Кіріспе

Нью-Йорк штатының мемлекеттік меншіктегі жерлері негізінен "мәңгілік жабайы" болып қалатын аймақтары Нью-Йорктың орман қоры, Адирондак және Кэтскилл саябақтарындағы Нью-Йорк штатына тиесілі жерлердің барлығын қамтиды. Оны мемлекеттік қоршаған ортаны қорғау департаменті (DEC) басқарады. 2022 жылы Орман қорығы 3 миллион акр жерді алып жатыр, бұл DEC басқаратын барлық жерлердің шамамен 61% -ы. Мемлекеттік конституцияның XIV бабында Орман қорығы "бұрынғыдай да жапайы орман жерлері ретінде сақталуы" талап етіледі, осылайша кез-келген штаттағы жапайы жерлерді қорғаудың ең жоғары дәрежесін қамтамасыз етеді. Осы жерлердің кез келгенін басқа меншік иесіне немесе жалға алушыға беру үшін конституциялық түзету қажет. Кейінгі уақытта XIV бапқа енгізілген түзетулер сондай-ақ жерлерді штаттағы, әсіресе Нью-Йорк қаласының сумен жабдықтау желілерінің маңызды бөлігіне айналдырды, бұл жалпы жерлердің 3% -ын су қоймаларын салу үшін су басуға мүмкіндік берді. 19-ғасырда Орман қорығының құрылуы негізінен экономикалық тұрғыдан қозғалды. Уақыт өте келе оның демалыс, туризм және табиғатты қорғау үшін маңызы көріне бастады.

Адирондакс

1865 жылы Джордж Перкинс Марш "Адам және табиғат" атты еңбегін жариялады, онда орманның жойылуы мен шөлдіктенудің арасындағы байланыс көрсетілген. Кейінгі жылдары Нью-Йорктің бизнес қауымдастығы Адирондак таударындағы бақылаусыз ағаш кесудің эрозиясы Эри каналын балшықтай алады және мемлекеттің экономикалық артықшылығын жояды деп қорқа бастады. Бес жылдан кейін геодезиялық зерттеуші Верпланк Колвин Севард тауының басына отырып, Адирондакс тауларын қарап отырып, саябақ құру идеясын ойлап тапқан. Ол Олбанідегі басшыларына хат жазып, олар оны мәселені зерттеуге арналған комитеттің құрамына тағайындады. 1882 жылы бизнесмендер заң шығарушы органды қатты үгіттей бастады. Үш жылдан кейін мемлекеттік меншіктегі жерлерді ағаш кесуге тыйым салатын Орманды қорғау туралы заң қабылданды.

Кэтскилл аралдары

Сол жылы Ольстер округінің Ассамблеядағы өкілдері округті сот мемлекет алдындағы борышты деп шешкен мүлiк салығынан құтқаруға тырысты. Олардың шешімі - салық төлеуге тиісті жерлердің бір бөлігін, негізінен Слайд-Маунтиннің айналасын мемлекетке беру болды. Кэтскиллл орманды қорғау туралы заң алғаш рет қабылданған кезде қарастырылды, бірақ Гарвард ботаник Чарльз Спраг Сарджент оларға барып, заң шығарушыға оның өзендері мемлекеттің кеме жүретін су жолдарынан айтарлықтай әсер етпегендіктен, бұл күш-жігерге тұрарлық емес деп мәлімдеді. Алайда, заң жобасының өзгертілген нұсқасы мүшелер арасында көптеген келісімдер мен келісімдерден кейін қабылданды, ол Ольстер, Салливан және Грин округтеріндегі жерлерді Орманды қорғау мәртебесіне ие болғандарға қосты. Бұл келісімнің бір кері әсері - мемлекет орман қорығы үшін барлық жергілікті және округтік мүлік салығын коммерциялық жер иелері ретінде төлейді. Бұл көптеген жергілікті билік органдарына төлем қабілеттілігін сақтауға көмектесті, өйткені олардың орман ресурстарынан басқа экономикалық активтері өте аз.

ХІV бап

Жерді басқару үшін штат Орман комиссиясын құрды, бұл Нью-Йоркті мемлекеттік деңгейдегі орман шаруашылығы агенттігіне ие болған Калифорниядан кейін екінші орынға шығарады. Оның мүшелерінің көпшілігі ағаш өндірумен ашық немесе жасырын байланысты болды, және олар орман кесудің жалғасатынына көз жеткізу үшін заңдарды айналып өтуді үнемі мақұлдады. 1893 жылы заң шығарушы орган комиссияға жерлерден ағаш сату және оны өзі қалағандай саудалау құқығын беріп, осы тәжірибелердің көпшілігін кейіннен мақұлдады. Бұл орман қоры тек қағаз жүзінде ғана бар сияқты. Бірақ келесі жылы Нью-Йоркте конституциялық конвенция өтті, және заңның тілі жаңа мемлекеттік конституцияға жазылып, Орман комиссиясы тапқан әрбір тесікті жабу үшін сөздер қосылды. Бұл бөлім, 1894 жылғы конституцияның VII бабы (кейіннен XIV бапқа өзгертілді), мәтінде бұл екі сөз бір-бірімен қатар кездеспегенмен, жиі "мәңгілік жабайы" бөлімі деп аталады. Нью-Йорк конституциясын өзгерту - бұл заң шығарушы органның кезекті сессияларында Ассамблея мен Сенаттан, содан кейін келесі жалпы сайлауда халықтың мақұлдауынан кейін, заң шығарушы органның кезекті сессиясында Ассамблея мен Сенаттан мақұлдауды талап ететін әдейі ауыр процесс болғандықтан, бұл Орман комиссиясының заңға құрмет көрсетуді талап ете отырып, ағаш кесушілерді қанағаттандыруға арналған кез келген күш-жігеріне қатты кедергі келтіреді. Дегенмен, олар тырысады. Жаңа ереже екі жылдан кейін оны жоюға тырысқанда, олар заң шығарушы органды "жерді дұрыс ағаш шаруашылығы қағидаларына сәйкес басқаруды" талап ететін түзетуді мақұлдау үшін қайтадан үстемдік етті. Алайда, сайлаушылар оны қатты қабылдамады, сондықтан "мәңгілік жабайы" орман қоры принципі Нью-Йорк штатында осы күнге дейін сақталған. Содан бері заң шығарушы орган XIV бапқа 2000-нан астам түзету енгізді. Олардың ішінде 28 ғана дауыс беруге қатысып, тек 20-сы ғана өтті. Олардың көбі жерді берудің әдеттегі түрі болған, олар қоғамдық зираттарды немесе әуежайларды салуға немесе кеңейтуге мүмкіндік берді. Басқалары су қоймалары мен автомобиль жолдарын салуға және оларды күтіп ұстауға мүмкіндік берді. Ең маңызды өзгеріс - Кэтскиллдегі Беллеирдегі және Адирондакстағы Гор мен Уайтфейстің шаңғы орталықтарын құрған екі түзету. Соңғысына саммитке ақылы жол да кіреді. Кейіннен су қоймаларын салуға рұқсат беру және жерді пайдаланудың белгілі бір қызмет үшін мемлекет алатын кез-келген ақылы төлемнен тыс тегін болатынына көз жеткізу үшін кіші бөлімдер қосылды.

Көк сызық

1902 жылы, XIV бапты орнатылған заңға байланысты болған кезде, заң шығарушы орган орманды қорғаудың қайда алынуы керектігін анықтады. Осыған сәйкес, сол жылы Адирондак паркі оның құрамындағы округтер мен қалалар бойынша анықталды. Екі жылдан кейін Кэтскилл саябағы да соған ілесіп кетті. Алайда, ол тек бұрыннан бар саяси шекаралар тұрғысынан емес, сонымен қатар ескі зерттеу учаскелерінің сызықтары, өзендер мен темір жолдың жол құқығы арқылы айқындалды. Бұл тиімді және саяси тұрғыдан тиімді әдіс болып шықты, сондықтан Адриондак паркінің көк сызығы көп ұзамай Кэтскиллдердің үлгісіне сәйкес қайтадан жасалды. Парктің шекаралары көк сызық деп аталды, өйткені олар содан бері мемлекеттік карталарда көк сиямен түсірілді. Паркка жер қосу үшін көк сызықты өзгерту үшін заң шығарушы органның қарапайым көпшілік дауысы ғана қажет болса да, кез-келген азайту үшін екі кезекті заң шығару сессиясының мақұлдауын қажет етеді, бұл халық дауысысыз конституцияны өзгерту процесіне сәйкес келеді. Екі парк те құрылғаннан бері едәуір өсті. Catskill паркі қазіргі көлемге 1950 жылдардың аяғында жетті; Адирондак паркі 1970 жылдардың басына дейін қазіргі аумағын қамтымады.

Жерді сатып алу әдістері

Алғашқы иеліктердің көбі салықтық ипотекадан шыққан болса, уақыт өте келе мемлекет үлкен жерлерді сатып алды, бұл үшін халық бекіткен облигациялар шығарылды. 1920 жылдардың аяғындағы бірін ерекше құнды деп таныды, өйткені мемлекет Ұлы депрессияға байланысты өте аз бағамен көп мүлік сатып ала алды. Сол кезде мемлекет парктер кеңесінің жерді сатып алып, басқаруды сол кездегі Қорғау комиссиясына қалдырды. Мемлекет теориялық тұрғыдан өздерінің иелік ету құқығының күшін Forest Preserve сатып алу үшін пайдалана алады, бірақ іс жүзінде бұл өте сирек кездеседі. Қазіргі уақытта мемлекет Орман қорығын бұрынғыдай белсенді түрде кеңейтуге тырыспайды, өйткені көптеген қажетті мүлік сатып алынды. Алайда, ол кез келген дайын сатушымен жұмыс істеуге бел буған.

Орман қорығындағы жердің жіктелуі

Экологиялық және экологиялық сана XX ғасырдың соңғы жылдары өсті. Орманды қорғаудың рекреациялық пайдалануы жаңа деңгейге көтеріле бастады, ал ашық ауада демалудың жаңа әдістері танымал болды. Бұл екі фактор XIV баптың және мемлекеттің консервациялау заңының (ол кезде аталғандай) және соттың шешімдері мен оларға сүйенген әкімшілік пікірлерге сүйену жеткіліксіз екенін кеңінен түсінуге әкелді. 1970 жылы Қорғау департаменті DEC болды. Оның жаңа міндеттерінің бірі жерді басқарудың қазіргі заманғы әдістерін енгізу болды. Бірақ екі саябақтағы мемлекеттік жерді басқару әртүрлі аймақтық кеңселер арасында бөлінді (әлі де бар), және оларды бірдей қағидаларға сәйкес келтіру қиын болды, өйткені олар көп сөйлеспеді. Сондай-ақ, ешқандай да маңызды жоспарлау болған жоқ. Жаңа жолдар құрылды немесе сыртқы тараптар оларды құруға рұқсат берді, олардың экологиялық әсері немесе өңірлік рөлі туралы аз ойланды. Кез келген жерде қоныстануға рұқсат етілді, ал Адриондактың биік шыңдарының кейбір алпілік орталары әсерін көрсетті. 1970 жылдардың басында Адирондакс пен Кэтскиллдердің болашақ бағытын қарастыру үшін құрылған екі уақытша мемлекеттік комиссия екі паркте де мемлекеттік жерлер үшін бас жоспарлар жасауды қатты ұсынды. Сонымен қатар олар мемлекеттік жерлердің үлкен учаскелерін бұрын адам әсерінің дәрежесіне және олардың демалыс үшін пайдалану деңгейіне байланысты жабайы аймақтар немесе жабайы орман ретінде жіктеуді талап етті. Ақырында бұл екі бағыт та қабылданған, сондай-ақ шағын учаскелер үшін интенсивті пайдалану аймағы мен әкімшілік пайдалану аймағы атаулары да қабылданды. Адирондак паркі жерін пайдалану кейбірде даулы Адирондак паркі агенттігінің (APA) ережелері мен аймақтарға бөлу ережелеріне бағынады. Тіпті, мемлекеттік қоршаған ортаны қорғау департаменті АПА-ның орман қорықтарды басқару жоспарын мақұлдауы керек. Адирондак таударында парк аумағының кең аймағындағы жерлердің әртүрлі сипатына байланысты бірнеше қосымша жіктелімдер бар: примитивті аймақ; каноэ аймағы; саяхат дәліздері; жабайы, көрікті және демалыс өзендері; және тарихи аймақ. Бірақ Кэтскиллл үшін тиісті агенттік жоқ (негізінен АПА-ның басынан өткен қиындықтарға байланысты), әдетте, Көк сызықта өмір сүрудің практикалық әсері аз. 1960-шы жылдардың ортасынан бастап мемлекет өздерінің ішкі жол белгілерін федералды тас жолдарды көркейту туралы заңға ұқсас түрде реттеді және олардың ішіндегі барлық өз белгілері үшін қоңыр түстер схемасында ерекше, рустик алтынды қолдануға тырысады. Бастапқы Орманды қорғау туралы заң парктердегі орман өрттерін бақылаудағы негізгі рөлді мемлекетке жүктеді, бұл сол кездегі көптеген қалаларға үлкен жеңілдік болды, өйткені бу локомотивтері мен заңсыз ағаш кесу көптеген алыс өрттерге себеп болды. DEC әлі де заңда "өрт қалалары" деп аталатын мәртебеге ие, олар парктердегі барлық қалаларды толық немесе ішінара қамтиды (және Ольстер округінің Шавангунг қаласы, ол есімді жотада отқа көп әсер етеді). Өрттер бұрынғыдан әлдеқайда аз таралған, бірақ жақсы білімді қоғам мен мемлекеттік қадағалаудың арқасында. Catskill паркі сонымен қатар мемлекеттің "Оңтүстік аймағы" ішіндегі жалғыз орын, онда аңшылар орманға елен таңбаларын киюге міндетті емес.

Жай дала аумағы

Нью-Йорк штатының жабайы аймақтары федералды аймақтармен ұқсас түрде басқарылады. Жай дала аймақтары - бұл табиғаттың адамнан гөрі әлдеқайда көп әсер еткендері, соңғысы іс жүзінде байқалмайтын дәрежеде. Нәтижесінде, орман қорығының жабайы жерлерінде кең көлемде жасыл орман өседі. Елді мекендерде қозғалтқышты көліктерге рұқсат жоқ. Көңіл көтеру туристік, кемпингтік, аңшылық, құс аулау және балық аулау сияқты пассивті іс-әрекеттермен шектеледі, олар кейінірек демалушыларға ешқандай із қалдырмау үшін кейбір қосымша шектеулерге жатады. Жақында ең үлкен және ең танымал жабайы аймаққа, Адриондактағы High Peaks Wilderness Complex әсерін шектеу үшін арнайы шектеулер енгізілді. Жолдарды ашық ұстау үшін моторлы құралдар, мысалы, тізбекті аралар қажет болуы мүмкін, бірақ мұндай пайдалануға тек DEC комиссарының жазбаша рұқсатымен ғана рұқсат етіледі. Көпірлер мен көлденең жерлер сияқты демалыс мақсатына арналған ғимараттардан басқа құрылыстарға да рұқсат етілмейді. Нью-Йорк пен федералды үкімет арасындағы жалғыз маңызды айырмашылық - бұл классификацияны 5000-дың орнына кемінде 10,000 акр (40 км2) жалғасқан учаскелерге шектеу. Қазіргі уақытта Орман қорығының шамамен 1,1 миллион акры (4400 км2) жабайы табиғат ретінде белгіленген.

Жабайы орман

Табиғи орман - бұл адам әсерінің жоғары деңгейі бар және демалыс мақсатында пайдаланудың жоғары деңгейіне төтеп бере алатын аймақтар. Бұл жерлер көбінесе бұрын-соңды (кейде мемлекет иелігіне берілмей тұрып) қатты ағаш кесілген жерлер. Оларды айдала деп сипаттау керек, онда көліктер рұқсат етілген. Ағаш кесудің салдарынан қалған кең жолдар тек жаяу жүру үшін ғана емес, сонымен қатар жылқы, қар мотоциклдары мен шаңғымен жүзу үшін де өте қолайлы. Аңшылар аңды орманнан іздеп табуды жөн көреді, өйткені олжаларын көлікпен тасымалдай алады. Алайда барлық көліктерді пайдалануға рұқсат етілмейді. Тау велосипедшілері мен барлық жер телімдерімен айналысатын көліктер сүйіктілері соңғы жылдары DEC-ке кейбір Жабайы Орман жолдарын пайдалануға рұқсат беру үшін үгіт-насихат жүргізіп келеді. 2005 жылдан бастап біріншісіне кейбір жолдарды, әсіресе екі парктегі өрт сөндіру мұнараларына апаратын ескі жолдарды пайдалануға рұқсат етілуі мүмкін, DEC және басқа пайдаланушылардың көпшілігі тіпті Wild Forest жолдары ATV әсерін сезеді деп ойлайды. Жаңбырлы ормандардағы жолдарды және жолдарды күтіп-ұстау үшін электрлі жабдықтар пайдаланылуы мүмкін. Кэтскиллдерде ұзақ уақыт бойы DEC-тің бейресми саясаты болып табылады, ол барлық Жабайы Орман жерлерін 3,100 фут (945 м) биіктіктен жоғары де-факто жабайы жер ретінде қарастырады. Парктің бас жоспарының ұсынылып отырған жаңартылуы бұл заңды ғана емес, сонымен қатар шекті 823 метрге дейін кеңейтеді.

Интенсивті пайдалану аймағы

Интенсивті пайдалану аймақтары - мемлекеттік кемпингтер немесе "күндізгі пайдалану" аймақтары (кеме қоғамдық саябаққа ұқсас) кемпингсіз. Оларда кемпингтер, пикник үстелдері, көмір тостаған, қоғамдық дәретханалар мен душ бөлмелері, сондай-ақ суға түсуге арналған арнайы орындар және суға түсуге арналған құтқарушылар болуы мүмкін. Осы іс-шаралардың көпшілігі үшін 1 мамыр мен 1 қазан аралығында ақы алынады, кейде бұл аймаққа кіру үшін ғана ақы алынады. DEC Адирондакс тауларында 45 және Катскиллдерде 7 кемпингті басқарады, барлығы 52 (Нью-Йорктің басқа жерлеріндегі қоғамдық кемпингтер мемлекеттік парктер билігінде). Мемлекеттің үш шаңғы алаңы - Кэтскиллдегі Беллеир тауы, Адирондакстағы Гор тауы және Уайтфэйс тауы да осы сыныптамаға жатады. Адирондак таударында бес күндізгі пайдалану аймағы және Кэтскиллдерде бір (қазірге) бар.

Әкімшілік пайдалану аймағы

Бұл сыныптау DEC иелігіндегі орман қорынан басқа мақсаттарда басқарылатын шектеулі жерге қолданылады. Бұл зерттеулерге арналған бірқатар нысандарды, кейбір түрмелерді және екі парктегі мемлекеттік балық ұрықтарын қамтиды. Әкімшілік пайдалану аймақтарының көпшілігі қоғамдық жолдарға жақын орналасқан және әдетте олардың тиісті саябақтарының жеткілікті дамыған аймақтарында орналасқан. Заң бойынша, кейбір аймақтарда саябақ аумағы кірмейді. Құрамына енген ауылдың немесе қаланың аумағындағы жерді орман қорығына қосудың қажеті жоқ. Алтона және Даннемора қалалары, олар орналасқан үлкен түрме ғимараттарына байланысты, толық немесе ішінара Адирондак көк сызығының ішінде болғанына қарамастан, алынып тасталады.

Адирондактағы жер жіктелімдері

Төмендегі санаттар Адирондак орман қоры жерлеріне тән; олар Кэтскиллдерде қолданылмайды.

Бастапқы аймақ

Бастапқы аймақ - бұл жабайы табиғат аймағы сияқты ерекшеліктері бар, бірақ бұл мәртебені алу үшін кейбір елеулі кедергілері бар аймақ. Бұл белгілі бір уақыт ішінде оңай алып тастай алмайтын құрылымдар немесе басқа да қолданыста болуы мүмкін, бұл жабайы жерді белгілеуді қиындатады. Атау сонымен қатар табиғи аумақ деңгейінде қорғауға қажеттілік тудыратын жеткілікті сезімтал ортасы бар ең аз аумақтан төмен аумақтарға қолданылады. Сондықтан да, практикалық тұрғыдан алғанда, ертедегі аймақ пен жабайы аймақтың арасында ешқандай айырмашылық жоқ.

Каноэлік аймақ

Каноэ аймақтары - судағы демалуға мүмкіндік беретін өзендер, көлдер мен тоғандар бар жабайы табиғатты сипаттайтын жерлер. Олар салыстырмалы түрде жазық болғандықтан, және Адирондак қысының қатаңдығы су айдындарының көпшілігінің мұздайтынын қамтамасыз етеді, олар сол маусымда қар аяқпен және тау шаңғысымен жүзуге арналған тамаша орындар. Қазіргі уақытта Сент-Регис каноэ аймағы парктегі жалғыз осындай белгіленген аймақ болып табылады.

Жабайы, көрікті және демалыс өзендері

Орманды қорғау жерлерін су ағыстары маңында үш деңгейге жіктеу, олардың тұнбалау деңгейіне және қоғамдық қолжетімділігіне байланысты. Жабайы өзендер немесе өзендердің бөліктері, жаяу немесе атпен ғана қолжетімді, су қоймалары жоқ және жаяу жүргінші көпірлерден басқа, жалпы алғанда, дамымаған. Суретті өзендер немесе өзендердің бөліктері, жол қатынасы шектеулі болуы мүмкін, кейбір адам пайдалануына әсері аз және бұталардың тығырығымен тұйықталуы мүмкін. Рекреациялық өзендер немесе өзендердің бөліктері автомобиль немесе темір жол арқылы оңай қол жетімді және олар бұрын-соңды қолдан жасалған немесе қолдан жасалған болуы мүмкін.

Тарихи аймақ

Бұл - Адирондакс тарихы, сәулет өнері, археологиясы немесе мәдениеті үшін маңызды, тарихи орындардың ұлттық тізілімінде немесе осындай мемлекеттік деңгейдегі атау үшін ұсынылған немесе ұсынылатын мемлекет меншігіндегі ғимараттар.

Саяхат дәліздері

Бұл сыныптама негізінен демалыс мақсатында пайдаланылмайтын жерлерді, бірақ Адирондак Солтүстік жолының учаскелері мен жолдың жолдарын құрайтын орман қорығының учаскелерін, парктегі басқа да қоғамдық автомобиль жолдарын, Ремсен мен Лейк Плэсид Адирондак көрікті темір жолының жолдарын және оларға жақын орналасқан және көрінетін жерлерді қамтиды. Бұл негізінен Солтүстік жолды аяқтау үшін осындай жол салуға және күтіп ұстауға мүмкіндік берген ХІV бапқа 1960 жылдардың ортасында енгізілген түзетуден туындайды.

Парктерден тыс Орманды қорғау жерлері

Мемлекеттік заң сонымен қатар DEC-ке көк сызықтардан тыс, бірақ жартылай парктердегі округтерде сатып алынған жерлерді орман қоры ретінде жіктеуге мүмкіндік береді. Бұл әдетте кішкентай жеке бөліктер, сирек кезде үлкен, атаулы бірліктер болып ұйымдастырылады. XIV баптың одан әрі сату немесе беру туралы тыйым салуы әлі де қолданыста, бірақ мемлекет осы жерлердегі ағаштарды жинауға рұқсат бере алады.

Даулар

Ешкім енді 14-бапты алып тастау туралы сөз қозғамаса да, бұл кейбір штаттың тұрғындарын оның шектеулеріне наразылық білдіруден тоқтатпады. Бұл әсіресе Адирондакс тауларында жиі кездеседі, өйткені орман қоры қорғауындағы көптеген кең жерлер белгілі бір экономикалық қызметті шектейді.

Өрт сөндіру мұнаралары

1990 жылдардың соңында DEC орманшысы Кэтскиллдегі Балсам көлінің жабайы орманын басқару жоспарын жазып, сол сияқты аталатын таудың үстіндегі өрт мұнарасын алып тастап, бұзылған деп шешуге кеңес берді. Ол мұны біреу осы ғана емес, басқа да төрт өрт сөндіру мұнарасын құтқару үшін алға шығады деген үмітте істеді. Сол кезде мұнаралар өртке қарсы бақылау үшін көп жылдар бойы қолданылмаған, ал кейбіреулеріне көтерілу қауіпсіз емес еді. Біреу солай істеді, және ақша жинауға арналған теңдестірілген сынақтан кейін, DEC оларды орманды қорғау туралы жұртшылықтың түсінігіне ықпал еткендіктен, оларды алып тастаудан босатып қана қоймай, олардың барлығын да жөндеп қойды. 1997 жылы олар Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. Бес таудың барлығы және оларға ілеспе кабиналар шағын түсіндіру орталықтарына айналдырылды немесе айналдырылады, жақын маңдағы шыңдарды анықтайтын дисплейлер бар. Осыған ұқсас науқандар Адирондак таударында жүргізілді, ал қазір туристер барлық орманды сақтау мұнараларына барып, рюкзактарына жапсырма ала алады. Тіпті, Кэтскилл тауларында орналасқан Ред Хилл мұнарасына дейін жаңа жол салынды, өйткені оған баратын жол жеке меншікті жерді кесіп өтеді, оның иесі жұртшылыққа оны кесіп өтуге рұқсат бермейді. Жалғыз өрт сөндіру мұнарасы әлі де дау-дамайға айналған, өйткені басқалардан айырмашылығы, ол DEC-тің "Ураган тауының примитивті аймағы" деп жіктелген примитивті аймақта орналасқан. Осы жерді Жайлау аймағы деп қайта жіктегісі келетіндігі туралы болжамдар бар. Жабайы аймақтар "адам қолы тимеген" деп саналады, ал өрт сөндіру мұнарасы сәйкес келмейтін құрылым ретінде қарастырылады. Осы себепті, БШК оны алып тастауды қалайды. Алайда, бұл аймақтың тұрғындары оны сақтау үшін күресіп келеді, өйткені бұл танымал және салыстырмалы түрде оңай өрлеу ғана емес, ол биік шыңдар аймағындағы жалғыз өрт мұнарасы. Hurricane Mountain өрт мұнарасы сонымен қатар Adirondack Mountain Club Hurricane Mountain Chapter-тің белгісі болып табылады.

Қаптамалар

Сондай-ақ 1990 жылдардың соңында DEC, биік шыңдардың құрғақ дала кешенін басқару жоспарында, ресми жолдар жоқ, бірақ Адирондак қырық алтыға мүшелік іздейтін жолаушылардың саны артып келе жатқандықтан, 20 биік шыңдардың шыңдарында канистрлерді алып тастауға шақырды. Көптеген мүшелер бұл клубтың ажырамас бөлігі деп санады және оларды сақтағысы келді. Бірақ 2000 жылдың жазында 46-шы клубтың басшылары оларды алып тастауды шешті, өйткені олар оларды ұстау үшін сотқа жүгінудің қажеті жоқ деп санайды, әсіресе олардың жағында заң аз. Кейбір мүшелер бұл шешімге әлі де наразы, өйткені ол топтың тұтастай пікірін тыңдамай қабылданған. Алайда, сол уақытта Катскилллдерде жағдай басқаша болды. 1998 жылғы Slide Mountain Wilderness Area үшін бірлікті басқару жоспарының жаңартылған жобасы, Кэтскиллдің HPWC-ге теңестірілуі, осылай да осы аймақтан төрт контейнерді алып тастауға шақырды. Catskill Mountain 3500 клубының мүшелері, негізінен, бұл контейнерлерді ұстап тұрады, DEC-ті келісімге келуге, олардың меншік құқығын қабылдауға және оларды өрт сөндіру мұнаралары сияқты, Орманды қорғау туралы түсінікті арттыратын құрылымдар ретінде сақтауға ауыстырып, кейбір жобалау өзгерістерін қабылдауға көндірді. Бұл өзгеріс кейінірек 2003 жылы Catskill State Land Master Plan жобасына енгізілген. Бұл айырмашылық негізінен Кэтскиллдің ашық орманды аймақтарында, оның жолсыз шыңдары шын мәнінде жолсыз, ал Адирондактың жолсыз шыңдары туралы айту қиын.