Кіріспе
Американдық адвокат және құқық ғалымы Барри Чарльз Шек (19 қыркүйек 1949 жылы туған) – американдық адвокат және құқық ғалымы. Ол О. Дж. Симпсонның қорғау командасында болған кезінде ұлттық бұқаралық ақпарат құралдарының назарына ілікті, бұл команда "Арман командасы" деп аталды және көп шу көтерілген кісі өлтіру ісінде күдіктінің ақталуына көмектесті. Шек – "Innocence Project" жобасының директоры және Нью-Йорк қаласындағы Ешива университетінің Бенджамин Н. Кардозо құқық мектебінің профессоры.
Barry Charles Scheck (born September 19, 1949) is an American attorney and legal scholar. He received national media attention while serving on O. J. Simpson's defense team, collectively dubbed the "Dream Team", helping to win an acquittal in the highly publicized murder case. Scheck is the director of the Innocence Project and a professor at Yeshiva University's Benjamin N. Cardozo School of Law in New York City.
Ерте өмір және білім
Шек Нью-Йорк штатының Куинс қаласында еврей отбасында дүниеге келді және Нью-Йорк штатының Порт-Вашингтонда өсті. 1967 жылы Нью-Йорк штатының Ривердейл қаласындағы Хорас Манн мектебін бітірді. 1971 жылы Йель университетінен экономика және американдық зерттеулер мамандығы бойынша бакалавр, ал 1974 жылы Берклидегі Калифорния университетінен қала жоспарлау магистрі (MCP) және заң докторы (JD) дәрежелерін алды.
Атақты істер
Шек 1987 жылы Хедда Нуссбаум ісі бойынша жеке адвокаты болды. Ол оны қорғады және оған тағылған айыптауларды жоюға көмектесті, сонымен қатар Джоэл Штайнбергтің қамауға алынуына көмектесіп, Нуссбаум мен Штайнберг арасындағы азаматтық сот ісінде оны сотқа берді. Шек 1995 жылы О.Дж. Симпсонды қорғаған команданың мүшесі болды. 1999 жылы ол 11 жыл түрмеде жазасын өткерген Денис Фриц пен Рон Уильямсонның әділетсіз қылмыстық айыптаулардан ақталған топқа қатысты. Ол 1997 жылы британдық ау-пар Луиза Вудвордты кісі өлтіру ісінде қорғаған бас адвокат болды. Соңғы кезде ол Дьюк университетінің лакросс ойыншысы Рид Селигманның адвокаты болып, 2007 жылдың 5 қазанында Солтүстік Каролина штатының Дурхам қаласы мен оның бұрынғы округ прокуроры Майк Нифонгқа қарсы қозғалған азаматтық сот ісінде өкілдік етті. Ол сондай-ақ Джон Рестиво, Деннис Халстед және Джон Когутты 1985 жылы Линбрук қаласында Тереза Фусконы зорлап өлтіруде 18 жыл түрмеде отырғаннан кейін ақтауға жауапты болды, ДНК сараптамасы олардың кінәсіз екенін көрсетті және басқаларды кінәлі деп тапты.
О. Дж. Симпсонның қазасы
Қазылар алқасының мүшелері Кули, Бесс және Рубин Джексон «Сотқа асығу» кітабында жазған: Барри Шек сот процесіндегі ең сенімді адвокат болды. Алайда Винсент Буглиози, Дарнел М. Хант, Дэниел М. Петрочелли және қорғау куәгері Генри Ли барлығы Шектің физикалық дәлелдер туралы көптеген жалған мәлімдемелер жасағанын жазды. Ли «Қан дәлелдемесі: ДНК қылмыстарды шешу тәсілін қалай революциялайды» (2003) деген еңбегінде қорғаныстың екі сот-медициналық ДНК сарапшысы Ли мен Эдвард Блейк Шектің дәлелдемелерді жинау кезінде жасалған қателіктер нәтижелерді сенімсіз және оның ластану туралы мәлімдемесін қабылдамады деп жазды. Хант О. Дж. Симпсонның «Facts and Fictions: News Rituals in the Construction of Reality» атты еңбегінде Шектің «құқық қорғаушыларға күлкілі заговор теорияларын ұсынғанын» жазды. Джеффри Тубин «Өмірінің жүрісі: Халық О.Ж. Симпсонға қарсы» деген еңбегінде «Шектің дәлелдері ЛАПД-да соншалықты үлкен құпияланғанын болжады, объективті түрде талдағанда, бұл практикалық мүмкін емес сияқты көрінді» деп жазды. Шек дәлел үлгілеріндегі ДНК-ның 100% бактериялық бүлінуден жоғалғанын, өйткені үлгілер ұсынылғандай қағаз пакеттерге емес, пластикалық пакеттерге жиналып, қапталып, содан кейін жеті сағатқа дейін тоңазытпай полиция фургонында сақталғандығын айтты. Содан кейін дәлелдік үлгілер Симпсонның, Николь Браунның және Рон Голдманның ДНК-мен араласқан. Шек сондай-ақ қалған үш экспонатты полиция орнатқан, сондықтан олар алаяқтық деп мәлімдеді. Ли «Қан дәлелдемелері» журналында қан дәлелдемелерінің көпшілігі ЛАПД-ның қылмыстық зертханасына емес, тікелей консультациялық зертханаларға жіберілгенін жазды, онда Шек дәлелдемелер зақымдалған деп мәлімдеді. Консультациялық зертханалар алған барлық үлгілер, олардың ешқайсысы LAPD қылмыстық зертханасында «зарарланған» болмаса да, сынауға жарамды болғандықтан, бұл Шектің ДНК-ның 100% ы ы ыдыраудан жоғалған деген мәлімдемесін жоққа шығарады, өйткені бұл үлгілер дәлелденбеуі керек еді. Ли бұл да зақымдану туралы мәлімдемені де жоққа шығарады, өйткені егер дәлел үлгілері 100% бұзылмаса және Лос-Анджелес полициясының қылмыстық зертханасында Симпсонның ДНК-мен зақымдалса, онда Симпсонның ДНК-сы мен шынайы өлтірушінің ДНК-сы араласқан болар еді, бірақ нәтижелер тек Симпсонның ДНК-сы болғандығын көрсетті. Ли «Қан дәлелдемесі» деген еңбегінде Шектің барлық ластануы туралы мәлімдемесі анықтама флаконнан «жоғары» ДНК кездейсоқ экстракция өнімінде табылған «төмен» ДНК-ға ауыстырылып, кейіннен қате нәтижелер берген күшейтілген. Ол бұл қалай болды деп үш дәлел келтірді, олардың ешқайсысы да негізсіз: күшейткіш үшін пайдаланылған реагенттерден ластану; эталондық флаконнан ДНК экстракция өнімдеріне жанама ластану және ПТР-мен күшейткіштің күшейткішінен ластану. Бірінші жағдайда Шек, егер Amplification үшін пайдаланылған реагенттер қайта-қайта қолданылғаннан кейін, эталондық қанмен ластанса, ластану болуы мүмкін деп мәлімдеді, бірақ оның куәгері барлық қолданылған реагенттердің ластануына тестілеу теріс нәтиже бергенін мойындады. Екінші жағдайда Шек Симпсонның Бронкодағы құрбанның қаны, егер олар алдымен алынған болса, анықтама флаконнан («Жоғары» ДНК) дәлелдеме үлгілеріне («Төмен» ДНК) аралас зақымданудың нәтижесі болуы мүмкін деп мәлімдеді, бірақ Шектің куәсі дәлелдеме үлгілері, шын мәнінде, бастапқы үлгілерден бұрын алынған деп мойындады, бұл мүмкіндігін болдырмады. Шектің куәгері екі түрлі ДНК зертханасы Бронкодағы бір жерден қанды жинап, екеуінің бірдей сәйкестігін көрсеткенін мойындады. Бұл олардың зақымдалмағандығын дәлелдейді. ПТР-ны тасымалдаудан ластанудың соңғы аргументі Ямаучи ПТР-ны экстракциялау өнімін («Төмен» ДНК) ПТР-ны күшейту бөлмесіне («Бірдей жерде» болған) алып кеткен кезде болды, бұл ластанудың жоғары қаупі болуы мүмкін. Алайда, Шектің куәгері «ПТР экстракция өнімінің экстракция бөлмесі немесе дәлелдемелерді өңдеу аймағына жақын нақты аймаққа қайтарылмағанын, бірақ ластану сценарийін өте мүмкін емес етіп, ыңғайлы қашықтықта орналасқан мүлдем бөлек аймаққа әкетілгенін мойындады». М. Л. Рантала OJ Unmasked-те Шек дәлелдеме шкафтың ПТР күшейткіш бөлмесінде екенін білдірді деп жазды. Петроцелли сонымен қатар «Соттың жеңісі» Шектің куәгері Джон Гердес Коллин Ямаучидің Симпсонның қанын зертханада төккенін мойындағанын айтқан кезде өтірік айтқандығын атап өтті. Винсент Буглиози «Атырау» атты еңбегінде Шектің ластануы туралы мәлімдемесі «сот процесінің ең күлкілі аргументі» болды. Біріншіден, Буглиози Шек өзіне қайшылық келтіргенін атап өтті, өйткені ол анықтама флаконнан алынған қан мен денеден алынған қанды ажырату мүмкін емес деді, бірақ бір апта бұрын ЭДТА қолданып оны дәлелдеген. Шек сондай-ақ барлық бұл күдікті ластану зертханадағы кездейсоқ абайсыздықтан болды деп мәлімдеді, бірақ зардап шеккен дәлелдеме заттары кездейсоқ болмады: үш жарамды сәйкестік кездейсоқ түрде қорғаныс орнатқан үш затқа сәйкес келді, ал қалған 58 сәйкестік кездейсоқ түрде жалған оң болды, бұл бұрын болған емес. Ол ұсынған ластану сияқты болды ма, жоқ па, анықтау үшін қолданылатын субстраттық бақылаулар да кездейсоқ түрде барлығы жалған теріс болды, сондықтан Шек ластану тек дәлелдеме заттарына түскенін айтты, бірақ олар да, субстраттық бақылаулар да бір уақытта өңделді. Клиникалық молекулалық генетик доктор Брэд Попович Шектің талаптарын «күлкілі» деп атады. Ли «ПТР ластануының жүйелі талдауы» атты еңбегін жариялады, онда «лабораториядағы кездейсоқ абайсыздықтан маңызды ластану болмайды» деген қорытындыға келді. «Соттың жеңісі: О. Дж. Симпсон сағасын жабу» еңбегінде Петрочелли Шектің қанды орнату туралы барлық талаптарын қалай жоққа шығарғанын түсіндірді. Шек Ваннаттер Симпсонның қанын қылмыс орнына қайтып келгенде, Симпсонның үйіне оның қан анықтама флаконын Деннис Фангқа жеткізу үшін орнатқан болуы мүмкін деп айтты, бірақ қылмыс орны Николь Браунның үйі. Шек содан кейін басқа полицей офицер «қылмыс орнына Симпсонның қанын сепкенін» айтты, бірақ сот қанды Симпсонның қаны алынар алдында суретке түскенін көрсетті. Шек содан кейін Ваннаттер құрбанның қанын Бронкоға орнатқан болуы мүмкін деп айтты, бірақ Бронко оның келгеніне дейін тоқтатылған және тіпті онда болмады. Шек содан кейін екінші Бронкодан алынған нәтижелердің сенімсіздігін айтты, өйткені машина тоналанған (рас емес), бірақ ДНК сәйкестігі бұрынғы және кейінгі уақытта бірдей болды, бұл талапты жоққа шығарды. Шек екі куәгер ұсынды, олар тоқтатылған Бронкода қан болмағанын айтты, бұл оның кейін орнатылғанын білдірді, бірақ сот тоқтатылған Бронкодағы қанның суреттерін ұсынды, бұл талапты жоққа шығарды. Шек сондай-ақ Симпсонның анықтама флаконынан алынған қанның бір бөлігі жоқ деп мәлімдеді, бірақ оны алған медбике қан жоқ екенін куәландырды. Шек сондай-ақ екі дәлел үлгісіндегі ЭДТА-ның анықталуы олар орнатылғанын дәлелдейді деп мәлімдеді, бірақ оның куәгері ЭДТА-ны анықтамағанын және оның нәтижелері осы қан дақтары анықтама флакондарынан келмегенін дәлелдейтінін куәландырды. Кристофер Дарден «Қарсылықта» еңбегінде Шектің қанды орнату туралы көптеген талаптарын алғаш рет Стивен Сингулар оның «Алаяқтың мұрасы: Марк Фухрман және Л. А. П. Д. расизмді зерттеу» кітабына ұсыныс жасағанда айтқандығын жазды. Басты айырмашылық - ол Фухрманның, емес Ваннаттердің барлық қанды дәлелдемелерді орнатқанын айтқан. Сингулар ЛАПД-дегі аты-жөні белгісіз дереккөзді келтірді, бірақ Джон...
Petrocelli also noted in Triumph of Justice that Scheck's witness John Gerdes lied when he said that Collin Yamauchi admitted spilling Simpson's blood in the lab presumably so the defense could imply that contamination could have happened that way as well. Vincent Bugliosi wrote in Outrage that Scheck's contamination claim was the most "ridiculous argument of the trial". For starters Buligiosi notes that Scheck contradicted himself when he claimed it was impossible to distinguish blood from the reference vials from blood from the body despite demonstrating just that the week prior using EDTA. Scheck also claimed that all of this alleged contamination occurred through random carelessness in the lab yet the affected evidence items were clearly not random: the only three valid matches were coincidentally the same three the defense claimed were planted while the remaining 58 matches were all coincidentally false positives despite that never having happened before. The substrate controls that are used to determine if contamination like he was suggesting occurred were also coincidentally all false negatives so Scheck was claiming that the contamination only got on the evidence items despite they and the substrate controls all being handled interchangeably at the same time. Clinical molecular geneticist Dr. Brad Popovich called Schecks claims "ridiculous". Lee published "A Systematic Analysis of PCR Contamination" which concluded that "no significant contamination occurs from random carelessness in the lab". In Triumph of Justice: Closing the Book on the O. J. Simpson Saga, Petrocelli explains how he disproved all of Scheck's blood planting claims. Scheck implied that Vannatter could have planted Simpson's blood at the crime scene when he returned later that evening to Simpson's home to deliver his blood reference vial to Dennis Fung but the crime scene is actually at Nicole Brown's home. Scheck then suggested that another police officer could have "sprinkled Simpson's blood at the crime scene" but the prosecution demonstrated that the blood was photographed being there prior to Simpsons blood being drawn by the nurse. Scheck then implied that Vannatter could have planted the victims blood in the Bronco when he returned to Simpson's home but the Bronco had been impounded prior to his arrival and wasn't even there. Scheck then claimed that the results from the second Bronco collection were unreliable because the car had been burglarized (not true) but the DNA matches are the same before and afterwards, disproving that claim. Scheck then produced two witnesses who claimed there was no blood in the impounded Bronco implying it was planted afterwards but the prosecution produced photographs of the blood in the impounded Bronco, disproving that claim. Scheck also claimed that some of Simpson's blood from his reference vial was missing but the nurse who drew it testified that no blood was actually missing. Scheck also argued that the identification of EDTA in two evidence samples is proof they were planted but his own witness testified that he did not identify EDTA and that his results actually prove those blood stains did not come from the reference vials. Christopher Darden wrote in In Contempt that nearly all of Scheck's blood planting claims were originally made by Stephen Singular in his book proposal for Legacy of Deception: An Investigation of Mark Fuhrman and Racism in the L. A. P. D. The key difference is that he claimed that Fuhrman, not Vannatter, planted all of the blood evidence. Singular cited an unnamed source in the LAPD but both Johnnie Cochran and Carl Douglas dismissed Singulars claims because Fuhrman never had access to Simpson's reference vial. The New York Times wrote that "Mr. Simpson's "dream team" has fostered public mistrust of defense lawyers in general because of their 'shotgun approach' of attempting to shoot down every scrap of evidence against Mr. Simpson with a barrage of alternative (i. e., conspiracy) explanations" and in 2014, Scheck acknowledged that public perception of defense attorneys changed as a result of the trial. Scheck was quoted as saying "he totally and absolutely believed in the innocence of O. J. Simpson" and he was primarily credited with Simpson's acquittal. However, one year later at the civil trial, all of his blood planting and contamination claims were disproven. Petrocelli wrote in Triumph of Justice that "Scheck prostituted his skills to get Simpson off with murder" and that he disproved all of his blood planting claims using photos and video that were available at the criminal trial. Buligiosi wrote in Outrage that the jury trusted Scheck and quoted his claims verbatim in Madam Foreman as justification for their verdict but when those claims were disproven, the jurors received harsh criticism while Scheck enjoyed a Teflon status from the media and faced almost no criticism despite making those claims himself. Darnell Hunt wrote in O. J. Simpson Facts and Fictions that nearly all of the factually false claims that are popularly believed about the trial were made or implied by Scheck including: that Vannatter returned to the Bundy crime scene with Simpson's reference vial, that Fuhrman ever had custody of any of the reference vials, that Yamauchi spilled Simpson's blood in the DNA lab, that some of Simpsons blood from his reference vial was missing, that EDTA was actually found in any of the blood evidence, that any of the blood evidence was actually contaminated in the lab, that any of the blood was planted by the police or any credible evidence of fraud was produced by the defense.
Бейкүнәлік жобасы
Шек 1992 жылы Питер Нойфелдпен бірге "Кінәсіздік" жобасын құрды, ол сонымен қатар О.Дж. Симпсонның қорғау тобының кеңесшісі болған. Жобаның мақсаты – ДНК-дәлелдерін қылмыс үшін қате айыпталған адамдарды ақтау үшін пайдалану. Бүгінгі күні жобаның және басқа да құқықтық ұйымдардың күш-жігері арқасында ДНК-тестілеу нәтижесінде 375 қате айыпталу жойылды. "Кінәсіздік" жобасы сот шешімдерін күшін жою үшін заңдық тікелейліктерді пайдаланбайды; жоба жаңадан ашылған ғылыми дәлелдер сотталған адамның нақты түрде кінәсіз екенін дәлелдей алатын жағдайларды ғана қабылдайды. Шек Бенджамин Н. Кардозо құқық мектебінің профессоры, ол алғашқы "Кінәсіздік" жобасын құрды. Ол Сот процесін жүргізу бағдарламасының Клиникалық білім беру директоры және Заң және этиканы зерттеу орталығының директоры, сондай-ақ Нью-Йорк заңдық көмек қоғамының бұрынғы қызметкері. 2004–2005 жылдары Ұлттық қылмыстық қорғау адвокаттары қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 1996 жылы ол Роберт С. Хини сыйлығын алды, бұл "NACDL-дің ең беделді сыйлығы, ол қауымдастықтың мақсаттары мен құндылықтарын және заңгерлік мамандықты ең жақсы бейнелейтін қылмыстық қорғаушы адвокатқа жыл сайын табыс етіледі".
Тану
1996 жылы Роберт С. Хини сыйлығын алды. 2008 жылы Америка жетістіктері академиясының Алтын тақта сыйлығымен марапатталды. 2013 жылы Нью-Йорк штатының адвокаттар қауымдастығының алтын медалін алды.
Таңдалған библиография
Шек, Барри, Питер Нойфелд және Джим Дуайер. Нағыз кінәсіздік. Нью-Йорк: Даблдей, 2000; Шек, Барри, Питер Нойфелд және Тарин Саймон. Кінәсіздер. Нью-Йорк: "The Innocence Project" жобасымен бірлесіп, "Umbrage Editions" баспасы, 2003;