Кіріспе

Джон Роберт Рудж (John Robert Rudge; 21 қазан 1944 жылы туған) – ағылшын футболшысы және жаттықтырушысы, «Порт Вейл» клубының президенті. Рудж өзінің ойыншылық карьерасын 1961 жылдың қарашасында «Хаддерсфилд Таун» клубында бастады, бірақ клубта көп әсер ете алмады және 1966 жылдың желтоқсанында «Карлайл Юнайтед» клубына ауысты. 1969 жылдың қаңтарында «Торквей Юнайтед» клубына қосылды, ал 1972 жылдың ақпанында «Бристоль Роверс» клубына ауысудан бұрын екі рет клубтың үздік мергені атанды. Ол клубқа 1973–1974 жылдары үшінші дивизионға көтерілуге көмектесті, содан кейін 1975 жылдың наурыз айында «AFC Борнмут» клубына өтті. Жағалаудағы уақыты жарақаттарға байланысты тоқырап, 1977 жылы футболдан кетуге мәжбүр болды. Шабуылшы ретінде, ол 267 лигалық және кубоктық ойында 78 гол соқты, ағылшын футбол лигасының 16 жылдық тарихында ойнады. «Торквей Юнайтед» және «Порт Вейл» клубтарында жаттықтырушылық қызмет атқарғаннан кейін, 1983 жылдың желтоқсанында «Порт Вейл» клубының жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол келесі 16 жыл бойы осы лауазымда болды, бұл клуб тарихындағы ең ұзақ басқарушылық мерзім болды. Ол клубтың ең табысты маусымдарын жоспарлап, оларды 1985–1986, 1989 және 1993–1994 жылдары жоғары дивизионға көтерді; сонымен қатар, 1996 жылы Англо-Италия кубогының финалына және 1993 жылы Футбол лигасы кубогының финалында жеңіске жеткізді. Алайда, ол 1999 жылдың қаңтарында қызметтен босатылды, содан кейін 2013 жылдың мамырына дейін қарсыластары «Сток Сити» клубының футбол директоры болып тағайындалды. «Халл Сити» клубында скаут ретінде жұмыс істегеннен кейін, 2017 жылдың қазан айында «Порт Вейл» клубына кеңесші ретінде қайта оралды.

Ерте және жеке өмір

Джон Роберт Рудж 1944 жылғы 21 қазанда Вулвергемптон қаласында Мари мен Франк Гарольд Руджтің (Джек деп аталған) отбасында дүниеге келді. Мари Вулвергемптон базарында жеміс-көкөніс сататын дүкеннің иесі болды, ал Джек зауытта капистан операторы болып жұмыс істеді. Рудж Сент-Джозеф орта мектебінде оқыды және «Вулвергемптон Вондерерс» («Wolves») командасын жақтады. Оның үлкен әпкесі Пэт Питер Кларкпен танысып, кейіннен оған тұрмысқа шықты, ол «Вулвс» клубында Эдди Клемптің көмекшісі болды. 1967 жылдың сәуір айында Рудж шәкірттік мерзімін өткергенде танысқан Делиске үйленді. Олардың Лиза және Деб есімді екі қызы болды. Рудж 2023 жылы «To Cap It All» атты өмірбаянын жариялады, кітаптан түскен табыстың барлығы Порт Вейл жанкүйерлер клубының оған 100 000 фунт стерлингтік ескерткіш орнатуға арналған қайырымдалық жинауына бағытталды.

Хаддерсфилд қаласы

Рудж Вулвергемптон мектеп құрамасынан өнер көрсетті, бірақ 1959 жылы «Вулвс» клубында тәлімгерлікке қабылданбады. 1961 жылы қарашада «Хаддерсфилд» клубында кәсіпқой футболшы болды. 1963 жылғы 6 мамырда «Суонси Таун» клубына қарсы өткен 4:1 есебімен жеңіске жеткен матчта Аллан Гилливермен бірге тұңғыш рет алаңға шықты. Алайда, Лес Масси мен Лен Уайттың жарқын шабуылдық дуэтінің арқасында Руджтің негізгі құрамда өзін көрсетуі қиынға соқты. Ол 1963-64 маусымда бірде-бір ойын өткізбеді, 1964-65 маусымда тек екі рет алаңға шықты және 1965-66 маусымда мүлдем ойынға қосылмады. 1966-67 маусымның басында екі матч өткізгеннен кейін, менеджер Том Джонстон оның 4 000 фунт стерлингке «Карлайл Юнайтед» клубына өтуіне рұқсат берді, ал оның орнына жастар құрамасының ойыншысы Франк Уортингтонды алға жылдырды.

Карлайл Юнайтед

Дик Янгпен бірге жұмыс істеген Карлайлдың бас жаттықтырушысы Алан Эшман, бір-екі пасқа және жылдам ойынға негізделген шабуылдық команда құрды, сондай-ақ осы стильге сәйкес келетін ойыншыларды қолмен бағалап алуға тырысты. Бұл басқару философиясы Рудждің кейінгі карьерасына зор әсер етті. Осы уақытта Рудж Карлайлдағы негізгі құрамда тұрақты орын алды және 14 ойында жеті гол соқты, оның ішінде Болтон Уондерерс клубын 6:1 есебімен жеңген кезде хет-трик жасады. «Кумбриандар» 1966-67 маусымында үшінші орынды иеленді, бірақ жоғары лигаға өту үшін алты ұпай жетіспеді. Ол Хьюи Макилмойлмен табысты серіктестік құрды, оның құрметіне кейіннен Брюнтон Паркінің сыртында ескерткіш орнатылды. 1967-68 маусымында ол 29 лига және кубок ойынында тоғыз гол соқты, ал Карлайл жаңа бас жаттықтырушы Тим Уордтың жетекшілігімен оныншы орынды иеленді. 1968-69 маусымының бірінші жартысында ол төрт ойынға қатысты, бірақ гол соға алмады, себебі жаңа бас жаттықтырушы Боб Стоки оның қажеттіліктерін асырып бағалады. 1969 жылдың қаңтарында Стоки Руджді сатуға шығарды және үшінші дивизиондағы «Торкуэй Юнайтед» клубынан 8000 фунт стерлинг көлеміндегі ұсынысты қабылдады.

Торквей Юнайтед

Рудж кампания соңына дейін Аллан Браунның "Gulls" командасы сапында 14 ойында бар болғаны екі гол соқты. Дегенмен, ол 1971–72 маусымында 12 ойында да тек екі голмен ғана көзге түсті, ал клуб Джек Эдвардс басшылығымен лигадағы деңгейі төмендеді.

Бристоль Роверлері

Менеджер Дон Мегсон Руджды "үшінші дивизиондағы ең көп гол соққан Энди Локхедтің екіншісі" деп атады. Науқан соңына қарай сегіз ойында үш гол соққаннан кейін, Рудж 1972–73 маусымында 29 ойында 12 гол соқты. Ол клубтың Лига кубогында "Манчестер Юнайтедті" жеңген ойынында жартылай қорғаушы ретінде де көзге түсті, "Олд Траффордта" 2–1 есебімен жеңіске жеткен кезде әдемі қақпа соқты. "Роверс" 1973–74 маусымында үшінші дивизионда екінші орынға шықты, 22 қыркүйектен 27 сәуірге дейін турнир кестесінде көшбасшы болғанына қарамастан, чемпион "Олдхэм Атлетик" командасынан бір ұпай ғана артта қалды. Дегенмен, Рудж лигада 13 рет негізгі құрамда және 6 рет қосалқы құрамда ойнады, 4 гол соқты. Осы кезде ол көбінесе жартылай қорғаушы ретінде пайдаланылды, ал Брюс Баннистер мен Алан Уорбойс шабуылдағы "ұрып-алыс" (Smash and Grab) серіктестігін құрып, клубтың 65 голының 40-ын соқты. Оның жарақаттары да нашарлап, "Бристоль Пост" газетінің тілшісі Робин Перри оның жейдесін кигенде бұлшық етін жыртып алған жалғыз ойыншы екенін жазды. 1974–75 маусымында ол лигада тек үш рет негізгі құрамда және 10 рет қосалқы құрамда ойнады, ал 1975 жылдың наурыз айында 7000 фунт стерлингке Джон Бенсонның "Борнмут" клубына ауысты.

АФК Борнмут

Рудж "Борнмут" сапында жеті матч өткізді, бірақ 1974–75 маусымының соңында команданың Төртінші дивизионға түсіп қалғанын тоқтата алмады. Ол кірісін арттыру үшін Крайстчерч базарында жеміс-көкөніс сататын дөңгелек орнатып жұмыс істеді.

Жаттықтырушылық мансап

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін, Рудж бұрынғы клубы "Торквей Юнайтед" клубының жаттықтырушысы болып тағайындалды, бұл шешімді Майк Грин жасады – ол бұрынғы ойыншы және Карлайл мен Бристоль Роверс клубтарындағы әріптесі. Ол бұл қызметке келісіп, бірақ "Веймут" және "Атерстон" клубтарынан ойыншы-бапкерлік ұсыныстарды қабылдамады. Ол бұл рөлді ұнатты, бірақ бірінші командадан алыстатылып, "Жасыл мектептің" басшысы болып тағайындалғаннан кейін басқа мүмкіндіктерді іздеуді бастады. Ол "Кеттеринг Таун" және "Крю Александра" клубтарында сұхбатта болды, бірақ "Кеттеринг" оны қабылдамады, ал "Крюде" үлкен перспектива көрінбеді. "Вейл" клубы ұзақ жылдар бойы төменгі лигада күресіп келген, бірақ Макграттың зор амбициялары болды және ол үшінші және төртінші дивизиондарды жақсы білетін, жаттықтыру тәжірибесі бар маманды іздеді. Ол тез арада ойыншылар мен "тілге қысым жасайтын диктаторлық" қағидаларды ұстанатын Макграттың арасындағы "көпір" болды. Ол команда алдында Макгратты қолдап, ал ойыншылардың алаңдатуларын жеке сұхбатта талқылады. Макграт сонымен қатар шабыттандыратын көшбасшы бола білді, Руджге адамдармен жұмыс істеудің осы жағын, сондай-ақ жаңалықтарды тарата білу және назар аударуды үйретті. 1980 жылдың желтоқсанында Рудж бас жаттықтырушының көмекшісі болып тағайындалды. 1982 жылғы Рождестводан кейін Макграттың вирустық ауруға шалдыққан кезінде Рудж пен Джимми Гринхофф команданы уақытша басқарды; команда алты ойынның бесеуінде жеңіске жетіп, "Вейлдің" жоғарылауына көмектесті. Гринхофф 1983 жылдың наурыз айында "Рочдейл" клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және Руджге Спотландта жұмыс ұсынды, бірақ ол одан бас тартты.

Тағайындау және құрылу (1983-1985 жж.)

1983 жылғы желтоқсанда Макграттың жұмыстан босатылуынан кейін Рудж Порт-Вейлдің уақытша бас жаттықтырушысы болды. Дегенмен, ойыншы Томми Гор «ойыншылардың ниеті көбірек» екенін атап өтті. Ол 1983–84 маусымының соңында команданың құлдырауына жол бермеді, бірақ клуб соңғы орыннан құтылып қалды. Марк Брайт пен Робби Эрл Рудж тағайындалғанға дейін «Вейл» клубына қосылған, бірақ ол оларды негізгі құрамға енгізуге көмектесті, бұрын жаттықтырушы ретінде оларға қосымша жаттығулар өткізуге жұмсаған көптеген сағаттарын пайдаланды. Брайт клубпен жаңа келісімшартқа қол қоюдан бас тартты және 66 666 фунт стерлингтік трансферлік сомамен «Лестер Сити» клубына қосылды. «Вейлдің беделі қайрат пен жігерге негізделген, мен осы мақсат үшін өлуге дайын ойыншыны іздеймін», – деді Рудж бас жаттықтырушы ретіндегі алғашқы толық маусымына дайындалып жатқанда. Рудж бұл мақсатқа жетті, клубтың кірісінің азаюын өтеу үшін жалақыны қысқартты және «Вейл» клубын 12-орынға жеткізді. 1984 жылғы қаңтарда ол үлкен шабуылшы Джим Стилді 10 000 фунт стерлингке сатты және 1985 жылғы наурызда Эмонн О’Киф үшін 17 500 фунт стерлинг алды, бұл оған ойыншы құрамын жаңартуға қаражат берді. Оның алғашқы трансферлік сатып алуы – «Стокпорт Каунти» клубынан 7 000 фунт стерлингке алынған Ошор Уильямс болды, ол клубтағы алғашқы күндерінде жарылған тізесінен жазылғаннан кейін маңызды ойыншыға айналды. Екі ерекше тегін трансферлік сатып алу – қорғаушы Алан Вебб және шабуылшы Алистер Браун болды; Вебб 1985 жылы «Порт-Вейл» клубының жыл ойыншысы сыйлығын жеңіп алды, ал тәжірибелі Браун жас Эрлдің орта алаңдағы тамаша серігі екенін дәлелдеді. Уильямс 18 ай ішінде 18 000 фунт стерлингке сатылды, ал Джонс «Вейл Парк» стадионындағы алғашқы екі маусымда 53 гол соқты. Қаңтардан сәуірге дейінгі 18 ойынды жеңіліссіз аяқтау «Вейл» клубына 1985–86 маусымының соңында төртінші орынды алуға көмектесті, бұл оларды бесінші орындағы «Лейтон Ориент» клубынан жеті ұпайға жоғары қойды. Джонстың 18 голынан басқа, команданың қорғанысы мықты болды және олардың 19 таза ойыны бүкіл Футбол лигасы бойынша тек бір клубтан ғана кем болды. Маусым соңында Рудж «Престон Норт-Энд» клубының бас жаттықтырушысы болу мүмкіндігінен бас тартты. Смит «Шеффилд Юнайтед» клубынан 10 000 фунт стерлингке сатып алынып, бір жылдан кейін «Линкольн Сити» клубына осы сомадан төрт есе көп сатылды. Клуб турнир кестесінің ортасында, құлдырау аймағынан он екі ұпай жоғары, ал Джонс 37 гол соқты. Қыста тәжірибелі Боб Хейзелдің келісімшартқа қол қоюы «Вейл» клубының қорғанысын нығайтуға көмектесті, өйткені ол Фил Спросонмен тамаша серіктестік құрды. Маусым соңында Билл Белл клубтың төрағасы болды, ол Руджбен даулы, бірақ сәтті қарым-қатынас жасады. Рудж көбінесе Беллді жаңа ойыншыны сатып алуға немесе тіпті клуб қызметкерлеріне матч билеттерін тегін беруге келісуге көндіру үшін көп жұмыс істеуге мәжбүр болды, ал Белл жаттықтырушылар құрамын өз еркімен өзгертті. Сондай-ақ, Даррен Бекфорд «Манчестер Сити» клубынан 15 000 фунт стерлингке қосылды, қаражаттың жартысы жанкүйелерден жиналған қайырымдылықтан алынды. Ол келесі төрт маусымда клубтың үздік бомбардирі болды. Рудж сонымен қатар жасөспірімдер академиясының тәрбиеленушісі Энди Портерге бірінші командада дебют жасауға мүмкіндік берді, ол келесі 12 жылда 400-ден астам ойын өткізді; Рудж Портерге соншалықты ғашық болды, ол «мен қызымның үйленуіне рұқсат беретін жалғыз кәсіби футболшы» деді. Ақша ағыны мәселесі Энди Джонстың «Чарльтон Атлетик» клубына 350 000 фунт стерлингке сатылуымен жеңілдетілді. 1988 жылғы 20 қаңтарда клуб ФА кубогында жоғары лигадағы «Тоттенхэм Хотспур» клубын 2:0 есебімен жеңді, бұл Рудж «бізді футбол картасына қойды» деді. Кубокқа дейін директорлар лигада нашар нәтижелерге байланысты Руджды жұмыстан шығаруды қарастырып жатыр деген хабарлар тарады. Кубокқа қатысу және Джонстың сатылуы клубты ұзақ уақыттан бері бірінші рет қаржылық тұрақтылыққа жеткізуге көмектесті, 175 000 фунт стерлингтік жүлде ақысы жалпы пайданы 410 000 фунт стерлингке дейін ұстап тұруға көмектесті. 1988–89 маусымы өте сәтті болды, ал Рудж «Порт-Вейл» клубы «Бристоль Роверс» клубын плей-офф финалында жеңіп, лигада үшінші орын алғаннан кейін және жартылай финалда бұрынғы бас жаттықтырушы Джон МГраттың «Престон Норт-Энд» клубына жеңіске жеткеннен кейін жаңа екі жылдық келісімшартқа қол қойды. 32 жылдан кейін «Вейл» клубы екінші дивизионда ойнады. 1989 жылғы қаңтарда клубтың жаңа рекорды орнатылды, өйткені Рудж қорғаушы Диан Гловерді «Миддлсбро» клубынан 200 000 фунт стерлингке сатып алды; Гловер келесі он жыл бойы клубта ойнады. Келесі айда ол «Ливерпульдің» қанатты ойыншысы Джон Джефферсті 35 000 фунт стерлингке қосып, Стив Харперді «Престон Норт-Энд» клубына сатудан түскен ақшаны пайдаланды. Енді «Поттерис» дербидегі қарсыластары «Сток Сити» клубымен тең, екі лигалық ойын тең аяқталды, бірақ «Сток» соңғы орынға түсіп, «Вейл» клубын 1955–56 жылдан бері алғаш рет қарсыластарынан жоғары дивизионда қалдырды. 1990–91 маусымына дайындық жұмыстарында ол аз өзгерістер жасады, Кевин Кент – жалғыз маңызды трансферлік сатып алу. «Вейл» клубы тағы да турнир кестесінің ортасында ыңғайлы орын алды. Гол соқпаған шабуылшы Ронни Джепсон «Престон Норт-Энд» клубына 80 000 фунт стерлингке сатылды, бұл голландтық жартылай қорғаушы Робин ван дер Лаанды клубқа шақыруға жұмсалды; келесі бес жылда голландтық ойыншы маңызды ойыншыға айналды. 1992 жылғы маусымда Рудж тағы да клубтың трансферлік рекордын жаңартты, «Оксфорд Юнайтед» клубынан 375 000 фунт стерлингке шабуылшы Мартин Фойлді сатып алды; Фойл клуб үшін 296 ойында 108 гол соқты. Рудж сонымен қатар «Хиберниан» клубынан 100 000 фунт стерлингке Кит Хоученді және 300 000 фунт стерлингке әмбебап орталық қорғаушы Питер Сванды сатып алды. «Біз алғашқы жетілікке жете аламыз ба, көруіміз керек, бірақ біз немқұрайлы болмауымыз керек. Бұл одан да қиын болуы мүмкін», – деді Рудж 1991 жылғы мақсаттары туралы, ол сегіз жыл бұрынғыдан әлдеқайда жоғары болды.

Vale екінші деңгейлі негізгі тірек (1991-1999)

1991–92 жылдары клуб соңғы орынға таяды, қауіпсіздікке жету үшін бес ұпай жетпейді. «Вейл» Премьер-лига құрылуына байланысты Екінші дивизионда қалды, бірақ енді үшінші деңгейде өнер көрсетіп жатты. Рей Уокердің бес айға жарақат алып алаңнан шығуынан кейін маусымның екінші жартысында «Вейл» 18 ойынның бірінде де жеңіске жете алмады, ал Нико Джалинк лайықты алмастырушы болмады. 1992–93 маусымында қақпашы Пол Муссельвайт 17 500 фунт стерлингке «Сканторп Юнайтедтен» трансфер болды, қартайған Марк Грюдің орнын басты. Муссельвайт келесі сегіз жылда 360-тан астам ойында өнер көрсетті. Тейлор 19 голмен команданың үздік мергені атанды, командаға 89 ұпай жинауға және үшінші орынға көтерілуге көмектесті. «Вейл» өзінің «Поттерис» дерби қарсыластарын бес рет ойнады, Футбол лигасының кубогында Лу Макаридің «Сток» клубын жеңіп, қайта матчтан кейін ФА кубогындағы тең ойынды ұтты, бірақ лигадағы екі кездесуде де жеңіліске ұшырады. Бұл жетістік жұлдызды жартылай қорғаушы Рей Уокерсіз қол жеткізілді, ол бүкіл маусымды круциалды буын жарақатымен өткізді. Плей-офф финалының салдары қыркүйек айының ортасына дейін сезілді, содан кейін олар кестеде көтеріліп, он ойынның сегізінде жеңіске жетті. Лигадағы сегіз ойынның алтауын жеңіп, Рудж сәуір айында Екінші дивизионның үздік жаттықтырушысы атанды. Маусым соңында Иан Тейлор «Шеффилд Уэнсдейге» сатылды, клубтың тарихындағы алғашқы миллиондық трансфер болып табылды. Рудж Беллдің оған ауызша келісілген үстеме ақысын төлеуден бас тартқанына наразы болды және Брэдфорд Сити төрағасы Джеффри Ричмондтың 25% жалақыны арттырып, өз клубын басқару туралы ұсынысын қабылдауға дайын болды, бірақ стадион сыртында жүздеген «Вейл» жанкүйерлері жиналғаннан кейін ол қалуға көнді. 1994–95 маусымында клуб Бірінші дивизиондағы мәртебесін нығайтып, құлдырау аймағынан он ұпай жоғары аяқтады. Тейлордың сатылуынан түскен ақша ойыншылар құрамына қайта инвестицияланды: Стив Гуппи үшін «Ньюкасл Юнайтедке» 225 000 фунт стерлинг, ал жақын маңдағы «Крю Александрадан» шабуылшы Тони Найлорды алу үшін 150 000 фунт стерлинг төленді. Екеуі де жақсы сатып алынды, Найлор үш рет үздік мерген атанды. Маусым соңында Ван дер Лаан 475 000 фунтқа «Дерби Каунтиге» сатылды, ал Ли Миллс та сатылды (Миллс 1998 жылы клубтың «Жылдың үздік ойыншысы» сыйлығын жеңіп алды). 1995–96 маусымында «Вейл» Бірінші дивизионда 12-орынды иеленді және Богидің голдарының арқасында екі лигалық кездесуде де «Сток Ситиді» 1:0 есебімен жеңді. Клуб ФА кубогының төртінші раундында «Эвертонды» 2:1 есебімен жеңіп, тағы бір сенсация жасады. Рудж «Вейлді» Англия-Италия кубогының финалына жеткізді, онда олар «Дженоаға» 5:2 есебімен ұтылып, Геннаро Руотоло хет-трик жасады. 1996–97 маусымында клуб сегізінші орынды иеленді, бұл 1934 жылдан бері ең жақсы лигалық көрсеткіш болды. Ақпан айында ол Гуппиді Мартин О'Ниллдің «Лестер Сити» клубына 950 000 фунтқа сатты. Гарет Эйнсворт 1997–98 маусымының басында «Линкольн Ситиден» клубтық рекордтық 500 000 фунтқа сатып алынды. «Сток Сити» төрағасы Питер Коутс Руджге бос жаттықтырушы лауазымын ұсынды, ол келісімшартқа қол қойды, бірақ ойыннан шығып, «Вейл Паркте» қалды. 1998–99 маусымының басында Эйнсворт 2 миллион фунтқа «Уимблдонға» сатылды, клубтың тағы бір трансферлік рекорды жаңартылды. Эйнсворттың сатылуына Руджтың білместен және келісімінсіз клуб басқармасы рұқсат берді, өйткені ол Швецияда барды. Миллс та 1 миллион фунтқа «Брэдфорд Ситиге» сатылды, ойыншы босман ережесі күшіне енгенге дейін бірнеше сағат бұрын «Вейлмен» келісімшартты ұзартқандықтан тегін кете алмады. Көптеген миллиондық сатулармен қатар, Нейлор, Фойл, Аспин, Гловер және Уокер сияқты негізгі ойыншылар мансабының соңына жақындады, соңғысы жергілікті лига емес сахнаға кетті. Белл мен Рудж клубтың шығындарына қатысты жиі келіспеді, төраға стадионды жақсартуды қаласа, менеджер ойыншылар құрамын жақсарту үшін қаражат талап етті. 1998 жылдың жазында Руджқа шабуылшы Питер Бидлге 300 000 фунт стерлинг, ал қорғаушы Майкл Уолшқа 100 000 фунт стерлинг жұмсауға рұқсат берілді, ал қалған құрамаға тегін трансферлер жасады. Белл 1999 жылдың 18 қаңтарында Руджты жұмыстан босатты, «Свиндон Таунға» үйінде 1:0 есебімен жеңілгеннен кейін екі күн өткен соң, «Вейл» кестеде 23-орында қалды. Рудж келісімшартында көрсетілген соманы төлеуден бас тартқандықтан, Беллке еңбек сотына шағымдануға мәжбүр болды. Қызметтен босатылғаннан кейін сэр Алекс Фергюсон: «Порт-Вейлдің әрбір жанкүйері тізе бүгіп, Джон Рудж үшін Құдайға алғыс айтуы керек». Кейінгі Рудж дәуірінің тағы бір жұлдызы – Энтони Гарднер. Гарднер «Вейлде» қалды және 2000 жылдың қаңтарында «Тоттенхэмге» 855 000 фунтқа сатылды.

"Сток Сити" футбол клубының директоры

1999 жылы Рудж «Сток Сити» клубының футбол директоры болып тағайындалды. Оның алғашқы табысты трансферлерінің бірі – Колин Добсон байқаған қақпашы Бен Фостер болды; Фостер «Рейсинг Клуб Уорвик» клубынан 15 000 фунт стерлингке сатып алынып, төрт жылдан кейін «Манчестер Юнайтедке» 1 миллион фунт стерлингке сатылды. Рудж клубты Гуннар Гисласонның исланд консорциумы сатып алғаннан кейін де қызметін сақтап қалды, себебі жаңа тағайындалған бас жаттықтырушы Гудьон Тордарсон оны және жаттықтырушы Найджел Пирсонды Англия лигалары туралы білім беру үшін қалаған. Рудж жасаған тағы бір табысты трансфер – болашақта Шотландия құрамасына шақырылған шабуылшы Крис Ивелумо, сондай-ақ исландтық кезеңде жасалған көптеген британдық трансферлер, мысалы, шотландық Питер Хэндисайд; ол голланд нарығына да қатысты, Голландия құрамасының ойыншысы Петер Хоекстрамен келісім жасады, ал Белоруссия құрамасының ойыншысы Сирхей Штанюк Бельгиядан келді. 2001 жылғы ақпанда Руджқа бұрынғы клубы «Бристоль Роверс» бас жаттықтырушысы лауазымы ұсынылды, бірақ ол бас тартты. «Сток Сити» 2000 жылғы Футбол лигасының трофейының финалында және 2002 жылғы Екінші дивизионның плей-офф финалында жеңіске жетті. Гудьон Тордарсон нәтижеге қол жеткізгеніне қарамастан қызметтен босатылды, ал оның орнына келген Стив Коттерилл төрт айдан кейін кетіп қалды. Басқарма Руджге Джордж Берлиді бас жаттықтырушы болып тағайындауға көндіруді тапсырды, бірақ Берли жоспарланған таныстырылыстан бір күн бұрын ойын өзгерткеннен кейін бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Рудж Тони Пулисті ұсынды, және Пулис бас жаттықтырушы болып тағайындалды, ол өз кезегінде Руджге қай ойыншыларды алуға рұқсат берудің орнына, қай ойыншыларды трансферлеу керектігін айтты. Дегенмен, басқарма деңгейінде проблемалар туындады, нәтижесінде Аде Акинбии келісімшарты ұсынылмағанына наразылық білдіріп, күні бойы Рудждің кеңсесінен шығудан бас тартқан ұятты жағдайға әкелді; Гисласон Акинбиидің жаңа келісімшартын бекітуден бас тартты, және ойыншы ақырында «Бернли» клубына сатылды. Гисласон исландтық ойыншыларды жеткілікті мөлшерде трансферлемегені үшін Пулисті қызметтен босатты және голландтық Йохан Боскампты бас жаттықтырушы етіп тағайындады. 2005 жылғы 2 қарашада ол «Хайфилд Роудта» Боскамппен ашық түрде дауласты. «Ковентри Сити» клубымен 2:1 есебімен жеңіске жеткен кезде Рудж Боскампқа кеңес беру үшін алаңға түсті. Голландтық бұл әрекетке ренжіді және басқармаға «немесе ол кетеді, немесе мен кетемін» деді, Рудж шектен шығып кеткенін ойлады. Рудж болса, Боскамптың бұл оқиғаны «Сток Ситиден» өтемақы алу үшін пайдаланғанын айтты, өйткені голландтық Англия футболының қысымын көтере алмады, және ол маусым алдындағы дайындық кезінде Боскампты кетуден қайтарғанын жеткізді. Рудж және оның ассистенті Ян де Конинг Боскамппен келіспеушіліктерден кейін екі рет қызметтен шеттетілді. Боскамптың кеткеннен кейін және бұрынғы төраға Питер Коутс пен бұрынғы бас жаттықтырушы Тони Пулис оралғаннан кейін Рудж қызметіне қайта орналастырылды. «Сток Сити» клубының 2007-08 жылғы Чемпиондық лигадан жоғары дивизионға көтерілуі оның 49 жылдық мансабында алғаш рет жоғары лигадағы клубта жұмыс істеуіне мүмкіндік берді. Клуб Премьер лигада болған кезде әкімшілік, жаттықтырушы және басқарушы құрамның саны артқан сайын, Руджтің бірінші командаға ықпалы азайды. Ол көбінесе бас жаттықтырушы анықтаған ойыншыларды трансферлеуге уақыт бөлді – көбінесе әлемнің түкпір-түкпіріне саяхат жасады. «Сток Сити» 2011 жылғы Англия кубогының финалына жетті және УЕФА Еуропа лигасына қатысты, бірақ Рудж бас жаттықтырушы Тони Пулис пен бас атқарушы директор Тони Скоулз арасында делдал ретінде әрекет етуге мәжбүр болды. Рудж 2012-13 жылғы маусым соңында клубтың скаутингтік желісінде «үлкен өзгерістер» болғаннан кейін «Сток Сити» клубын тастап кетті, 68 жасында клубта 14 жыл қызмет етті; Пулис және оның көптеген көмекшілері де осы уақытта клубты тастап кетті. «Сток Ситиден» кеткеннен кейін Рудж келесі төрт жылды «Халл Сити» клубы үшін скаут ретінде жұмыс істеді.

Порт-Вейлге қайта оралу

2017 жылдың 4 қазанында ол бұрынғы қорғаушысы, жаңа ғана бас жаттықтырушы болып тағайындалған Нил Аспинге көмектесу үшін кеңесші ретінде «Порт-Вейл» клубына қайта оралды. 2019 жылдың 10 тамызында клуб президенті қызметіне тағайындалды. Ол «Сток-он-Трент» спорттық даңқ залының мүшесі болды.

Басқарушылық стилі

Рудж шабуылдық философияға ие болды, ол бір-екі қабылдау стиліне негізделген және 4–4–2 формациясын ойнауды ұнатты. Ол командаларын көрікті футбол ойнатуға жеткізгенімен, өте ұқыпты және сақты болды. Ол қарсыластардың ойыншыларын жан-жақты зерттеп, өз ойыншыларына олардың әлсіз жақтарын пайдалану және күшті тұстарын қадағалау туралы айтты. Ол ойыншыны ауыстыруға құлшынбады, өйткені таңдаған бірінші құрамының 90 минут ішінде тапсырманы орындай алатынына сенді. Жаман ойыннан кейін ашуланбайтын, керісінше, Робби Эрл оның "жаман ойнағаның үшін өзіңді кінәлі сезіндіре алатынын" айтты. Ол талантты ойыншыларды анықтап, арзанға сатып алып, кейін үлкен клубтарға жоғары бағаға сату арқылы үлкен пайда табатын. Талантты жақсы бағалаумен қатар, ол шебер келіссөзші де болуы керек еді. Бос уақытының көп бөлігін ойыншыларды іздеуге арнап, "Футбол лигасының әрбір ойыншысын, тіпті көзінің түсіне дейін білумен мақтанамын" дейтін. Барлығында ол "Порт Вейл" үшін трансфер нарығында шамамен 5 миллион фунт стерлинг пайда тапты. Дегенмен, "Порт Вейлдің" бюджеті оның тек бір бірінші команда жаттықтырушысы, бір жастар командасы жаттықтырушысы және бір жартылай штаттан тыс физиотерапевтпен жұмыс істеуіне әкеп соқты, яғни ол "бас аспаз бен ыдыс жуушы, басқарушы, бас жаттықтырушы, бас барлаушы, баспасөз хатшысы, психолог, психиатр және барлық мәселелер бойынша бас келіссөзші рөлінде болуға тиіс болды".