Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фрэнк Луис Дамбелл Эллиотт CB (11 қыркүйек 1874 – 26 наурыз 1939) – 1914 жылдан 1931 жылға дейін Лондон полициясының комиссарының көмекшісі. Эллиотт Британдық Үндістанның Ньини Тал қаласында, Бенгалияның бұрынғы вице-губернаторы сэр Чарльз Эллиотт пен Джордж Дамбеллдің қызы, Мэн аралындағы Ончаннан Луиза Джейн Дамбеллдің ұлы болып дүниеге келді. 1888 жылдан бастап Харроу мектебінде білім алды, 1892 жылы Кембридждегі Тринити колледжіне стипендиямен қабылданды және 1896 жылы классика пәнінен бірінші сыныпты диплом алды. 1898 жылы Ішкі істер министрлігіне қызметке орналасты. 1899 жылы Мейбл Мюррейге үйленді; олардың бір қызы мен ұлы болды (ұл заңгер болды). Ішкі істер министрлігінің қатарында жоғарылап, 1913 жылы көмекші хатшы болып тағайындалды. Осы кезеңде Томас Кокрейннің (1903–1905) және Герберт Сэмюэлдің (1905–1908) жеке хатшысы болды, олар Ішкі істер министрлігінде Парламенттік мемлекеттік хатшылар болып жұмыс істеген кезде. 1911 жылы Мэн аралы Конституциялық комитетінің хатшысы болып тағайындалды. 1908 жылдан 1913 жылға дейін офицерлердің армиялық моторлық резервінде лейтенант болып қызмет етті. Ол сондай-ақ альпинизмге құштар және Альпинистік клубтың мүшесі болды. 1914 жылдың 11 наурызында Эллиотт Метрополитен полициясының «А» комиссарының көмекшісі болып тағайындалды, ол әкімшілік және форма киген полиция қызметіне жауапты болды. 1918 жылы «В» комиссарының көмекшісі болып тағайындалды және Лондон қаласындағы көлік мәселесіне толық жауапкершілік жүктеді, ол сол кезде күрделеніп бара жатқан мәселе еді. Эллиотт бір бағытты көшелер мен жол бағдаршамдарын енгізді. 1922 жылдың 6 қарашасында Эллиоттке және оның әріптесі, комиссардың көмекшісі Тревор Бигхэмге мысықпен уланған шоколадты эклерлер жәшігі жіберілді. Олар күдікпен қарап, оларды жемеді, ал психикалық денсаулығында мәселелері бар Уолтер Татам кейін кісі өлтіруге талпынғаны үшін кінәлі деп танылды. 1931 жылға қарай Эллиотттың денсаулығы нашарлай бастады (оның әсіресе жүрек аурулары күшейді) және ол ерте зейнетке шықты. 1932 жылдың 19 шілдесінде Эллиотт, ол кезде Уимблдон Комонның жанындағы Камп Вьюде тұрған, Суррей аймағындағы бейбіт судья болып тағайындалды.
Frank Louis Dumbell Elliott CB (11 September 1874 – 26 March 1939) was an Assistant Commissioner of the London Metropolitan Police from 1914 to 1931. Elliott was born in Nynee Tal, British India, the son of Sir Charles Elliott, former Lieutenant Governor of Bengal, and Louisa Jane Dumbell of Onchan, Isle of Man, daughter of George Dumbell. He was educated at Harrow School from 1888 and won a scholarship to Trinity College, Cambridge in 1892, obtaining a first class degree in Classics in 1896. In 1898, he joined the Home Office. In 1899, he married Mabel Murray; they had a daughter and a son (who became a solicitor). He rose through the ranks of the Home Office and was appointed an Assistant Secretary in 1913. During this time, he served as private secretary to both Thomas Cochrane (1903–1905) and Herbert Samuel (1905–1908) when they were Parliamentary Under Secretaries of State at the Home Office. In 1911, he was appointed secretary of the Isle of Man Constitution Committee. An early motorist, from 1908 to 1913 he served as a Lieutenant in the Army Motor Reserve of Officers. He was also an enthusiastic mountaineer and member of the Alpine Club. On 11 March 1914, Elliott was appointed Assistant Commissioner "A" of the Metropolitan Police, in charge of administration and uniformed policing. In 1918, he was appointed Assistant Commissioner "B" and became solely responsible for traffic, which was becoming an increasing problem in London. Elliott introduced one way streets and traffic lights. On 6 November 1922, Elliott and his colleague, Assistant Commissioner Trevor Bigham, were sent a box of chocolate éclairs poisoned with arsenic. They were suspicious and did not eat them, and Walter Tatam, who had a history of mental problems, was later found guilty of attempted murder. By 1931, Elliott's health had begun to fail (he was especially experiencing heart problems) and he retired early. On 19 July 1932, Elliott, by then living at Camp View, near Wimbledon Common, was appointed a Justice of the Peace for Surrey.