сарбаздары жоспарлау, оқу-жаттығулар мен бөлімшелерді орналастыруға көшті. Жоспарлау логистикалық қиындықтарға баса назар аударды, себебі дивизияны Сауд Арабиясына жауынгерлік операцияларды қолдау үшін дұрыс ретпен жеткізу қажет болды. Командирлер мен штаб қызметкерлері Перс шығанағы аймағына жіберілетін жаңа техниканы бөлімшелерге жылдам енгізді. Дивизия жаңа бөлімшелерді қабылдауға дайындық жүргізді: 3-ші бригада, 3-ші жаяу әскер дивизиясы 1-ші бригада, 1-ші бронетанкті дивизияны алмастырды. Германияның түкпір-түкпірінен келген резервшілерден құралған 312-ші қолдау орталығы (RAOC) сияқты қосымша бөлімшелер де дивизияға қосылды. 54-ші және 19-шы инженерлік батальондар, 218-ші әскери полиция ротасы және 7-ші қолдау тобы сияқты басқа да бөлімшелер Кувейттегі 1-ші бронетанкті дивизияға қосылды. Бөлімшелер көлік құралдарын теңіз арқылы тасымалдауға дайындалып, жеке және бөлімшелік оқу-жаттығулардан өтті, оның ішінде артиллериялық оқулар да осыған кірді. Дивизия 355 танк пен 300 «Брэдли» экипажын VII және VIII кестелерге сәйкес сынақтан өткізді, дивизия артиллериясының гаубица бөлімдері оқ атып жаттықты, модификацияланған «Вулкан» VIII кестесін сынап көрді және «Стингер» мен «Чапарал» экипаждарын дайындады. Сонымен қатар, жауынгерлік дағдыларды жақсарту және стратегиялық ойындар семинарлары да қатаң оқу жоспарының бір бөлігі болды. Дивизия техниканы теміржолмен, автокөлік колоннасымен және тікұшақтармен тасымалдады. Бұл қозғалыстар көбінесе қысқа мерзімде немесе қолайсыз ауа райында жүзеге асырылды, бұл координация мен логистикаға қиындықтар тудырды. Бірінші пойыз 1990 жылдың қараша айының соңғы аптасында портқа жөнелтілді және 1990 жылдың желтоқсан айының екінші аптасына дейін жалғасты. Екі ай ішінде 17 400 сарбаз және 7050 бірлік техника Сауд Арабиясына «Desert Shield/Storm» операциясы үшін жеткізілді.
Алдымен дайындық
Дивизияның 1-бригадасы 2006 жылдың қаңтарында полковник Шон Б. МакФарландтың басшылығымен, Германияның Графенвёр және Хоэнфелс қалаларында бірнеше ай бойы қарқынды дайындықтан өткен соң, Иракқа қайтадан жөнелтілді. Иракқа шабуыл кезінде 1–36 жаяу әскері ("Спартан") , 2–37 бронетранспортты әскері ("Темір герцогтар") және 1–37 ("Бандиттер") сияқты бөлімшелермен шайқасқан көптеген сарбаздар екінші рет міндетке келді. 1-ші БЖТ-ның көп бөлігі бастапқыда Солтүстік Ирактың Ниневия провинциясына, Тал'Афар қаласына шоғырландырылды. 2006 жылдың мамыр айында 1-бригаданың негізгі күштері оңтүстікке, құпиялы Аль-Анбар провинциясының Рамади қаласына жылжуға бұйрық алды. 2003 жылдан бері Аль-Анбар сунниттік бүлікшілер мен "Аль-Каида" үшін операциялық база болып келді. Бригада келген кезде Рамадиде, оның астанасында, үкімет де, полиция да болған жоқ. Буш әкімшілігінің ішіндегі және сыртындағы көптеген әскери стратегиялар Анбардағы соғыс сәтсіз аяқталды деп санды. Ирактағы "Аль-Каида" Рамадиді өздерінің жаңа халифатының астанасы деп жариялады және қалада күніне жиырмадан астам шабуыл тіркелді; провинция статистикалық тұрғыдан елдегі ең қауіпті аймақ болып саналды, ал бүлікшілер провинцияның көп бөлігінде толық еркіндікке ие болды.
Рамади
1-бригада 2006 жылғы маусым айында 70-тен астам М1 «Абрамс» танкысымен және 84 «Брэдли» әскери машинасымен Рамадиге келген кезде, көптеген жергілікті тұрғындар бригада Фаллужа стиліндегі үй-үйді тазалауға дайындалып жатыр деп ойлады, соның салдарынан көптеген көтерілісшілер қаладан қашып кетті. Полковник Х. Р. Макмастердің «Тазалау, ұстау, құру» стратегиясын қолданып, бригада көтерілісшілерді оқшаулау, оларға тығылған жер беруді болдырмау және ирактық қауіпсіздік күштерін құру жоспарын жасады. 1-бригада Рамадидің ең қауіпті аудандарына кіріп, 2006 жылғы шілде айынан бастап, ақырында 18 жауынгерлік бекетке айналатын төрт нысан салды. Сол арқылы олар аумақты бақылауға алып, көтерілісшілерге көптеген шығын келтірді. 24 шілдеде «Аль-Каида» (АҚИ) қарсы шабуылға көшіп, әрқайсысында 100-ге жуық жауынгері бар 24 шабуыл жасады. Көтерілісшілердің барлық шабуылдары сәтсіз аяқталып, шамамен 30 адамынан айырылды.
Тәуелсіздік күні
Жауынгерлік операциялармен бір мезгілде бригада "тазалау, ұстау, құру" циклінің "ұстау" бөлігімен жұмыс істеді. "135-ші бронетехникалық топтың" командирі, подполковник Тони Дин, әбу-Риша тайпасының шейхы Абдул Саттар Безия әл-Ришавиге хабарласып, оның тайпа мүшелерін полицияға қабылдауға шақыруға тырысты. Джим Майклс "Тозақтағы бір мүмкіндік" атты кітабында, Аль-Анбар операциясына арналған еңбегінде, АҚШ-тың Ирактың тайпалық тарихын ескермейтін, азаматтық үкіметке қатысты бұрыс көзқарасы болғанын жазды. "Тайпалық жүйе демократияның элементтерін қамтыды. Шейх сайланбағанмен, ол лауазымға туылмайды", - деп жазды Майклс. Шейхтерді әдетте ақсақалдар тобы таңдайды. Тарих бойында [Ирактағы] тайпаларды елемеу ешқашан ақылға сыймаған. Шейхтер мыңдаған жылдар бойы билікке ие болды және заманауилық атынан олардың ықпалын әлсіретуге жасалған көптеген әрекеттерден сақталып келді.
Ояну
Жергілікті тұрғындар AQI-нің исламдық жерлеу рәсімдерін елемеуіне наразы болғандықтан, харизматикалық Саттар американдықтармен ынтымақтастық жұмыстарын жалғастыруға белсенділік танытты. 2006 жылдың 9 қыркүйегінде ол 50-ден астам шейх пен МакФарленд қатысқан тайпалық кеңес ұйымдастырды, онда ол ресми түрде "Анбар оянуын" жариялады. Ол AQI-ді Рамадиден қуып шығару, құқықтық тәртіпті орнату және жергілікті басқаруды құру үшін Ояндыру кеңесін құрды. Анбар оянуы Ситтардың басшылығымен іске асырылды. Кейінірек осы кездесу туралы айтқан Макфарленд: "Мен оларға 1776 жылғы 4 шілдеде Тәуелсіздік декларациясына қол қойылған Тәуелсіздік залында болу сезімін енді білетінімді айттым" деді. 2006 жылдың қазан айына дейін шабуылдардың саны жоғары болса да, Ояну және Ситтардың ықпалы кеңейе бастады. AQI азаматтар арасындағы беделін жоғалтып жатқанын сезініп, 25 қарашада Суфия тайпалық аймағына қарсы шабуыл жасады. Бұл шабуыл Суфия тайпасын қорқыту және оларды қорлау мақсатымен жасалды, бірақ 1-ші БКТ-ның M1A1 танктерімен нығайтылған тайпа қорғаушылары AQI-ді кері шегіндірді, соның нәтижесінде Суфия тайпасы мен 1-ші бронетанкті дивизия арасындағы қарым-қатынас жақсарды. 2007 жылдың басына қарай, тайпалармен байланыс және бекіністердің үйлесімділігі Рамадиде және провинцияның барлық аймақтарында AQI-ді жеңді. Президент Джордж Буш 2007 жылғы 23 қаңтардағы "Елдің жағдайы туралы" сөзінде Әл-Анбарды "әл-Қаида террористері жиналған және жергілікті күштер олармен күресуге дайындық таныта бастаған" аймақ деп атады.
"Бұл соғыстың Геттисбург"
2007 жылдың ақпан айына қарай, 2006 жылдың маусымынан бері көтерілісшілермен байланыс саны шамамен 70 пайызға төмендеді, сонымен қатар оның күрделілігі мен тиімділігі де азайды. 2007 жылдың жазында Әл-Анбардағы шайқастар көбінесе аяқталды. Америкалық Кәсіпкерлік Институтының ғылыми қызметкері Фредерик Каган Әл-Анбарды "осы соғыстың Гетисбургі деп атады, әрине, қарсы көтеріліс соғыстарында мұндай шешімді нүктелер болуы мүмкін", - деп жазды. "Анбардағы және барлық суннит қауымындағы прогресс, жергілікті деңгейдегі әскери күш пен саяси күш-жігердің тиімді тепе-теңдігіне үлкен тәуелді болды". 1-ші БКТ қолданған тактикалық әдістер, техникалар мен процедуралар сол кезде жаңалық болды, бірақ олар Ирактағы күшті күшейтудің (surge) философиялық негізіне айналды. Тоғыз ай ішінде 85 сарбаз, теңізші және морпеш қаза тапты, ал 500-ден астам адам жараланды.
Бөлімнің штаб-пәтері қайта орналасады
2007 жылдың қыркүйегінде Ирактағы әскерлер саны және жалпы алғанда, АҚШ-тың Ирактағы стратегиясы туралы ұлттық пікірталас кезінде 1-ші бронетанктік дивизия штабы Иракқа қайта орналастырылды. Генерал Дэвид Петреустың стратегиясы күшіне енді, ел бойынша ірі қарсы көтеріліс операциялары жүргізілді. "Бұл 1-ші бронетанктік дивизия, Ирактағы күштер және ел үшін маңызды және тарихи кезең", - деді дивизия орналасқан кезде 1-ші бронетанктік дивизияның бас қолбасшысының орынбасары, Бригадный генерал Джеймс С. Бузер. Дивизия Петреус Ирактағы жағдай туралы Конгреске баяндамасын ұсынған күні орналасуын бастады, ол "қарсы көтеріліс стратегиясының әскери мақсаттары көбінесе орындалуда" деген қорытындыға келді. Сол кездегі генерал-майор Марк Хертлинг басқарған дивизия 25-ші жаяу әскер дивизиясымен алмасты және 2007 жылдың 28 қазанында штаб-пәтері Тикритте (Ирак) орналасқан Солтүстік көпұлттық дивизияның басқаруын қабылдады, дәл сол кезде Макфарлендтің Анбар оянуы AQI-ді Анбардан ығыстырып шығарды. Сол кезде Ирактың солтүстігіндегі жау шабуылдары айына орташа есеппен 1800-ге жететін, ирактықтардың орталық үкіметке сенімі төмен және жұмыссыздық деңгейі жоғары болды. Хертлинг Солтүстік Ирактағы барлық одақтас күштерге жауапкершілікті қабылдады. Солтүстік көпұлттық дивизия бес маневрлік бригаданың жауынгерлік топтарынан, жауынгерлік авиациялық бригададан, артиллериялық бригададан және инженерлік бригададан тұрды. Дивизияның жауапкершілігіне Ирактың Ниневия, Киркук (бұрынғы Тамин), Салах ад-Дин және Дияла провинциялары, сондай-ақ Дахук және Әс-Сулеймания провинциялары кірді. Аймаққа Тал-Афар, Мосул, Байжи, Тикрит, Киркук, Самарра, Балад, Бакуба, Дахук және Сулеймания сияқты маңызды қалалар кірді. Әрбіл провинциясы Солтүстік-Шығыс көпұлттық дивизиясы ретінде бөлек қалды. Дивизияның операциялық аймағы арабтар мен күрдтер арасындағы этникалық, сунниттер мен шииттер арасындағы діни және көптеген тайпалық аймақтар мен бұрынғы режимнің маңызды элементтеріне байланысты күрделіліктерді қамтыды. 1-ші бронетанктік дивизия бірден қарсы көтеріліс тактикасын, соның ішінде күшті және күшсіз әдістерді қолданды, маневрлік батальондар Мемлекеттік департамент өкілдерімен және провинциялық қайта құру топтарымен бірлесіп жұмыс істеді. Командирлер ирак халқын қорғап, көтерілісшілерді көптеп жойды. Дивизия 2008 жылдың 8 желтоқсанында жауапкершілікті 25-ші жаяу әскер дивизиясының штабына тапсырып, Германиядағы Висбаден армиялық әуежайына (кейін Люциус Д. Клей казармасы деп аталды) оралды. 2013 жылдың 17 сәуірінде АҚШ қорғаныс министрі Чак Хейгел Сириядағы дағдарысқа жауап ретінде 1-ші бронетанктік дивизия штабының бөлімдерін Иорданияға орналастыру туралы хабарлады. 1-ші бронетанктік дивизияның бөлімдері Иорданияда бірігіп, Иордания күштерімен ынтымақтастықта басқару және бақылауды қамтамасыз етті, бұл химиялық қаруға жауап беру, гуманитарлық көмек және тұрақтандыру операцияларын басқару мен бақылау үшін бірлескен жедел штаб құруға пайдаланылды. Иорданиядағы 1-ші бронетанктік дивизияның жоспарлаушылары Иордания қарулы күштерімен ақпарат алмасуды жеңілдетуде.
Блисс фортына көшіру
2005 жылы Базаларды қайта құру және жабу (BRAC) комиссиясы 1-ші бронетанкті дивизияны 2012 жылдан кешіктірмей Форт-Блисске (Техас штаты) көшіруге шешім қабылдады. Армияның қазіргі трансформациясының аясында бірнеше дивизиялық бөлімдер таратылды немесе басқа бөлімдерге қайта жайылды. 1-ші бронетанкті дивизия 2011 жылдың 13 мамырында Форт-Блисте өз туын ресми түрде көтерді. 1-ші бригада: 1-ші бригада, 1-ші бронетанкті дивизиясы 2007 жылдың 20 сәуірінде Германиядағы Фридберг қаласында туын түсірді, соның нәтижесінде Германиядағы 62 жылдық әскери қатысу аяқталды. 1-ші бригада 2008 жылдың 27 қазанында қайта жандандырылып, туын қайта көтерді және 2010 жылдың қарашасында Ирактан қайта орналасқаннан кейін Stryker бригадасының жауынгерлік тобына (SBCT) айналуға кірісті. 1-ші бронетанкті дивизия "Дайындық бірінші" деп белгіленді, 1-ші жауынгерлік бригадасы, 1-ші бронетанкті дивизиясы 2012 жылдың желтоқсанында Ауғанстанға жөнелтілді. Форт-Блистен жөнелген алғашқы әйелдер тобы 2012 жылы қорғаныс министрі Леон Панеттаның әйелдерге қатысты шектеулерді алып тастау туралы бұйрығына дейін оқытылды. "Дайындық бірінші" бригадасы 2019 жылдың 20 маусымында Stryker BCT-дан ABCT-ға айналды. 2-ші бригада: 2-ші бригада, 1-ші бронетанкті дивизиясы Германиядағы Баумхольдер қаласында 2009 жылдың 15 шілдесіне дейін USAREUR-ға қарасты болды, содан кейін ол жеке 170-ші жаяу әскер бригадасы болып қайта құрылды. 2007 жылдың 19 желтоқсанында жарияланған "Армияны дамыту" жоспарының аясында 170-ші бригада 2012 және 2013 жылдары Германияда жандандырылып, сақталатын екі жаяу әскер бригадасының бірі болды. (Екінші бригада – Германияның Швайнфурт қаласындағы 172-ші жаяу әскер бригадасы, ол 2008 жылдың 16 наурызында 1-ші жаяу әскер дивизиясының 2-ші бригадасынан қайта құрылды.) 2010 жылы АҚШ Армиясы 2-ші бригаданы 1-ші бронетанкті дивизияны бригаданы жаңғырту командасына қосып, оған бұрын 5-ші бригаданың 1-ші бронетанкті дивизиясы атқарған бағалау миссиясын тапсырды. 2016 жылы 2-ші бригада жөнелтуге дайындық резервіне көшірілді. 3-ші бригада: 2008 жылдың 28 наурызында 1-ші бронетанкті дивизияның 3-ші бригадасы Форт Райлиде таратылып, 1-ші жаяу әскер дивизиясының 2-ші (Dagger) бригадасы болып қайта құрылды. 3-ші бригада 2009 жылдың 2 шілдесінде Форт-Блисте жауынгерлік бригада командасы ретінде қайта жандандырылды. 4-ші бригада: 2008 жылдың 4 наурызында 1-ші бронетанкті дивизияның 4-ші бригадасы Форт-Блисте HBCT ретінде жандандырылды және 1-ші кавалериялық дивизияның 4-ші бригадасынан қайта құрылды. 5-ші бригада: 2007 жылы Форт-Блисте жаңа бөлім, 1-ші бронетанкті дивизияның 5-ші бригадасы Армияның бағалау тобы ретінде жандандырылды. 5-ші жауынгерлік бригадасы болашақ жауынгерлік жүйені сынап көрді. Ол түрлі жабдықтарды бағалап, оларды Армияның қалған бөлігіне беруге дайындады. 5-ші бригада 2010 жылы таратылды. Әуе шабуылы бригадасы: 1-ші бронетанкті дивизияның Әуе шабуылы бригадасы 2006 жылдың 7 маусымында Германияның Ханаудағы Флигерхорст Казернеде таратылып, Форт Райлиге көшірілді. 4-ші ID ұрыс авиациялық бригадасы 1-ші бронетанкті дивизияның CAB-ға қайта тағайындалды. 4–501-ші авиациялық бөлім (4-ші батальон "Пистолерос", 501-ші полк, ұрыс авиациялық бригадасы, 1-ші бронетанкті дивизиясы) 2012 жылдың қарашасында Кувейтке жөнелтілді. Дивизиялық артиллерия: Дивизиялық артиллерия, 1-ші бронетанкті дивизиясы 2007 жылдың 1 мамырында Германияның Баумхольдер қаласында туын түсіріп таратылды. 1-ші бронетанкті дивизияның DIVARTY Армиядағы соңғы дивизиялық артиллериялық бөлімі болды. DIVARTY 2014 жылы Форт-Блисте қайта жандандырылды. Дивизияның туы ресми түрде Германиядан Форт-Блисске 2011 жылдың 13 мамырында көшірілді. 2013 жылдың 25 маусымында Армия күштерін қайта құру жоспарлары жарияланды. Жоспардың бір бөлігі ретінде дивизия 2014 жылы Ауғанстанға жөнелгеннен кейін 3-ші жауынгерлік бригадалық тобын таратып жіберді. 4-ші жауынгерлік бригадалық тобы 2015 жылдың сәуірінде 3-ші жауынгерлік бригадалық тобы ретінде қайта құрылды. 1-ші бронетанкті дивизияның материалдық-техникалық жарақтандыру бригадасы 2015 жылдың 11 мамырында 200 әскериін Ауғанстанға жөнелтті.
"Құтқарушы" операциясы
2016 жылдың желтоқсан айының соңында 1-ші Стрикер бригадасының ұрыс тобынан шамамен 1500 сарбаз "Бостандық сақшысы" операциясы аясында Ауғанстанға жөнелтілді. 2017 жылдың наурыз айында 1-ші материалдық-техникалық қолдау бригадасының 200 сарбазы АҚШ-тың терроризмге қарсы миссиясын және Ауғанстан тарапынан жүргізіліп жатқан Талибанға қарсы операцияларын қолдау мақсатында логистикалық операцияларды басқару үшін Ауғанстанның түкпір-түкпіріне таратылды.
Бөлімнің ұйым тарихы
Дивизияның 3-ші жаяу әскер бригадасының жауынгерлік тобы 2015 жылдың көктемінде Ауғанстаннан шыққаннан кейін таратылды, ал оның маневрлік батальондары қалған үш жауынгерлік бригадаға қайта бағытталды; содан кейін дивизияның 4-ші бронетанкті бригадасының жауынгерлік тобы 3-ші бронетанкті бригадасының жауынгерлік тобы деп қайта жарақталды.
Қосымша оқу
Оның алғашқы (Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі) нұсқасын қамтиды.