Кіріспе
Жарияланған кітаптағы сөздер мен терминдердің тізімі. Конкорданс – кітапта немесе еңбектер жинағында қолданылған негізгі сөздердің әліпбилік тізімі, онда әр сөздің кездесуі тікелей контексімен бірге көрсетіледі. Тарихи тұрғыдан алғанда, конкорданстар тек Ведалар, Киелі кітап, Құран немесе Шекспир, Джеймс Джойс немесе классикалық латын және грек авторларының еңбектері сияқты ерекше маңызға ие туындылар үшін ғана жасалған, себебі компьютерлік эраға дейін конкорданс жасау көп уақыт, қиындықтар мен шығындарды талап еткен. Конкорданс – қарапайым көрсеткіштен гөрі көбірек, түсіндірмелер, анықтамалар және тақырыптық сілтемелер сияқты қосымша материалдарды қамтиды, бұл оны жасауды еңбекті қажет ететін процесс етеді, тіпті компьютерлердің көмегімен де. Компьютерлік технологияның пайда болуына дейін іздеу технологиясы болмағандықтан, конкорданс Киелі кітап сияқты ұзақ еңбектерді оқитын оқырмандарға іздеу нәтижелеріне ұқсас мүмкіндік ұсынды. Бүгінде бірнеше сөздерге қатысты сұраныстарды біріктіру қабілеті (мысалы, басқа сөздердің жанындағы сөздерді іздеу) конкорданс шығаруға деген қызығушылықты азайтты. Сонымен қатар, сөз контексіне негізделген тілдік ақпаратты автоматты түрде анықтау үшін жасырын семантикалық индекстеу сияқты математикалық әдістер ұсынылған. Екі тілді конкорданс – қатарлас мәтінге негізделген конкорданс. Тақырыптық конкорданс – кітапта қамтылған тақырыптардың тізімі (әдетте Киелі кітап), сондай-ақ осы тақырыптарды жабатын мәтіннің тікелей контексі. Традициялық конкорданстан айырмашылығы, индекстелген сөздің өлеңде болуы міндетті емес. Ең танымал тақырыптық конкорданс – Навтың тақырыптық Киелі кітабы. Бірінші Киелі кітап конкордансын Хуг Сент-Шер (1262 ж. қайтыс болған) Вулгата Киелі кітабы үшін жасаған, ол үшін 500 монахты жұмысқа алған. 1448 жылы раввин Мордехай Натан еврей Киелі кітабына конкорданс жасады. Оған он жыл уақыт кетті. Грек тіліндегі Жаңа өсиетке конкорданс 1546 жылы Сикст Бирк, ал Септуагинта 1602 жылы Конрад Кирчер басып шығарды. Ағылшын тіліндегі Киелі кітапқа алғашқы конкорданс 1550 жылы М. Марбек басып шығарды. Круденнің сөзіне сүйенсек, ол Роберт Стивенстің 1545 жылы ойлап тапқан өлеңдер нөмірін қолданбаған, бірақ «Коттон мырзаның үлкен конкордансы» қолданылған. Содан кейін Круденнің конкордансы және Стронгтың конкордансы жарық көрді.
A concordance is an alphabetical list of the principal words used in a book or body of work, listing every instance of each word with its immediate context. Historically, concordances have been compiled only for works of special importance, such as the Vedas, Bible, Qur'an or the works of Shakespeare, James Joyce or classical Latin and Greek authors, because of the time, difficulty, and expense involved in creating a concordance in the pre computer era. A concordance is more than an index, with additional material such as commentary, definitions and topical cross indexing which makes producing one a labor intensive process even when assisted by computers. In the precomputing era, search technology was unavailable, and a concordance offered readers of long works such as the Bible something comparable to search results for every word that they would have been likely to search for. Today, the ability to combine the result of queries concerning multiple terms (such as searching for words near other words) has reduced interest in concordance publishing. In addition, mathematical techniques such as latent semantic indexing have been proposed as a means of automatically identifying linguistic information based on word context. A bilingual concordance is a concordance based on aligned parallel text. A topical concordance is a list of subjects that a book covers (usually The Bible), with the immediate context of the coverage of those subjects. Unlike a traditional concordance, the indexed word does not have to appear in the verse. The best known topical concordance is Nave's Topical Bible. The first Bible concordance was compiled for the Vulgate Bible by Hugh of St Cher (d.1262), who employed 500 friars to assist him. In 1448, Rabbi Mordecai Nathan completed a concordance to the Hebrew Bible. It took him ten years. A concordance to the Greek New Testament was published in 1546 by Sixt Birck, and the Septuagint was done a by Conrad Kircher in 1602. The first concordance to the English Bible was published in 1550 by Mr Marbeck. According to Cruden, it did not employ the verse numbers devised by Robert Stephens in 1545, but "the pretty large concordance" of Mr Cotton did. Then followed Cruden's Concordance and Strong's Concordance.
Инверсия
Өлі теңіздің кейбір шиыршықтарының мәтінін қайта құру үшін конкорданс пайдаланылды. Кейбір шиыршықтарға "құпия ережесі" қолданылып, түпнұсқа материалдарды көруге тек халықаралық команданың мүшелері немесе олардың тағайындаған адамдары ғана рұқсат етілді. 1971 жылы Роланд де Во қайтыс болғаннан кейін, оның ізбасарлары басқа ғалымдарға фотосуреттерді жариялауға бірнеше рет рұқсат бермеді. Бұл шектеуді 1991 жылы Мартин Абегг айналып өтті. Ол компьютерді пайдаланып, 1950 жылдары жасалған және халықаралық командадан тыс ғалымдардың қолына өткен жоғалған құжаттардың конкордансын "кері жүргізіп", 17 құжаттың түпнұсқа мәтінін шамамен қайта құрды. Осыдан кейін көп ұзамай шиыршықтардың түпнұсқа мәтіні жарияланды.