Элтон Джон тобының бас гитаршісі Ди Мурей

Кіріспе

бассист Дэвид Мюррей Оутс (3 сәуір 1946 – 15 қаңтар 1992), Ди Мюррей ретінде танымал ағылшын бас-гитарисі. Ол Элтон Джон тобының мүшесі ретінде Элтон Джонмен ұзақ жылдар бойы ынтымақтастық еткенімен әйгілі болды.

Өмірбаян

Мюррей 1946 жылғы 3 сәуірде Англияның Кент графтығындағы Гиллингем қаласында дүниеге келген. 1982 жылғы «Jump Up!» концерттік бағдарламасының кітабындағы Мюррейдің музыкант өмірбаянында ол бас гитараны алғаш рет орта мектепте қалай ойнаған екенін еске түсіріп: «Біреу маған ауыр аспапты иелеп, «Мынаны тартып көр!» деді», – дейді. Мюррей бұл аспапта тез арада жақсы даңққа ие болды. «Goodbye Yellow Brick Road» альбомы туралы түсірілген деректі фильмде продюсер Гас Даджен Мюррейдің музыкалық қабілетін жоғары бағалап, «одан жақсы басист көрмегенін» айтты. Мюррей мен Олссон 1970 жылы Джонның гастрольдік тобына қосылып, алғаш рет 1970 жылғы «Tumbleweed Connection» студиялық альбомындағы «Amoreena» әнінде Джонмен бірге ойнады. Келесі жылы олар «17 11 70» концерттік альбомында естілді. Олар Джонның тұрақты гастрольдік серіктері болғанымен, оның жазба компаниясы бастапқыда студиялық альбомдарда тек бір әнге ғана ойнауға рұқсат берді. Бұл 1972 жылы «Honky Château» альбомымен өзгерді, онда Джон DJM компаниясын Мюррей мен Олссонның толық уақытты жазба жасауға қатысуына келісім беруге ықпал етті. Гитарист Дэви Джонстонның толыққанды қосылуымен Мюррей мен Олссон Джонның хит-альбомдарында, соның ішінде «Goodbye Yellow Brick Road» альбомында, синглдарында және бірнеше жыл бойы әлемдік турларында ойнады. 1975 жылы «Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy» альбомын жазғаннан кейін Мюррей мен Олссон Джонның жаңа дыбыс іздеуіне байланысты топтан шығарылды. Мюррей мен Олссон Лос-Анджелесте сессиялық музыканттар ретінде бірлесіп жұмыс істеуді жалғастырды. 1976 жылы олар Рик Спрингфилдтің төртінші альбомында ойнады. 1977 жылы Мюррей Procol Harum тобымен Солтүстік Америкадағы «Something Magic» альбомын насихаттау мақсатында гастрольдік сапарға қатысты, бірақ ол ешқашан топпен бірге жазба жасаған жоқ. 1978-1979 жылдары Мюррей Алис Купердің қосалқы тобында жұмыс істеді. Сол наурыз айында Джон Мюррейдің отбасына көмек көрсету үшін ақша жинау мақсатында «Grand Ole Opry» сахнасында екі қайырымдылық концертін өткізді. 2011 жылғы сұхбатында 2004 жылы Джонның толық уақытты тобына қайта қосылып, «Peachtree Road» альбомын жазған Олссон ұзақ жылдар бойы серігі болмаған Мюррей туралы ойларын бөлісті: «Мен оны күн сайын сағынамын. Тамаша бас гитарист. Керемет жігіт. Жақын досым. Ол – шынайы музыкалық гений».

Murray was born in Gillingham, Kent, England on 3 April 1946. In Murray's musician bio in the programme book for 1982's "Jump Up!" tour, Murray recalled when he first took up the bass guitar during his high school years: "Someone put this heavy thing over my shoulder and said, 'Here, you play this!'" Murray quickly established a solid reputation on the instrument. In the Classic Albums documentary on Goodbye Yellow Brick Road, producer Gus Dudgeon lauded Murray's musical ability and said he "hadn't heard a bassist quite as good as him". Murray and Olsson joined John as his road sidemen in 1970, and first appeared together on disc with John on "Amoreena" from the 1970 studio album Tumbleweed Connection. The following year, they were featured on the live album 17 11 70. While they were John's constant touring bandmates, his record company initially only allowed them to play on just one track per studio album. This changed with Honky Château in 1972 when John exerted some of his skyrocketing popularity at the time to convince DJM to allow Murray and Olsson to also become full time recording members of his band. Along with new recruit Davey Johnstone on guitar, Murray and Olsson played on John's hit albums, including the milestone album Goodbye Yellow Brick Road, singles, and world tours for several years. In 1975, after recording Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy, Murray and Olsson were released from the band because John wanted to achieve a different sound. Murray and Olsson continued working together as session musicians in Los Angeles. In 1976 they played on Rick Springfield's fourth album Wait for Night. In 1977, Murray briefly joined Procol Harum on a North America tour promoting their last 1970s album, Something Magic, although he never recorded with the group. Between 1978 and 1979, Murray worked as part of Alice Cooper's backing band. that March, John performed two tribute concerts at the Grand Ole Opry to raise money to support Murray's family. In a 2011 interview, Olsson, who in 2004 rejoined John as a full time band member to record Peachtree Road, reflected upon the absence of his longtime bandmate: "I think about him every single day. Brilliant bass player. Wonderful guy. Dear, dear, dear friend. A musical genius across the board."