Мозес Гилл: Массачусетс саяхатшысы және саяси қайраткері
Moses Gill
Мозес Гилл (1733-1800) – Массачусетс саяхатшысы, саяси қайраткері, штаттың әрекет етуші губернаторы. Өкіметте қайтыс болған жалғыз губернатор. Тарих, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Массачусетс штатының заң шығарушысы (1733–1800)
Massachusetts state legislator (1733–1800)
Мозес Гилл (18 қаңтар 1733 – 20 мамыр 1800) – американдық саудагер және саясаткер, 1799–1800 жылдары Массачусетс штатының губернаторы міндетін атқарған. Ол қызмет барысында қайтыс болды, бұл қызметте қайтыс болған жалғыз губернатор. Сәтті кәсіпкер болғандықтан, ол Массачусетс штатының Принстон қаласындағы ең белгілі отарлаушылардың біріне айналды және американдық революциялық соғыстан аз уақыт бұрын саясатқа қатысты. 1780 жылы штат конституциясын қабылдағанға дейін Массачусетс провинциялық конгресінің атқару комитетінде қызмет етті, содан кейін штат губернаторының кеңесінде қызметін жалғастырды. 1794 жылы вице-губернатор болып сайланған ол, 1799 жылы қайта сайланғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болған Сэмюэл Адамс және Инкрийс Самнер губернаторларының басшылығымен осы лауазымда қызмет етті. Гилл 1800 жылы қайтыс болғанға дейін губернатор міндетін атқарушы ретінде ерекше көзге түспеген мерзімде қызмет етті, оның ізбасары Калеб Стронг лауазымға кіріспей тұрып он күн өткен соң. Гилл Лестер академиясының негізін қалаушы және маңызды демеушісі болды, сондай-ақ отбасының үлкен меншігі болған Принстондағы қауымдық шіркеуді қолдады.
Moses Gill (January 18, 1733 – May 20, 1800) was an American merchant and politician who served as the acting governor of Massachusetts from 1799 to 1800, when he died in office, the only acting governor to do so. A successful businessman, he became one of the most prominent colonists in Princeton, Massachusetts, entering politics shortly before the American Revolutionary War. He served on the Massachusetts Provincial Congress's executive committee until the state adopted its constitution in 1780, after which he continued to serve on the state's Governor's Council. Elected lieutenant governor in 1794, he served in that office under Governors Samuel Adams and Increase Sumner until the latter died shortly after winning reelection in 1799. Gill served an apparently undistinguished term as acting governor until his own death in 1800, ten days before his successor, Caleb Strong, assumed office. Gill was a significant benefactor and founder of Leicester Academy, and supported the congregational church in Princeton, where the family had a large estate.
Жас шағы мен отбасы
Мозес Гилл 18 қаңтар 1733 жылы Массачусетс штатының Чарльстаун қаласында Джон мен Элизабет (Аббот) Гилл отбасында дүниеге келді. Ол көп балалы отбасының кіші ұлдарының бірі болды, соның ішінде Бостон Газетінің баспашысы ретінде колонияларда кеңінен танылған Джон Гилл де бар еді. Гилл Бостонда жергілікті саудагер ретінде кәсіп бастады. 1767 жылы ол кәсіби қызметінен зейнетке шықты, ал ол және оның әйелі уақыттарын Бостон мен Принстон қалалары арасында бөлісті. Сара 1771 жылы баласыз дүниеден озды.
Moses Gill was born January 18, 1733, to John and Elizabeth (Abbot) Gill in Charlestown, Massachusetts. He was one of the younger sons in a long line of children which included John Gill, who would become well known in the colonies as printer of the Boston Gazette. Gill entered business as a local merchant in Boston. In 1767 he retired from his business activities, and the couple divided their time between Boston and Princeton. Sarah died childless in 1771.
Саяси мансап
1774 жылы Гилл саясатқа қадам басып, провинциялық ассамблеяға сайланды. Губернатор Томас Гейдж Массачусетс үкіметі заңының (Бостон шай партиясы үшін Массачусетске салған жаза) талаптарына сәйкес ассамблеяны таратып жіберді, бірақ оның мүшелері көп ұзамай қайта жиналып, Массачусетс провинциялық конгресін құрды. Гилл осы органның атқарушы кеңесінде қызмет етті, ол 1780 жылы конституция қабылданғанға дейін штаттың де-факто атқарушы органы болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ генерал Артемас Уордпен бірге Спрингфилдте Джордж Вашингтонмен кездесіп, оны Бостоннан тысқары армия лагерлеріне қадағалаумен жіберді. Уорстер округындағы беделінің арқасында Гилл революция басталғаннан кейін округтік сотқа тағайындалды. Ол 1781 жылы өзінің бостандығын талап еткен африкалық америкалық Квок Уокердің ісін қараған алқа мүшесі болды. Гиллдің алқасы Уокердің пайдасына шешім шығарды, ал Массачусетс Жоғарғы соты апелляциялық сот шешімдерін бекітіп, құлдықтың штат конституциясына қайшы екенін мәлімдеді. Ол 1780 жылдан бастап жыл сайын штат сенатына сайланып, осы органның шешімімен губернатор кеңесіне мүше болды. 1789 жылғы сайлауда (АҚШ Конституциясы қабылданғаннан кейінгі алғашқы сайлау) АҚШ Өкілдер палатасына сайлауға түсті, бірақ Джонатан Гроуттан жеңілді. 1793 жылы аса танымал губернатор Джон Хэнкок қайтыс болғаннан кейін, 1794 жылғы штат губернаторлық сайлауында көптеген үміткерлер бақ сынады. Гилл вице-губернаторлыққа бірнеше үміткердің бірі болды және жеңімпаз губернаторлық үміткер Самуэль Адамстан басқа барлық үміткерлерден көп дауыс жинады. Вице-губернаторлыққа кандидаттардың ешқайсысы көпшілік дауысқа ие болмағандықтан, Бас сот Гиллді сайлап, сайлауды шешті. Одан кейін ол жыл сайын осы лауазымға қайта сайланды. 1796 жылы қартайған Адамс келесі көктемде қайта сайланбайтынын мәлімдеді, сайлау тағы да ашық болды. Штатта партиялық жүйе әлі қалыптасып жатқандықтан, федералистер Инкрийс Самнерді ұсынды, ал бұрын Хэнкокты және Адамсты қолдаған популистік топтар Гилл мен Джеймс Салливанды ұсынды. Гилл Бостон мен шығыс округтерде (қазіргі Мэн) жақсы нәтиже көрсеткеніне қарамастан, федералистер бөлінген оппозициядан шешуші жеңіске жетті. Ол бір фракциядан вице-губернатор ретінде ұсылғандықтан, Гилл сол лауазымға қайта оралды. Бұл және келесі сайлаулардағы басты мәселелер федералды саясатқа қатысты болды: атап айтқанда, Революциялық Франциямен соғыс қатеріне ұлттық жауап және ұлтты қаруландыру үшін салықты арттыру қажеттілігі. Гиллдің саяси көзқарастары нақты емес: тарихшы Ансон Морс оның танымалдылығы федералистердің немесе демократ-республикалықтардың тізімін басқаруға жеткіліксіз деп санайды. Тарихшы Джон Барри Гиллдің губернатор міндетін атқарған мерзімі, тіпті ол толық бір жыл болса да, "ерекше көзге түспеді" деді. Самнер 1798 және 1799 жылдары қайта сайланды, бірақ 1799 жылғы жарыста ауырғандықтан көп дауыспен жеңіске жетті. Ол өлім төсегінде болғандықтан және ант беруге қабілетсіз болуы мүмкін болғандықтан конституциялық мәселелер көтерілді. Самнер маусым айының басында ант берді, бірақ бірнеше күннен кейін қайтыс болды, содан кейін Гилл губернатор міндетін атқарушы болды. Гилл Самнердің мерзімін аяқтады және 1800 жылғы сайлау жақындағанда губернаторлыққа үміткер деп есептелді. Гиллдің қарсыластары оны байлардың таңдаулы үміткері деп сынады, ал федералистер оппозицияны бөлу үшін оны кандидат ретінде итермелеп отырды деп айыптады. Гилл 20 мамырда Стронгқа жеңіс туралы хабарланбастан бұрын қайтыс болды, нәтижесінде штат тарихында губернатор және вице-губернатор лауазымдары ресми түрде бос қалды. Нәтижесінде он күн бойы штатты губернаторлар кеңесі басқарды. (Кеңес колониялық кезеңде осындай жағдайларда бірнеше рет билік жүргізді; 1918 жылы штат конституциясына өзгерістер енгізіліп, кеңес губернаторлық мұрагерліктен алынды.)
In 1774 Gill entered politics, winning election to the provincial assembly. The assembly was dissolved by Governor Thomas Gage under the terms of the Massachusetts Government Act (a punishment of Massachusetts for the Boston Tea Party), but its members met shortly afterwards and reconstituted themselves as the Massachusetts Provincial Congress. Gill served on this body's executive council, which functioned as the de facto executive of the state until its constitution was adopted in 1780. He was also delegated, along with General Artemas Ward, to meet George Washington in Springfield and escort him to the army camps outside Boston. Because of his prominence in Worcester County Gill was appointed to the county's district court when it was reorganized after the revolution began. In this role he sat on the panel that heard the preliminary cases in 1781 involving Quock Walker, an African American seeking a declaration of his freedom. Gill's panel decided in Walker's favor, and the Massachusetts Supreme Judicial Court eventually confirmed the judgments on appeal, declaring that slavery was incompatible with the state constitution. He continued to serve in the General Court (state legislature), winning election to the state senate annually from 1780, and being chosen by that body to serve on the Governor's Council. He stood for election to the United States House of Representatives in the 1789 election (the first after the adoption of the United States Constitution) but was defeated by Jonathan Grout. After the death of the immensely popular Governor John Hancock in 1793, the state's gubernatorial election of 1794 was a wide open race. Gill was one of several nominees for lieutenant governor, and received more votes than all nominees except the winning gubernatorial candidate, Samuel Adams. With no candidates for lieutenant governor receiving a majority, the General Court decided the election, choosing Gill. He thereafter won annual reelection to that post. In 1796 the aging Adams announced he would not run for reelection the following spring, and again the election was a wide open affair. The party system was still taking shape in the state, and the Federalists nominated Increase Sumner, while more populist factions that had previously supported Hancock and Adams nominated Gill and James Sullivan. Although Gill polled well in Boston and the eastern counties (present day Maine), the Federalists won a decisive victory over the divided opposition. Since he was also nominated by one faction as lieutenant governor, Gill was again returned to that post. The principal issues in this and subsequent elections were over federal policy: specifically the national response to threats of war with Revolutionary France, and the consequent need for increased taxes to arm the nation. Gill's politics are unclear: historian Anson Morse is of the opinion that his popularity was not sufficient to head the ticket of either the Federalists or the Democratic Republicans. Historian John Barry observes that Gill's term as acting governor, even though it was for essentially a full year, was "too short to be particularly distinguished". Sumner easily won reelection in 1798 and 1799, but was ill during the 1799 race, which he won by a landslide. Constitutional issues were raised because he was on his deathbed and it was uncertain that he could even take the oath of office. Sumner finally took the oath of office in early June, but died a few days later, at which point Gill became acting governor. Gill served out Sumner's term, and was considered a candidate for the governorship as the 1800 election approached. Gill was derided by his opponents as the preferred candidate of the wealthy, and Federalists were accused of promoting him as a candidate in order to divide the opposition. Gill died on May 20, before Strong was informed of the victory, resulting in the only time in the state's history when the offices of governor and lieutenant governor were both formally vacant. As a result, the Governor's Council ruled the state for ten days. (The council had governed several times during the colonial period under similar circumstances; the state constitution was amended in 1918 to remove the council from the gubernatorial succession.)
Қайырымдылық мәселесі мен мұрасы
Гилл Принстон қаласындағы Конгрегациялық шіркеудің мүшесі және маңызды демеушісі болды, сондай-ақ Лестер академиясының негізін қалаушысы және меценаты еді. Ол көп жыл бойы Үндістер арасында Евангелияны тарату қоғамының президенті қызметін атқарды. Гилл Принстон қаласының дамуына да үлес қосты. Ол сыйға берген жер қаланың алғашқы орталығына айналды (қазіргі қала орталығынан шамамен жарты мильдей қашықтықта орналасқан). Осы жерге қаланың ең көне зираттарының бірі кіреді, онда Гилл және оның отбасының басқа да мүшелері жерленген. Қала орталығына жақын орналасқан оның мүлігі сол кездегі Уорстер округындағы ең ірі және сәнді мүліктердің бірі деп есептелді. Оның екінші әйелінің туысы, Уорд Николас Бойлстон, мүлікті мұраға алды; көптеген қайырымдылық істерімен қатар, Бойлстон Принстонның қазіргі қала орталығының құрылуына зор үлес қосты.
Gill was a member and major supporter of the Congregational Church in Princeton, and a founding trustee and benefactor of Leicester Academy. He was also for many years president of the Society for Propagating the Gospel among the Indians. Gill also made civic contributions to the town of Princeton. Land he donated became the town's original center (located about one half mile from the current town center). This land includes one the town's earliest cemeteries, which is where Gill and other members of his family are interred. His estate, located near the town center, was reputed to be one of the largest and most magnificent of its time in Worcester County. His second wife's nephew, Ward Nicholas Boylston, inherited the estate; in addition to many other charitable works, Boylston was a major contributor to the establishment of Princeton's present town center.