Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Беркли, Калифорния тауларындағы қонақ үй, Англияның оңтүстік жағалауындағы қонақ үй.
Hotel in the hills of Berkeley, California
the hotel on the South Coast of England
«Клармонт Клуб & Спа, Фейрмонт қонақ үйі» – Беркли тауларындағы Клармонт каньонының етегінде орналасқан тарихи американдық қонақ үй. Клермонт ауданында, Клермонт даңғылы мен Эшби даңғылының қиылысынан жақын жерде орналасқан, бұл жер Беркли және Окленд қалаларының шекарасында жатыр. Екі көрші қаланың арасындағы шекара бұрынғы Key System E пойзының жол бойынан өтеді, ол қазір Беркли теннис клубына тиесілі теннис корттары арасындағы жол қызметін атқарады. 121,92 метр биіктікте орналасқан бұл жерден Сан-Франциско шығанағының әдемі көрінісі ашылады.
The Claremont Club & Spa, A Fairmont Hotel is an historic, American hotel that is situated at the foot of Claremont Canyon in the Berkeley Hills. Located in the Claremont district, near the intersection of Claremont Avenue and Ashby Avenue, the site straddles the city limits of Berkeley and Oakland. The border between the neighboring cities runs down the former Key System E train right of way that now serves as a pathway between the tennis courts which belong to the Berkeley Tennis Club. At its elevation of 121.92 m, the site provides scenic views of San Francisco Bay.
Шолу
Бұл сайт Калифорния университетінің Берклидегі Кларк Керр кампусының оңтүстік-шығысында, шамамен бірнеше блок қашықтықта орналасқан. Жалпы алғанда, солтүстік және батыс жағы Клермонт даңғылымен, оңтүстік жағы Эшби даңғылы/Туннель жолымен, ал шығыс жағы ашық кеңістіктермен және жеке үйлермен шектеледі; бастапқыда ол қала шегінен тыс, Аламеда округінің құрамына кірмеген аумағында болды. Мүліктің көп бөлігі Окленд қаласында орналасқан, оның ішінде қонақ үй ғимараты, шипажай, бау-бақшалар және тұрақ алаңы бар. Дегенмен, екі кішкентай бөлігі – біреуі Беркли теннис клубының шығысында, екіншісі Клермонт даңғылы мен Рассел көшесінің қиылысына жақын – Беркли қаласының шегінде жатыр. Курорт Берклидегі пошталық мекенжайды пайдаланады: 41 Туннель жолы, Беркли CA 94705. Беркли теннис клубы 1917 жылдан 1945 жылға дейін қонақ үйдің оңтүстік-батысындағы жердің бір бөлігін жалға алды. 1945 жылы клуб осы учаскені сатып алып, Берклидегі 1 Туннель жолында, қонақ үйдің жанында орналасқан күйінде қалып отыр. Клермонтта 279 қонақ бөлмесі, шипажай, 10 теннис корты және көріктендірілген бақтар бар. Аңыз бойынша, бұл қонақ үй бір кезде шашка ойнап жеңіске жеткен адамға тиесілі болған. 2003 жылы қонақ үй Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізуге ұсынылып, талапкер ретінде танылған, бірақ иесінің қарсылығына байланысты тізімге енгізілген жоқ. Ол Окленд қаласының тарихи ескерткіші мәртебесіне ие. 2016 жылдан бері қонақ үй Американың тарихи қонақ үйлері қауымдастығының мүшесі болып табылады, бұл Ұлттық тарихи сақтау қорының ресми бағдарламасы.
The site is a few blocks southeast of the University of California, Berkeley's Clark Kerr Campus, generally bounded by Claremont Avenue to the north and west, Ashby Avenue/Tunnel Road to the south, and open space and private homes to the east; it was originally in unincorporated Alameda County, outside of any city limits. The majority of the property is in Oakland, including the entirety of the hotel building, the spa, the gardens and parking area. However, two small portions, one just east of the Berkeley Tennis Club and the other near the intersection of Claremont Avenue and Russell Street, are within the city limits of Berkeley, and the resort uses a mailing address in Berkeley: 41 Tunnel Road, Berkeley CA 94705. The Berkeley Tennis Club leased a portion of the grounds southwest of the hotel from 1917 to 1945. In 1945, the Club purchased this section of the grounds, and remains located at 1 Tunnel Road in Berkeley, next to the hotel. The Claremont has 279 guest rooms, a spa, 10 tennis courts, and of landscaped gardens. Romantic stories say it was once won in a checkers game. The hotel was nominated and deemed eligible for listing on the National Register of Historic Places in 2003, but was not listed due to owner objection. It is a designated Oakland City Historical Landmark. The hotel has been a member of Historic Hotels of America, an official program of the National Trust for Historic Preservation, since 2016.
Тарих
Бұл жерді бастапқыда ерте қоныстанушы Уильям Б. Торнбург дамытты, ол шамамен 1870 жылы "қалъа" деп атаған үлкен үй салды. Ол қайтыс болғаннан кейін оны Джон Баллард сатып алды. 1901 жылдың 14 шілдесінде таудан түскен өрт үйді толығымен өртеді. 1905 жылдың 10 қарашасында Луис Титус Claremont Hotel Company компаниясының атынан мүлікті шамамен 37 500 долларға сатып алды. Claremont Hotel Company – Джон Хопкинс Спринг, Фрэнсис "Боракс" Смит, Фрэнк С. Хавенс және Дункан МакДаффи сияқты инвесторлардың тобы болды. Смит пен Хавенс бұрыннан-ақ "Key System" деп белгілі болған, Шығыс шығанағындағы ірі көлік және жылжымайтын мүлік компаниясының құрылуына қатысты, оның қалалық пойыздары 1903 жылы жүріп бастады. Қонақүйдің құрылысы 1905 жылы сатып алынғаннан кейін, Дункан МакДаффидің жақын маңдағы Claremont Park дамуымен бірге басталды, бірақ 1906 жылғы жер сілкінісінен туындаған материалдық және қаржылық қиындықтар салдарынан тоқтатылды. 1910 жылы құрылыс қысқа мерзімге қайта жаңғыртылды, бірақ одан әрі туындаған мәселелер жұмыстың барысын тежеді. Осы уақытта 1909 жылдың қараша айында өткен референдум нәтижесінде, қонақүй орналасқан аумақтың көп бөлігі Окленд қаласының құрамына қосылды. Эрик Линдблом 1914 жылы қонақүйді аяқтауға көп ақша салды және ол 1915 жылы Сан-Францискодағы Панама-Тынық мұхиты халықаралық көрмесіне келген саяхатшыларды қабылдау үшін Claremont Hotel ретінде ашылды. Paulson & Co., Winthrop Realty Trust және Capital Trust сияқты кредиторлар мүлікті иеліктен шығарды. 2013 жылы иелері Claremont және тағы үш мүлікті Сингапур Үкіметінің Инвестициялық Корпорациясына сату туралы келісімге келді. Claremont 2014 жылдың наурызында Fairmont Hotel желісі мен қаржыгер Ричард Блум 86 миллион долларға сатып алды. 2023 жылдың мамырында Ohana Real Estate Investors бұл қонақүйді 163 миллион долларға сатып алды.
The site was developed initially by an early settler, William B. Thornburgh, who constructed a large home there in approximately 1870 which he called a "castle". After his death, it was purchased by John Ballard. On July 14, 1901, a wildfire descending from the hills burned the house to the ground. On November 10, 1905, the property was acquired by Louis Titus on behalf of the Claremont Hotel Company for approximately $37,500. The Claremont Hotel Company was a group of investors that included Mr Titus, along with John Hopkins Spring, Francis "Borax" Smith, Frank C. Havens, and Duncan McDuffie. Smith and Havens were already involved with what came to be known as the "Key System", a major transit and real estate development company in the East Bay, whose commuter trains began rolling in 1903. Construction of the hotel began soon after the 1905 purchase, contemporaneously with the nearby Claremont Park development of Duncan McDuffie, but halted as a result of supply and financial difficulties caused by the 1906 earthquake. Construction resumed for a time in 1910, but further difficulties impeded progress. In the meantime, a referendum in November 1909 brought the annexation of the area that included most of the hotel site into the city limits of Oakland. Erik Lindblom invested a substantial amount of money to complete the hotel in 1914 and it opened in 1915 as the Claremont Hotel, in time to accommodate travelers to the Panama–Pacific International Exposition across the Bay in San Francisco. Lenders including Paulson & Co., Winthrop Realty Trust and Capital Trust foreclosed on the property. In 2013, the owners reached a deal to sell the Claremont and three other properties to the Government of Singapore Investment Corporation. The Claremont was purchased in March 2014 by the Fairmont Hotel chain and financier Richard Blum for $86 million. In May 2023, the hotel was purchased by Ohana Real Estate Investors for $163 million.
Көлік
Трансбей кілті жүйесінің темір жолы (кейін "E" желісі деп аталды) Трансбей терминалынан Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпірі арқылы шамамен Клермонт қонақ үйінің есіктеріне дейін созылды, соңы Беркли теннис клубының қазіргі бөлігі болып табылатын теннис корттарының арасында аяқталды. Осылайша, Клермонт қонақтары Сан-Францискоға ғана емес, сонымен қатар лоббидің баспалдақтарынан тікелей бара алатын болды. Кілт жүйесінің жолдары 1958 жылы Кілт жүйесінің қалған бөлігімен бірге алынып тасталды, бірақ теннис корттары әлі де бұрынғы жолдардың орнындағы жолмен бөлініп тұр. Кілт жүйесі Окленд қаласының орталығында Ки Рут Инн атты тағы бір ірі қонақ үй салды, ол да өз пойызына ие болды. Тікелей темір жол байланысынан басқа, Клермонт қонақ үйі көлік құралдары үшін де ыңғайлы болды, себебі ол Беркли төбелері арқылы Клермонт каньонымен өтетін басты жол бойында орналасқан. 1903 жылы Темескал каньонының (оңтүстікке қарайғы келесі каньон) үстінен кішкентай туннель (Интер-Конти туннелі) қазылды, оған "Туннель жолы" деп аталған жаңа жолмен қол жеткізуге болады. Бұл жол бастапқыда Рассел көшесінің соңынан басталды, бірақ кейіннен Эшби даңғылымен байланыстыру үшін қайта бағытталды. Кейіннен сол жол 1937 жылы ашылған, "Бродвей төменгі деңгейлі туннелі" деп аталған, кейін Кальдекотт туннелі болып өзгертілген жаңа, үлкен туннельге әкелді. Клермонттың мекенжайы әлі де 41 Туннель жолы. Туннель жолы 13-ші мемлекеттік тас жолының ресми бөлігі болып табылады.
A transbay Key System railway line (eventually designated the "E" line) ran from the Transbay Terminal over the San Francisco–Oakland Bay Bridge nearly to the doors of the Claremont Hotel, terminating between the tennis courts that are now part of the Berkeley Tennis Club. Thus, Claremont Hotel guests not only had views of San Francisco, but could go there directly from the lobby steps. The Key System tracks were removed in 1958 along with the rest of the Key System, but the tennis courts are still separated by a path where the tracks used to be. The Key System had constructed another large hotel near downtown Oakland, the Key Route Inn, which also had its own train service. Besides the direct rail connection, the Claremont Hotel was also convenient to vehicular traffic, as it was situated along the principal route over the Berkeley Hills via Claremont Canyon. In 1903, a small tunnel (the Inter County Tunnel) was excavated above Temescal Canyon (the next canyon southward), accessible by a new road dubbed Tunnel Road, which ran initially from the end of Russell Street but was subsequently re routed to connect with Ashby Avenue. The same route later led to a newer, larger tunnel which opened in 1937 as the "Broadway Low Level Tunnel", later renamed the Caldecott Tunnel. The street address of the Claremont is still 41 Tunnel Road. Tunnel Road is a designated part of State Highway 13.
Тыйым салу
1873 жылы Калифорния университетінің жанында алкогольдік сусындарды сатуға тыйым салатын мемлекеттік заң қабылданды. Бұл заң 1876 жылы өзгертіліп, тыйым салу қашықтығы Калифорния университетінің шекарасынан бастап қысқартылды. 1913 жылы қонақ үйдің инвесторлары AB 1620 (Фергюсон заң жобасы деп белгілі) жобасын демеледі, бұл заң штат бойынша шіркеулер мен мектептер маңында алкогольге қосымша шектеулер енгізуді көздегенімен, Клермонт қонақ үйін құрғақ аймақтан нақты алып тастады. Берклидегі әйелдер клубтары мен тәртіп сақтаушылар тобының ықпалымен Фергюсон заң жобасы бір дауыс айырмасымен жеңіліске ұшырады. 1920 жылдың 17 қаңтарында 18-ші түзетуге сәйкес қабылданған Волстед заңы күшіне енген кезде бүкіл елде алкогольге тыйым салынды. 1933 жылдың 5 желтоқсанында 21-ші түзету арқылы 18-ші түзету күшін жойды. Тыйым алынғаннан кейін Клермонт қонақ үйі университетке бір шақырымдық қашықтықта алкоголь сатуға тыйым салатын мемлекеттік заңнан әлі де зардап шекті. 1937 жылы заңға түзетулер енгізіліп, қашықтық тік сызық емес, көше бойымен өлшенді, соның арқасында қонақ үй заңды түрде алкогольдік сусындар ұсына бастады. Қонақ үйдің сайтындағы әңгімеге сәйкес, 1936 жылы университет студенті жолдың бір шақырымнан асып кеткенін анықтаған және өмір бойы тегін сусын алған. Алайда, бұл мәселе 1913 жылы бұрыннан талқыланған болатын. Қонақ үйдің ерекшелігі – бірнеше қабаттан тұратын спиральді сырғанау, ол қонақтарға қауіпсіз эвакуация жасауға мүмкіндік берді. Жылдар бойы көптеген адамдар, оның ішінде жасөспірімдер де жасырын түрде кіріп, сырғанап түсті, бірақ кейіннен сырғанау тақтамен жабылып, алынып тасталды. Соңғы күні сырғанау жұртшылыққа ашылды және қонақ үйдің таңдаған қайырымдылық қорына үлес қосқандарға монограммасы бар терри сүлгі берілді, оны сырғанау үшін пайдалануға болатын.
In 1873, a state law was enacted that prohibited the sale of alcoholic beverages within of the University of California. This statute was amended in 1876, reducing the prohibition distance to from the perimeter of the University of California. In 1913, the hotel's investors sponsored AB 1620 (known as the Ferguson bill), supposedly to further restrict alcohol near churches and schools statewide, but specifically excluding the Claremont Hotel from the dry zone. Influenced by activism from women's clubs and temperance groups in Berkeley, the Ferguson bill was defeated by one vote. Nationwide prohibition of alcohol was instituted on January 17, 1920, when the Volstead Act, enacted pursuant to the 18th Amendment, went into effect. On December 5, 1933, the 18th Amendment was repealed by enactment of the 21st Amendment. After repeal, the Claremont Hotel continued to suffer from the state law prohibiting the sale of liquor within a mile of the university. In 1937, the law was amended to measure the distance following street routes rather than a straight line, and the hotel was then able to serve liquor legally. According to a story on the hotel's website, a student at the university discovered in 1936 that the route was over a mile and was awarded free drinks for life. This point had been publicly discussed in 1913, however. The hotel had an unusual fire escape in the form of a multi story spiral slide for guests to make their escape. Many people over the years, including teenagers, sneaked in and took the ride, but the slide was eventually boarded up and removed. On the final day the slide was opened up to the public and anybody making a donation to the hotel's selected charity was given a monogrammed terrycloth hand towel to slide down with.