Британдық кеншілер одағының басшысы Роджер Уинзор және даулар тарихы
Roger Windsor
Роджер Эдвард Виндзор – британдық профсоюз жетекшісі, Ұлттық шахтерлер одағының бас директоры (1984 жылғы шахтерлер ереуілі). Биографиясы, өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық кәсіподақ жетекшісі
British trade union leader
Роджер Эдвард Виндзор (8 қаңтар 1945 жылы туған) 1983 және 1989 жылдар аралығында, соның ішінде 1984 жылғы кеншілер ереуілі кезінде Ұлттық кеншілер одағының (NUM) бас директоры болды. Кейін ол Францияға, одан кейін Херефордширге көшіп кетті.
Roger Edward Windsor (born 8 January 1945) was chief executive of the National Union of Mineworkers (NUM) between 1983 and 1989, including during the 1984 miners' strike. He later moved to France and then to Herefordshire.
Ерте өмір
Оның ата-анасы Эдвард Виндзор (1912–2004) және Айрин Питчер (1916–1999) болды. Ол Батыс Лондонда өсті, Хэмптон грамматикалық мектебіне қатысты.
His parents were Edward Windsor (1912 2004) and Irene Pitcher (1916 1999). He grew up in West London, attending Hampton Grammar School.
Мансап
Ол Millets сауда желісінде жұмыс істеген және 1960-шы жылдары скауттар жетекшісі болған. 1973 жылдан бастап ол Public Services International ұйымында жұмыс істеді, ол штаб-пәтерін Фельтамға көшірді. Ол төрт жыл бойы Хаунслоудың Еңбекші партиясы кеңесінің депутаты болды.
He had worked for the retailer Millets, and was a scout leader in the 1960s. From 1973 he worked for Public Services International, which moved its headquarters to Feltham. He was a Hounslow Labour councillor for four years.
НОМ
Виндзор одақтың беделін қалпына келтірмей, Ливияға сапар жасап, сол кезде Ұлыбританияның жауы болған полковник Каддафимен кездескені үшін айыпталды. Виндзор Ливияға, мүмкін, NUM қаражатын үкіметке қол жеткізбеу үшін апаруға тырысқан. NUM вице-президенті Мик МакГей және бас хатшы Питер Хитфилд бұл сапар туралы баспасөзде жарияланғанға дейін білмегендерін жоққа шығарды. Біраз уақыттан кейін, екеуі құшақтасып тұрған видео британдық теледидарда көрсетілді. The Sunday Times газетінің оның сапары туралы жариялаған материалы кейбір адамдардың пікірінше, шахтерлерге деген қоғамдық және парламенттік қолдауды айтарлықтай әлсіретті. 1990 жылы Виндзор Артур Скаргиллдің кәсіподақ қаражатын дұрыс пайдаланбауы және Ливиядан қаржы алғаны туралы ақпараттарға қатысты, ал бұл айыптаулар негізінен Виндзордың көрсеткен дәлелдеріне негізделген. Бұл оқиға Daily Mirror газетінің алғашқы бетінде және The Cook Report бағдарламасында жарияланды. Gavin Lightman QC-ден NUM қаражаты мен ресейлік шахтерлердің 1 миллион фунт стерлингтік үлесі кеншілер ереуілі кезінде және одан кейін қалай жұмсалғаны туралы тергеу жүргізуі сұралып, Скаргиллдің анасының және Nell Myers (Скаргиллдің жеке хатшысы) атына ашылған банк шоттарын қоса алғанда, ақшаның көп бөлігін дұрыс есептемегені анықталды. Сонымен қатар, Виндзордың Miners' Solidarity Fund-тан алған 29 500 фунт стерлингін қайтармағаны да анықталды. Кейін Mirror газетінің редакторы Рой Гринслейд Скаргиллге, ол ливиялық ақшаны ипотекасын төлеу үшін пайдаланғаны және Виндзорды дереккөз ретінде пайдаланғаны үшін кешірім сұрады, себебі 2002 жылы Виндзор әлі де 29 500 фунт стерлингті қайтармаған еді, сонда Францияның Кассациялық соты оған ақшаны қайтаруға бұйрық берген. Оның ереуіл кезінде және одан кейін жасаған әрекеттері оның MI5 агенті екені туралы күдік тудырды. Бұл айыптауды Джордж Галлоуэй 1993 және 1994 жылдары парламентте көтерді, бірақ парламенттік иммунитет болғандықтан оны парламенттен тыс жерде жоққа шығара алмады. Бұл мәлімдеме 2000 жылғы 21 мамырда Руперт Аласонның Sunday Express газетінде жариялағаннан кейін, 2003 жылы Виндзор Express газетіне және оның сол кездегі редакторы Рози Бойкотқа қарсы сотқа шағымданып жеңіске жетті. Кәсіподақтар мен ереуілдерді «бақылаумен» айналысқан MI5 бөлімінің басшысы, Стелла Римингтон 2001 жылы ерекше мәлімдеме жасап, Виндзордың «ешқандай жағдайда агент болмағанын» айтты, ал үкіметтік протоколды бұза отырып, премьер-министр Джон Мейджор Роджер Виндзордың үкіметпен байланысы болмағанын ресми түрде мәлімдеді. Виндзор Дэвид Пейстің GB84 романында Терри Винтерс кейіпкері ретінде бейнеленген.
Windsor was accused of damaging the image of the union by visiting Libya during the strike and meeting Colonel Gaddafi, at the time an enemy of the United Kingdom. Windsor went to Libya, possibly in an attempt to put NUM funds beyond the reach of the government. Both Mick McGahey, vice president of the NUM, and Peter Heathfield, general secretary, denied knowing about this trip before it was revealed in the press. For reasons still not clear, Windsor met Colonel Gaddafi and film of the two men embracing was shown on British TV. The Sunday Times''' report on his visit was credited by some with substantially undermining public and parliamentary support for the miners. In 1990, Windsor was involved in media reports concerning Arthur Scargill's misuse of union funds and receipt of funds from Libya, allegations which were substantially based on Windsor's evidence. The story was initially reported on the front page of the Daily Mirror and in the Central TV programme The Cook Report. Gavin Lightman QC was requested to undertake an enquiry into the manner in which NUM funds and the £1 million donation by Russian miners were used during and after the miners' strike and found that Scargill had failed to account properly for substantial amounts of money including bank accounts opened in the name of Scargill's mother and Nell Myers (Scargill's PA). The report also found that Windsor had not repaid the £29,500 that he had admitted taking from the Miners' Solidarity Fund. Then Mirror editor Roy Greenslade later wrote an article apologising to Scargill for the false claim that he had used Libyan money to pay off his mortgage and for relying on Windsor as a source, given that Windsor had still not repaid the £29,500 as of 2002, when the Court of Cassation in France had ordered that he repay the money. Some of his actions during and after the strike led to accusations that he was an agent of MI5. The allegations were raised by George Galloway in Parliament in 1993 and 1994, but could not be challenged outside it due to parliamentary privilege. After the allegation was repeated in a 21 May 2000 newspaper article in the Sunday Express by Rupert Allason, Windsor in 2003 won a libel action against the Express and its then editor, Rosie Boycott. The head of the MI5 branch responsible for 'monitoring' unions and strike activity at the time of the strike, Dame Stella Rimington, gave an unusual denial in 2001, saying that Windsor was "never an agent in any sense of the word that you can possibly imagine", and, in breach of normal government protocol, John Major, the Prime Minister, made an official statement that Roger Windsor was never involved with the government. Windsor was portrayed as Terry Winters in David Peace's novel GB84''.
Жеке өмір
1971 жылы 19 қарашада Анжела Кристина Цикогнаниге үйленді. Шахташылар ереуілі кезінде ол бес жыл бойы әйелі Анжела және үш баласымен бірге Страуд қаласының Төменгі көшесінде тұрды. Ол Страуд Еңбекшілер тобымен жұмыс істеді. Ол 1983 жылғы мамыр сайлауында Пэйнсвик округінен кандидат болды. Оның әйелі 1983 жылы Стоунхаус округінде сайланды. 1984 жылдың шілдесіне қарай ол 55 000 фунт стерлинг тұратын үйге көшті.
On 19 November 1971 he married Angela Christine Cicognani. At the time of the miners strike, he had lived on Lower Street in Stroud for five years, with his wife Angela and his three children. He worked with the Stroud Labour group. He stood in the May 1983 election for Painswick. His wife stood in the Stonehouse ward in 1983. He moved to a £55,000 house around July 1984.