Рускин – Мэйпл-Ридж қаласының тарихи ауданы, Ванкуверге жақын, Фрейзер өзенінің жағасында орналасқан. Географиясы, тарихы және көршілес аймақтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Раскин – Фрейзер өзенінің солтүстік жағалауында, Ванкувердің шығысына қарай шамамен 56 км жерде орналасқан ауылдық, табиғи ағаштармен қапталған елді мекен. Ол 1900 жылдар шамасында ағылшын өнер сыншысы, эссеші және белгілі әлеуметтік ойшыл Джон Раскиннің құрметіне аталған. Раскин – Мейпл Ридж муниципалитетінің тарихи елді мекендерінің бірі. Осы ретте, Раскин батысында Уоннок ауылымен, Уоннок сағасы және Уоннок қорығы арқылы, ал шығысында Миссия муниципалитетімен шектеседі. Оңтүстік шекарасы – Фрейзер өзені, ал солтүстік шекарасы – Миссия шекарасынан өтетін Уоннок ағысы. Раскин оңтүстік-батыс бұрышында, Стейв өзені Фрейзер өзеніне құятын жерде Стейв өзеніне жанасады. "Раскин" деп түсінілетін аудан әдетте осы шекарадан асып түседі. Әлеуметтік жағынан алғанда, Раскин Мейпл Ридж және Миссия муниципалитеттерінің шекарасында орналасқан. Осы жақын қарым-қатынастағы елді мекенде Мейпл Ридж және Миссия тұрғындары арасында ешқандай шекара болған да, қазір де жоқ. Төменгі Стейв өзенінің батыс жағалауында тұрған және әлі күнге дейін тұрып жатқан тұрғындар, тіпті Миссия муниципалитетіне қарасты болса да, өздерінің ауданын Раскин деп есептейді.
Ruskin is a rural, naturally treed community, about 35 mile (56 km) east of Vancouver on the north shore of the Fraser River. It was named around 1900 after of the English art critic, essayist, and prominent social thinker John Ruskin. Ruskin is one of the historical communities of the municipality of Maple Ridge. In that context Ruskin borders on its west side with the community of Whonnock by the Whonnock Creek and the Whonnock Reserve, and on the east side with the municipality of Mission. The border to the south is the Fraser River and to the north the point where Whonnock Creek crosses the Mission borderline. Ruskin touches the Stave River at the tip of the southwest corner where the Stave River flows into the Fraser River. The area generally understood as Ruskin goes beyond those boundaries. Ruskin in a social sense straddles the municipal border of Maple Ridge and Mission. In that close knit community there was and is no border separating residents from Maple Ridge from those in Mission. Residents who lived and are still living along the western shore of the lower Stave River, even if they live in the municipality of Mission, consider their neighbourhood as Ruskin.
Елді мекен және тарихы
Тұрақты ақ қоныс жайлаушылар Раскин аймағына 1885 жылы трансконтиненталдық темір жол іске қосылғаннан кейін ғана келді. Воннок тайпасы Фрейзер өзенінің Став өзені мен Воннок ағысы арасындағы жерді өздерінікі деп талап еткен, бірақ бұл жер Воннок үнді резерватына қосылмады және қоныстануға берілді. Воннок пен Раскин кіретін Став өзенінің екі жағындағы барлық аймақ бастапқыда Став өзені деп аталды. Уақыт өте келе қоныс жайлаушылар сол үлкен аймақтағы өздері тұратын жерлерге ерекше атаулар берді. Раскин үшін пошта бөлімі ашылуы оның атын ресми мәртебеге ие етті. Бұл 1898 жылдың 1 қаңтарында пошта бастығы тағайындалған кезде болды.
Permanent white settlers only came to the Ruskin area after the inauguration of the transcontinental railroad in 1885. The Whonnock First Nation claimed land along the Fraser River between the Stave River and Whonnock Creek as theirs but this land was not included in the Whonnock Indian Reserve and was released for settlement. The entire area on both sides of the Stave River, including Whonnock and Ruskin, was originally referred to as Stave River. Over time the settlers gave distinctive names to the places where they lived in that large area. For Ruskin the opening of a post office made its name official. That happened with the nomination of a postmaster on January 1, 1898.
Раскин Миллс: Канадалық кооперативтік қоғам
1895 жылы Мишн қаласында құрылған Канадалық кооперативтік қоғамның мүшелері бұл жерге Раскин Миллс деген ат берді, сондай-ақ Став өзенінің сағасындағы қонысқа да осы атты таңдады, қазіргі Раскин осы жерде орналасқан. Қоғамның жарғысында және ережелерінде утопиялық Раскин социалистік колониясын құру туралы ешқандай сілтеме жоқ болғанымен, кейбір жетекші мүшелер Раскиннің әлеуметтік идеяларына жақын болды және оларды жиі талқылады. Алғашында Канадалық кооперативтік қоғам сәттілікке жетті. 1897 жылы кооперативте 54 мүше болды, олардың көпшілігі диірменге жақын жерде тұрды. Олар сол жерде үйлер, амбарлар және тұруға арналған үй салды. Диірмен мен ағаш кесу операциясынан басқа, мүшелер жалпы дүкен, темірші және аяқ киім шеберханасын ашты. Олар сонымен қатар сүт шаруашылығы мен көкөніс фермасын да жүргізді. 1897 жылдың көктемінде Раскиндегі алғашқы мектепке кемінде отыздан астам оқушы, көбінесе мүшелердің балалары қатысты. 1898 жыл Раскиндегі кооперативтің соңғы жылы болды. Дәстүрлі әдіс бойынша, ағаштарды жылқылар немесе өгіздермен Став өзеніне сүйреп, диірменге дейін ағызып әкелді, бірақ жаңбырсыз жаз болғандықтан Став өзені тартылып, ағаштарды диірменге жеткізу мүмкін болмады. Ақша жетіспеуіне және банкротқа ұшыру қаупіне байланысты Қоғам өз активтерін диірменге арналған машиналарды несиеге берген Э. Х. Хепс & Ко компаниясына тапсырды. Көптеген мүшелер басқа жерге көшіп кетті. Тек бірнеше мүше ғана бір жылдай диірменде жұмыс істеп қалды.
Members of the Canadian Co operative Society, formed in Mission, BC, in 1895, gave the name Ruskin Mills to a sawmill and to the settlement they established at the mouth of the Stave River in present day Ruskin. Although nothing in the constitution and bylaws of the Society alludes to the formation of an utopian Ruskin socialist colony, some leading members sympathized with and discussed Ruskin's social ideas frequently. At first the Canadian Co operative Society was a success. In 1897 the co operative counted 54 members, most living close to the mill. There they had built homes and barns and a boarding house. Aside from the sawmill and a logging operation, the members had set up a general store, a smithy, and a shoemaker's shop. They also ran a dairy and a vegetable farm. Not less than thirty students—mostly the members' children—attended the first school in Ruskin in the spring of 1897. The year 1898 was the last year of the co operative in Ruskin. In the traditional way, logs were pulled by horses or oxen to Stave River and floated down to the mill but due to a rainless summer the Stave River dried up and logs could not be moved to the mill. Lacking money and facing potential bankruptcy the Society surrendered its assets to E. H. Heaps & Co. who had supplied the machinery for the mill on credit. Most members moved away. Only a few members stayed and worked at the mill for a year or so.
Heaps & Co.
Heaps & Co. шағын Раскин диірменін прогрессивті кәсіпорнына айналдырды. Олар диірменді кеңейтіп, жаңарта бастады, ал жылқы немесе өгіздермен ағаш кесу бу және теміржолмен ағаш тасымалдауға алмастырылды. Heaps компаниясы солтүстік-батысқа қарай өсетін және Деудни магистральдық жолына дейін жететін, сондай-ақ Канака өзенінің шығыс жағындағы қысқа бөлікке дейін созылатын ағаш тасымалына арналған теміржол желісін салды. Канадалық Тынық мұхиты темір жолының (CPR) теміржол жолының арғы жағында, Фрейзер өзенінің жағалауында Heaps кеңсесі орналасқан, онда жалпы дүкен, пошта бөлімі, сондай-ақ басшы қызметкерлер мен олардың отбасыларының тұрғын үйлері де болды. Раскиндегі Heaps диірмені 1904/1905 жылдардың қысында өртеніп, қайта салынды, бірақ 1910 жылы тағы да өртенді. Компания қаржы таппағандықтан диірменді қайта салу жоспарлары орындалмады. Жаңа және одан да ірі диірмен салу жоспарлары мен уәделері болды, бірақ 1913 жылы Ванкувердегі құрылыс шары құлағаннан кейін Heaps-тің Раскин ағаш кесу және ағаш өңдеу операциялары таратылды.
Heaps & Co. turned the small Ruskin mill into a progressive operation. They started expanding and upgrading the mill and horse or oxen logging was replaced by steam and railway logging. Heaps built a logging rail line that grew northwest until it reached Dewdney Trunk Road and down a short distance along the east side of Kanaka Creek. Across the Canadian Pacific Railway (CPR) rail track, on the shore of the Fraser River, was Heaps office building that also accommodated the general store and post office as well living quarters for senior staff and their families. The Heaps mill at Ruskin burned down in the winter of 1904/1905 and was rebuilt, only to burn down again in 1910. Plans to rebuild the mill failed when no money could be raised by the company. There were plans and promises for a new and even larger mill but Heaps's Ruskin logging and lumber operations went in receivership after the building boom in Vancouver crashed in 1913.
Stoltze Manufacturing Co. (Шолтц Өндірісі)
Heaps операциясы аяқталғаннан кейін, Stave өзенінде Heaps фабрикасының қираған жерінен жарты шақырымдай жоғарырақ және Миссиядағы муниципалдық шекара сызығының ар жағында шиферлік фабрика жұмыс істей бастады. Stoltze Manufacturing Co. америкалықтарға тиесілі болды. Олардың Stave өзеніндегі шиферлік фабрикасы 1912 жылы жұмыс істей бастады. Оның себебі, олардың басты нарығы АҚШ-та болды, ал жергілікті нарық емес. Stoltze бастапқыда-ақ дамып, өркендеді. Компанияның ағаштарға құқығы болды, бірақ 1914 жылы Абернети Лаугид Stave көлінде 8000 акр орманға келісімшарт ұтып алған соң, кедрді үздіксіз жеткізуге үміттенді. 1920 жылдары Stoltze Британдық Колумбиядағы ең ірі шиферлік фабрика болды. Stoltze-дің сәттілігі, әсіресе орман мен фабрикада жапон жұмысшыларын жұмысқа алуға байланысты болды. 1930 жылғы экономикалық дағдарыс фабрикаға ауыр соққы берді және ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жабылды.
As Heaps's operation came to an end, a shingle mill started operations on the Stave River less than half a mile upriver from the ruins of the Heaps mill and just across the municipal border line in Mission. Stoltze Manufacturing Co. was American owned. Their shingle mill at Stave River started operating in 1912. Because their main market was in the United States and not the depressed local market. Stoltze went from strength to strength right from the start. The company owned tree limits but could soon count on a continuous supply of cedar when Abernethy Lougheed won the contract for 8,000 acres of timber at Stave Lake in 1914. In the 1920s Stoltze was the largest shingle mill in British Columbia. Stoltze's success depended heavily on the employment of in particular Japanese workers in the woods and in the mill. The 1930 depression hit the mill hard and it closed during the Second World War.
Жапондық қауымдастық
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін жапондықтар Раскинде шаруашылықпен айналыса бастады, негізінен малина мен жеміс шағасы өсірді. 1930 жылдары Раскинде трицаға жуық тіркелген жапон жер иесі болды. Рускин халқының шамамен 75 пайызы жапондықтардан тұрды. Сол кездегі мектеп сыныптарының суреттері Раскин бастауыш мектебінің оқушыларының көпшілігінің еуропалық текті еместігін көрсетеді. Жапондықтардың 280-ші көшеде өздерінің қоғамдық үйі болды. Аймақта жапондықтардың орман шаруашылығымен айналысатын кәсіпорындары және бірнеше кішкентай жапондық ағаш кесетін зауыттары жұмыс істеді. Бәрі 1942 жылы жапон канадалықтарының қуғынға ұшырауымен және тұтқынға алынуымен аяқталды. Жапондықтардың келуімен қатар, олар кеткен соң да, аймақтағы маңызды шаруашылықтың барлық түрі де басталды және тоқтатылды.
After the First World War, Japanese started farming in Ruskin; mostly growing raspberries and strawberries. In the 1930s there were about thirty registered Japanese landowners in Ruskin. Some seventy five percent of the Ruskin population was Japanese. Photos of school classes of that time show that not more than a handful of the students of the Ruskin elementary school were of European origin. The Japanese settlers had their own community hall on 280th Street. There were Japanese logging operations in the area and a couple of small Japanese sawmills. That all ended with the expulsion and Japanese Canadian internment in 1942. With the Japanese began and ended any significant type of agriculture in the community.
Сауда және өнеркәсіп
Раскиннің диірмендері мен кәсіпорындары Раскиннің оңтүстік-шығыс бұрышында, Став өзенінің Фрейзер өзеніне қосылатын жерге жақын, темір жолға жақын және 1930 жылдан бері қазіргі Логхед тас жолы бойында орналасқан. Бұрын Канадалық кооперативтік қоғамында жалпы дүкен болған, кейіннен Хейпс олардың ғимаратында, пошта кеңсесімен бірге ашқан. Дүкен Хейпс Раскин операциясын тоқтатқаннан кейін де сол ғимаратта жұмыс істеуін жалғастырды. 1924 жылы Cash Grocery дүкені темір жолдың солтүстік жағындағы жаңа ғимаратқа көшірілді, онда ол жарты ғасырдан астам уақыт бойы жергілікті тұрғындарға қызмет етті. Логхед тас жолын кеңейту үшін ғимарат бұзылды. Бүгінде аймаққа шағын дүкен, көбінесе жанармай құю станциясымен біріктірілген қызмет көрсетеді. 1910 жылы салынған Раскин теміржол станциясы жолаушылар саны кемуіне байланысты, пойыз тоқтауы қажет болмай қалғанға дейін осы жерде тұрды. Ғимарат 1961 жылы демонтаждалды. Ағаш өңдеу Раскиннің басты саласы болып қала берді. Станциямен бірге тұрақты CPR агенті де жоғалып кетті, оның қызметін өнеркәсіп "абсолютті маңызды" деп есептеген.
The mills and the businesses of Ruskin were and are all in the south east corner of Ruskin close to where the Stave River joins the Fraser River, close to the rail tracks and since 1930 present day Lougheed Highway. Already the Canadian Co operative Society had a general store and later Heaps had one in their building, together with the postoffice. The shop continued to be in that building even after Heaps stopped their Ruskin operation. In 1924, the Cash Grocery store to a new building on the north side of the railway tracks, where it served the community for more than half a century. The building was demolished for the widening of Lougheed Highway. A small shop, mostly combined with a gas station serves the area today. The Ruskin railway station, built in 1910, stood here until there were no longer enough passengers to warrant a stop of the scheduled trains. The building was dismantled in 1961. Lumber remained the main industry of Ruskin. With the station also the resident CPR agent disappeared, whose services the industry thought to be "absolutely essential."
Мектеп
Хепс бұрынғы Раскин Миллстің жұмысын қабылдағаннан кейін мектеп 96-шы даңғыл, 284-ші көшенің басындағы жерге көшірілді. Мектеп 1998 жылы жабылғанға дейін сол жерде болды. Одан кейін Раскин оқушылары Воннок бастауыш мектебіне барып оқыды.
After Heaps took over the operation of former Ruskin Mills the school moved to a location on 96th Avenue at the foot of 284th Street. That is where the school stayed until it was closed in 1998. After that Ruskin students attended the Whonnock Elementary School.
Раскин қауымдық залы
Қоғамдық шаралары үшін Раскин тұрғындары мектеп ғимаратында немесе кейде Хепс ғимаратында жиналатын. 1916 жылы ескі мектеп ғимараты екі бөлмелі ғимаратқа ауыстырылғанда, тұрғындар ескі құрылысты көше арқылы сүйреп апарып, оны қоғамдық зал етіп пайдаланды. Алғашқы ғимарат 1922 жылы өртеніп кетті – бүгінгі залда көрсетілген дата осы – және оның орнына 1924 жылы ашылған қазіргі ғимарат салынды. Зал 1930 жылы тіркелген "Раскин қауымдық залы" қауымдастығына тиесілі және олар басқарады.
For their community events the residents of Ruskin assembled in the schoolhouse or occasionally in the Heaps building. When in 1916 the old schoolhouse was replaced by a two room building, the residents pulled the old structure across the street and made it their community hall. That first building burned down in 1922—the date shown on the front of the hall today—and was replaced by the present structure, opened in 1924. The hall is owned and operated by Ruskin Community Hall Association, incorporated in 1930.
Раскин бөгеті
Раскин бөгеті Миссия ауданында, Став өзенінің қапшағайының ең тар жерінде орналасқан. Ол 1930 жылы гидроэлектр энергиясын өндіру мақсатында салынған. Бөгеттің су қоймасы компания инженерлерінің бірінің құрметіне Хейвард көлі деп аталған, оның ұзындығы шамамен 7,2 километрді құрайды. Бөгетке жақын орналасқан шағын қызметкерлер кенті немесе лагері бейресми түрде Раскин бөгеті деп аталады. Жоба жүзеге асырылғанға дейін, жеке тұрғын үй ретінде пайдаланылатын аң аулау және балық аулау үйі, сондай-ақ бірнеше шағын шаруашылықтар болған. Став өзенінің жоғары ағысында Став бөгеті (техникалық тұрғысынан қазір арал болып табылатын екі бөгет) орналасқан, ол Став сарқымасының үстіне салынған. Бұл сарқыма бір кезде Став өзенінің табиғи ерекшелігі болған, ал қазір бөгеттен батысқа қарай Дейдней магистральдық жолынан бастап Уилсон көшесіне дейін созылатын елді мекеннің атауы болып табылады. Қазір сарқыма құрғап қалған, ол Соқыр Саздық бөгетінің төменгі жағында орналасқан, бұл Став көлін құрайтын екі бөгеттің бірі. Став сарқымасы электр стансасы негізгі бөгеттің астында, екеуінің батыс жағында орналасқан. Қазір ол мұражай және келушілер орталығы болып табылады. 1899 жылы, Хепс Раскин диірменін иеленген жылы, Став көлі электр компаниясы құрылды және кейіннен провинциядан Став сарқымасындағы өзен суын электр энергиясын өндіру үшін пайдалануға рұқсат алды. Бұл жобаны іске асыруға он жылдан астам уақыт кетті. Тек 1911 жылдың желтоқсанында олардың ізбасары – Батыс Канада электр компаниясы – Став бөгеті электр стансасынан электр тогын ала бастады. 1910 жылы Британдық Колумбия электр темір жолы компаниясы салған Став сарқымасы тармағы, Раскиндегі КСР темір жолын құрылыс алаңымен байланыстырды. Став сарқымасы бөгеті маңындағы қызметтер КСР-ді сол жылы Раскинде темір жол стансасын салуға көндірді – Раскин тұрғындары өз аулаларында болған оқиғалардан пайда тапқан көптеген мүмкіндіктердің бірі. Темір жолдың жол төсемі әлі де елді мекенде сақталған, ал оның Хейвард көлі бойындағы бөлігі қазір жаяу серуендеу жолы болып табылады. Оның кейбір тіректері әлі де қираған күйінде тұр, оларға адамдардың шығуына жол бермеу үшін ішінара бұзылған. Бұл жол көлдің шығыс жағындағы Раскин бөгетіне оралатын көл айналасындағы маршруттың бір бөлігі болып табылады, ол Миссиядағы түзету орталықтарының тұтқындарымен салынған. Бөгет салынбастан бұрын салынған ескі темір жол төсемін Раскин бөгетінің астында да көруге болады, судан шамамен бір километрдей төменгі Став сарқымасы бөгетінен көтерілген рельстер бар.
Ruskin Dam is in the District of Mission, standing at the narrowest point of what had been the Stave River canyon, was completed in 1930 for purpose of hydroelectric power generation. The dam's reservoir is named Hayward Lake, named after one of the company's engineer, and is about 4.5 miles in length. A small employees' village or camp adjacent to the facility is also referred to informally as Ruskin Dam. Before the project, there had been a hunting and fishing lodge still in use as a private residence, and a couple of small farms. Higher up on the Stave River is the Stave Dam (actually two dams flanking what is now technically an island), built over Stave Falls, once a natural feature of the Stave River and now the name of the community stretching from the dam west along Dewdney Trunk Road as far as Wilson Street, which is the continuation of what Maple Ridge designates as 287th Street (formerly 34th Avenue). The falls is a dry falls now, below Blind Slough Dam, one of the two dams forming Stave Lake; the Stave Falls Powerhouse is immediately below the main dam, which is the western pair of the two. It is now a museum and visitor centre. In 1899, the year when Heaps took over the Ruskin mill, the Stave Lake Power Company was formed and subsequently obtained permission from the province to use the water of the river at the Stave Falls to generate electric power. It took more than a decade to make that a reality. Only in December 1911 did their successor, the Western Canada Power Company, see power starting to flow from the Stave Dam plant. The Stave Falls Branch, an electric railway built by the British Columbia Electric Railway Company in 1910, connected the CPR line at Ruskin with the construction site. The traffic generated by the activities around the Stave Falls dam convinced the CPR to approve the building of a rail station at Ruskin that same year – one of the many things by which the residents of Ruskin profited from what happened in their backyard. The railway's track grade is still extant through the community, and the portion of it along Hayward Lake is now a walking trail; some of its trestles still stand in ruins, partly demolished to keep people from climbing on them. The trail is part of a circuit around the lake which returns to Ruskin Dam on the east side of the lake, which was built by prisoners from the correctional centres in Mission. The older rail grade, from before the dam was built, can also be discerned below Ruskin Dam, with tracks rising out of the water a mile or so below Stave Falls Dam.