Кіріспе
Anrep отбасы – Балтық неміс дворяндық отбасы, сонымен қатар швед және орыс дворяндығына да жатады.
Тарих
Отбасының шыққан жері – Анреппен, Германияның Вестфалия аймағындағы Липпе өзенінің жағасындағы ауыл (қазіргі Делбрюк қаласының бір бөлігі). XV ғасырда Тевтон орденіне тиіс болған Анрептер Ливонияға қоныстанды. 1626 жылы Отыз жылдық соғыс кезінде бұл аймақ Швецияның билігіне көшті. Анрептер Швецияда натурализацияланып, 1635 жылы Риддархусетке, яғни Рыцарлар үйіне қабылданды. Брокгауз бен Эфрон энциклопедиялық сөздігінде айтылғандай, неміс фон Анреп 16 ғасырда Швецияда фельдмаршал болған, ал кейбіреулері кейін француз және пруссиялық әскерде қызмет еткен. 1710 жылы Ресейдің Петр I мен Швецияның Карл XII арасындағы Ұлы Солтүстік соғысында швед армиясының капитаны Фредерик Вильгельм I фон Анреп Мәскеуге тұтқын ретінде әкелінді. Осы кезден бастап оның әулетінің бір тармағы Ресейде қалды, көбінесе әскери немесе теңіз қызметінде патшаларға қызмет етті. Ресейдегі Анрептер ата-бабаларының лютеран дінін сақтады. Барбара Йохандоттер фон Анреп (1534 жылы туған, қайтыс болған күні белгісіз) Иоганн фон Уекскюлдің (1532–1563) әйелі. Адольф Генрих фон Анреп (1717–1765) – Ливонияның ландмаршалы, яғни Ливония ақсүйектерінің жиналысының төрағасы. Генрих Рейнхольд фон Анреп (1760–25 қаңтар 1807) – Наполеон соғыстары кезінде Ресейдің кавалерия генерал-майоры. Морунген шайқасында қаза тапты. Роман фон Анреп (Roman Romanovich von Anrep) (1830 жылы қайтыс болды), бұрынғысының ұлы, полковник, кейін генерал-майор болды. Ол 1828–1829 жылдардағы орыс-түрік соғысы кезінде Кавказдағы улан полкіне қолбасшылық етті және Жоғарғы Бас қолбасшы Иван Паскевичтің сенімді адамы болды. Александр Пушкин өзінің "Арзрумға саяхат" атты естелігінде осы жорық туралы айта келіп, Р. Р. Анрепті еске алады. Кейіннен Пушкин әйеліне жазған хатында Р. Р. Анрептің батпақта суға батып қайтыс болғанын хабарлайды. Ақынның офицерге назар аудауының себебі, екеуінің де 1826 жылы Аннет Вульф деген жас қызға құда түскен болуы мүмкін. Иосиф Карл фон Анреп (Iosif Romanovich von Anrep) (1796–1860), бұрынғысының інісі, орыс армиясының полковнигі, өлімінен аз уақыт бұрын генерал шеніне көтерілді. 1853 жылы патша жарлығымен ол әйелінің әкесі граф фон Элмпттің титулын сақтау мақсатында граф фон Анреп-Элмпт атанды. Рейнхольд фон Анреп-Элмпт (Roman Iosifovich von Anrep-Elmpt) (1834–1888) – бұрынғысының ұлы, 1870 жылдан бастап бес құрлықты аралап, саяхат жазбаларының көптеген томдарын жариялаған орыс саяхатшысы. Василий Константинович фон Анреп (1852–1927) – сот медицинасының профессоры және Ресей мемлекеттік қайраткері. Оның екі ұлы болды, олардың есімдері алғашқы орыс әулиелері Борис пен Глебтің құрметіне берілді. Борис Анреп (Boris Vassilievich von Anrep, 1883–1969) – негізінен Ұлыбританияда жұмыс істеген, өзін мозаика өнеріне арнаған және көптеген жеке және қоғамдық орындарда монументалды туындылар жасаған ресейлік суретші. Глеб Анреп (Gleb Vassilievich von Anrep; 10 қыркүйек 1889 – 9 қаңтар 1955) – физиолог, Иван Павловтың ізбасары, 1928 жылдан бастап Корольдік қоғамның мүшесі, Кембридж және Каир университеттерінің профессоры.
By 1710, in the Great Northern War between Peter I of Russia and Charles XII of Sweden, Frederick Wilhelm I von Anrep, a captain in the Swedish army, had been taken to Moscow as a prisoner. From that time his branch of the family remained in Russia, serving the Tsars, generally in military or naval posts. Russian Anreps retained the Lutheran religion of their ancestors. Barbara Johandotter von Anrep (born 1534 died ?) wife of Johann von Uexküll (1532 1563). Adolf Heinrich von Anrep (1717 1765) was the Landsmarshal of Livland, i. e. the chairman of the assembly of Livonian nobility. Heinrich Reinhold von Anrep (ru: Roman Karlovich von Anrep) (1760 – January 25, 1807) was a Russian general of cavalry during the Napoleonic Wars. Killed in the Battle of Mohrungen. Roman von Anrep (ru: Roman Romanovich von Anrep) (died 1830), a son of the previous, was a colonel and later a major general. He commanded a Uhlan regiment in Caucasus during Russo Turkish War, 1828 1829 and was a confidant of High Commander, Ivan Paskevich. Describing this campaign in his memoirs The voyage to Arzrum, Aleksandr Pushkin mentions R. R. Anrep. Later, in a letter to his wife, Pushkin referred to the death of R. R. Anrep, who had drowned in a swamp The reason of the poet's attention to the officer is probably the fact that both of them courted the same young girl, Annette Woolf, in 1826 Joseph Carl von Anrep (ru: Iosif Romanovich von Anrep) (1796 – 1860), a brother of the previous, was a colonel in Russian army, promoted to general shortly before his death. In 1853, by edict of Tzar, he was styled Count von Anrep Elmpt in order to preserve the title of his wife's father, Count von Elmpt. Reinhold von Anrep Elmpt (ru: Roman Iosifovich von Anrep Elmpt) (1834 – 1888), a son of the previous, was a Russian explorer, who traveled intensively from 1870 in all five continents and published many volumes of his travel notes. Vassily Konstantinovich von Anrep (1852 – 1927) was a professor of forensic medicine and a Russian statesman. He had two sons, named after the first Russian saints, princes Boris and Gleb. Boris Anrep (Boris Vassilievich von Anrep, 1883 – 1969) was a Russian artist, active mostly in Britain, who devoted himself to the art of mosaics and achieved work of monumental character in many private and public places. Gleb Anrep (Gleb Vassilievich von Anrep; September 10, 1889 – January 9, 1955) was a physiologist, the follower of Ivan Pavlov, a member of the Royal Society from 1928, professor in University of Cambridge and in Cairo University.