Vítor Norte

Кіріспе

Витор Норте:Витор Норте () - португалдық актер. Ол үш рет үздік актер үшін Португалияның "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды. 2002 жылы ол португалдық "Celebrity Big Brother" реалити-шоуының 2-ші маусымында пайда болды және жеңіп алды.

Өмірбаян

Витор 17 жасында Эстремоздағы Escola Industrial e Comercial de Estremoz (Эстремоздағы өнеркәсіптік және коммерциялық мектеп) мектепінен шығып, Лиссабонға қоныс аударды. Ол бірнеше жерде жұмыс істеді, мысалы, жүк көлігі жүргізушісінің көмекшісі және хатшы болып жұмыс істеді. Ол Ана Масколломен классикалық балет сабақтарына қатысқан, Калуст Гүлбенкян қорында мимика шеберханаларын өткізген және Каса-да-Комедиада (комедия үйінде) актер ретінде жұмыс бастаған. Португалияның отарлау соғысы кезінде ол әскери қызметке шақырылып, екі жыл бойы Португалия Гвинеясында (Гвинея-Бисау Португалиядан тәуелсіздік алғаннан кейін) болды. Театрдағы мансабынан автор Хосе Санчистің Иберико театрында Хосе Бланко Гилдің режиссерлігімен "Ай Кармела" спектакліне қатысуын атап өту керек; Бен Джонсонның "Вольпоне" спектаклі, режиссерлік Норберто Барроканың "Аберто" театрында; М. Перридің "Сегіз ортұтас" спектаклі, Александр де Соузамен бірге Португалиядағы Франко институтында; Бертольт Брехттің "Хорациос және Куриациос" спектаклі, Антонино Солмермен бірге; Гил Висентенің "Авто да Барка до Инферно" спектаклі, Карлос Авилес; Фернандо Аррабальдың "Квадро ос кубосы", Герландер Пейротео; Жоао Каньйомен бірге "Жогос де Прая" спектаклі. Ол Vila Faia (RTP, 1982) теледидарларында жұмыс істей бастады, содан кейін Rua Sésamo The Sesame Street (1990), Cluedo (1995), Alentejo Sem Lei (1990), Os Melhores Anos (1990), O Bairro da Fonte (SIC, 2000) немесе Capitão Roby (SIC, 2000); телефильмдер Леонель Виейраның Мустанг және Рю Гераның Монсантосы; сабын опералары (2007 Ilha dos Amores, 2005 Ninguém como Tu, 2003 Queridas Feras, 2001 Ganância, 1995 Desencontros, 1994 Na Paz dos Anjos). Кинода тұрақты түрде қатысып, 1982 жылы Луис Гальвао Тельстің "А Вида э Бела" фильмін түсірді. Хорхе Сильва Мело, Луис Альвараес немесе Хосе Фонсека е Коста сияқты режиссерлермен бірлесіп жұмыс істеді, ол Виторды Cinco Dias, Cinco Noites (1995) фильмінде, оның ең маңызды қойылымдарының бірі. Сол режиссермен ол сондай-ақ А Mulher do Próximo (1988), Os Cornos de Cronos (1992) және O Fascínio (2003) фильмдерін түсірді. Жоао Ботелхоның No Dia dos Meus Anos, Фернандо Матос Сильваның Ao Sul (1995) шығармашылығы, Жоао Канихоның Sapatos Pretos (1998) шығармашылығы, Антонио Педро Васконцелостың Jaime (1999), Антонио Феррейраның Respirar Debaixo de Água (2000), Фернандо Вендрелдің O Gotejar da Luz (2002), Жоаким Сапиньоның A Mulher Polícia (2003), Жозе Насиментоның Tarde Demais (2000) және Os Lobos (2008) шығармалары ерекше назарға алынды. Ол 1999 жылы ең үздік кино актері номинациясында екі "Алтын глобус" сыйлығын алды (Хейме, де Антонио Педро Васконселос); 2000 жылы (Хосэ Насиментоның "Тарде Демарес"); 2002 жылы (Фернандо Венделдің "О Готежар да Луз"). 1996 жылы Фонсека-э-Костаның "Бес күн, бес түн" (1996) фильміндегі рөлі үшін "Troféu Nova Gente" сыйлығын үздік актер ретінде алды. Витордың Диого және Сара Норте деген екі баласы бар.

Vitor left the Escola Industrial e Comercial de Estremoz (Industrial and Commercial school in Extremoz), to settle in Lisbon, when he was seventeen. He had multiple jobs, including truck driver helper and secretarial work. He had classic ballet classes with Ana Mascollo, did mimics workshops in the Calouste Gulbenkian Foundation, and began his work as an actor in the Casa da Comédia (house of comedy). During the Portuguese Colonial War, he was called to do his military service and he was for two years in what was then Portuguese Guinea (Guinea Bissau after independence from Portugal). From his career in the theatre, its to be noticed the participation in Ay Carmela from the author José Sanchis Sinisterra, directed by Xosé Blanco Gil in Teatro Ibérico; Volpone of Ben Johnson, directed by Norberto Barroca in Teatro Aberto; Às Seis o Mais Tardar of M. Perrier, with Alexandre de Sousa in Instituto Franco Português; Horácios e Curiácios of Bertolt Brecht, with Antonino Solmer; Auto da Barca do Inferno of Gil Vicente, by Carlos Avilez; Os Quatro Cubos of Fernando Arrabal, by Herlander Peyroteo; Jogos de Praia of Whitehead, with João Canijo. He started on TV in Vila Faia (RTP, 1982), after which he worked in series and mini series like Rua Sésamo – The Sesame Street (1990), Cluedo (1995), Alentejo Sem Lei (1990), Os Melhores Anos (1990), O Bairro da Fonte (SIC, 2000) or Capitão Roby (SIC, 2000); telemovies – Mustang of Leonel Vieira and Monsanto of Ruy Guerra; soap operas (2007 – Ilha dos Amores, 2005 – Ninguém como Tu, 2003 – Queridas Feras, 2001 – Ganância, 1995 – Desencontros, 1994 – Na Paz dos Anjos). With a regular presence in the cinema, he began in 1982 in A Vida é Bela, of Luís Galvão Telles. Collaborated with directors like Jorge Silva Melo, Luís Alvarães or José Fonseca e Costa, who would direct Vitor in Cinco Dias, Cinco Noites (1995), one of his most significant performances. With the same director he also did A Mulher do Próximo (1988), Os Cornos de Cronos (1992) and O Fascínio (2003). To be noticed No Dia dos Meus Anos by João Botelho, Ao Sul (1995) by Fernando Matos Silva, Sapatos Pretos (1998) by João Canijo, Jaime (1999) by António Pedro Vasconcelos, Respirar Debaixo de Água (2000) by António Ferreira, O Gotejar da Luz (2002) by Fernando Vendrell, A Mulher Polícia (2003) by Joaquim Sapinho, Tarde Demais (2000) and Os Lobos (2008) by José Nascimento. He was distinguished with two Golden Globes in the Best Cinema Actor in 1999 (Jaime, de António Pedro Vasconcelos); in 2000 (Tarde Demais, by José Nascimento); 2002 (O Gotejar da Luz, by Fernando Vendrell). He received in 1996 the Troféu Nova Gente as Best Actor for his performance in Cinco Dias, Cinco Noites by Fonseca e Costa (1996). Vitor has two children, Diogo and Sara Norte.