Томас Бауэр: Тергеуші журналист және саяси өмірдегі тұлғалар туралы кітаптар авторы

Кіріспе

Британдық жазушы

Томас Майкл Бауэр (28 қыркүйек 1946 жылы туған) – британдық жазушы, бұрынғы BBC журналисі және теледидар продюсері. Ол тергеу журналистикасымен және рұқсатсыз жазылған өмірбаяндарымен, көбінесе іскер азаматтар мен газет иелері туралы, танымал. Оның кітаптарына Роберт Максвелл, Мохамед Аль-Файед, Конрад Блэк, Ричард Брэнсон, Джереми Корбин және Борис Джонсонның рұқсатсыз өмірбаяндары кіреді. Ричард Дезмонд туралы кітабы әлі жарық көрген жоқ. Оның "Сынған армандар: мақтаншылдық, ашкөздік және британдық футболдың уыттануы" атты кітабы 2003 жылғы Уильям Хиллдің «Жылдың спорт кітабы» сыйлығын жеңіп алды.

Ерте өмір

Боуэр 1946 жылы Лондонда дүниеге келген. Оның ата-анасы 1939 жылғы наурыз айында Германия Чехословакияны басып алғаннан кейін Прагадан қашып, сол жылдың соңында Лондонға келген еврей босқындары еді. 1948 жылдан бастап Томның әкесі Джири Герхард Бауэр отбасы үшін Бауэр тегін пайдаланудан бас тартып, өзін Джордж Джеральд Бауэр деп атады, және бұл өзгеріс 1957 жылғы 15 мамырда ресми куәлікпен расталды. Хайгеттегі Уильям Эллис мектебінде оқығаннан кейін Боуэр Лондон экономика мектебінде құқық тағылымдады, содан кейін Ұлттық Азаматтық Еркіндіктер Кеңесі үшін адвокат болып жұмыс істеді. Боуэрдің айтуынша, осы кезеңде ол марксист болған, сондықтан оған "Қызыл Томми" деген лақап ат қойылған.

Би-би-си мансабы

1970 жылы Бауэр BBC-ге "24 сағат" бағдарламасында зерттеуші болып жұмысқа тұрды, ал кейін "Панорама" бағдарламасында тілші болды. 1975 жылдан 1987 жылға дейін ол "Панорама" бағдарламасының продюсері болды. 1995 жылы Бауэр BBC-ден кетіп қалды. Нил Ашерсон 1984 жылдың қаңтарында "The Observer" газетінде осы кітапты жағымды бағалады.

Роберт Максвелл

1987 жылы Роберт Максвелл өзінің екі заңсыз өмірбаяны жарық көргеніне көптеген сот процестерімен, жеке кітап сатушыларды заңдық шаралармен қорқыту арқылы және Максвеллге тиесілі Mirror Group газетінің саяси редакторы Джо Хейнстің ресми өмірбаянын жедел жариялау арқылы жауап берді. Екі рұқсатсыз кітаптың ішінде Питер Томпсон мен Энтони Деланоның "Максвелл: Биліктің портреті" кітабы сатудан алынып, Максвелл баспагерлер мен авторларды қорлауға сот арқылы шағымданғаннан кейін барлық сатылмаған даналары жойылды. Екінші кітап, Боуэрдің "Максвелл: Сырттан келген" кітабы қатты мұқабада сатылып бітті, бірақ Максвелл жұмсақ мұқабалы басылымның шығуына жол бермеді, оның ішінде жұмсақ мұқабалы басылым құқықтарына ие болған баспа компаниясын сатып алды. Максвелл сондай-ақ Боуэрге және оның баспасы Aurum Press-ке қарсы жала жабу ісін қозғады. Максвелл 1990 жылы бұл істі тоқтатуға рұқсат берді, бірақ Боуэр мен Aurum кітапты толыққанды қорғағаннан кейін ғана. Максвелл сондай-ақ Америкада жарық көрген The New Republic журналындағы, 136 британдық абоненті бар мақала үшін Боуэрді ағылшын соттарында сотқа беруге тырысты. Боуэрдің сөзіне сүйенсек, Максвелл оның үйіне заңсыз кіруге тырысқан, сондай-ақ оның телефон тіркемелерін және банк шоттарын тексерген.

Кішкентай Роуленд

1993 жылы Боуэр Лонроның алып кәсіпкері Тинни Роуленд туралы "Тинни Роуленд. Нағыз кәсіпкер" атты өмірбаянын жариялады (Лондон, Хайнеман, 1993).

Швейцария банктері

1997 жылы Том Бауэр «Қан ақшасы: швейцариялықтар, нацистер және тоналған миллиардтар» атты кітабын жариялады. Онда ол Швейцария үкіметі мен швейцар банктерінің еврейлерге тиесілі Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі банк шоттарын заңды иелеріне қайтаруға кедергі келтіру үшін қалай сөз байласып әрекет еткенін көрсетеді. 1997 жылғы мамыр айында АҚШ Сенатының Банктік комитетіндегі куәлігінде Бауэр швейцария үкіметін еврейлерге тиесілі қаражатты қайтарып алуда «кешігушілікке, алдауға және адалдықсыздыққа» бармаққа айыптады. Сондай-ақ, Швейцарияның Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметін зерттеу үшін құрылған Бержиер комиссиясы «құнды есеп берер ме» деген күмәнді екенін айтты. Бауэрдің куәлігі мен кітабына қатысты кейбір сарапшылар оның негізгі ақпарат көзі ретінде Швейцарияның федералдық мүражайынан алынған, швейцариялық тарихшылар және басқалар бұрыннан жариялаған деректерге сүйенгенін сынады. Мысалы, 1949 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетінде жарияланған және тарихшы Питер Хуг (Марк Перренудпен бірге) 1996 жылы Швейцария үкіметі үшін дайындаған Польшамен жасалған «құпия» келісімшар туралы мәліметтерді атауға болады. Швейцариялық тарихшы Жак Пикар 1993 жылы Швейцариядағы жатқан есепшоттардың болуына қатысты күдік тудырған парламент мүшесі Харальд Губердің 1957 жылы Швейцария үкіметінен ақпарат сұраған өтініші туралы жариялаған. Куәлігінде Бауэр Губерге қатысты ақпаратты жаңалық ретінде көрсетті, сондай-ақ «Швейцарияның қорғаныс стратегиясының бірі – [Бауэрдің] айыптауларында жаңалық жоқ деу. Егер бұл рас болса, онда бұл таң қалдырарлық жайт. Бұл швейцариялық тарихшылар көп жылдар бойы алдау туралы білгенін, бірақ оны жариялаудан бас тартқандығын білдіреді» деді. Брэнсон газетке сот процесін бастамады, бірақ газет редакторы Макс Гастингс газет Бауэрдің қорғанысын қаржыландыруға келісті. Брэнсон сотты ұтылып, кейіннен бұл іс бойынша өкініш білдірді және 2000 және 2014 жылдары оның өмірбаянын жариялады.

In 1997, Tom Bower published Blood Money: The Swiss, the Nazis and the Looted Billions detailing his thesis of how the Swiss Government and the Swiss Banks colluded to prevent the return of Jewish owned World War II era bank accounts to their rightful owners until the World Jewish Congress filed suit in 1995. In his testimony to the United States Senate Banking Committee in May 1997, Bower accused the Swiss government of “delay, deception and dishonesty” in the retrieval of Jewish owned funds and stated that he had “grave doubts” whether the Bergier commission which was being set up, to investigate Switzerland’s WWII conduct, would “provide an acceptable account”. Regarding his testimony and book, Bower was criticized by some commentators for predominantly relying on, and rehashing, information from the Swiss Federal Archives that had already been made public by Swiss historians and others. One such example regarded a ‘secret’ Swiss treaty with Poland which The New York Times had covered in 1949 and which the historian Peter Hug (together with Marc Perrenoud) had produced a report on, in 1996, for the Swiss government. Jacques Picard, a Swiss historian, had published work in 1993 covering the 1957 information request to the Swiss government by Harald Huber, a member of parliament, regarding the suspected existence of dormant accounts in Switzerland. In his testimony, Bower presented the findings regarding Huber as if they were novel, adding that “Among the Swiss lines of defense is that there is nothing new in [Bower’s] allegations. Were that to be true that would be shocking. It would mean that Swiss historians have known for many years about the deception but have refused to publicize deprecatory information”. Branson chose not to sue the paper, but its editor, Max Hastings, agreed the newspaper would fund Bower's defence. Branson lost the case, and later expressed regret at bringing the action. and published biographies of him in 2000 and 2014.

Джеффри Робинсон МП

2001 жылы Бауэр «The Paymaster: Geoffrey Robinson, Maxwell and New Labour» атты еңбегінде Лейборист партиясының депутаты Джеффри Робинсонның өмірбаянын жариялады. Кітаптағы дәлелдер Робинсонның Роберт Максвеллден 200 000 фунт стерлингтік бизнес-келісімшарт сұрағанын көрсетті, бұл оның бұрынғы жылдары болған тергеу кезінде бұл мәселені жарияламағаны үшін үш аптаға парламенттен шеттетілуіне әкелді. Робинсон Максвеллден аталған ақшаны алғанын жоққа шығарды және Парламентті адастыруға тырысқан жоқ екенін мәлімдеді. Блэк алаяқтық қылмысы үшін сотталып, түрмеге қамалғаннан кейін сот процесі тоқтатылды.

Ричард Дезмонд

Daily Express-тің иесі Ричард Дезмонд Бауэрге қарсы «Бейлеп-бейлеп» атты мақаласындағы жала жабу туралы сотқа шағымданып, талас қозғады. Дезмонд кітапта оның «өте қатал» бизнесмен репутациясын сақтандырған оқиға баяндалғанын және осының салдарынан оны жамандаушылыққа ұшыратқанын мәлімдеді. Бауэр бұл оқиғаның «негізінен шындыққа сай» екенін дәлелдеп, жала жабу айыптауларын жоққа шығарды. Сот отырысы 2009 жылдың шілде айында өтті, нәтижесінде Дезмонд ісін ұтырып қалды. Боуэрдің Ричард Дезмонд туралы «Rough Trader» атты рұқсатсыз өмірбаяны 2006 жылы жазылып, басылды, бірақ әлі күнге дейін жарияланбады. Бір күні түскі ас дастарқанында Экклстоун Бауэрге: «Шындыққа жақын болса, не қаласаң соны жаза бер, себебі мен әулие емеспін», – деді. Экклстоунның бұл сөзі кітаптың атауын анықтады. Кітаптың атауы Коуэллдің әріптес ойын-сауық импресариосы Саймон Фуллермен арақатынасына сілтеме жасайды. Коуэлл Бауэрге 200 сағатқа жуық уақыт бойы өзіне қол жеткізуге мүмкіндік бергенімен, кейін Бауэр Коуэллдің оның дереккөздеріне қол жеткізуін шектеуге тырысқанын айтты. Бауэр Коуэллдің кітаптың жалғасын жазу үшін ынтымақтастығын алды. «Тәулікші принц» атты кітабы, ханшайым Диананың қайтысынан кейін Принц Чарльздың өзінің танымалдығын қайта қалпына келтіруге жасаған әрекеттерін сипаттайды. Бұл кітап «Санди Таймс» бестселлерлер тізімінде бірінші орынға ие болды және «Daily Mail» газетінде серияланды. 2019 жылы Еңбек партиясының лидері Джереми Корбин туралы «Қауіпті батыр» атты өмірбаян жарық көрді. «Mail on Sunday» газетінде кеңінен серияландырылған бұл кітап «Санди Таймс» бестселлерлер тізімінде екінші орынды иеленді. Кітапта Джереми Корбин антисемит марксист деп айыпталды. Питер Оборн «Middle East Eye» журналында бұл кітапты сілтемелердің жетіспеуі, фактілік қателер және маңызды фактілерді жүйелі түрде жасыруы үшін қатты сынға алды. Стивен Буш «The Guardian» газетінде жариялаған мақаласында бұл кітапты «негізгі қателерге толы» «жала жабу жұмысы» деп сипаттады, ал журналист Оскар Рикетт оны «қоқыс» деп атады. Кітапта ол Палестиналық қайта оралу орталығына негізсіз айыптаулар тақты. «HarperCollins» баспасымен бірге айыптаулардан толыққанды бас тартты, бірақ шағымданушыға не адвокаттарға кешірім сұрамады және ақша төлемеді. Бұл айыптаулар кітаптың болашақ басылымдарынан алынып тасталады. Кітапты серияландырған «Mail on Sunday» және «MailOnline» газеттері толық өтемақы төлеуге және жазбаша түрде кешірім сұрауға міндетті болды. Борис Джонсон туралы «The Gambler» атты өмірбаян 2020 жылдың 15 қазанында «WH Allen» баспасынан жарық көрді және Боуэрдің бұрынғы жұмыстарынан айырмашылығы, өмірбаянның тақырыбына көңіл жарыққандығымен ерекшеленді.

The Daily Express proprietor Richard Desmond brought a libel action against Bower over a passing reference in Dancing on the Edge. Desmond claimed that the book included an account of an incident that weakened his "super tough" reputation as a businessman and was therefore defamatory. Bower denied libel on the grounds of the story being "substantially true". The action was heard in July 2009 and Desmond lost the case. An unauthorised biography by Bower of Richard Desmond, titled Rough Trader, was written and printed in 2006, but still awaits publication. Over lunch Ecclestone told Bower "You write what you like, provided it's more or less the truth, because I'm no angel". Ecclestone's quote provided the title for the book. The title of the book refers to Cowell's relationship with fellow entertainment impresario Simon Fuller. Though Cowell had given Bower some 200 hours of access to him, Bower subsequently said that Cowell had tried to restrict his access to sources. Bower has secured Cowell's co operation for a planned sequel to the book. Rebel Prince, which describes Prince Charles's attempts to recover his popularity after the death of Princess Diana, reached number one in the Sunday Times bestseller list and was serialised in the Daily Mail. In 2019, a biography of Labour party leader Jeremy Corbyn, Dangerous Hero, was published. Serialised at length in the Mail on Sunday, it was a number two Sunday Times bestseller. The book accused Jeremy Corbyn of being an anti Semitic Marxist. The book has been seriously criticised by Peter Oborne, writing in Middle East Eye, for its lack of referencing, alleged factual errors and the systematic omittance of relevant facts. Stephen Bush, writing in The Guardian, referred to the book as a "hatchet job" littered with "rudimentary errors" and journalist Oscar Rickett called it "garbage". In the book, he made false allegations against the Palestinian Return Centre. Along with the publisher HarperCollins he made a full, unqualified withdrawal of the allegations, but neither apologised nor paid any money to the complainant or the lawyers. The allegations are to be removed from all future editions of the book. The Mail on Sunday and MailOnline which serialised the book had to pay full damages and issue a written apology. The biography Boris Johnson: The Gambler was published by WH Allen on 15 October 2020 and has been noted for being sympathetic about the subject of the biography, in contrast with some of Bower's previous works.

Жеке өмір

Боуэр Вероника Уэдлиге, Флит бароншасы, Лондонның Evening Standard газетінің бұрынғы редакторына үйленген және төрт баласы бар. Олар Лондон қаласында тұрады.