Кіріспе

Канадалық ландшафт сәулетшісі (1921-2021) Корнелия Хан Оберландер ЛЛ. Д. (20 маусым 1921 22 мамыр 2021) - неміс тектес канадалық ландшафт сәулетшісі. Оның фирмасы, Корнелия Ханн Оберландер Ландшафт Архитекторлары, 1953 жылы Ванкуверге көшіп келгенде құрылды. Өзінің мансабында ол Канада мен АҚШ-тағы көптеген жоғары деңгейдегі ғимараттардың жобаларына, соның ішінде Ванкувердегі Робсон сквері мен заң соттары кешенінің, Канаданың Ұлттық галереясының, Вашингтондағы Канаданың Канцеляриясының, Ванкувердің қоғамдық кітапханасындағы кітапхана алаңшасының, Британдық Колумбия университетінің антропология мұражайының және Солтүстік-Батыс территориялардың заң шығарушы жиналысы ғимаратының жобаларына үлес қосты.

Отбасы және ерте өмірі

Оберландер Германияның Мюльхайм Рур қаласында, Беате (Жастроу) мен Франц Ханның қызы болып дүниеге келді. Ол Германиядағы Шлюль Шлосс Салемнің, Шотландиядағы Гордонстонның және Ұлыбританиядағы UWC Атлантик колледжінің негізін қалаушы педагог Курт Ханның немересі болды; сонымен қатар, немересі Елизавета Джастроу, неміс туылған американдық классикалық археолог. Балаларға арналған бау-бақша кітаптарын жазған бау-бақшашы Беате Хан қызының табиғатты терең сүйіп, бағалай білуге деген құштарлығын кішкентай кезінен тәрбиеледі. Төрт жасында бақшада төсегі бар, бұршақ пен жүгері егіп, өсіп-өнудің қуанышын сезінген. Мехтильд Мануспен сұхбаттасқанда, Оберландер ландшафт архитектурасына қызығушылығының бастауын былай деп түсіндірді: "11 жасымда суретшінің студиясында Рейн өзені мен ойдан шығарылған қаланы бейнелейтін қабырғалық суретті зерттедім. Суретшіден осы қабырға кескіндемесідегі жасыл жерлер туралы сұрағанда, ол маған бұл парктер екенін айтты. Үйге келгенде анамға: "Мен саябақ құрайын" дедім. Осыдан бастап менің білім алуым ландшафт архитекторы болу жолында болды". Соғыс кезінде оның анасының Нью-Гэмпширде жүк көлігі фермасы болды, онда Оберландер жұмыс істеді. Ол Америкаға саябақтар мен көгалдандырылған аумақтарды құруға байланысты кәсіби білім беру мүмкіндіктерін зерттеу үмітімен келген болатын және осы мақсатты американдық колледждерде жүзеге асырды.

Жоғары білім және кейінгі өмір

1944 жылы Оберландер Смит колледжінің бакалавр дәрежесін алды, ал 1947 жылы Гарвард университеті ландшафт архитектурасы мамандығы бойынша дәріс алған алғашқы әйелдердің қатарында болды. Ол Джени Холлмен сұхбатында: "Мен Смитке барғанда, ландшафт архитекторы болғысы келген әйелдер Гарвард университетінің бір бөлігі болған Кембридж мектебіне барды, өйткені сол кезде әйелдер Гарвардқа бара алмады. Бірақ соғыс өзгерді, 1943 жылы мен Гарвардтың дизайн мектебінде оқыған алғашқы әйелдердің бірі болдым". Ол болашақ күйеуі Питер Оберландермен сыныптық пикникте танысты. Ол да 1938 жылы нацистерден отбасымен бірге қашып келген. Ол филология ғылымдарының докторы атанды . Гарвардтан аймақтық жоспарлау бойынша докторлық. Оберландер Филадельфияда Луис Кан және Оскар Стоноровпен, содан кейін Вермонттегі ландшафт сәулетшісі Дэн Килимен жұмыс істей бастады. Ол 1953 жылы күйеуімен үйленді. Олар Ванкуверге көшіп келіп, үш балалы болды. Ол Ванкуверде шағын ландшафт архитектурасы фирмасын құрды. Содан кейін Оберландер Б. К. Биннинг пен Нед Пратт бастаған қазіргі заманғы өнер қозғалысына қызығушылық танытты, ол өнер мен сәулет өнерін біріктіріп, урбанизм мен қоршаған табиғи орта арасындағы байланысты қарастырды. Оберландердің тәуелсіз практикасының алғашқы жылдары төмен табыс деңгейіндегі тұрғын үй жобалары мен ойын алаңдарының пейзаждарын жобалауға арналды, олардың ең танымалдары - Канада үкіметі павильоны, балалар шығармашылық орталығы және Монреальдегі Expo 67 ойын алаңы. Оның алғашқы ойын алаңы, 1951 жылы архитектор Луи Кан үшін салынған қоғамдық тұрғын үй жобасына көкөніс бақшасы мен жеміс ағашы кірді. Ол Маклин-парктегі қоғамдық тұрғын үй үшін ойын алаңын жобалаған. Скина Террасасында, Логхед шоссесінде, ол көкөніс бақтарын қамтыды. Кейіннен ол коммерциялық деңгейде жұмыс істеді, әртүрлі салалардағы сәулетшілермен және басқа да мамандармен жұмыс істеп, күрделі жобалар үшін эстетикалық шешімдер жасады. Ол жобаны бастамас бұрын, жаңашыл жобалардың тиімділігі мен ұзақ мерзімділігін қамтамасыз ету үшін, оны мұқият зерттейді. Ол әрқашан жобаға экологиялық тұрғыдан қараған. Саймон Фрейзер университетінің құрметті дәрежесін қабылдауға арналған өзінің шақыру сөзінде ол былай деді: Мен ауыл және қаладағы іс-шаралар үйлесімді өмір сүретін жасыл ғимараттармен жасыл қалаларды армандаймын. "Құрылыс нысаны мен жердің арасындағы үйлесімділікке қол жеткізу" менің сөзім болды. Бұл жобалаумен байланысты барлық мамандықтар бірлесе жұмыс істесе ғана жүзеге асады, осылайша олар біздің қалалардағы өсіп келе жатқан халық санының артуына байланысты дамудың үлкен қиындықтарын шешуде өздерінің маңыздылығын көрсете алады. Оның қоршаған ортаны және жалпы халықты қамқорлауы Еврей университетімен Скопус тауындағы қарым-қатынасында көрініс тапты. Оберландер күйеуі Питермен бірге 1962 жылы Израильге Халықаралық ландшафт сәулетшілері федерациясының конгресінде болды. "Иудейлік тәуелсіз" газетінің хабарлауынша, оберландықтар Израильде суландыру жүйелерін зерттеу үшін келген, бірақ олар "жер мен оның халқына қатты ғашық болды". Оберландерлер 1979 жылдан бастап университетке пайдасы тиетін көптеген іс-шараларға қатысып, жетекшілік етті, соның ішінде: Канадалық зерттеулер бағдарламасын құру, университетке сыйға тарту үшін Канадалық оқулықтардың қораптарын Израильге әкелу, ботаникалық бақ әзірлеу, жоспаршылар тобымен жұмыс істеу Ашкалон қауымына Солтүстік Африка мен Грузиядан келген қоныстанушыларға көмектесу және кампустағы тарихи ғимараттарды қалпына келтіру үшін адвокаттар. Оберландықтар 2004 жылы Иерусалимдегі Еврей университетінің Канадалық достарының Ванкувер бөлімшесі тарапынан өздерінің үлестері үшін құрметке бөленді және олар өзінің қайырымдылық іс-әрекеттерімен Израильге көптеген рет барды. 1999-2000 жылдары ол өзінің тәжірибесін Ванкувердің өнер галереясына "Бұл ғасырдан тыс" көрмесі үшін ұсынды. Ол көркемөнер туындыларын таңдау арқылы меценаттарды жетектеп жүрді. Питер Оберландер 2008 жылдың 27 желтоқсанында қайтыс болды.