Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аралық кино жүйесі - теледидар процесі, онда кинофильм камерада экспонаттан кейін бірден өңделіп, содан кейін теледидар сканерімен сканерленіп, эфир арқылы жіберіледі. Бұл жүйе негізінен Ұлыбритания мен Германияда қолданылған, онда теледидар камералары шағылысқан жарықты қолдануға жеткілікті сезімтал емес, бірақ жарық сәулелер тікелей камера линзасына түсірілген кезде қолайлы суретті бере алатын. Джон Логи Бейрд 1932 жылы процессті дамыта бастады, ол Георг Оскар Шуберттің идеясын Германиядағы лицензия иелерінен қарыз алды, онда оны 1932 жылы Fernseh AG көрсетті және 1934 жылы телерадио хабарларын тарату үшін қолданды. Би-би-си 1936 жылдың қарашасынан 1937 жылдың қаңтарына дейін сол кездегі "жоғары анықтықтықтағы" теледидар қызметінің алғашқы үш айында процесстің Бейрд нұсқасын қолданды, ал неміс теледидары оны 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының хабарларын тарату кезінде қолданды. Екі жағдайда да аралық кинокамералар жаңадан енгізілген тікелей теледидар камераларымен ауысты. 35 мм немесе 17,5 мм (35 мм шығындарды үнемдеу үшін екіге бөлінеді) экспозицияланған фильм камерадан, әдетте қашықтан хабар тарату машинасының үстінде, бейнелерді дамытып, бекітетін машинаға үздіксіз жолақта жүрді. Содан кейін фильмді ұшқыш нүкте сканерімен (осылай аталады, өйткені ол жарық сәулесін алға-артқа жылжытты) және электронды түрде теріс суреттен оң суретке айналдырды. Камерадан сканерге дейінгі уақыт жабдыққа байланысты бір минуттан аз болуы мүмкін. Фильмге перфорациялар мен фильмнің жиегі арасында оптикалық саундтрек жазылды, сонымен бірге дыбыс пен бейне синхрондалу үшін сурет алынды. Аралық фильмдер жүйесі, қымбат фильмдер мен салыстырмалы түрде қозғалмайтын камералар бар, бағдарламаның түсірілген жазбасын қалдырды, оны басқа уақытта қайта жүктеуге болады, бұл кейінірек түсірілген киноскоп фильмдеріне қарағанда жақсы көрініс сапасы бар, олар бейне монитордан түсірілді. Америка Құрама Штаттарында Фарнсворт пен Зворыкин және Англияда EMI компаниясы жарыққа сезгіштігі әлдеқайда жоғары теледидар түтіктері 1937 жылы аралық фильм жүйесін ескірген. Фильмдер электронды бейнежазбалар ойлап табылғанға дейін уақыт ауысуы мен ұзақ мерзімді сақтау үшін қолданыла берді.
The intermediate film system was a television process in which motion picture film was processed almost immediately after it was exposed in a camera, then scanned by a television scanner, and transmitted over the air. This system was used principally in Britain and Germany where television cameras were not sensitive enough to use reflected light, but could transmit a suitable image when a bright light was shone through motion picture film directly into the camera lens. John Logie Baird began developing the process in 1932, borrowing the idea of Georg Oskar Schubert from his licensees in Germany, where it was demonstrated by Fernseh AG in 1932 and used for broadcasting in 1934. The BBC used Baird's version of the process during the first three months of its then "high definition" television service from November 1936 through January 1937, and German television used it during broadcasts of the 1936 Summer Olympics. In both cases, intermediate film cameras alternated with newly introduced direct television cameras. The exposed film, either 35mm or 17.5mm (35mm split in half, to save expense), travelled in a continuous band from the camera, usually atop a remote broadcast vehicle, into a machine that developed and fixed the image. The film was then run through a flying spot scanner (so called because it moved a focused beam of light back and forth across the image), and electronically converted from a negative to a positive image. Depending on the equipment, the time from camera to scanner could be a minute or less. An optical soundtrack was recorded onto the film, between the perforations and the edge of the film, at the same time the image was taken to keep the sound and image in synchronization. The intermediate film system, with its expensive film usage and relatively immobile cameras, did have the advantage that it left a filmed record of the programme which could be rerun at a different time, with a better image quality than the later kinescope films, which were shot from a video monitor. Television tubes developed by Farnsworth and Zworykin in the United States, and by EMI in England, with much higher sensitivity to light, made the intermediate film system obsolete by 1937. Film continued to be used for time shifting and as a long term storage until electronic video recorders were invented.