Кіріспе
1930–1997 жылдары өмір сүрген ағылшын футболшысы және «Порт Вейл» клубының бас жаттықтырушысы. Өмірінің көп бөлігін бір клубта өткізген ол «Вейл» сапында 1950 жылдан 1972 жылға дейін 837 матч (сондай-ақ 5 ойында қосымша қатысқан). Оның арасында 1954 жылғы сәуірден 1957 жылғы наурызға дейін қатарынан 128 матч ойнаған. Сондай-ақ ол Футбол лигасының барлық кезендеріндегі ойыншылар тізімінде 16-шы орында тұрады. Спросон клубтың 1950 жылдар басындағы ең жақсы нәтижелерінен бастап, 1960 жылдардың соңындағы Англия футбол лигасының төменгі деңгейіне дейін клубпен бірге болды. 1974 жылдан 1977 жылға дейін ол сегіз жаттықтырушының басшылығында жұмыс істеді. Бұрынғы қалыпты кезеңде ойыншылар мансабының барысында тек бірнеше клубта ғана ойнайтын заманның мұрагері ретінде, ол клуб үшін жасаған рекорды ешқашан қайталанбас немесе жақсартылмас мүмкін. Ол ең жақын бәсекелесі және 15 жыл бойы бірге ойнаған Гарри Пулден шамамен 350 матч көп ойнады.
Roy Sproson (23 September 1930 – 24 January 1997) was an English footballer and football manager for Port Vale. A one club man, he holds the all time appearance record for Vale, making 837 starts (and 5 substitute appearances) for Vale between 1950 and 1972. This includes a run of 128 consecutive appearances between April 1954 and March 1957. He is also sixteenth on the all time Football League appearance list. Sproson remained with the club from its highest peaks in the early 1950s until the troughs of the last 1960s near the bottom of the English Football League. He served under eight managers before taking the reins himself between 1974 and 1977. A relic of a bygone era when it was common for players to only play for a few clubs throughout their entire careers, his record for the club is unlikely ever to be equalled or bettered. He finished with around 350 more appearances for the club than his closest rival, and teammate of fifteen years, Harry Poole.
Ойын мансабы
Рой Спросон 1930 жылдың 23 қыркүйегінде Сток-он-Трент қаласындағы Бёрслемде, Слейтер көшесінің 3-ші үйінде, көкөніс дүкенінің үстінде дүниеге келді. Ол жергілікті жеңіл салмақтағы боксшы Рой Беррисфордтың атымен аталыпты, себебі оның әкесі Беррисфордтың жеңісін көрген соң үйіне келгенде, әйелінің оның болмағанда босанғанын білген. Кейін отбасы Трент Вейлге көшіп, онда жас Спросон Трент Вейл Лифбойз командасы үшін футбол ойнап, Порт Вейлге қарсы 5:0 есебімен жеңіске жетіп, "Сентинел қалқаны" жүлдесін жеңіп алды. Әкесі оның өзінің ізімен барып, "Сток Сити" клубына қосылуын тіледі. "Сток Сити" клубының бас жаттықтырушысы Боб МакГрори Спросон әскери қызметін аяқтағаннан кейін оған келісімшарт ұсынды, бірақ оның ағасы Джесс оны Порт Вейл клубының бас жаттықтырушысы Гордон Ходжсонмен таныстырғаннан кейін, ол әскери қызметін өтеген кезде Вейл клубымен аптасына 3 фунт стерлингке келісімшарт жасады. Келесі маусымда екінші дивизиондағы өмірге бейімделу оңай болмады. 1954-55 маусымында 45 матч өткізсе, 1955-56 маусымында 44 матчқа қатысты. Алайда, 1956-57 маусымында клуб қиындыққа тап болып, лигадағы ең төменгі дивизионға түсіп қалды – "Темір перде" тарихқа кетті, себебі лигада 101 гол жіберіп алды. 1957-58 маусымында клуб үшінші дивизионның соңғы маусымында өзін тапты. Норман Лоу командасын алдыңғы он екілікке енгізе алмады, нәтижесінде клуб 1958-59 маусымын жаңа төртінші дивизионда өткізді. Лоу шабуылға бағытталған тактиканы қолданды, бірақ әлі де Спросон сияқты ойыншыларға қорғаныс шебін ұстап тұруда сенеді. Олар 1958-59 маусымында төртінші дивизионның чемпионы атанды, бірақ Спросон маусымның бірінші жартысын білезігінің жарақатынан кейін алаңнан тыс өткізді. Терри Майлз оның 6-нөмірі бар жейдесін киді, бірақ Алан Мартин мен Рой Притчард 3-нөмірі бар жейдеге ұстанып тұра алмады, оны Спросон 1959 жылдың ақпан айында иеленді. Бұл алты маусым ішінде ол алғаш рет қырықтан кем ойын өткізді, ал келесі он бір маусымда ол әр маусымда кем дегенде отыз матч өткізді. 1959-60 маусымында 49 матч өткізді. Спросон қайтадан өзінің жақсы формасына оралды. 1960-61 маусымында 51 матч өткізді. 1961-62, 1962-63 және 1963-64 маусымдарында клуб жоғары дивизионға өтуге тырысып, сәтсіз аяқтағанда, ол төрт қорғаушының қатарындағы маңызды ойыншы болды. 1964-65 маусымында тәжірибелі ойыншы клубтың төртінші дивизионға қайта түсуіне кедергі жасай алмады, себебі Фредди Стилдің екінші басшылық мерзімі біріншісінен кем сәтті болды. Жекки Муди және одан кейін Стэнли Мэттьюс басшылығымен клуб күресіп бақты. Спросонға бұрынғыдан да көп сұраныс болды, 1965-66, 1966-67, 1967-68 және 1968-69 маусымдарында клуб лиганың төменгі жағында күресті. 1967 жылы ол "Порт Вейл" клубының "Жылдың үздік ойыншысы" сыйлығының тұңғыш иегері атанды. 1969-70 маусымында жаңа бас жаттықтырушы Гордон Ли команданы жоғары дивизионға көтеруге қол жеткізгенде, қырық жастағы Спросон өзінің бас жаттықтырушысынан төрт жас үлкен болды. Осыған қарамастан, ол осы маусымда 52 матч өткізді. Ли оны зейнетке шығудан үнемі көндіруге тура келді. Жоғары дивизионға өтуді қамтамасыз еткеннен кейін Спросонға бірінші команданың құрамынан шығуға рұқсат берілді. 1970 жылдың сәуір айында "Жиллетт" компаниясының "Жылдың спортшысы" атағын жеңіп алды.
Басқарушылық мансап
Менеджер Гордон Ли 1974 жылдың қаңтар айында «Блэкберн Роверс» клубына кеткеннен кейін, «Вейл» клубының төрағасы Марк Сингерге Спросонды өзінің орнына тағайындауға кеңес берді. Сингер осы кеңеске құлақ асып, оны сол жылдың сәуір айында тұрақты басқарушы етіп тағайындамас бұрын, уақытша басқарушы қызметіне бекітті. 1973–1974 маусымында «Вейл» командасы жиырмасыншы орынды иеленді, құлдырау аймағынан бір саты жоғары, бірақ жеті ұпай артық тапылды. Ол ойыншылардың өзін «бас» деп атамауын қатыстыра талап етті және Норман Лоудың дәстүрімен, оның футбол философиясы – «көрермендерді көңілді ету». Алайда, клубтың қиын қаржылық жағдайына байланысты барлығы он үш ойыншы босатылды. Маусым ортасында Спросон тағы екі маңызды ойыншыны сатты: шабуылшы Рей Уильямс «шағын ақыға» лигадан тыс футболға өтті, ал жартылай қорғаушы Колин Тарт 15 000 фунт стерлингке «Честерфилд» клубына қосылды. Спросон «Престон Норт Эндтен» Алан Лэмбті және «Стокпорт Каунтиден» Питер Сатклифті 8 000 фунт стерлингке сатып алды. Бірақ, 1976 жылдың наурыз айында жұлдызды жартылай қорғаушы Брайн Хортонды «Брайтонға» 30 000 фунт стерлингке өткізу Спросонның түзетуге шамасы келмейтінін көрсетті. Спросон клубтың «жастар саясатымен айналысатын басшы лауазымы» туралы ұсынысын қабылдамады. Келесі айда ол клубқа «қандай жағдайда болса да» көмектесуге уәде берді, бірақ ешқашан «Вейл Паркке» қайтып оралмады.
Кейінгі өмірі
Спросон 1997 жылғы 24 қаңтарда 66 жасында қайтыс болғанға дейін газет сататын дүкен иесі болды.
Ойын стилі
Спросонның сол аяғы өте жақсы еді және футболды жақсы түсіне білетін ойыншы болды. Бұрынғы Англия құрамасының және «Порт-Вейл» командасының ойыншысы Колин Грейнджер өзінің автобиографиясында "[Спросон] Бірінші лига деңгейіндегі ойыншы болды" деп жазған.
Port Vale teammate Colin Grainger wrote in his autobiography that "[Sproson] was a player of First Division standard".
Мұра
"Мен әрқашан ойынды жақсы көретінмін және клубты жақсы көретінмін. Мен сүйетін клуб үшін сүйетін ойынымды ойнаудан алатын қанағат мен үшін әрқашан жеткілікті болды." Спросон өзінің күмәнсіз адалдығын түсіндіреді. Оның тағы бір бауыры, Клиффорд, Чешир графтығы лигасының "Вейл" клубында әуесқой деңгейінде ойнаған. Оның әкесі Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Сток" клубында кәсіби ойыншы болған. 1964 жылы ол Селвин Уэллимен бірге естелік матч өткізді. "Порт Вейлдің" 2005–06 маусымдық саяхаттық формасы (клубтың ескі ақжел және қара түстерінде) сол жақ жеңінде оның естелігіне арналған "837 – One Man One Team" деген ұранмен тігілген. "Вейл Паркінің" жанындағы бір көше оның құрметіне "Рой Спросон жолы" деп аталды. 2011 жылдың наурыз айында ол Гордон Бэнкспен бірге Сток-он-Трент Даңқ залына енгізілді. Он жылдық жоспарлаудан кейін, 2012 жылдың 17 қарашасында "Йорк Ситимен" үйдегі матчтан бұрын 96 000 фунт стерлингтік Спросонның мүсіні ашылды. 2019 жылдың мамырында ол OneValeFan қолдаушылар сайтында "Ultimate Port Vale XI" құрамына енді.