Джон Колтрейннің «Оле» альбомы: Жаңа ізденістер мен әсерлер
Olé Coltrane
Жон Эл Колтранның «Olé Coltrane» альбомы, Impulse! Records лейбеліндегі жазбалары, Африкалық музыканың ықпалы, және испан сазына қызығушылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Өмірбаян
Оlé Coltrane жазбасына екі күн бұрын Колтрейн жаңа лейблі Impulse! Records үшін алғашқы жазба сессиясын – Africa/Brass атты альбомын жасаған болатын. Бұл жазба Нью-Джерси штатының Энглвуд-Клиффс қаласындағы Ван Гелдер студиясында тіркелді. Бұрынғы Atlantic лейбліне тағы бір альбом беру міндеті болғандықтан, ол Africa/Brass сессиясына қатысқан Арт Дэвис пен Фредди Хаббардпен бірге өзінің жұмыс істейтін квинтетін алып келді. Prestige Records компаниясымен жасасқан шарты бойынша Эрик Долфи кредиттерде Джордж Лейн деген атпен көрсетілді. Колтрейннің "Olé" әнінде көрінетін Испания музыкасына деген қызығушылығы, бұрынғы жұмыс берушісі Майлс Дэвистің өткен жылғы Sketches of Spain альбомынан туындаған болуы мүмкін. "Olé" модальдық джаз-вампының құрылымы мен мелодиясы испан халық әні "El Vito" (кейіннен Испания азамат соғысының "El Quinto Regimiento" әніне әуен ретінде қолданылған, оны Пит Сигер танымал еткен) әнінен алынған, ал сопрано саксофонмен орындалу 1961 жылғы "My Favorite Things" әнін еске түсіреді. Екінші жағындағы әндердің атаулары 23 мамырдағы Africa/Brass жазбаларындағыдай, Африка формаларына деген топтың қызығушылығын көрсетеді. Маккой Тайнер: "‘Dahomey Dance’ әнінде [Колтрейн] Дагомеядан келген музыканттардың пластинкасы болды, содан ол екі бассист қолданды. Ол осы ырғақты Арт Дэвис пен Реджи Уоркманға көрсетті. Сондықтан оның ықпалы болды". Тайнердің балладасы "Aisha" пианистің сол кездегі әйелінің құрметіне аталған. 2000 жылдың 19 қыркүйегінде Rhino Records Atlantic 50th Anniversary Jazz Gallery сериясының бөлігі ретінде Olé Coltrane альбомын қайта шығарды. Оған 1995 жылы "The Heavyweight Champion: The Complete Atlantic Recordings" жинағында жарияланған қосымша трек енгізілді.
Two days prior to the recording of Olé Coltrane, Coltrane had made Africa/Brass, his inaugural recording session for his new label, Impulse! Records, at the Van Gelder Studio in Englewood Cliffs, New Jersey. With one further album due his old label Atlantic, he brought in his working quintet along with two participants in the Africa/Brass sessions, Art Davis and Freddie Hubbard. Owing to his concurrent contract with Prestige Records, Eric Dolphy was listed on the credits under the pseudonym George Lane. Coltrane's interest in the music of Spain evident in "Olé", may have been spurred by his ex employer Miles Davis's Sketches of Spain from the previous year. The structure and melody of the modal jazz vamp "Olé" was borrowed from the Spanish folk song "El Vito" (later used as the tune of "El Quinto Regimiento" from the Spanish Civil War, which was made known by Pete Seeger), while the soprano saxophone work recalled 1961's "My Favorite Things". The titles for the songs on side two reflect the band's continued interest in African forms as expressed on the May 23 Africa/Brass recordings. McCoy Tyner commented: "On 'Dahomey Dance' [Coltrane] had a record of these guys who were from Dahomey, which is why he used two bassists. He showed that rhythm to Art Davis and Reggie Workman. So the influence was there." Tyner's "Aisha," a ballad, was named after the pianist's then wife. On September 19, 2000, Rhino Records reissued Olé Coltrane as part of its Atlantic 50th Anniversary Jazz Gallery series. Included was a single bonus track which had appeared on The Heavyweight Champion: The Complete Atlantic Recordings in 1995.
Қабылдау
AllMusic журналына жазған шолуында Линдсей Планнер: «Оле Колтрейннің күрделі ырғақтары мен әртүрлі дыбыстық бояулары Джон Колтрейннің қайта-қайта өз жолын іздеп табуын көрсетеді. Оның тамаша музыкалық шеберлігінен бөлек, жаңашылдыққа бейімділігі осындай туындыларды жаңа биіктерге көтеріп, нәтижесінде бүкіл өнер саласын дамытады» деп жазды. Жазу инженері Фил Рамон осы жазу сессиясының «музыкалық ойды оның мәнін бұрмаламай, ықшамдауға» қалай үйреткенін айтты және Колтрейннің өзін-өзі түзету қабілеті оның қатысқан басқа жазбалардың да форматына әсер еткенін мойындады.
In a review for AllMusic, Lindsay Planer wrote: "The complicated rhythm patterns and diverse sonic textures on Olé Coltrane are evidence that John Coltrane was once again charting his own course. His sheer ability as a maverick beyond his appreciable musical skills guides works such as this to new levels, ultimately advancing the entire art form." Recording engineer Phil Ramone recalled that the recording session taught him a great deal about "how to condense a musical thought without diluting its coherence or artistic intention," and acknowledged that Coltrane's ability to self edit affected the way he shaped other records with which he was involved.
Ықпал
Олэді Ноа Ховард та өзінің концерттік альбомдарында – Live In Europe, Vol. 1 (1975) және Берлин концерті (1977) – орындап, жазбаға алған. Колтрейннің кейінірек серігі болған Фарао Сандерс та 1982 жылы шыққан концерттік альбомы Heart Is a Melody-де оны орындаған. 1978 жылы Маккой Тайнер бассист Рон Картер мен барабаншы Тони Уильямспен бірге "Counterpoints" альбомына "Айша" әнінің триолық нұсқасын жаздырған. 1998 жылы Терри Гросспен болған Fresh Air сұхбатында Рэй Манзарек Колтрейннің "Оле" әнінің The Doors тобының "Light My Fire" әніндегі оның солосына әсер еткенін айтты.
Olé has also been performed and recorded by Noah Howard on his live albums Live In Europe, Vol. 1 (1975) and Berlin Concert (1977) and by Coltrane's later sideman Pharoah Sanders, on his live album Heart Is a Melody from 1982. In 1978, McCoy Tyner recorded a trio version of "Aisha" with bassist Ron Carter and drummer Tony Williams for the album Counterpoints. In a 1998 interview for Fresh Air with Terry Gross, Ray Manzarek cited Coltrane’s Ole as an influence to his solo in The Doors’ song “Light My Fire.”