Кіріспе

Біфштек клубы - Ұлыбритания мен Австралиядағы бірнеше 18 және 19 ғасырлардағы ерлер асханасы клубтарының атауы немесе лақап аты, олар бифштекті патриоттық және көбінесе виг бостандық пен өркендеудің символы ретінде атап өтті. Алғашқы бифштек клубы 1705 жылы Лондонда актер Ричард Эсткорт және басқа да өнер және саясат өкілдері құрды. Бұл клуб он жылдан аз уақыт бойы өркендеді. Бифштекстердің жоғары қоғамын 1735 жылы Ковент-Гардендегі Корольдік театрда Джон Рич және Джордж Ламберт, оның көркем суретшісі, театр мен өнер қауымдастығының екі ондаған мүшесімен (Сэмюэл Джонсон 1780 жылы қосылды) құрды. Қоғам көп атақты болды, ал жаңа мүшелерге патшалар, мемлекет қайраткерлері мен ұлы сарбаздар кірді: 1785 жылы Уэльс принсі қосылды. Апта сайынғы кездесулерде мүшелер көк пальто мен қоңыр белбеу киіп, оның батырмаларында "Бай ет және бостандық" деген сөздер жазылған. Стейк пен пісірілген картопқа порт немесе портер қосылды. Кешкі астан кейін кешкі мерекені шулы той-думанмен өткіздік. Клуб 1867 жылға дейін үнемі жиналып тұрды. Сэр Генри Ирвинг оның дәстүрін 19 ғасырдың аяғында жалғастырды. 1966 жылы Жоғарғы қоғам қайта жаңғырды және алғашқы қоғамның көптеген мұраларын сақтап қалды. Оның мүшелері он тоғызыншы ғасырдағы мүшелерінің ұрпақтары болып табылады және ол Қоғамның алғашқы ережелері мен әдет-ғұрыптарын ұстанып келеді. Басқа "Бейфштек клубтарына" 1749 жылдан бастап Дублинде әртістер мен саясаткерлер үшін және Лондонда және басқа жерлерде бірнеше клуб кірді. Көптеген адамдар гридирнды өздерінің символы ретінде қолданды, ал кейбіреулері тіпті оның атымен аталды, соның ішінде Вашингтонның Гридирн клубы, АҚШ. 1876 жылы Бифштек клубы құрылды, ол богемалық театрдың, соның ішінде В. С. Гилберттің театрдан кейінгі клубы болды және әлі күнге дейін Ирвинг көшесінде кездеседі.

Сиыр еті стейктерінің тамаша қоғамы

Бифштекстердің жоғары қоғамын 1735 жылы Джон Рич Ковент-Гардендегі Корольдік театрда құрды, ол сол кезде менеджер болды. Оның бір нұсқасы бойынша, Питерборо графты бір түнде Ричпен жеке бөлмесінде тамақтанып, Ричтің грильде пісірген стейкіне қатты қуанғандықтан, ол келесі аптада тамақты қайталауды ұсынды. Тағы бір нұсқасы - театрдың сахна суретшісі Джордж Ламберт театрдан кету үшін тым көп жұмыс істеген және "суретханадағы отқа пісірілген сиыр етімен қанағаттанған". Оның қонақтары бұл тағамды бөлісуден қатты рақат алғандықтан, олар "Асыл қоғам" атты ұйым құрды. Уильям және Роберт Чемберс 1869 жылы жазған хатында екінші нұсқаны жақтап, Питербороның бастапқы мүшелердің бірі емес екенін атап өтті. Оның шығу тегінің егжей-тегжейі қандай болмасын, Рич пен Ламберт қоғамның жиырма төрт құрылтайшы мүшесінің алғашқы екеуі ретінде саналады. Әйелдер рұқсат етілмеген. Бастапқыда қоғам "клуб" терминін қолданбауға тырысты, бірақ көп ұзамай "Бейфштек клубы" деген қысқаша терминді көптеген адамдар бейресми балама ретінде қолданды. Көп ұзамай қоғам көп атақты болды және осы өнер адамдарына ақсүйектер, патшалар, мемлекет қайраткерлері және ұлы сарбаздар қосылды: 1785 жылы Уэльс принсі қосылды, ал кейінірек оның ағалары Кларенс және Сассекс герцогтары мүше болды. Қоғам 1808 жылғы өртке дейін Ковент-Гарденде кездесті, содан кейін ол алдымен Бедфорд кофеханасына, ал келесі жылы Ескі лицей театрына көшіп барды. 1830 жылы Лицейдің өртенуі кезінде "Стейктер" 1838 жылға дейін Бедфорд кофе үйінде қайтадан кездесті. Бұл кездесулер 1867 жылы қоғамның жойылуына дейін жалғасты. Соңғы жиырма жылдағы құлдырау моданың өзгеруіне байланысты болды: оның көптеген мүшелері сенбіде бос емес, Лондонның әлеуметтік маусымында немесе демалыс күндері Лондоннан тыс жерде болатын, бұл темір жолдардың ашылуымен қатты ынталандырылды. Тамақ ішудің дәстүрлі уақыты да өзгерді. Қоғам кешкі ас уақытын 1808 жылы 16:00-ден 1833 жылы 18:00-ге, 1861 жылы 19:00-ге, ақырында 1866 жылы 20:00-ге ауыстырды, бірақ бұл өзгеріс ескі уақытты ұнататын мүшелерге ыңғайсыздық туғызды және жаңа мүшелерді тартпады. Сонымен қатар, Виктория дәуіріндегі Англияда оның грузиндік сердектігі мен ырым-жырымдары, ескі үлгідегі киім-кешегі бұдан былай тартымды емес еді. 1867 жылы қоғамның он сегіз мүшесі болды, ал кешкі асқа қатысушылар саны екіге дейін азайды. Клуб 1867 жылы таратылды, ал оның активтері Кристиде сауда-саттыққа қойылды, 600 фунт стерлингтен аздап артық жиналды.

18-19 ғасырлардағы басқа клубтар

Томас Шеридан 1749 жылы Дублиндегі Корольдік театрда "Бейфштек клубын" құрды, оның президенті Пег Воффингтон болды. Уильям және Роберт Чемберстердің 1869 жылы жазған мәліметтеріне сәйкес, "бұл клуб деп атауға болмайды, өйткені барлық шығындарды менеджер Шеридан төледі, ол қонақтарды шақырды. Мұндай апта сайынғы кездесулер барлық театрларда кең таралған, өйткені әр сенбі сайын бас орындаушылар бірге тамақтанып, 'авторларды және басқа да дарындыларды' қонақжайлықтарына шақыру әдет-ғұрыпқа айналды". "Liberty Beef Steak Club" радикал Джон Уилкс депутатына бірлік танытуға тырысты және 1768 жылы Уилкс Францияда жер аударылғаннан кейін белгісіз уақыт бойы Лондонның Парламент көшесіндегі Appleby's Tavern-те кездесті. Джон Тимбс 1872 жылы "Бейф стейк клубы" туралы жазды, ол Белл тавернасында, Черч Роу, Хаундсдичте кездесті және оны "Мистер Бирд, Мистер Дансталл, Мистер Вудвард, Стоппаллар, Бенкрофт, Гиффорд және т.б". құрды. Доктор Джонсонның мүшесі болған Айви Лейн клубы "Бейф стейк клубы" болған-болмағаны белгісіз, бірақ ол әйгілі ботқалы үйде кездесті. 18-19 ғасырлардағы көптеген бифштек клубтары дәстүрлі грильдік грильді өздерінің символы ретінде қолданды және кейбіреулері тіпті оның атымен аталды: Оксфордтың Гриль клубы 1884 жылы құрылды, ал Вашингтонның Гриль клубы келесі жылы құрылды. Бұл екі клуб та әлі күнге дейін бар. Австралиядағы ең көне тамақтану клубы - Мельбурн Бифштек клубы 1886 жылы мамыр айында саудагер Джон Диган, қалалық кеңесші Уильям Иверс, адвокат Джеймс Малони және өндіруші Франк Стюарт достармен бірге түскі асқа жиналған кезде құрылған. Олардың ұраны "Бейфштек және бауырластық" болды, ал мүшелері бизнес, мамандықтар мен академиялық әлемнен шыққан мырзалардан құралған. Ол өзінің 300-ші кешкі ас кешін 1916 жылы 14 қазанда және 400-ші кешін 1928 жылы 11 тамызда Виндзор қонақ үйінде өткізді. "Соғыстағы көшбасшылық", генерал сэр Джон Монаштың 1926 жылы 30 наурызда Клубқа айтқан сөзі 2004 жылы "Австралияны жасаған баяндамалар" деп аталатын жинаққа енгізілді.

Ирвингтің кешкі ас және қазіргі Ұлы қоғам

Алғашқы "Асыл қоғам" 1867 жылы жабылып, оны қайта жаңғырту үшін үш түрлі күш-жігер жұмсалды. Сэр Генри Ирвинг Лицей театрының иесі ретінде қоғамның соңғы үй-жайларына ие болды. 1878 жылдан бастап 1905 жылы қайтыс болғанға дейін ол қоғамның асханасында кешкі ас өткізді. Ирвингтің өмірбаянын жазған бір жазушы: "Ол Лицейдің Фелпстің Ислингтондағы театрынан алған білім мен интеллектуалды күшті болуын қалады" деп жазды. Қазіргі уақыттағы газет хабарлағандай, "Қазіргі уақытта Ирвинг мырза Лицейді басқаруды қолға алған кезде, ол осы құрметті киелі орынды бұрынғы көрінісіне ұқсас нәрсеге қалпына келтірді, ал қазір ол жиі бейресми және жарқын кешкі ас партияларының сахнасы болып табылады. ол оны әкелуге қуанады. Егер бөлмеде түнгі жиналыстар жеке сипаты емес еді, біз олар туралы жақсы нәрсе айта алады, әсіресе қонақтар жиі кіреді, ерлер, олардың есімдері үлкен". "Бөбек ет стейктерінің жоғары қоғамы" 1966 жылы қайта құрылды және содан бері үнемі жиналып келеді. Бірнеше он тоғызыншы ғасыр мүшелерінің бүгінгі мүшелерінің арасында түпнұсқа көк және қызғылт түсті киім киетін (Регенттік кейіпкердің) және түймешіктер бар және мүмкін болған кезде 1735 жылғы конституцияны ұстанады. Қоғамның басқа да жәдігерлері (мысалы, бастапқы Желілік темір, Мемлекеттік семсер, Халберт және ертедегі мүшелердің орындықтары, сақиналар, көзілдірік, құжаттар және т.б.) Қазіргі қоғам "осындай заттарды қауіпсіз жерде қалдырады, оның осал емес көшірмелері мен прокси заттарын Орталық Лондондағы әдеттегі кездесулеріне қалдырады".

Бифштек клубы, Ирвинг көшесі

Бүгінгі күні Лондонның Ирвинг көшесіндегі 9 мекен-жайында орналасқан Бифстек клубы 1876 жылы құрылған. Ол "Артық қоғамның" мұрагері ретінде құрылған кезде, оның мүшелері Лицейдегі қоғамның асханасын жалға алуға үміттенген. Бұл бөлме болмағандықтан, клуб өзінің алғашқы кездесуін 1876 жылы 11 наурызда Король Уильям IV көшесіндегі Фолли театрының (кейіннен Туль театры деп аталады) үстіндегі бөлмелерде өткізді. Клубтың екі ерекшелігі бар еді, барлық мүшелер мен қонақтар бір ұзын үстелдің жанында отырады және дәстүр бойынша клубтың стюарды мен официанттарына "Чарльз" деп жауап береді. Ресторан сыншысы Натаниел Ньюнхэм Дэвис де 20-шы ғасырдың басында мүше болды. Клуб Майфэрдегі Грин-стритке, ал 1896 жылы қазіргі мекен-жайына көшірілді. Бұл клубтың 250 мүшесі болды. 1879 жылы клубтың алдында Лабушер мен "Дейли телеграф" газетінің иесі Эдвард Леви Лоусон арасында болған дау-дамайдан кейін сот ісі көп жарияланды. Клубтың комитеті Лабушереді клубтан шығарып салды, ол соттың шешімін табысты түрде іздеді, өйткені оларға бұған құқығы жоқ еді. Клубтың қатарында кем дегенде бір премьер-министр болған: 1957 жылы мүшелер Гарольд Макмилланға "премьер-министр болуына орай және клубқа олардың аға сенімгерлері ретінде көрсеткен қызметтерін мойындау үшін" кешкі асқа қатысты. "Кім кім" тізіміне 791 адам кіреді, тірілер мен өлілер, олар қазіргі Бифштек клубының мүшелері болған. Театр адамдарынан басқа, олардың қатарында Р. А. Батлер, Рой Дженкинс және Роберт Гаскойн Сесил, жазушы Эвелин Во, Джон Бетджеманды қоса алғандағы ақындар, Эдвард Элгар және Малкольм Сарджент сияқты музыканттар, Ричард Аттенборо, Питер Базалгет, Ричард Димблби, Барри Хамфрис және Стивен Фрай сияқты кинорежиссерлер мен дикторлар, А. Дж. Айер және А.