Кіріспе

Клейпан – жер астындағы тығыз, бітес, су өткізбейтін қабат. Оның құрамындағы саз мөлшері жоғарыдағы қабатқа қарағанда әлдеқайда көп, және олардың арасында анық шегара болады. Тығыз құрылымы тамыр өсуіне және судың сіңуіне кедерілді келтіреді. Сондықтан, клейпанның үстінде су жиналуы мүмкін. Канадалық жіктеу жүйесінде клейпан – сазға тоғысқан, жауынды B (Bt) горизонт ретінде анықталады.

Орналасқан жері

Клейпан АҚШ-тың орталық бөлігінде кең аумақта (шамамен 4 миллион гектар) Канзас, Оклахома және Иллинойс штандарының арасында кездеседі.

Құрылу

Клейпан геологиялық орналасуына байланысты әртүрлі аналық материалдардан, мысалы, су тасқыны жазықтарынан қалыптасады. Клейпанның пайда болуы өсімдік жамылғысының жеткіліксіздігімен, топырақ бөлшектерінің өлшемдік құрамымен және мол жауын-шашынмен байланысты. Өсімдік жамылғысының жеткіліксіздігі топырақты жаңбыр тамшыларының әсеріне көбірек сезімтал етеді. Жаңбыр тамшылары ашық топыраққа жоғары энергиямен тиген кезде, ұсақ құм, күл және саз бөлшектері барлық кеуекті кеңістіктерді бітеу үшін қайта орналасады. Барлық кеуектер толтырылғанда, судың сіңуін шектейтін тығыз қабат пайда болады. Клейпан қабатындағы су өткізгіштігі шектеулі болғандықтан, топырақ нашар ауаланады. Клейпанның су сақтау қабілеті жоғары. Алайда, сақталған судың көп бөлігі өсімдіктерге қолжетімді емес, себебі су жиі буланып кетеді және топырақ кеуектерінің мөлшері өте кішкентай. Клейпан қышқыл және сазға бай болғандықтан, саз минералдарына Al, K және Fe оксидтерінің жоғары сорбциясы байқалады. Сондықтан, клейпанда катиондар басым аймақ бар, ол қоректік заттарды сіңіру және ұстап тұру үшін салыстырмалы түрде жоғары катион алмасу қабілетіне (CEC) әкеледі. Экстракцияланатын калийдің концентрациясы саздың мөлшерімен тікелей байланысты. Клейпандағы калийдің экстракцияланатын мөлшері катиондардың жинақталуына байланысты салыстырмалы түрде жоғары. Алюминий оксидтерінің және темір оксидтерінің жоғары мөлшері фосфорды саз бөлшектеріне тартады, бұл топырақтағы фосфордың мөлшерін арттырады.

Өсімдіктерге әсер ету

Балшықтың өсімдіктерге тигізетін негізгі зиянды әсерлері – тамырдың шектелуі, қолжетімді судың және қоректік заттардың жетіспеуі. Балшықтың тығыз құрылымы тамырдың өсуін шектейді. Тамыры шалғын өсімдіктер құрғақ маусымда балшықтың ыдырауынан туындаған топырақтың қысым күштеріне төтеп бере алмайды. Судың аз сіңу жылдамдығы және гидравликалық өткізгіштігі балшық қабатының үстінде су жиналуына алып келуі мүмкін. Су жинағындағы су, әсіресе құрғақ маусымда, өсімдіктерге сіңірілудің орнына буланып кетеді. Жауын-шашын көп болатын маусымда су топыраққа терең сіңе алады. Дегенмен, қаныққан топырақтағы оттегінің жетіспеуі өсімдіктердің тұрақсыздығына және тамыр шіруіне әкелуі мүмкін. Қышқыл және балшыққа толы балшықтың ерекшеліктері фосфордың (P) балшық минералдарына сіңуіне себеп болады. Балшықтағы фосфордың жалпы мөлшері салыстырмалы түрде жоғары болғанымен, ол өсімдіктерге қолжетімді емес, балшық бөлшектеріне күшті тартылады. Сондықтан, өсімдіктердің сіңіруі үшін қолжетімді фосфор мөлшерін арттыру үшін көп мөлшерде фосфор тыңайтқышы қажет. Фосфордан айырмашылығы, балшықтағы калийдің (K) жоғары мөлшері өсімдіктер үшін қолжетімді, сондықтан калий тыңайтқыштарын қолдануды азайтуға болады.

Топырақ эрозиясының қаупі

Сазды қабаты бар топырақ топырақ эрозиясына өте осал. Судың аз сіңу жылдамдығы және саз қабатының үстінде қалыптасқан жер асты суы, ұзаққа созылған немесе жоғары қарқынды жауын-шашын кезінде жер бетінен су ағынын күшейтеді. Ағып жатқан су топырақтың, көбінесе органикалық заттардан тұратын, беткі қабатын алып кетеді. Бұл өсімдіктер үшін қоректік заттардың қолжетімділігін одан әрі төмендетеді.