Кіріспе

Монфорте-де-Лемос () - Испанияның солтүстік-батысындағы қала және муниципалитет, Луго провинциясында, Галисия. Оның аумағы 200 км2 , ал Луго қаласынан 62 км жерде орналасқан. 2017 жылы оның халқы 18 783 адам болды.

Орналасқан жері

Монфорте-де-Лемос Миньо мен Силь өзендерінің арасындағы аңғарда орналасқан. Қала арқылы Сильдің саласы болып табылатын Кабе өзені өтеді. Бұл Терра-де-Лемос деп аталатын аймақтың өзегі және Рибейра-Сакра немесе Терра-де-Лемос деп аталатын аймақтың астанасы.

Таңбалар

Монфорте-де-Лемостың гербі 2002 жылғы 25 сәуірдегі 166/2002 Жарлығымен Галисияның Геральдикалық кеңесінің, автономиялық үкіметінің міндетті есебінен кейін бекітілді. Бұл процесс алғашқы дау-дамайға әкеп соқты. Бұл дау-дамай Тау-Гюль ордасының, басқаларымен қатар, Сент-Антон және Сент-Антон ордендерімен байланысты геральдикалық құрылғының алынып тасталуын қарастырды. Ол дәстүрлі түрде қаланың эмблемасы ретінде қолданылды, ақырында, осы ерекшелікке жауап ретінде оның тарихи күші мен Лемос үйімен қарым-қатынасы ретінде, келесідей: Күміс, алтын тау, мұнараға қосылды, ортасында Гулдың Тау және алты көк түсті безанттар, бүйірлерінде. Айналасында патшалық тәж жабылады

Палеолиттен римдіктерге дейін

Қаланың айналасындағы аймақта Римдіктер басып алғанға дейін ұзақ уақыт бойы адамдар өмір сүрген, бұған қола дәуірінен басталған жерлерді қазу дәлел бола алады. Монфорте-де-Лемостың тарихы палеолитке барып такалады, ал оның алғашқы белгілі тұрғындары Остриминий болды. Бұл кезең "кастрекса" немесе кельт тайпаларына тән бекіністер мәдениеті деп аталды. Монфортеде тұратын тайпа Лемави тайпасы деп аталды, ал оларға қатысты алғашқы жазба деректер Рим тарихшылары Плиний Егде және Страбоннан, 600 және 900 жылдар аралығында. Лемавилер Сан-Висенте төбесінде орналасқан. "Лемос" сөзі, сонымен қатар, Терра де Лемос деп аталатын аймаққа ат берген, бұл кельт тектес "ылғалды, құнарлы топырақ" деген мағынаны білдіретін дауыс болуы мүмкін және галисиалық "лама" немесе ағылшын тілінде "балшық" сөзімен байланысты көрінеді. Тарихқа дейінгі кезеңде Монфорте, қазір аңғар, үлкен лагуна болған деп есептеледі, және бұл туралы дәлел қатаң қызыл балшықта қала еденіне бірнеше фут қазып табылды. Сол сияқты, оның өзені, эль-Кабе, темір қасиеттерімен танымал болды және оның керемет қасиеттерімен жұбаныш алу үшін барлық бұрыштардан келген келт жауынгерлерінің семсерлерін қатайту кезінде жоғары бағаланды. Лемавилердің қонысы Кастро Дактоний болды, оның нақты орны ұзақ уақыттан бері дау-дамайға ұшырады, бірақ ерте ортағасырлық көздер оның Сан-Висенте-ду-Пинодағы негізгі қалаға, бүгінгі Монфортеге бастау бергеніне нұсқайды. "Dactonium, quod dicitur pinus" (Dactonio, олар Pine деп атайды), бұл нұсқаны қолдайтын құжаттардың бірі. Бұл теория жақында тау бөктерінде Кастрана үйлерінің қалдықтары табылғаннан кейін де нығая түсті. Римдіктерден, олардың іздері қалада көрсетілді, "Монфорте" сөзі латыншадан "Монс Фортис" келеді. Кейіннен суэвилер мен вестготтар өздерінің іздерін қалдырды. Швабия дәуірінде Лемостың жерлері негізінен Кондадо Паларенсеге тиесілі болды (Баамортоның азаматтық приходтағы Паларес орнына қатысты).

Орта ғасырдан бастап ағарту дәуіріне дейін

Қала 8-ші ғасырда мұсылман басқыншыларымен жойылған деп есептеледі. 12 ғасырда Галисия графы қаланы Лемский әулеті Фруэла Диасқа берді, ол қаланы қираған жерлердің үстінен қайта тұрғызып берді. Монфорте сол кезден бастап ауыл шаруашылығы нарығы ретінде өркендеді. Орта ғасырларда Сан-Висенте-дель-Пино монастырында бенедиктин қауымы құрылды. Сол кезеңде қала айналасында көптеген монастырлар салынған, олар Рибейра Сакра ("Қасиетті жағалау") деп аталатын аймақта, соның ішінде Силь мен Миньо өзендерінің жағалаулары арасындағы аймақта, олар сондай-ақ каньон арқылы өтеді. Елорданың мұнарасы да, бекіністі қала қабырғалары да 15 ғасырдың екінші жартысында Ирмандино көтерілісі кезінде қиратылған. Көтерілісшілерді жердің иесі Лемос граф басқарды, ол оларды қаланы қайта тұрғызуға мәжбүр етті. 1883 жылы қалаға темір жол жеткен, бұл Монфортеге сауда және байланыс орталығы ретінде орын алуға көмектесті, өйткені оның позициясы Галисияға пойызбен кіру. Испанияда Азамат соғысы кезінде республикалық мэр Хуан Тизон қарсылық күштерін қайта ұйымдастыруға тырысқаннан кейін Португалияға қашып кетті. Оның алдыңғы басшысы майор Росендо Вила Фернандес бүлікшілер қолынан қаза тапты. Келесі онжылдықтарда теміржол стансасы ішінара бөлшектеліп, байланыс орталығы Оренсе қаласына көшірілді, теміржол зауыттары алынып тасталды, бұл экономикалық күйзеліс кезеңін туды. Туризм бизнесі - Монфортедегі қазіргі уақытта кеңейіп жатқан қызмет түрлерінің бірі.