Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уайт-Клифс күн электр станциясы - Австралияның алғашқы күн электр станциясы. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльстегі White Cliffs қаласында орналасқан, ол Жаңа Оңтүстік Уэльстегі ең жоғары күн сәулесінің әсерінен таңдалды, ал 1981 жылы станция салынған кезде желіге қосылмаған. Австралия Ұлттық университетінің командасы жасаған станция он төрт бес метрлік параболалық ыдыстардан тұрады, олардың әрқайсысы 2000 астам айнамен жабылған және гелиостатик орнатуға орнатылған. Суды қайнату үшін күн сәулесін жинағышқа бағыттаған. Нәтижесінде пайда болған бу Lister дизельдік қозғалтқышын өзгерту арқылы жасалған үш цилиндрлі Uniflow бу қозғалтқышын қозғалтып, 25 кВт-ға дейін қуатын жеткізді. Батареялар қаладағы таңдалған ғимараттарға 24 сағат бойы қуат беру үшін пайдаланылды, ал қазіргі дизель генераторы батареяны зарядтау үшін сақталды, өйткені күн сәулесінің төмен болуы немесе күшті желдер күн стансасын ұзақ уақыт пайдалануға кедергі келтірді. 1996 жылы қалашықтың желіге қосылуынан кейін станция фотоэлектрлік желіге ауыстырылды. Ыдыстардың бетін қайтадан жауып, әрқайсысы бастапқы коллекторларды сумен салқындатылған 16 фотоэлементтер тобына ауыстырды. Жаңа нысанда станция 45 кВт-ға дейін қуатын береді. Батареялар мен дизель генераторлары алынып тасталды, ал шығыс желіге жіберілді. Желіге қосылған электр станциясы шамамен 6 жыл жұмыс істеді, бұл модульдердің ұзақ мерзімді өнімділігі мен тиімділігі туралы құнды деректер берді. Электр станциясы 2004 жылдың желтоқсан айында тоқтап, оны жердің иесі қайтадан іске қосты. 2006 жылы Австралия инженерлері "дүниедегі ең алғашқы коммерциялық күн электр станциясының инженерлік маңыздылығын мойындау" үшін мұралық белгі қойды. 2012 жылы бұл жерді мұражай ретінде пайдалану ұсынылды.
White Cliffs Solar Power Station was Australia's first solar power station. It is located at White Cliffs, New South Wales, which was chosen as it has the highest insolation in New South Wales, and in 1981 when the station was constructed had no grid connection. Constructed by a team from Australian National University, the station consisted of fourteen five metre parabolic dishes, each covered with more than 2000 mirrors and mounted on a heliostatic mounting. The dishes each focussed the sun's rays on a collector, where water was boiled. The resulting steam drove a three cylinder Uniflow steam engine, made by modifying a Lister diesel engine, delivering up to 25kWe. Batteries were used to provide 24 hour power to selected buildings in the township, and an existing diesel generator retained to provide battery charging when either low insolation or strong winds prevented use of the solar station for extended periods. In 1996, following grid connection of the township, the station was converted to photovoltaic. The dishes were resurfaced, and the original collectors each replaced by a cluster of 16 water cooled photovoltaic cells. In its new form, the station delivers up to 45kWe. The batteries and diesel generator were removed, and the output fed into the grid. The grid connected power station ran for around 6 years, generating valuable data on the long term performance and efficiency of the modules. The power station ceased operation in December 2004 and has been resumed by the owner of the site. In 2006 Engineers Australia placed a heritage marker "recognising the engineering significance of what is arguably considered the world's first commercial solar power station". In 2012 it was proposed the site be used as a museum.