Сами Сало: Финн хоккейшісінің мансабы

Кіріспе

Сами Сакари Сало (2 қыркүйек 1974 жылы туған) – финндық бұрынғы кәсіпқой хоккейші, қорғаушы. Ол SM лигасының TPS командасында кәсіби карьерасын бастады, ал 1996 жылғы НХЛ драфтында «Оттава Сенаторс» клубының соңғы таңдауы болды. 1998–99 маусымда «Сенаторс» командасына қосылып, НХЛ-дің үздік жаңа ойыншысы (All-Rookie Team) құрамына ілікті. 2002 жылғы маусымда «Ванкувер Кэнакс» клубына ауысты, олармен үш маусымда 30 ұпайдан асып түсетін нәтижелер көрсетті. 2012–13 жылғы НХЛ маусымы алдында «Тампа-Бэй Лайтнинг» клубымен еркін агент ретінде келісімшарт жасасты. 2004–05 жылдардағы НХЛ локауты кезінде Сало Швеция элиталық лигасының «Фрёлунда ХК» командасымен ойнады және клубтың лига чемпионы атанған Ле Мат кубогын жеңіп алуына көмектесті. Халықаралық аренада Сало Финляндия құрамасы сапында екі әлем чемпионатына, үш қысқы Олимпиада ойынына және бір әлем кубогына қатысты. Ол 2001 жылғы әлем чемпионатында және 2006 жылғы қысқы Олимпиадада күміс медаль, ал 2010 жылғы қысқы Олимпиадада қола медаль жеңіп алды. Карьерасы бойында Сало 40-тан астам жарақат алғандығымен танымал болды. Жарақаттарына қарамастан, ол екі жақты қорғаныс шебінде ойнайтын, күшті шайба лақтырумен белгілі болды.

TPS және Jokerit

Туған қаласы Туркудағы жасөсперімдер клубында өнер шеберлігін жетілдіргеннен кейін Сало 1994–95 жылдары SM Liiga лигасындағы TPS командасымен кәсіби хоккейші болды. Ол алғашқы маусымында 7 ойынға қатысып, 1 гол мен 2 нәтижелі пас берді. Келесі маусымда ол фин карьерасындағы ең жоғары көрсеткішін – 47 ойында 14 нәтижелі пас пен 21 ұпай жинады. Маусымнан кейін Сало 1996 жылғы НХЛ драфтының тоғызыншы турында, жалпы 239-шы нөмірмен «Оттава Сенаторз» командасымен таңдалды. Драфттан кейін ол тағы екі маусым Финляндияда ойнады. 1996–97 маусымында ол 7 голдан 9 голға жеткізді. Келесі маусымда ол TPS командасынан «Йокерит» командасына ауысты. Хельсинкидегі жалғыз маусымында ол 35 ойында 3 гол мен 8 ұпай жинады.

Оттава сенаторлары

Финляндияда төрт жылдық мансаптан кейін Сало 1998 жылдың шілдесінде «Сенаторс» командасымен келісімшартқа отырды. Ол 1998/99 маусымының алғашқы үш ойынында ойнады, бірақ алғашқы НХЛ жарақатына байланысты «Оттаваның Халықаралық хоккей лигасының» (IHL) филиалы «Детройт Вайперс» командасына жіберілді және 1998 жылдың 18 қарашасында қайта шақырылды. Жаңа маусымда жиырма жеті ойын өткізген соң, ол 1999 жылдың 21 қаңтарында «Бостон Брюинс» қақпашысы Байрон Дафоға қарсы өткен ойында жеңіс голын соқты (3:1 есебімен). 1998–99 маусымын жеті гол мен 19 ұпаймен аяқтаған ол НХЛ-дің үздік жаңашылдары тобына енді. Дегенмен, жарақат салдарынан маусымы 37 ойынға дейін қысқартылды және ол 14 ұпаймен шектелді. 2000 жылы жылан шаққандықтан екі ойынға қатыса алмады. Сало 2000–01 жылдары иық, аяқ және тізе жарақаттарымен, сондай-ақ тұмаумен ауырды. Үшінші НХЛ маусымын 31 ойында 18 ұпаймен аяқтады. 2001–02 маусымының басталмас бұрын Сало қыркүйекте «Торонто Мейпл Лифс» командасына қарсы өткен көрмелік ойында жамбасын жарақаттады. Маусымның алғашқы үш ойынын өткізіп қана қоймай, кейін тұмаудың, сынған саусақтың және арқасының спазмының салдарынан тағы 13 ойынға қатыса алмады. Екі айдан кейін, 21 қыркүйекте ол Питер Шеферге айырбас жасап, «Ванкувер Канукс» командасына ауысты. Сондай-ақ, ол мансабындағы ең көп – 79 ойынға қатысып, тоғыз гол мен 30 ұпай жинады. Маусым соңында «Канукс» оны екі жылдық, 3,2 миллион долларлық келісімшартқа қайта қол қойды. Команда плей-оффта жеңіске жетіп, Ле Мат кубогын иеленді, финалда «Ферьестадс БК» командасын 4:1 есебімен жеңді. Сало бесінші ойында Никлас Андерссонның голына көмектесіп, чемпионатты жеңіп алды. Сало плей-оффты 14 ойында бір гол мен жеті ұпаймен аяқтады. НХЛ келесі маусымда қайта басталатын болғандықтан, Сало «Канукс» командасымен тағы екі жылдық келісімшартқа отырды. 2005–06 маусымында 59 ойынға қатысты, 2006 жылғы Қысқы Олимпиадада Финляндия ұлттық құрамасының құрамында иығына жарақат алды, командаласымен сызықты ауыстырғанда соқтығысты. «Канукс» командасымен 10 гол мен 33 ұпай жинады, команданың қорғаушылары арасында екінші орынды иеленді. Оның 23 нәтижелі пасы да мансабындағы ең жоғары көрсеткіш болды. 2006–07 жылдары Сало 2 қарашада «Миннесота Уайлд» командасына қарсы өткен ойында тізесіне жара алды. Қайтып келгеннен кейін көп ұзамай, желтоқсан айында «Эдмонтон Ойлерс» командасына қарсы соққыдан иығында жүйке зақымданады. Маусым соңында сілекей жарақат алып, наурыз және сәуір айларында бес ойынға қатыса алмады. Маусым соңында 2007 жылдың 29 наурызында «Канукс» командасымен төрт жылдық, 14 миллион долларлық келісімшарт жасасты. «Канукс» 2007 жылғы плей-оффқа үшінші орынмен кірді. Бірінші турда «Даллас Старс» командасын жеңгеннен кейін, Ванкувер «Анахайм Дакс» командасынан бес ойында жеңіліп қалды. Сало тұмаудан екінші турдың алғашқы екі ойынына қатыса алмады. Қайтып келгеннен кейін көп ұзамай, 2007 жылдың 2 қарашасында «Нэшвилл Предеторс» командасына қарсы өткен ойында командаласы Александр Эдлердің тазалау әрекетінен бетіне соққы алды. 63 ойында Сало 25 ұпай жинады, бұл 2001–02 маусымнан бері ең төменгі көрсеткіші болды. Осыған қарамастан, ол барлық «Канукс» қорғаушыларын ұпай жинау бойынша басып озды, өйткені команданың барлық қорғаушылары да маусым бойы жарақат алды. 2008–09 маусымы қараша айында аяқ және иық жарақаттарына байланысты демалыспен басталды. Қайтып келгеннен кейін, 2008 жылдың 17 желтоқсанында «Эдмонтон Ойлерс» капитаны Итан Мороудың соққысына ұшырап, қабырғасы сынды. 2009 жылдың 20 қаңтарында қайта оралғанға дейін 15 ойынды өткізіп алды. Сало екінші турдың екінші ойынында өзін жарақаттады, гол соққан кезде ортаңғы миысын жыртып жіберді. Келесі ойынды ойнады, бірақ келесі екі ойынды өткізіп алды. Оның оралуынан кейін «Канукс» командасы алтыншы ойында «Блэкхокс» командасынан жеңіліп қалды. Сало жеті ойында үш гол мен жеті ұпай жинады. 2009–10 маусымының басында Сало 2009 жылдың 11 қазанында «Даллас Старс» командасына қарсы өткен ойында оң тізесінде медиалдық жанама буынның (МКБ) қисаюына ұшырады. Жеті ойыннан кейін айдың соңында оралды. Сало маусымда түрлі жарақаттарға байланысты қосымша ойындардан қайтты. 2010 жылғы плей-оффтың екінші раундының бесінші ойынында Сало «Чикаго Блэкхокс» командасының қорғаушысы Дункан Кит шапқаннан жамбас жағына ұрылды. Мұздан көмекпен шығарылып, жарылған ұрық деп қате оймен ауруханаға жеткізілді. Келесі ойында белгілі бір жарақатпен ойнады, «Канукс» командасы «Блэкхокс» командасынан 5:1 есебімен жеңіліп қалды. Плей-оффты 12 ойында бір гол мен алты ұпаймен аяқтады. Маусымнан тыс уақытта флорбол ойнағанда Сало 2010 жылдың 22 шілдесінде ахиллес сіңірін жыртып алды. Оталдан кейін алғашқы төрт ай бойы алаңнан шықты. Жарақат соншалықты ауыр болғандықтан, Сало кейін реабилитация кезінде мансабының аяқталғанын ойлағанын мойындады. «Канукс» құрамына оралудан бұрын, ол команданың Американдық хоккей лигасының (AHL) филиалы «Манитоба Мус» командасына жаттығу үшін жіберілді. 2011 жылдың 4 ақпанында AHL дебютін жасап, «Уилкс-Барре/Скрантон Пингвинс» командасына қарсы өткен 3:2 есебімен жеңіске жеткен «Мус» командасы үшін екі гол соқты. Сало «Мус» командасы үшін тағы екі ойын ойнады, екеуінде де ұпай жинамады, содан кейін 2011 жылдың 11 ақпанында «Канукс» командасымен қайта шақырылды. Сало 2010–11 маусымында 27 ойынға қатысып, үш гол мен төрт нәтижелі пас берді. 2011 жылғы плей-оффтың бірінші және екінші раундтарында Сало аяқ жарақатынан кейін төрт ойынға қатыса алмады. Райан Кеслердің бір минуттан кейін соққан голымен біріктірілген үш гол «Канукс» плей-офф тарихында бір минут 55 секунд ішінде соққан ең жылдам голдардың рекордтық көрсеткіші болды. Ванкувер ойынды 4:2 есебімен жеңіп, серияны 4:1 есебімен жеңді. 2011 жылғы Стэнли кубогының финалына шыққан «Канукс» командасы «Бостон Брюинс» командасынан жеті ойында жеңіліп қалды. Маусым соңында Сало 2011 жылдың 1 шілдесінде «Канукс» командасымен бір жылдық, 2 миллион долларлық келісімшартқа қайта қол қойды, еркін агент болуға тиіс болғаннан кейін. 2011–12 маусымының бірінші жартысында Сало екі рет жамбас жарақатына ұшырады, ол үш және бір ойынды өткізіп алды.

Following a four year career in Finland, Salo signed with the Senators in July 1998. He played in the first 3 games of the 1998/99 season before he was assigned to the Detroit Vipers, Ottawa's International Hockey League (IHL) affiliate, due to his first NHL injury and was recalled on 18 November 1998. Twenty seven games into his rookie campaign, he scored his first NHL goal against Boston Bruins goaltender Byron Dafoe, a game winner, in a 3–1 win on 21 January 1999. Completing the 1998–99 season with seven goals and 19 points, he was named to the NHL All Rookie Team. His campaign was shortened, however, to 37 games due to injury and he was limited to 14 points. In 2000, he missed two games as he suffered from a snakebite. Salo continued to be sidelined in 2000–01 with various ailments, including shoulder, foot and knee injuries, as well as the flu. He finished his third NHL season with 18 points in 31 games. Before the 2001–02 season began, Salo injured his groin in an exhibition game against the Toronto Maple Leafs in September. In addition to missing the first three games of the season, he was later sidelined for a total of 13 more contests due to separate cases of the flu, a broken finger and back spasms. Nearly two months later, he was traded to the Vancouver Canucks in exchange for forward Peter Schaefer on 21 September. He also appeared in a career high 79 games while recording nine goals and 30 points. The Canucks re signed him in the off season to a two year, $3.2 million contract. The club went on to capture the Le Mat Trophy as playoff champions, defeating Färjestads BK four games to one in the finals. Salo assisted on the overtime goal by Niklas Andersson in game five to win the championship. Salo completed the playoffs with a goal and seven points in 14 post season contests. As NHL play was set to resume the following season, Salo signed another two year contract with the Canucks at $1.5 million per season. He was limited to 59 games in the subsequent 2005–06 season, suffering a shoulder injury with the Finnish national team during the 2006 Winter Olympics, colliding with a teammate during a line change. He recorded 10 goals and 33 points with the Canucks, second among team defencemen in scoring. His 23 assists were also a career high. In 2006–07, Salo sprained his knee in a game against the Minnesota Wild on 2 November 2006. Soon after returning, he sustained nerve damage in his shoulder from a hit against the Edmonton Oilers in December. Towards the end of the season, he suffered a groin injury, sidelining him for five games in March and April. Late in the season, he avoided his pending unrestricted free agency by re signing with the Canucks to a four year, $14 million contract extension on 29 March 2007. The Canucks entered the 2007 playoffs as the third seed. After eliminating the Dallas Stars in the first round, Vancouver was defeated by the Anaheim Ducks in five games. Salo missed the first two games of the second round due to the flu. Shortly after returning, he was hit in the face by a clearing attempt from teammate Alexander Edler during a game against the Nashville Predators on 2 November 2007. In 63 games, Salo recorded 25 points, his lowest output since his 2001–02 season with the Senators. Despite this, he still led all Canucks defencemen in scoring, as all the team's blueliners also suffered injuries over the season. The 2008–09 season began with more time off in November due to separate leg and shoulder injuries. After returning, he was hit into the boards by Edmonton Oilers captain Ethan Moreau on 17 December 2008, and suffered a broken rib. He missed 15 games before returning on 20 January 2009. Salo injured himself in game two of the second round, tearing his gluteus medius muscle while taking a slapshot in which he scored. He played through the injury the following game before missing the next two matches. Following his return, the Canucks were eliminated in the sixth game by the Blackhawks. Salo had three goals and seven points in seven games. Early in the 2009–10 season, Salo suffered a medial collateral ligament (MCL) sprain to his right knee during a game against the Dallas Stars on 11 October 2009. Sidelined for seven games, he returned by the end of the month. Salo missed additional games during the season to various injuries,

In game five of the second round of the 2010 playoffs, Salo was hit in the groin by a slapshot from Chicago Blackhawks defenceman Duncan Keith. Needing to be helped off the ice, he was taken to hospital with what was falsely believed to be a ruptured testicle. He played through an undisclosed injury the following game, as the Canucks were eliminated by the Blackhawks by a 5–1 score. He completed the playoffs with a goal and six points in 12 post season games. Playing floorball in the off season, Salo tore his achilles tendon on 22 July 2010. After undergoing surgery, he was sidelined for the first four months of the 2010–11 season. The injury was so severe that Salo later admitted thinking his career was over during his rehabilitation. Before returning to the Canucks lineup, he was sent to the team's American Hockey League (AHL) affiliate, the Manitoba Moose, for a conditioning assignment. Making his AHL debut on 4 February 2011, he scored two goals for the Moose in a 3–2 win against the Wilkes Barre/Scranton Penguins. Salo played two more games for the Moose, going pointless in both, before being called up by the Canucks on 11 February. Salo appeared in 27 games in 2010–11, recording three goals and four assists. During the first and second rounds of the 2011 playoffs, Salo missed four games with a leg injury. Combined with Ryan Kesler's goal a minute and thirty nine seconds previously, the trio of goals were also the fastest scored in Canucks playoff history at a minute and fifty five seconds. Vancouver went on to win the game 4–2, while winning the series 4–1. Advancing to the 2011 Stanley Cup Finals, the Canucks were defeated in seven games by the Boston Bruins. During the off season, Salo re signed with the Canucks to a one year, $2 million deal on 1 July 2011, prior to becoming an unrestricted free agent. In the first half of the 2011–12 season, Salo suffered a minor groin injury that sidelined him on two separate occasions, costing him three games and one game, respectively.

Тампа шығанағының найзағайлары

2012 жылдың 1 шілдесінде Сало бос агент ретінде «Тампа Бэй Лайтнинг» командасымен екі жылдық, жылына 3,75 миллион доллар көлеміндегі 7,5 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды. Келісімшартқа қол қою туралы сөйлегенде, бас менеджер Стив Йзерман Салоның Эрик Брюермен бірігіп, «жас ойыншыларымызға тиімді тәжірибелі басшылық беруіне» үміттенедінін мәлімдеді. 2015 жылдың 13 тамызында ол кәсіби хоккейден зейнетке шығқанын ресми түрде жариялады.

Ойын стилі

Сало екі жақты қорғаушы ретінде белгілі, қарсы команданың ең басты ойыншыларына қарсы ойнауға қабілетті, және 2012 жылы 102,7 миль сағатына (163,5 км/сағ) жылдамдықпен бір соққы жасаған. Осының нәтижесінде, ол көбінесе көптеген ойыншысы бар командада қолданылады, мүшелері оған нүктеден соққы беруге мүмкіндік жасайды.

Жеке өмір

Салоның әйелі Йоханна және үш баласы бар. Ең кішісінен ең үлкеніне дейін олар Пеппи, Оливер және Джулия. Сало өзінің жалғыз ұлы Оливерді хоккей командасында жаттықтырған. Финляндияның Турку қаласында өскен Сало Финляндия ұлттық құрамасында ойнауды, НХЛ-де емес, армандаған. 15 қыркүйек 2004 жылы – «Фрелунда ХК» клубымен бір жылдық келісімшартқа қол қойды. 29 наурыз 2007 жылы – «Ванкувер Кэнукс» клубымен төрт жылдық, 14 миллион долларлық келісімшартты жаңартты. 1 шілде 2011 жылы – «Кэнукс» клубымен бір жылдық, 2 миллион долларлық келісімшартқа қайта қол қойды. 1 шілде 2012 жылы – «Тампа Бей Лайтнинг» клубымен 2 жылдық, 7,5 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды.