Килн қаласы, Миссисипи штатының тарихы

Кіріспе

CDP in Hancock County, Mississippi, United States

Килн (ауызша "Килл") – АҚШ-тың Миссисипи штатының Ханкок округіндегі тіркелмеген қауымдастық және халық санағында белгіленген аудан (CDP). Қала Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласынан шамамен 80 шақырым солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Ол Gulfport-Biloxi қалалық статистикалық аймағының (MSA) құрамына кіреді. 2010 жылғы халық санағы бойынша халқы 2238 адамды құрады.

Ең алғашқы тұрғындардан бастап АҚШ-қа қосылу кезіне дейін

Бұл аймақтың алғашқы тұрғындары шоктау және мускоги үндістері болды, олар өзеннің жағалауында (кейіннен Jourdan өзені деп аталды) Сент-Луис шығанағына құятын жерде өмір сүрді. Бұл тайпалар француздықтар қоныстанғанға дейін аң аулап, балық аулап, құлқылы аңдарды ұстап жүрді. 1682 жылы француз саяхатшысы Рене Роберт Кавельер, Сьер де Ла Саль, бұл аймақты Франция үшін иеленді және оны король Людовик XIV құрметіне «Луизиана» деп атады, ал Миссисипи шығанағының жағалауы Төменгі Луизиана округінің бір бөлігіне айналды. Француздар жерді иеленгеннен кейін, көптеген канадалық француз қоныс аударушылар қазіргі Килннің маңына көшуді бастады. Бұл қоныс аударушылардың барлығы еркектер еді және олардың көпшілігі аңшылар мен құлқылы аң аулаушылар болды. Сауда тек терілер мен жүнмен ғана жүргізілді, олар Нью-Орлеанға жіберіліп, сол жерден тасымалданды. Бұл аймақта алғашқы қоныс аударған ақ нәсілді адамдар Жан Батист Никаиз (Некаиз) және оның отбасы болды. Олар қазіргі Делизлдің жанындағы Вольф өзені аймағынан Килнге көшіп, 1800 жылға дейін немесе одан бұрын испан жер гранты бойынша J. B. Некаиздің талабын алған болуы мүмкін. 1745 жылдың 11 мамырында Вольф өзені аймағында Жан Батист Никаиздің Мари Кэтеринг Миотқа (Мэут) үйленгені туралы жазба бар. Бұл жазбада Дж. Б. Некаиздің Францияның Париж қаласының тумасы екені де көрсетілген. Jourdan өзенінің аты өзендегі алғашқы қоныс аударушы Ноэль Jourdanнан шыққан, ол қазіргі Diamondhead орналасқан жерде испан жер грантын алған. Кейіннен Джурдан 1817 жылғы Миссисипи конституциялық конвенциясына делегат ретінде қатысты және Миссисипи заң шығарушы органында Хэнкок округінің алғашқы өкілі болды. Бұл аймақтың тұрғындары оны Jourdan қауымдастығы деп атады. 1763 жылы Париж шарты бойынша Франция Миссисипи өзенінің шығысындағы Луизиананы Ұлыбританияға берді. Бұл аймақ Британдық Батыс Флорида колониясының құрамына кірді. 1783 жылы Париж бейбіт шартының аясында Британдық Батыс Флорида Испанияға берілді және аймақ испандық Батыс Флорида провинциясының бір бөлігіне айналды. 1803 жылы Луизиананы сатып алудың бір бөлігі ретінде АҚШ Батыс Флориданы иеленуге талап етті. Алайда, Испания бұл талапқа қарсы шықты. АҚШ пен Испания арасындағы шиеленіс американдықтардың көптеп аймаққа көшіп келуімен күшейді. Осы иммигранттардың көпшілігі испан билігіне наразы болған торилер еді. 1812 жылдың 14 мамырында, Испаниямен одақтас болған Ұлыбританиямен 1812 жылғы соғыс басталар алдында, АҚШ талап еткен аймақты Миссисипи территориясына берді, тіпті ол аймақ әлі де Испанияның билігінде болғанына қарамастан. 1813 жылдың 12 ақпанында АҚШ Конгресі президент Джеймс Мэдисонға аймақты басып алуға рұқсат беретін заң қабылдады. 1813 жылдың сәуір айында американдық әскерлер Мобильді басып алып, испан командирінің капитуляциясын қабылдады.

The earliest inhabitants of the area were Choctaw and Muscogee Indians, who lived along the banks of a river (later named the Jourdan River) emptying into the Bay of Saint Louis. These tribes hunted, fished, and trapped on the land prior to settlement by the French. In 1682, René Robert Cavelier, Sieur de La Salle, a French explorer, claimed the region for France and named it "Louisiana", in honor of King Louis XIV, and the Mississippi Gulf Coast became part of the Lower Louisiana District. Following the French claiming of the land, French settlers, many from Canada, began to move into the area surrounding modern day Kiln. These settlers were exclusively male and were mostly hunters and trappers. The only commercial activity was in hides and pelts, which were sent to New Orleans for shipping. The first known white settlers in the area were Jean Baptiste Nicaize (Necaise) and his family. It is likely they moved from the Wolf River area near current day DeLisle to Kiln and acquired the J. B. Necaise claim under a Spanish land grant around 1800 or before. There is a record of marriage on May 11, 1745, of Jean Baptiste Nicaize to Marie Cathering Miot (Meaut) in the Wolf River area. This record also noted that the father of J. B. Necaise was a native of Paris, France. The Jourdan River received its name from Noel Jourdan, an early settler on the river, who had received a Spanish land grant at the present site of Diamondhead. Jourdan later served as a delegate to the Mississippi Constitutional Convention of 1817, and he was the first representative of Hancock County in the Mississippi Legislature. The area came to be known as the Jourdan Community by its inhabitants. In 1763, France ceded Louisiana east of the Mississippi River to Great Britain in the Treaty of Paris. The area became part of the colony of British West Florida. In 1783, British West Florida was ceded to Spain as part of the Peace of Paris, and the area became part of the province of Spanish West Florida. The United States claimed West Florida in 1803 as part of the Louisiana Purchase. However, Spain disputed this claim. Tensions between the United States and Spain grew as many Americans began to move into the area. A large number of these immigrants were Tories who resented Spanish rule. On May 14, 1812, immediately prior to the start of the War of 1812 with Great Britain, with whom Spain was allied, the United States assigned the claimed area to the Mississippi Territory, even though the area was still governed by Spain. On February 12, 1813, the United States Congress passed a statute giving President James Madison authority to occupy the area. In April 1813, an American force occupied Mobile and received the surrender of the Spanish commander.

Ағаш өнеркәсібінің өркендеуі мен құлдырауы

Отын пешінің атауы сол аймақта бұрын көптеп табылған пештерден алынған. Бұл пештер ағаш өнеркәсібіне қызмет етті; олар тар сияқты кеме жасауға қажетті материалдарды өндірді, олар шхунамен Нью-Орлеанға жеткізіліп, кемелерді герметикалау үшін қолданылды. Ханкок округі аумағында тарды өндіруге арналған пештер, Британдық Батыс Флориданың бөлігі болған кезден бері жұмыс істеді. 1840 жылдары Jourdan қауымдастығы ағаш көмірін өндіруде табысты бизнес жүргізді, оны Нью-Орлеан нарығында да сатты. 1880 жылдары кейбір тұрғындар қауымдастықты "Килн" деп атай бастады, ал 1913 жылға қарай қаланың атауы берік орнатылды. Бүгінде жергілікті тұрғындар бұл аймақты "Килн" деп атайды, "n" дыбысы айтылмайды. Гүлденген жылдары Килнде көптеген ағаш өңдеу зауыттары жұмыс істеді. 1908 жылдың 7 желтоқсанында Нью-Орлеандағы W. W. Carre Company, Ltd. Herlihy and Haas Mill сатып алып, Ханкок округінің солтүстік жағында шикі сүректің тасымалын жеңілдету үшін темір жол салды. Барлық жұмысшыларды орналастыру үшін 200-ге жуық үйлер салынды. Сонымен қатар, осы жерде мектеп ғимараты да салынды. Бұл аймаққа келетін жұмысшылардың санын қамтамасыз ету үшін басқа да кәсіпорындар құрыла бастады. Бұл жергілікті кәсіпорындардың арасында компания дүкені, мейрамханасы бар 50 бөлмелі қонақ үй, тәулік бойы дәрігер мен медбике қызмет ететін шағын аурухана, кинотеатр және дәріхана болды. Сонымен қатар, орта мектеп, бірнеше шіркеу және бейсбол командасы болды. Тарихшы Сэмюэл Грейди Тигпеннің айтуынша, бір кездері Килн Хэттисбург пен Нью-Орлеанс арасындағы ең жұмысты қала болған. Ұлы депрессия Килнге ауыр соққы берді, сонымен бірге аймақтағы ағаш қорларының азаюы, көптеген жергілікті бизнестің жоғалуына әкелді. 1930 жылдың ақпан айында диірмен тоқтатылып, бөлшектелді. Килн сондай-ақ қонақ үйінен, ауруханасынан және темір жолынан айырылды. Қалаға электр энергиясының беруі тоқтатылды. 1930 жылдардың ортасына қарай Килн ірі өнеркәсіпсіз, құрдымға кеткен қалаға айналды. Ағаш кесу үшін тазартылған жердің көп бөлігі қайтадан өсіп, орманды далаға айналды. Килнде қалған тұрғындардың көпшілігі заңсыз виски айнайтып күн көріп отырды. 1908 жылы Миссисипи штатында тыйым салу туралы заң қабылданғаннан кейін виски өндірісі Килнде үлкен бизнеске айналды. Тыйым салған кезеңде ізделіс-теңіз вискисінің көзі болғандықтан, сондай-ақ оның жоғары сапасы мен қолжетімділігіне байланысты Килн "Әлемнің ай шайыны астанасы" деп аталды. 1920 жылдардың соңында ай шайынының танымалдылығының шыңында Килнде кемінде 50 ай шайыны жұмыс істеді. Миссисипи штатының бүкіл штаттық тыйым салу туралы заң 1966 жылға дейін күшін жоймады. Ғасырдың соңына қарай халық саны 2,040-қа дейін өсті, бұл онжылдық ішінде халықтың шамамен 62% өскенін көрсетеді. Халық санының өсуіне себеп болған басты факторлардың бірі – Килн ғана емес, Миссисипи шығанағының барлық жағалауындағы казино индустриясының өсуі болды. 1990 жылғы Миссисипи ойынды бақылау туралы заңда ойын орындары Миссисипидің ең оңтүстік үш округіне (Ханкок, Харрисон және Джексон округтері) шектелгендігі айтылды. 1990 жылдың 5 желтоқсанында Ханкок округі Миссисипиде порттық құмар ойындарды мақұлдаған алғашқы округ болды. 1992 жылдың тамызында көршілес Харрисон округінде үш казино ашылды, ал 1992 жылдың 30 қыркүйегінде Казино Магик қазіргі Голливуд казиносы орналасқан жерде Сент-Луис шығанағында ашылды. Bayou Caddy's Jubilee Casino 1994 жылдың 7 қаңтарында Лейкшорда қазіргі Silver Slipper Casino орналасқан жерде ашылды. Мексика шығанағының жағалауындағы казинолар аймаққа жаңа туризм мен экономикалық даму әкелді, бұл Мексика шығанағының жағалауындағы көптеген қалалар мен қалаларда, соның ішінде Килнде халық санының өсуіне әкелді. Килн Ханкок округінің ең жылдам дамыған аймағы болды. Бұл өсім бірнеше жаңа бизнестің, жаңа пошта кеңсесінің, екі жаңа мектептің және қалада жаңа кітапхананың құрылуына әкелді. 2005 жылдың 29 тамызында "Катрина" дауылы Миссисипи шығанағының жағалауына үшінші рет соқты. Құрғақ жерге құлайтынға дейін және құлайтын кезде, Сент-Луис шығанағына су құйылды, ал бастапқы су басу Жордан өзені мен оның салаларының бойындағы төменгі аймақтарда болды. Сондықтан, Килн мен Даймондхедті су тасқыны басталғанға дейін су басып кетті. Килнде су деңгейі кем дегенде 9 метрге жеткен. Бірнеше үй қатты зақымдалып, қирады. Килн ең қатты зақымдардан құтылды және кейін Сент-Луис шығанағы мен Уэвилендті қайта құрудың маңызды орталығы болды.

Kiln takes its name from the many kilns once found in the area. These kilns served the timber industry; they produced naval stores such as tar, which were shipped by schooner to New Orleans and used for caulking ships. Tar kilns had operated in the Hancock County area to produce naval stores since the days when it was part of British West Florida. During the 1840s, the Jourdan Community had a prosperous business in the production of charcoal, which it also sold on the New Orleans market. By the 1880s, some inhabitants began referring to the community as "Kiln", and by 1913 the town's name was firmly established. Today, the area is referred to by locals as "the Kiln", with the "n" silent. During the boom years, the Kiln was home to many timber mills. On December 7, 1908, the W. W. Carre Company, Ltd., from New Orleans purchased the Herlihy and Haas Mill and built a railroad track to the northern end of Hancock County to facilitate the flow of raw lumber. To accommodate all of the workers at the mill, around 200 mill houses were built. A school building was also built in the area. To support the number of workers coming into the area, other businesses began to establish themselves. These local businesses included a company store, a 50 room hotel with a restaurant, a small hospital with round the clock physician and nurse, a movie theater, and a drug store. In addition, there was a secondary school, several churches, and a semi pro baseball team. According to historian Samuel Grady Thigpen, for a time the Kiln was the busiest town between Hattiesburg and New Orleans. The Great Depression hit the Kiln hard, combined with the depletion of the lumber supply in the area, eventually causing the loss of many of the local businesses. In February 1930, the mill cut out and was dismantled. The Kiln also lost its hotel, hospital, and railroad. The source of electricity for the town was cut off. By the mid 1930s, the Kiln had become a ghost town with no major industry. Much of the land that had been cleared for logging was grown over and once again became a forest wilderness. Many of the residents who stayed in the Kiln managed a living by distilling illegal whiskey. The production of whiskey became a big business in the Kiln after Mississippi passed a state wide prohibition act in 1908. Being a source of sought after moonshine during the Prohibition Era and also because of its high quality and ready availability, Kiln became known as the "Moonshine Capital of the World". At the height of moonshine popularity in the late 1920s, there were at least 50 moonshine stills operating in the Kiln. Mississippi's state wide prohibition act was not repealed until 1966. to 2,040 by the end of the century, nearly a 62% increase in population over the decade. One of the main reasons for the population increase in not only Kiln but the entire Mississippi Gulf Coast was the growth of the casino industry in the area. The Mississippi Gaming Control Act of 1990 specified that gaming sites were restricted to the southernmost three counties in Mississippi (Hancock, Harrison, and Jackson counties). On December 5, 1990, Hancock County was the first county in Mississippi to approve dockside gambling. Three casinos opened in neighboring Harrison County in August 1992, and on September 30, 1992, Casino Magic opened in Bay Saint Louis at the location of the current Hollywood Casino. Bayou Caddy's Jubilee Casino opened on January 7, 1994, in Lakeshore at the location of the current Silver Slipper Casino. The Gulf Coast casinos brought in new tourism and economic development to the area, which led to an increase in population in many cities and towns along the Gulf Coast, including Kiln. Kiln became the fastest growing area in Hancock County. This growth led to the establishment of several new businesses, a new post office, two new schools, and a new library in the town. On August 29, 2005, Hurricane Katrina made its third landfall on the Mississippi Gulf Coast. Before and during landfall, water poured into the Bay of Saint Louis, and the initial flooding occurred in low lying areas along the Jourdan River and its tributary bayous. Therefore, Kiln and Diamondhead began to flood before the bulk of the surge came. The Kiln saw at least 30 feet (9 m) of floodwater. Several homes were severely damaged and destroyed. Kiln was spared the worst of the damage and served as a major point for reconstruction of Bay Saint Louis and Waveland afterwards.

География

Отын пешін жергілікті тұрғындар "Отын пеш" деп атайды, "n" әрпі айтылмайды. Бұл айтылу орта ағылшын тілі дәуіріндегі "kiln" сөзінің айтылуымен сәйкес келеді. Қаланың оңтүстігінде Жордан өзені жатыр. Байо Коко қаланың оңтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан, ал Байо Талла қауымдастықтың оңтүстік бөлігінен Жорданға құяды. Байо Ла Терр шығыстан Килнмен шектеседі. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, Килн CDP-ның жалпы ауданы бар, оның ішінде жер көлемі және су көлемі немесе 1,88% суды құрайды.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы халық санауы бойынша, аталған елді мекенде 2238 адам, 847 шаруашылық және 597 отбасы тұрды. 987 тұрғын үй болды. Елді мекеннің нәсілдік құрамы: 92,7% ақ нәсілді, 3,40% афроамерикалық, 0,6% американдық үндістер, 0,2% азиялық және 2,4% екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтар. Халықтың 3,7% -ы испан немесе латын американдықтарын құрады. 847 шаруашылықтың 27,4% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 50,3% -ы некеде тұрған жұбайлар, 14,5% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 29,5% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 21,6% -ы жеке адамдардан тұрады, ал 6,8% -ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,59 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,03 адамды құрады. Елді мекенде халық жас бойынша таралып кеткен: 26,8% -ы 20 жасқа дейінгілер, 28,7% -ы 20 мен 44 жас аралығындағылар, 30,7% -ы 45 пен 64 жас аралығындағылар, ал 13,8% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен азаматтар. Орташа жас 42,3 жасты құрады. Әр 100 әйелге 103,8 еркек шамасында. 20 жастан асқан 100 әйелге 99,6 еркек келеді. 24 жастан асқан 1105 адамның 29,59% -ы орта мектепті бітірмеген, 26,70% -ы орта мектепті бітірген, 36,56% -ы жоғары білім алған (колледж немесе мамандық бойынша білім), 4,71% -ы бакалавр, ал 2,44% -ы магистратураны бітірген.

Білім

Оқпан Ханкок округі мектеп округімен қамтамасыз етіледі. Қалада кәсіптік-техникалық мектеп, екі бастауыш мектеп, орта мектеп және жоғары мектеп бар. Ханкок округінің барлық аумағы Перл Ривер қауымдық колледжінің қызмет көрсету аймағына кіреді.