Миелин олигодендрогликопротеинінің құрылымы және MS ауруымен байланысы
Myelin oligodendrocyte glycoprotein
Миелин олигодендроглит гликопротеіні (MOG) – орталық жүйке жүйесі миелинизациясындағы маңызды белок. MOG гені, құрылымы, және эволюциялық рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Миелин олигодендроциттері гликопротеіні (MOG) – орталық жүйке жүйесіндегі (ОЖЖ) жүйкелердің миелиндеуінде маңызды рөл атқатын гликопротеин. Адамда бұл белок MOG генімен кодталады. Ол миелин қабығының құрылымдық тұтастығын қамтамасыз ететін қажетті "жабысу молекуласы" ретінде қызмет етеді және олигодендроциттерде кеш дамитыны белгілі. Адамдағы MOG-ның cDNA кодтау аймағы егеуқұйрықтарға, тышқандарға және сиырларға "өте гомологты" екені көрсетілген, сондықтан ол жоғары сақталған. Бұл "осы белоктың маңызды биологиялық рөлін" көрсетеді. Алғаш рет 1995 жылы тізбектелген. Бұл олигодендроциттердің жасуша бетінде және миелин қабықтарының ең сыртқы бетінде экспрессияланатын трансмембраналық белок. "MOG – I типті трансмембраналық белок, және ол тек ОЖЖ-де ғана кездеседі. "Бір Ig домені жасушадан тыс кеңістікке қаратылған".
Myelin oligodendrocyte glycoprotein (MOG) is a glycoprotein believed to be important in the myelination of nerves in the central nervous system (CNS). In humans this protein is encoded by the MOG gene. It is speculated to serve as a necessary "adhesion molecule" to provide structural integrity to the myelin sheath and is known to develop late on the oligodendrocyte." MOG's cDNA coding region in humans have been shown to be "highly homologous" to rats, mice, and bovine, and hence highly conserved. This suggests "an important biological role for this protein". was first sequenced in 1995. It is a transmembrane protein expressed on the surface of oligodendrocyte cell and on the outermost surface of myelin sheaths. "MOG is a quantitatively minor type I transmembrane protein, and is found exclusively in the CNS. "A single Ig domain is exposed to the extracellular space"
Миелин олигодендроциттері гликопротейнінің кристалдық құрылымы норвегиялық егеуқұйрықтың ақуызын пайдалана отырып, 1,45 Ангстрем ажыратымдылықтағы рентгендік дифракция арқылы анықталды. Бұл ақуыз 139 қалдықтан тұрады және иммуноглобулиндер суперавторына жатады. Ақуыздың dssp екіншілік құрылымы 6% спираль және 43% бета-парақтан тұрады: үш қысқа спираль сегменті және он бета-жіпше бар. Бета-жіпшелер екі антипараллель бета-парақ ішінде орналасқан, олар иммуноглобулинді ұқсас бета-сэндвич құрылымын қалыптастырады. Ақуыз құрылымының бірнеше ерекшеліктері MOG-ның "миелин қабығының толықтығы мен/немесе тығыздалуындағы адгезин" рөлін атқаратынын көрсетеді. N-терминалынан басталып, молекуланың жартысына жуығына созылатын электронегативті зарядтың "айқын жолағы" бар. Сонымен қатар, MOG ерітіндіде димеризацияланады және димер интерфейсіндегі пішіннің үйлесімділік индексі жоғары, бұл "биологиялық маңызы бар MOG димерін" көрсетеді.
The crystal structure of myelin oligodendrocyte glycoprotein was determined by x ray diffraction at a resolution of 1.45 Angstroms, using protein from the Norway rat. This protein is 139 residues long, and is a member of the immunoglobulin superfamily. The dssp secondary structure of the protein is 6% helical and 43% beta sheet: there are three short helical segments and ten beta strands. The beta strands are within two antiparallel beta sheets that form an immunoglobulin like beta sandwich fold. Several features of the protein structure suggest MOG has a role as an "adhesin in the completion and/or compaction of the myelin sheath." There is a "significant strip" of electronegative charge beginning near the N terminus and running about half the length of the molecule. Also, MOG was shown to dimerize in solution, and the shape complementarity index is high at the dimer interface, suggesting a "biologically relevant MOG dimer."
Синтез
Даму кезінде МОГ олигодендроциттер мен миелин қабығында өте соңғы кезде пайда болады.
Developmentally, MOG is formed "very late on oligodendrocytes and the myelin sheath".
ГМО-ға қарсы әсер ететін қабынушылық демиелинизациялаушы аурулар
MOG көбінесе қөптеген склероз (MS) зерттеулерінде зертханалық назарға алынды. Бірнеше зерттеу MOG-ға қарсы антиденелердің MS патогенезіндегі рөлін көрсетті, бірақ олардың көпшілігі NMO IgG және NMO аурулары спектрінің ашылуына дейін жазылған. Анти-MOG статусы ELISA немесе микроаррай (CBA) арқылы өлшенгеніне байланысты өзгеше болады. Оны дұрыс анықтау үшін микроаррай қолданылады, ол науқастың сарысуын тірі жасушалармен реакцияға түсіріп, байланысқан IgG-ні флуоресцентті белгіленген екінші антидене арқылы анықтауға мүмкіндік береді.
MOG has received much of its laboratory attention in studies dealing with MS. Several studies have shown a role for antibodies against MOG in the pathogenesis of MS, though most of them were written before the discovery of NMO IgG and the NMO spectrum of diseases. Anti MOG status is different depending whether it is measured by ELISA or by microarray (CBA). The proper way to identify it is by microarray, reacting patient serum with living cells, and detecting the binding IgG via a fluorescent labeled secondary antibody.
Серонегативті оптикалық нейромиелитте
Анти-МОГ аутоиммунитеті AQP4 серонегативті НМО-ның көп бөлігінде, сондай-ақ оптикалық невритте және АДЕМ-нің кейбір шапшаң түрлерінде кездеседі. NMOSD-дегі MOG антиденелерінің деңгейі серопозитивті статусына байланысты өзгереді.
Anti MOG autoimmunity has been found to be involved in most AQP4 seronegative NMO and also in optic neuritis and some fulminant forms of ADEM. MOG antibodies in NMOSD are variable depending on the seropositivity status.