Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Association Sportive des Employés de Commerce Mimosas, сөзбе-сөз Mimosas Commerce Employees' Sporting Association, – Абиджан қаласында орналасқан Кот-д'Ивуардың кәсіби футбол клубы. Клуб ASEC Mimosas Abidjan және ASEC Abidjan деп те аталады, әсіресе халықаралық клубтық жарыстарда. 1948 жылы құрылған клуб, Кот-д'Ивуардағы футболдағы ең табысты команда болып табылады, ол Кот-д'Ивуар чемпионатында 29 рет жеңіске жеткен және 1998 жылғы Африка Чемпиондар лигасының жеңімпазы атанған. Сонымен қатар, ASEC-тің Académie MimoSifcom академиясы көптеген танымал ойыншыларды тәрбиеледі, олардың көпшілігі шетелдік үздік лигаларда ойнайды, соның ішінде Бонавентур Калу, Дидье Зокора, Эммануэль Эбуэ, Бакари Коне, Гервинхо, Соломон Калу, Ромарик, Бубакар Барри, Дидье Я Конан, Коло Туре, Яя Туре және Одилон Косуну, олардың барлығы халықаралық деңгейде өнер көрсеткен.
The Association Sportive des Employés de Commerce Mimosas, literally Mimosas Commerce Employees' Sporting Association, is an Ivorian professional football club based in Abidjan. The club is also known as ASEC Mimosas Abidjan and ASEC Abidjan, especially in international club competitions. Founded in 1948, they are the most successful side in Ivorian football, having won the Ivorian Premier Division 29 times and the 1998 CAF Champions League. In addition, ASEC's Académie MimoSifcom has produced a number of famous players predominantly based in top foreign leagues, including Bonaventure Kalou, Didier Zokora, Emmanuel Eboué, Bakari Koné, Gervinho, Salomon Kalou, Romaric, Boubacar Barry, Didier Ya Konan, Kolo Touré, Yaya Touré and Odilon Kossounou, all of whom have played internationally.
Тарих
ASEC Mimosas 1948 жылғы 29 сәуірде Батыс Африка, Ливан және Франция бизнесмендерінің тобымен құрылды. Клубтың бастауы Абиджан М'поутодағы Сол-Бени (француз тілінде "Қасиетті жер") деп аталатын жерден шыққан, қазіргі күні бұл олардың жаттығу кешенінің атауы. Келесі жылдары ASEC өзінің мәңгілік қарсыласы Africa Sports-пен бірге Абиджан чемпионатында бақ сынасты, ал 1954 жылы француз Гай Фабре олардың алғашқы кәсіби жаттықтырушысы болды. Фабр клубтың "балалар футбол ойнап көңіл көтеруі керек" (que les enfants s'amusent en jouant au football) философиясын қалыптастырды. 1960 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін, ASEC 1963 жылы жаңадан құрылған Жоғарғы дивизиондағы алғашқы титулын жеңіп алды. 1970-ші жылдардың басында ASEC 1970 жылдан 1975 жылға дейін лига чемпионы атағын 6 мүмкіндіктің 5-ін жеңіп алып, билікке келді. Бұл Лоран Поку және Юсташ Мангле сияқты ойыншылардың дәуірі болды. Келесі жылдары лигада Африка Спорт клубы басымдық танытты, ASEC 1980 жылы бір рет ғана жеңіске жетті. 1989 жылғы 19 қарашада адвокат Роджер Уэгнин клуб президенті болып сайланды. Клубты кәсібилендіруді көздеген ол 1989 жылдан 1992 жылға дейін Филипп Трусьеді жаттықтырушы етіп тағайындады. Бұл ASEC-тің бұрынғы күшіне оралу кезеңі болды, 1990 және 1995 жылдар аралығында клуб алты рет қатарынан чемпион атанды. ASEC 1992 жылы Африка Ұлттар Кубогын жеңіп алған ұлттық құраманың негізгі құрамын да жасады, оның құрамында Бен Бади, Дональд Оливье Сие және Базиль Ака Куаме сияқты маңызды ойыншылар болды. Бұрын жартылай финалға бес рет қатысқан ASEC 1998 жылы CAF Чемпиондар лигасының жеңімпазы атанды. Кейбір ойыншылар үшін бұл Еуропалық клубқа өту мүмкіндігі болды, мысалы, команда капитаны Тиресуа Гюль кейіннен "Олимпик де Марсель" клубына қосылды. Бірнеше жылдан кейін ASEC 2000-2006 жылдар аралығында жеті рет қатарынан лига жеңімпазы болып, өз рекордын жаңартты. 1993 жылы бұрынғы француз құрамасының ойыншысы Жан Марк Гийо клубта директор, менеджер және қаржыгер болып жұмысқа орналасты. Ол төраға Роджер Уэгнинмен бірге Сол-Бениде Académie MimoSifcom академиясын құрды. Келесі апталарда олар мыңдаған жас балаларды іздестіріп, жаттығу мен білім беруге дайындады. 1999 жылы ASEC-тің 1998 жылғы Чемпиондар лигасының табысынан кейін, ASEC CAF Суперкубогында Espérance Sportive de Tunis клубымен кездесті. Бірақ көптеген ескі ойыншылар жасы толып, клубтан кеткен немесе кеткісі келген. Сондықтан Гийо мен Уэгнин ескі құрамды академияның алғашқы түлектерімен ауыстыруға шешім қабылдады, олардың көпшілігі 17-18 жаста болды. Иелері бұл шешімге наразылық білдірді, ал "Espérance" клубының президенті Слим Чибуб оны "балаларға қарсы ойнаудың ақылға сыймас нәрсесі" деп атады. Алайда, жас ASEC құрамы қарсыластарын 3:1 есебімен ұтып, өз клубы үшін екінші ірі халықаралық титулды жеңіп алды. Басқалармен қатар Бубакар "Копа" Барри, Коло Туре, Дидье Зокора, Жиль Япи Япо, Сиака Тиене, Абдулайе Джире, Венэнс Зезе және Аруна Диндане сол құрамда болды. 2001 жылы Гийо бельгиялық "K.S.K. Beveren" клубының бапкері болған кезде, академияның көптеген ойыншылары оған қосылды. Нәтижесінде Бельгия құрамасы бірнеше жыл бойы негізінен абидежандық ойыншылардан құралды. Олар "Беверен" клубын өздерінің талантын Еуропаның үздік клубтарына көрсету мүмкіндігі ретінде пайдаланды. Яя Туре, Артур Бока, Эммануэль Эбуэ, Гервиньо, Ромарик және Копа сияқты ойыншылар "Беверен" клубында өзінің мансабын бастады. Бұл 2006 жылға дейін созылды, содан кейін Гийо мен "Беверен" ASEC Mimosas клубымен байланысын үзді. ASEC кейін Charlton Athletic клубымен серіктестік орнатты.
ASEC Mimosas was founded on 29 April 1948 by a group of businessmen from Western Africa, Lebanon and France. The club originates from a place called Sol béni (French for Holy Ground) in Abidjan M'pouto, which today is the name of their training complex. In the following years, ASEC competed in the Championship of Abidjan together with their eternal rival Africa Sports, with their first professional coach being Frenchman Guy Fabre in 1954. Fabre also shaped the club's philosophy of que les enfants s'amusent en jouant au football (may the children have fun by playing football). After Independence in 1960, ASEC won its first title in the newly found Premier Division in 1963. In the early 1970s, ASEC rose to power by winning the league title 5 out of 6 possible times from 1970 to 1975. This was the era of players as Laurent Pokou and Eustache Manglé. In the next years, it was Africa Sports who dominated the league, with ASEC winning only once in 1980. On 19 November 1989, advocate Roger Ouégnin was elected as club president. In his wish to professionalize the club, he introduced Philippe Troussier as coach from 1989 until 1992. This was the time for ASEC to return to old strength, winning the championship six consecutive times between 1990 and 1995. ASEC also provided the backbone of the national team that won the 1992 African Cup of Nations, including key members of the side such as Ben Badi, Donald Olivier Sié and Basile Aka Kouamé. After having qualified for the semi finals already five times before, ASEC finally won the CAF Champions League in 1998. For some players, this was the chance to sign for a European club, for example team captain Tchiressoua Guel, who joined Olympique de Marseille afterwards. A few years later, ASEC beat their own record by winning the league seven consecutive times between 2000 and 2006. In 1993, former French national player Jean Marc Guillou joined the club staff as director, manager and financier. Together with chairman Roger Ouégnin, he founded the Académie MimoSifcom at Sol Béni. In the following weeks, they started to scout amongst thousands of young kids to form the first promotions to receive coaching and education. In 1999, following ASECs success in the 1998 Champions League, ASEC faced Espérance Sportive de Tunis in the CAF Super Cup. But most of the old players were aged, had left the club or at least wanted to. So Guillou and Ouégnin decided to replace the old squad with the first products of the academy, most of them only aged around 17/18 years. The owners protested against this measure and Espérance's president Slim Chiboub called it a "scandal to be playing against children". However, the young ASEC squad surprisingly beat their opponents by 3 to 1 goals and brought in the second big international title for their club. Amongst others, Boubacar 'Copa' Barry, Kolo Touré, Didier Zokora, Gilles Yapi Yapo, Siaka Tiéné, Abdoulaye Djire, Venance Zézé, and Aruna Dindane were part of that squad. When Guillou became manager of Belgian side K. S. K. Beveren in 2001, many of the academy's players joined him. As a result, the Belgian team consisted mainly out of Ivorian players for several years. These could use Beveren as a chance to show their talent to top European clubs. Players as Yaya Touré, Arthur Boka, Emmanuel Eboué, Gervinho, Romaric and Copa all had their time in Beveren. This lasted until 2006, when Guillou and Beveren broke up with ASEC Mimosas. ASEC then linked up with Charlton Athletic.
МимоСифком академиясы
АСЕК жастар академиясы Африка футболының ең бағалы жетістігі деп есептеледі. 1993 жылы Роджер Уэгнин мен Жан Марк Гийлу ASEC-тің оқу-жаттығу кешенінде ашқан академия, содан бері көптеген халықаралық жұлдыздарды тәрбиеледі. Оқушы-спортшылар математика, тарих, география, физика, француз, ағылшын және испан тілдерінен білім алады. Олар апта ішінде жатақханада тұрып, күніне екі рет жаттығудан өтеді. Сенбі күндері ойындар ойнайды, сондай-ақ медициналық көмек пен қосымша сабақтар алады.
ASECs youth academy has been described as the crown jewel of African football. The academy started by Roger Ouégnin and Jean Marc Guillou in 1993 at ASEC's training complex has since produced many international stars. The student athletes are given an education, for which they take classes in math, history, geography, physics, French, English, and Spanish. The students live in dorms during the week and have two training sessions a day. They play matches on Saturday and get health care and tutoring.
Техникалық персонал
Джулиен Шевалье менеджер Феликс Куаджо Көмекші жаттықтырушы Фабрис Жоселин Н'Гюссан Көмекші жаттықтырушы Алама Бада Сумахоро Көмекші жаттықтырушы Акасу Кутуан Құрамымен жұмыс жасайтын бөлім Доктор Ив Куаме Аға дәрігер Рандриатсидерана Зака Физиотерапевт Кристиан Буа Гбизи Физиотерапевт Патрик Марсиал Аду Физиотерапевт Коре Стоун Логоб Күтімші Патрис Волиби Массаж жасаушы Самэ Сиака Бас қараушы
Julien ChevalierManager Felix KouadjoAssistant coach Fabrice Jocelyn N'GuessanAssistant coach Alama Bada SoumahoroAssistant coach Akassou KoutouanRecuitment Cell Dr. Yves KouaméSenior Physician Randriatsiderana ZakaPhysiotherapist Christian Boua GbiziePhysiotherapist Patrick Martial AdouPhysiotherapist Kore Stone LogboCaregiver Patrice VolibiMasseur Samake SiakaGeneral Steward
Клубтық өмір
Клубтың түстері сары және қара; клубтың логотипінде мимоза бейнеленген. Олар ең ірі қарсыластары Africa Sports National командасымен бірге атышулы жауыр дербиде бақ сынасады. Осы екі клуб қана "Феликс Гуфуэ Бойни" стадионында өз алаңындағы ойындарын өткізуге құқылы. ASEC өзінің мәлімдемесіне сәйкес, Кот-д'Ивуарда 8 000 000-нан астам, ал бүкіл аймақта 15 000 000-нан астам жанкүйерге ие. Жанкүйерлер Actionnaires деп аталады. Олар 40 000 мүшеден тұратын және 350 комиссиядан құралған CNACO (Comité National d'Action et de Coordination) – Ұлттық іс-қимыл және үйлестіру комитетінде ұйымдастырылған.
The club's colours are yellow and black; the badge displays a Mimosa. Together with their biggest rival Africa Sports National, they contest the most important ivorian football derby. These two are also the only clubs allowed to play their home games in Stade Félix Houphouët Boigny. ASEC has, after own declarations, more than 8,000,000 fans in Ivory Coast and 15,000,000 in the whole region. The fans are called the Actionnaires. They are organised in the CNACO (Comité National d`Action et de Coordination, = National Committee for Action and Coordination), which has 40,000 members and consists out of 350 commissions.
Жазбалар
ASEC әлемдік рекордты ұстап тұр – жеңіліссіз өткізген лигалық ойындар бойынша, 1989 мен 1994 жылдар аралығында 108 лига және отандық кубок матчында жеңіліс көрмеді, содан кейін SO Armee командасынан жеңіліске ұшырады; бұл 1980-жылдардың аяғындағы Steaua București командасының жеңіліссіз сериясынан төрт ойынға артық.
ASEC holds the world record for unbeaten league games, racking up 108 league and domestic cup games without loss between 1989 and 1994 before they were eventually beaten by SO Armee; four more than the unbeaten run of Steaua București in the late 1980s.