Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филадельфиядағы тарихи аудан, ПА. Black Bottom – Пенсильвания штатының Батыс Филадельфиясындағы, көбінесе афроамерикалықтар мен кедей адамдар тұрған аудан. 1960 жылдары қалалық жаңару бағдарламасы аясында бұл ауданның көп бөлігі бұзылыпты.
Historical neighborhood in Philadelphia, PA
Black Bottom was a predominantly African American and poor neighborhood in West Philadelphia, Pennsylvania. It was mostly razed for urban renewal in the 1960s.
Орналасқан жері
"Қара Түбі" Батыс Филадельфиядағы 40-шы және 32-ші көшелер арасында орналасқан. Оның солтүстік және оңтүстік шекаралары туралы мәліметтер әртүрлі, бірақ бұл аудан әдетте Пенсильвания университетінің кампусынан солтүстікке қарай және Мантуя мен Пауэлтон ауылдарынан оңтүстікке қарай бөлек жатқан деп есептеледі. Кем дегенде бір дереккөз "Қара Түбі" деп Ланкастер авенюінің солтүстігіндегі кварталдарды айтады, ал оның оңтүстігіндегі аумақтар "Түбі" деп аталған. "Қара Түбі" деп аталудан бұрын, бұл жер Блокли, Гамильтон Виллидж, Батыс Филадельфия борасы және Гринвилл деп аталатын жерлердің бір бөлігі болған немесе олармен шектесетін. 1960 жылдары мыңдаған адамдар қоныс аударғаннан кейін, бұл аймақ қазір Батыс Филадельфияның Университет қаласының құрамына кіреді.
Black Bottom sat between 40th and 32nd streets in West Philadelphia. Sources disagree on its northern and southern boundaries, but the neighborhood is generally understood to have been north and separate from the campus of the University of Pennsylvania and south of the Mantua and Powelton Village neighborhoods. At least one source says "Black Bottom" was understood to mean blocks north of Lancaster Avenue, while blocks south of it were referred to as "the Bottom". Before it was called Black Bottom, the area was once part of or overlapped places called Blockley, Hamilton Village, West Philadelphia Borough, and Greenville. Following the displacement of thousands of residents in the 1960s, the area is now considered to be a part of West Philadelphia's University City.
Тарих
Филадельфияның 1854 жылы бірігуіне дейінгі онжылдықтарда бұл аймақта көбінесе дилижанс және мал айдаумен айналысатын адамдарға қызмет ететін мейрамханалар мен кәсіпорындар орналасқан. Азамат соғысынан кейін ол Батыс Филадельфияның ең әулетті трамвайлық қалашықтарының біріне айналды. 1870 жылы Пенсильвания университеті осы жерге көшірілді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, ең бай тұрғындар Батыс Филадельфияның батыс жағына және оның маңындағы аудандарға көшіп кетті, соның салдарынан шығыс Батыс Филадельфиядағы аудандар құлдырап қалды. Аймақтағы салыстырмалы түрде арзан баспана көптеген африкалық американдықтарды, соның ішінде Оңтүстік штаттардан келгендерді тартты, олар қаланың басқа жерлерінде баспана алуда кемсітуге ұшырады.
In the decades preceding Philadelphia's consolidation in 1854, the area was home to taverns and businesses catering largely to the stagecoach and cattle droving trades. After the Civil War, it developed into one of West Philadelphia's affluent streetcar suburbs. The University of Pennsylvania moved there in 1870. After World War I, wealthier residents moved further west into West Philadelphia and its suburbs, leaving neighborhoods in eastern West Philadelphia in decline. The relative availability of cheap housing in the area attracted many African Americans, including migrants from the Southern States, who faced housing discrimination elsewhere in the city.
Қалалық жаңғыру
Пенсильвания университеті 1920 жылы Уолнат көшесіне дейін солтүстікке қарай кеңейді, бірақ 1959 жылы Пенн, Дрексел университеті, Филадельфиядағы Ғылым университеті және Пресвитериан ауруханасы аймақта кең ауқымды қайта құруды жүзеге асыруға тырысты, мақсаты – қираған аудандарды жою және студенттер, оқытушылар мен қызметкерлер үшін тұрғын үйлер мен қызметтерден тұратын «Университет қаласын» құру. Олар бірлесіп Батыс Филадельфия корпорациясын құрып, көптеген мүлікті бұзу үшін сатып алды. Black Bottom тұрғындары мен ақ институттар арасындағы алғашқы ірі қақтығыс 1963 жылы Маркет көшесі бойындағы 36-шы және 38-ші көшелер арасындағы 3-бөлімде 7,6 акр жерге ғылыми бағытталған жоғары мектеп салу жоспарына байланысты болды (Reid және басқалар, 1997). Қара тұрғындар олардың балаларының өте азы ғылыми мектепке қабылданады деп сенді, себебі ол мектеп Пенн және Дрексел факультетінің оқытушыларының, қызметкерлерінің және аспиранттарының балалары үшін жоспарланған еді. «Университет қаласы» жоғары мектебі деп аталатын ғылыми мектептің құрылысы 3-аймақтың сол бөлігінде тұратын отбасылар мен жеке тұлғаларды да қоныстандыруға әкелер еді. Аймақтың бір бөлігі қала тарапынан қираған деп жарияланды, ал қалған мүліктер мемлекеттік сатып алу арқылы иеленілді. Соңғы ғимараттар 1960 жылдардың соңында бұзылды. Әртүрлі дереккөздер бойынша, қоныс аударған тұрғындардың саны 4496 мен 15000 арасында деп есептеледі. Black Bottom-ның бұрынғы тұрғындары Black Bottom күнін тамыздың соңғы сенбісінде Фэрмаунт паркінде тойлайды.
The University of Pennsylvania had expanded as far north as Walnut Street by 1920, but in 1959, Penn, Drexel University, University of the Sciences in Philadelphia, and Presbyterian Hospital sought to create large scale redevelopment in the area to eradicate blight and develop a "University City" neighborhood of residences and services for students, faculty and staff. Together, they created the West Philadelphia Corporation and acquired large numbers of properties for demolition. The first major clash between Black Bottom residents and the white institutions came in 1963, over the plans to build a science magnet high school on 7.6 acres of land in Unit 3 between 36th and 38th Streets, along Market Street (Reid et al, 1997). Black residents believed that very few of their children would gain entrance to the magnet school, which was being designed for the children of the faculty, staff, and graduate students of Penn and Drexel. Construction of the magnet school, to be called University City High School, would also displace families and individuals living in that section of Area 3. Portions of the area were eventually declared blighted by the city, and remaining properties were purchased by eminent domain. The final buildings were demolished by the late 1960s. The number of displaced residents is estimated between 4,496 and 15,000 by various sources. Former Black Bottom residents celebrate Black Bottom Day on the last Saturday in August in Fairmount Park.