Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джозеф Б. Хаги (11 маусым 181031 желтоқсан 1876) - Онтариодағы меннониттік шіркеудің епискобы 1852 жылдан 1876 жылы қайтыс болғанға дейін. Епископ Хеги Канададағы меннониттік шіркеудің арасында келіспеушілік пен жік салу кезеңін басқарды. Ол әйгілі меннонит Сэмюэл Брикердің қызы София Брикерге үйленген. Брикер серіктесі Дэниел Эрбпен бірге жердің үлкен учаскелерін сатып алуды ұйымдастырды Гранд өзенінің айналасында жергілікті көшбасшы Джозеф Бранттан Ричард Бизли арқылы. Бұл елді мекен Онтариодағы Уотерлоо қаласы болды. Епископ Хаги Епископ Бенджамин Эбидің орнын басып алды.
Joseph B. Hagey (11 June 181031 December 1876) was the Bishop of the Mennonite Church in Ontario from 1852 until his death in 1876. Bishop Hagey presided over a time of disagreement and schism within the Mennonite Church in Canada. He was married to Sophia Bricker, the daughter of notable Mennonite Samuel Bricker. Bricker, with partner Daniel Erb, arranged for the purchase of the large tracts of land around the Grand River from native leader Joseph Brant through Richard Beasley. This settlement became the city of Waterloo, Ontario. Bishop Hagey succeeded Bishop Benjamin Eby.
Ерте өмір
Хаги 1810 жылы 11 маусымда Пенсильвания штатының Монтгомери округіне қарасты Франкония қалашығында Дэниел мен Элизабет (Бергей) Хагидің отбасында дүниеге келген. Дэниел Хагидің аталық ата-бабалары Америка Құрама Штаттарына көшіп кетер алдында Саксонияда өмір сүрген, ал Езра Э. Эби отбасы оңтүстік Швейцариядан шыққан деп мәлімдейді, олар діни қуғын-сүргіннен қашып кеткен. Жозеф пен оның егіз інісі Дэниелдің ағасы Джейкоб, екі інісі Айзек пен Генри, кіші әпкесі Салли болды. 1832 жылы София Брикерге үйленді (1810 жылдың 20 желтоқсаны - 1895 жылдың 4 қарашасы). Джозеф пен София Хагидің алты ұлы мен бес қызы болды, олар Питер, Елизавета, Даниэль, Лия, Ребекка, Самуил, Мэри, Джозеф, Якоб, София және Генри. 1834 жылы Хаги жетім Мұса Спрингерді асырап алды, ол 1876 жылы Онтариодағы Ватерлоо қаласының бірінші мэрі болды. 1822 жылы Джозеф Хаги отбасымен бірге Пенсильваниядан келді, өйткені оның әкесі Дэниел Хаги 1821 жылы ол жұмыс істеген дүкен оған 1200 долларға жуық қарыз қалдырып, арамшөптен құтылу үшін Пенсильваниядан кетті. Хейгдер Престонның (қазіргі Кембридждің бір бөлігі) солтүстігіндегі фермада тұратын . Үйленгеннен кейін Джозеф пен София оның әкесі иелік еткен фермада тұрды; олар 1837 жылы иелері болды.
Hagey was born on June 11, 1810, in Franconia Township, Montgomery County, Pennsylvania, to Daniel and Elizabeth (Bergey) Hagey. Daniel Hagey's patrilineal ancestors had lived in Saxony before emigrating to the United States, and Ezra E. Eby claims that the family originated in southern Switzerland, which they left to flee religious persecution. Joseph and his twin brother, Daniel, had an older brother Jacob, two younger brothers Isaac and Henry, and younger sister Sallie. In 1832, he married Sophia Bricker (December 20, 1810 – November 4, 1895). Joseph and Sophia Hagey had six sons and five daughters, Peter, Elizabeth, Daniel, Leah, Rebecca, Samuel, Mary, Joseph, Jacob, Sophia and Henry. Hagey also adopted the orphan Moses Springer in 1834, who went on to become the first mayor of the town of Waterloo, Ontario, in 1876. In 1822, Joseph Hagey came with his family from Pennsylvania after his father Daniel Hagey filed for bankruptcy after the store he operated left him almost $1200 in debt in 1821 and left Pennsylvania to escape the scandal. The Hageys lived on a farm just north of Preston (now a part of Cambridge). After their marriage, Joseph and Sophia lived on the farm owned by her father; they became the owners in 1837.
Министрлік
Хаги 1839 жылы 10 ақпанда, мүмкін Бенджамин Эбидің қолынан, діни қызметкер болып тағайындалды. 1851 жылы 31 мамырда Хеги қарт Эбиге көмек көрсету үшін епископ болып тағайындалды. Ол Хаги қауымының пасторы және Ватерлоо қалашығындағы барлық қауымдардың епискобы болды. Көпшілікке танымал және харизматикалық Эбидің соңынан еріп, Хагидің қызметі мен жетістіктері ешқашан кеңінен мақталған емес. Карьерасының соңында ол Онтарио меннониттік конференциясына әкелінген жіктелген қайта жандану кездесулерімен сыналды. Бастапқы шиеленісті 1870 жылы Онтарионың Порт-Эльгин қаласында Соломон Эби қауымында және Уотерлоо округінде осындай қайта жандану туғызды. Бұл кездесулер көбінесе мефодистердің дұға немесе қайта тірілу шатыр жиналысы стилімен адамдардың үйлерінде өткізілді. Бұл әдеттегідей, сән-салтанат пен өздігінен жасалатын литургиялық стиль меннониттер қауымында жалпыға бірдей қабылданбады. Бастапқыда епископ Хаги осы кездесулерден жаңадан келгендерді қабылдады және Эбидің Порт-Эльгин қайта тірілуінен келгендерді шомылдыру рәсімінен өткізді. Бұл жағдай Ватерлоодан келгендер шомылдыру рәсімінен өтуді сұраған кезде өзгерді, бұл тікелей конференция басшылығының қарсылықтарына байланысты болды. Бұл топты 1871 жылы американдық епископ батысқа қайта жаңғырушылар шақырды, бұл мәселе екі лагерь арасындағы бөлінудің өсуіне жол берді. Нәтижесінде меннониттер мен меннониттер арасында жік салатын реформатор меннониттер тобы пайда болды (кейіннен олар меннониттер қауымының бір бөлігіне айналды).
Hagey was ordained as a minister on February 10, 1839, most likely by Benjamin Eby. Hagey was ordained bishop to aid the elderly Eby on May 31, 1851. He served as both pastor to the Hagey congregation and as bishop to all the congregations in Waterloo Township. Following in the shadow of the much loved and charismatic Eby, Hagey's tenure and accomplishments were never as widely praised. Towards the end of his career, he was challenged by the divisions revival meetings brought to the Ontario Mennonite Conference. The initial tension was sparked by both a revival in Solomon Eby's congregation in Port Elgin, Ontario, in 1870, and a similar revival within Waterloo County. These meetings were often held in people's homes in the style of the Methodist prayer or revival tent meeting. This often flamboyant and spontaneous style of liturgy was not generally accepted within the Mennonite community at that time. At first Bishop Hagey embraced new converts form these meetings and baptized those from Eby's Port Elgin revival. This changed by the time the Waterloo converts sought baptism, directly because of objections lodged by the conference leadership itself. This group was baptized later in 1871 by an American bishop invited north by the revivalists, letting the matter increase the growing division between the two camps. The resulting division created the break away group the Reformed Mennonites (later part of the Mennonite Brethren in Christ).
Медиация
Хэйджи Индиана штатындағы шіркеулер арасындағы дауды шешуге бірнеше рет көмектесті. Ол Онтарио делегациясының номиналды басшысы (епископ ретінде) болып қызмет етті.
Hagey did assist in several attempts to help resolve a church dispute in Indiana. He was a participant and served as the nominal leader (as bishop) of an Ontario delegation that attempted to mediate the conflict.
Өлім
1876 жылы 31 желтоқсанда қайтыс болған Жүсіп Бреслаудағы меннониттер зиратында жерленген. Жерлеу рәсіміне үш жүз арба қатысып, оған мыңдаған адам қатысты.
Joseph died December 31, 1876, and was buried in the Breslau Mennonite Cemetery. It was said that three hundred carriages were part of the funeral procession, with one thousand persons in attendance at the service.
Ұрпақтар
Хагидің шөбересі Джозеф Джеральд "Герри" Хаги Ватерлоо университетіне негізін қалады. Хагидің тағы бір шөбересі Брантфордтың депутаты Луис Хаги болды.
Hagey's great grandson Joseph Gerald "Gerry" Hagey founded the University of Waterloo. Another of Hagey's great grandson's was Brantford MPP Louis Hagey.