USS Dufilho (DE 423) эсмінец-сопровождающий және оның тарихы
USS Dufilho
USS Dufilho (DE 423) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминец эскорты. Мариоң Уильям Дюфилоның өмірі мен қаһармандығы, Соломон шайқасындағы ерлігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминецтерді сүйемелдеу кемесі
Destroyer escort of the United States Navy
USS Dufilho (DE 423) болды.
USS Dufilho (DE 423), was a .
Есімдес
Марион Уильям Дюфильо 1916 жылы 22 мамырда Луизиана штатының Опелуаса қаласында дүниеге келген. 1938 жылы 2 маусымда Әскери-теңіз академиясын бітірді. Эдвард О'Хердің "Құрмет медалімен" марапатталған ұшуы кезінде ол О'Хердің қанатты серігі болды. 1942 жылы 24 тамызда, "Саратога" кемесінен жұмыс істейтін 5-ші истребитель эскадрильясының бөлімше командирі болып қызмет етіп жүргенде, ол Шығыс Соломон аралдары шайқасында қаза тапты. Ол қаза болғаннан кейін "Теңіз Флотының кресі" және "Ерекше ұшқыштық қызметі үшін кресі" медальдарымен марапатталды.
Marion William Dufilho was born on 22 May 1916 in Opelousas, Louisiana. He graduated from the Naval Academy on 2 June 1938. He was Edward O'Hare's wingman during O'Hare's Medal of Honor flight. On 24 August 1942, while serving as a section leader in Fighting Squadron 5 operating from the Saratoga, he was killed in action in the Battle of the Eastern Solomons. He was posthumously awarded both the Navy Cross and the Distinguished Flying Cross.
Құрылыс және іске қосу
Ол 1944 жылдың 31 қаңтарында Техас штаты, Хьюстон қаласындағы Браун кеме құрылысы компаниясында салынды, 1944 жылдың 9 наурызында суға түсірілді, лейтенант Дюфильоның әйелі М. В. Дюфильо ханымның қолдауымен 1944 жылдың 21 шілдесінде қолданысқа кірді.
She was laid down 31 January 1944 by Brown Shipbuilding of Houston, Texas, launched 9 March 1944, sponsored by Mrs. M. W. Dufilho, widow of Lieutenant Dufilho, and commissioned 21 July 1944.
Тарих
"Дюфильо" адмирал Рояль Э. Ингерсоллмен бірге "Виксенді" сүйемелдеді, Атлантика флотының бас қолбасшысы 18 қыркүйек пен 19 қазан аралығында Кариб теңізіндегі теңіз базаларын тексеруге кірісті. 24 қазаннан 14 қарашаға дейін Касабланкаға сапардан кейін, "Касань Бэй" кемесін сүйемелдеді. 7 желтоқсанда Норфолктен Тынық мұхитына қарай жүзіп, 17 желтоқсанда Панама каналын өтті, 20 желтоқсанда экватордан өтті және 1945 жылдың 15 қаңтарында Адмиралтейство аралдарындағы Мануске жетті. 1945 жылдың 23 қаңтарында "Дюфильо" Лейтеге бағыт алды, бірақ Лузонға, Лингаен шығанағына 80 танк түсіру кемесінен (LST) және адамдармен, жабдықтармен күшін жеткізіп беру үшін Моротайға ауыстырылды. 9 және 10 ақпанда ол сонда күзетте тұрды, ал адамдар мен жабдықтар түсірілді, содан кейін 14 ақпанда Лейтедегі Сан-Педро шығанағына жол алды. Моротай мен Лейтеден Субик шығанағы мен Лингаен шығанағына жабдықтарды сүйемелдеуді жалғастырды. 27-сі күні Сан-Бернардино Верде аралдарында миналық кемелерді күзетіп, теңіз жолын тазарту үшін миналық кемелерді күзетті, сондай-ақ осы бағытта теңіз және десанттық операцияларға қатысты. 6 наурызда Субик шығанағына жеткен "Дюфильо" су асты кемелеріне қарсы патрульдік және сүйемелдеу қызметін атқарды. 1945 жылдың 26 сәуірі мен 5 шілдесі аралығында "Дюфильо" Борнео операциясына қатысты, Филиппин мен Миос Вундиден Моротайға кемелерді сүйемелдеп, мамыр және маусым айларында Таракан мен Бруней шығанағына десант түсіруге дайындық жасады. Ол Тараканға күш-жабдықтар жеткізді, Бруней шығанағындағы шабуыл кезінде жағалауларды күзетті, қолдау әскерлерін жеткізді және бос десанттық кемемен Сан-Педро шығанағына оралды. Қысқа уақытқа жөндеуден өткеннен кейін, "Дюфильо" Лейтеден су асты кемелеріне қарсы, әуедегі теңіздегі құтқару, ауа райы туралы хабарлау және сүйемелдеу қызметі бойынша патрульдік сапарға шықты. 1945 жылдың 2 тамызында "Индианаполистен" аман қалғандарды құтқаруға көмектесті. Соғыстан бұрын "Сиэтл Стар" газетінің таратушысы, командир-лейтенант Ниэнау "судағы қирандылар" туралы радио хабарларды жинап, қирандылардың координаттарына қарай жүгірді. Қараңғы түскен соң, "Дюфильоның" күзетшілері жалғыз аман қалған адамды байқады. Балық аулайтын қайық оны алып жатқанда, "Дюфильоның" гидролокаторы күшті гидролокациялық сигналды анықтады. Жапондық су асты кемесі әлі де сол аймақта тығылып тұрғаны мүмкін деп уайымдап, "Дюфильо" тереңдік бомбаларымен және "есекшелермен" шабуыл жасады. 20 минуттан кейін жойылған су асты кемесі туралы ешқандай дәлел болмағаннан кейін, "Дюфильо" қайықты және аман қалған адамды алып, құтқару операциясын тексеруді бастады, келесі күні сағат 16:15-ке дейін, ол Лейтеге оралуға жіберілді. Окинаваға сапармен барып, LST және LSM кемелерін Лейтеге жөндеуге жіберген соң, "Дюфильо" Лейтеден 6 қыркүйекте кетіп, Окинаваға тоқтағаннан кейін 22 қыркүйекте Шанхайға келді. Ол 1946 жылдың 5 қаңтарына дейін портта және Гонконгта әртүрлі міндеттерді атқарды. "Дюфильо" Перл-Харборда тоқтап, Сан-Диегоға 12 ақпанда келді және 1946 жылдың 14 мамырында қызметтен шығарылды. "Дюфильо" 1972 жылдың 1 желтоқсанында тізімнен алынып тасталды және 1973 жылдың 1 тамызында қорғаныс қайта пайдалану және маркетинг қызметімен ұсақтауға сатылды.
USS Dufilho escorted Vixen with Admiral Royal E. Ingersoll, Commander in Chief, Atlantic Fleet embarked on a tour of inspection of the Caribbean naval bases between 18 September and 19 October 1944. After a voyage to Casablanca, French Morocco, as escort for Kasaan Bay from 24 October to 14 November, Dufilho sailed from Norfolk 7 December for the Pacific, passed through the Panama Canal on 17 December, crossed the equator on 20 December, and arrived at Manus, Admiralty Islands, 15 January 1945. Dufilho got underway for Leyte on 23 January 1945 but was diverted to Morotai to join the escort for a convoy of 80 tank landing ships (LSTs) bound with reinforcements of men and supplies for Lingayen Gulf, Luzon. She patrolled there on 9 and 10 February while the men and supplies were unloaded, then sailed to San Pedro Bay, Leyte, 14 February. She continued to escort supply convoys from Morotai and Leyte to Subic Bay and Lingayen Gulf until the 27th when she was assigned to the San Bernardino Verde Islands Minesweeping unit guarding minecraft as they cleared the sea lane to Manila, as well as taking part in naval and amphibious operations along this route. Arriving at Subic Bay 6 March, Dufilho operated on anti submarine patrol and escort duty. Between 26 April and 5 July 1945, Dufilho joined in the Borneo operation, escorting shipping from the Philippines and Mios Woendi to Morotai in preparation for the landings at Tarakan and Brunei Bay in May and June. She convoyed reinforcements to Tarakan, and patrolled off the beaches during the assaults at Brunei Bay, escorted support troops in, and returned with empty landing craft to San Pedro Bay. After brief overhaul, Dufilho patrolled out of Leyte on antisubmarine, air sea rescue, weather reporting and escort duty. On 2 August 1945 she aided in the rescue of survivors from Indianapolis. Lieutenant Commander Nienau, the circulation man for the Seattle Star before the war, pieced together radio messages regarding "debris in the water" and sped to the debris coordinates. Arriving after dark, Dufilho lookouts spotted a lone survivor. While the whaleboat was picking him up, Dufilhos sonar picked up a strong sonar contact only away. Concerned the Japanese submarine might still be lurking in the area, Dufilho attacked with depth charges and hedgehogs. After 20 minutes with no evidence of a destroyed submarine, Dufilho picked up the whaleboat and survivor and commenced screening for the rescue operation until 1615 the following afternoon, when she was released to return to Leyte. Following a voyage to Okinawa to convoy LSTs and LSMs to Leyte for repairs, Dufilho sailed from Leyte 6 September and after calling at Okinawa, arrived at Shanghai 22 September, the first ship to enter Shanghai harbor in four years. She operated on a variety of duties at port and Hong Kong until 5 January 1946 when she sailed for the west coast. Dufilho stopped in Pearl Harbor before arriving at San Diego 12 February and was decommissioned on 14 May 1946. Dufilho was stricken from the inventory on 1 December 1972 and was sold for scrapping on 1 August 1973 by the Defense Reutilization and Marketing Service.