Жаңа сатып алулар
Бірінші PCC сатып алулары, А1-ден А8 кластарына дейін, жаңа PCC-лер үшін болды, әр класс өндірушіге жеке тапсырыс білдірді. TTC тапсырыс берген жаңа PCC-лер Канаданың Квебек штатындағы Монреаль қаласында, Сент-Луис, Миссури штатындағы Сент-Луис вагондар компаниясынан алынған лицензия бойынша Canadian Car and Foundry компаниясымен құрастырылды. Вагон корпустары мен доңғалақ жиынтықтары Сент-Луис вагондар компаниясымен жасалып, Canadian Car and Foundry компаниясына жіберілді, онда олар құрастырылып, вагон толықтырылды. Бастапқыда PCC-нің алғашқы үш класы PC 1, PC 2 және PC 3 деп нөмірленді. Бірақ 1944 жылға қарай олар А 1, А 2 және А 3 деп қайта аталды. PCC-ге (PC 1 класы, кейіннен А 1 деп аталды) алғашқы тапсырыс 1938 жылдың наурыз айында 140 әуе-электрлік вагонға берілді. Ол кезде бұл Солтүстік Америкадағы ең ірі PCC тапсырысы болды, бірақ кейін Чикагодан түскен тапсырыс оны басып өтті. Олар 27 ағаштан жасалған бұрынғы TRC вагондары мен 30 үш есікті Q "Харви" тіркемелерін алмастырды. Жаңа PCC-лер алғаш рет 1938 жылдың 23 қыркүйегінде Сент-Клэр трамвай желісінде (қазіргі 512 Сент-Клэр) пайдалануға берілді. 1940 жылдың күзінде TTC 50 PC 2 (кейіннен А 2) класты вагондарға тапсырыс берді. PC 2 вагондары 1940 жылдың 24 қыркүйегінде Кинг трамвай желісінде (қазіргі 504 Кинг) пайдалануға берілді. TTC тағы 30 бұрынғы TRC вагонын және тағы 30 Харви тіркемесін зейнеткерлікке шығарды. 1942 жылдың наурызына қарай TTC үшінші PCC тапсырысын (PC 3 класы, кейіннен А 3) 60 вагоннан алды. Бұл класс алғашқы екі классқа қарағанда супер-берік доңғалақтар сияқты технологиялық жақсартуларға ие болды. 1942 жылдың наурыз айында TTC тағы 60 PCC вагонға тапсырыс бергісі келді. Бірақ соғыс кезеңіндегі рациондау салдарынан ол тек 15 вагон алды, олар 1944 жылдың қаңтар және ақпан айларында жеткізілді. Бұл A 4 класты вагондар Сент-Клэр вагондар паркіне бекітілді және қолданыстағы желілерде қызмет көрсетуді жақсартты. TTC тапсырыс берген соңғы 25 әуе-электрлік PCC (A 5 класы) 1945 жылы жеткізілді. Соғыс кезеңіндегі тапшылықтан туындаған жағдайларға байланысты A 4 және A 5 класс вагондарындағы жолаушылар жиһаздарының сапасы төмен болды, олар соғыс аяқталғаннан кейін ауыстырылды. A 5 вагондары Дупонт трамвай желісінде Питер Витт трамвайларын алмастыруға мүмкіндік берді. Келесі үш PCC тапсырысы соғыс аяқталғаннан кейін түсті және барлық электрлік PCC-ге арналды. TTC 1911 және 1917 жылдар аралығында салынған бұрынғы TRC вагондарының қалған 195 ағаштан жасалған вагондарын зейнеткерлікке шығаруды жоспарлады. TTC өзінің алғашқы 100 толық электрлік PCC вагонына 1946 жылдың мамырында тапсырыс берді. Бұл A 6 вагондары 1947 жылдың желтоқсанынан 1948 жылдың көктеміне дейін жеткізілді. Жаңа вагондар Блур және Карлтон (қазіргі 506 Карлтон) бағыттарына бекітілді, олардың әуе-электрлік вагондары басқа бағыттарға ауыстырылды. Келесі тапсырыс (А 7 класына айналды) 100 көп бірлік PCC вагондарына арналған, олар көлемі үлкен Блур трамвай желісіне бекітілуі керек болды. Бұл вагондар кейіннен Кливлендтен (А 11 және А 12 класс) алынған, қосқыштармен жабдықталған екінші қол вагондармен толықтырылды. TTC жаңа PCC вагондарына соңғы тапсырысын 1951 жылы берді. A 8 класына арналған барлығы 50 вагон ғана сатып алынды, өйткені бұл кезде жаңа PCC вагондарының құны күрт өсті. A 8 класы Солтүстік Америкада жаңа PCC вагондарына берілген үшінші соңғы тапсырыс болды, тек Бостон мен Сан-Францискодан түскен тапсырыстар аяқталуға қалды. A 8 класының келуі 1921 жылы Торонто теміржол компаниясынан мұрагерлікке өткен BB класты ағаштан жасалған соңғы трамвайларды зейнеткерлікке шығаруға жеткілікті болды.
Ескі бұйымдарды сатып алу
1951 жылы ТТК-да әлі де 348 Питер Витт вагоны мен 105 тіркемесі болды. Йонг көшесіндегі трамвай желісі тек 70 Питер Витт тіркемелі вагондарын пайдаланғандықтан, 1954 жылы Йонг метросының ашылуы (қазіргі 1-ші Йонг-Юниверситет желісінің бөлігі) қалған Питер Витт паркін зейнеткерлікке шығаруға жеткіліксіз болды. ТТК жаңа PCC вагондарын сатып алудың жоғары құнын болдырмауға тырысты; сондықтан ол АҚШ-тың көлік операторларынан, трамвай қызметін тоқтататын компаниялардан қолданылған PCC вагондарын іздеуді бастады. 1950 жылы ТТК Цинциннати көшелік темір жолынан 50 толық электрлі PCC вагоны (A 9 класы) және 27 ескі ауа-электрлі вагоны (A 10 класы) сатып алды. Бұл екі топтама бұрынғы Цинциннати вагондары Сент-Луис вагондар компаниясымен жасалған. Цинциннатиде бұл вагондардың барлығы троллейбус сияқты екі троллейбус сымдалы бағанасына ие болды. ТТК екі бағананың біреуін алып тастады. 1952 жылы ТТК Кливленд көлік жүйесінен 75 толық электрлі PCC вагоны сатып алды. Елуі Пуллман Стандарт компаниясымен A 11 класы ("Кливленд" деп аталды), ал жиырма бесі Сент-Луис вагондар компаниясымен A 12 класы ("Луисвилл" деп аталды) ретінде жасалды. Әр кластың шатырында желдеткіш жабдықтарына арналған қоршауы болды, бірақ ТТК бұл мүмкіндікті пайдаланбады. Бұл қоршаулар вагондарға ерекше көрініс берді, әр кластың қоршауы әртүрлі стильде жасалған. A 12 бұрынғы Луисвилл вагондары Луисвилл теміржол компаниясы үшін жасалған, бірақ онда қызмет етпеді. Вагондар Луисвиллге жеткізілімдер жасалып жатқанда Кливленд көлік жүйесіне сатылды, 25 "Луисвилл" вагонының соңғы 10-ы тікелей Кливлендке жіберілді. Сондай-ақ 1952 жылы ТТК Бирмингем электр компаниясынан 48 толық электрлі PCC вагоны сатып алды. Бұл A 13 ("Бирмингем") класындағы вагондар Пуллман Стандарт компаниясымен жасалған. Бирмингемде, Алабама штатында, бұл PCC вагондары нәсілдік бөлінуге ие болды, бірақ олар Торонтоға жеткізілгеннен кейін бұл практика тоқтатылды. 1957 жылы ТТК Канзас-Сити қалалық қызмет компаниясынан 30 толық электрлі PCC вагоны сатып алды, олар A 14 ("Канзас-Сити") класы ретінде белгіленді. Бұл вагондардың ешқайсысының терезесі болмады, себебі Канзас-Сити қалалық қызмет компаниясының президенті "ондай кішкентай терезелерді" қаламайтын. A 14 вагондары тек алдыңғы бағыт тақтасындағы St. Clair және Earlscourt бағыттарын (қазіргі 512 St. Clair) көрсетті, бұл A 14 вагондарын St. Clair трамвай желісімен шектеді. "Канзас-Сити" PCC вагондары ТТК-ның қолданылған PCC вагондарын соңғы сатып алуы болды. Осы кезде тек Мехико қаласында ғана көптеген қолданылған PCC вагондары болды. ТТК барлық қолданылған PCC вагондарын өзінің стандарттарына сәйкес өзгертуге тиіс болды. Бұл жұмыс мыналарды қамтыды:
ТТК өлшемдеріне қайта келтіру. Жолдық ауыстырғыштарды іске қосу үшін қажетті әрекет тізбектерін (Торонтоға тән ерекшелік) қосу. Қосалқы басқару элементтерін алып тастау немесе бекіту (A 14). Бұрынғы Цинциннати вагондарының (A 9 және A 10) екі бағанасының біреуін алып тастау. A 9, A 11, A 12 және A 13 вагондарына тегістегіш құрылғыларын қосу. Егер есіктері сыртқа ашылмаса, оларды сыртқа ашылатындай етіп өзгерту. Алдыңғы бағыт тақтасының үстіндегі шатырдағы жасыл шамды қосу. A 11 және A 12 вагондарынан желдеткіштерді алып тастау. A 11 және A 12 вагондарына екі-екі қосымша құрылғы қосу. 1958 жылы 744 PCC трамвайы болғанмен, әлі де 132 Питер Витт трамвайы қызметте болды. 1963 жылы Университет метросының кеңейтілуінің (қазіргі 1-ші Йонг-Юниверситет желісінің бөлігі) ашылуы және Оуквуд және Дюпонт трамвай желілерінің жабылуы Питер Витт вагондарының қызметін тоқтатты, нәтижесінде Торонто трамвай паркі 100% PCC вагондарынан тұрды.
Regauging to TTC gauge. Adding Necessary Action circuits (an exclusively Toronto feature) to activate track switches. Removing or sealing (A 14) backup controls. Removing one of the two poles from the former Cincinnati cars (A 9 & A 10). Adding treadle operation to A 9, A 11, A 12 and A 13 cars. Modifying doors to fold outward, if not so configured. Adding the green advance light on the roof above the front rollsigns. Removing ventilation fans from A 11 and A 12 cars. Adding two couplers each to A 11 and A 12 cars. By 1958, there were still 132 Peter Witt streetcars in service despite the presence of 744 PCC streetcars. The opening of the University subway extension (part of today's Line 1 Yonge–University) in 1963, and the closure of the Oakwood and Dupont streetcar lines ended Peter Witt operation, making the Toronto streetcar fleet 100% PCC.
А-15 класы және зейнеткерлікке шығу
1980 жылдардың соңында, CLRV (Canadian Light Rail Vehicle) ескірген PCC автопаркын алмастыра бастағанда, TTC A 8 класты вагондарды қайта құру арқылы жаңа PCC вагондарының – A 15 класын жасауға кірісті. Бұл вагондар сол кездегі жаңа Харборфронт трамвай желісінде (қазіргі 509 Харборфронт бағытының бір бөлігі) пайдалану үшін арналған еді. 1991 жылы Торонто метрополиясы үкіметінің болашақта сатып алынатын барлық көлік құралдары қолжетімді болуы керек деген қаулысынан кейін қайта жаңарту бағдарламасы тоқтатылды. Барлық 19 PCC вагоны қайта құрылды, соңғысы 1992 жылы дайын болды. Дегенмен, 1995 жылы A 15 класты PCC вагондары зейнеткерлікке жіберілді, себебі сол кезде жолаушылар саны азайғандықтан, жаңа CLRV автопаркі осы жүктемені көтере алды. Шамамен 1974 жылы TTC екі A 11 класты PCC вагонын (4631 және 4668) трамвай жүйесі үшін рельс тілетін пойызға айналдырды (вагондар W 30 және W 31 болып қайта нөмірленді). W 31 вагонының тежегіш аяқ киімдері рельс тілейтін блоктармен ауыстырылды. W 30 вагоны пойызды тартты және тоқтату күшін қамтамасыз етті. Пойыздың соңғы рельс тілеу жұмысы 1999 жылы орындалды, ал 2002 жылы екі вагон Холтон округінің радиалды темір жолына табыс етілді.