Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы мамандандырылған бау-бақша қоғамы
Specialist horticultural society in the United Kingdom
Роял Ұлттық Роза қоғамы (RNRS) (1876–2017) – Ұлыбританиядағы роза гүлдерін өсіру және оларды бағалауға арналған мамандандырылған бау-бақша ұйымы. 1876 жылы "Ұлттық роза қоғамы" ретінде құрылған, ол әлемдегі ең көне өсімдіктер қоғамы болды. Бұл мүшелік ұйым, оның құрамына кәсіби және әуесқой бағбандар мен бағбандық бизнестер кірді. Алғашында Лондонда орналасқан, 1959 жылы Роза қоғамы штаб-пәтерін Сент-Олбанс қаласының жанындағы Гертфордширдегі Чисвелл Гринге көшірді, онда Роял Ұлттық Роза қоғамының бақтарын құрды. 1965 жылы қоғам өз атын "Royal National Rose Society" (RNRS) деп өзгертті. Өзінің ең жоғары танымалдылығында RNRS-тің 100 000 мүшесі болды және оның бақтарында 30 000 роза бұтасы өсті. 2017 жылдың мамыр айында ұйым таратылып, бақтар мұрағатталды.
The Royal National Rose Society (RNRS) (1876–2017) was a specialist horticultural organization in the United Kingdom dedicated to the cultivation and appreciation of roses. Founded in 1876 as the "National Rose Society", it was the world's oldest plant society. It was a membership organisation, with members drawn from professional and amateur gardeners and horticultural businesses. Originally based in London, the rose society moved its headquarters to Chiswell Green, near St Albans, Hertfordshire in 1959, where it created the Royal National Rose Society Gardens. In 1965, the society changed its name to the "Royal National Rose Society" (RNRS). At the height of its popularity, the RNRS had 100,000 members and its gardens contained 30,000 rose shrubs. The organisation was dissolved in May, 2017 and the gardens were closed permanently.
Ұлттық роза қоғамы
Ұлттық Роза қоғамы, бастапқыда "Ұлттық Роза қоғамы" деп аталған, ағылшын шіркеуінің діни қызметкері, жазушы және бағбан Р.Д. Рейнольдс Холдың идеясымен құрылған. 1858 жылы ол Лондонның Пикадиллидегі Сент-Джеймс залында алғашқы Ұлттық роза көрмесін ұйымдастырды. Көрме 2000 қатысушымен үлкен жетістікке ие болды. 1860 жылға қарай, танымал роза көрмесі Кристалл сарайында өтіп, 16 000 роза әуесқойларын қамтыды. Розаға жұртшылықтың қызығушылығы артып келе жатқандықтан, 9 желтоқсан 1876 жылы Рев Холдың қатысуымен, розаға құштарлық танытқан жетекшілердің кездесуі өтті және "Ұлттық Роза қоғамы" құрылды. Рев Хол қоғамның бірінші президенті болып сайланды. Генри Хонивуд Д’Омбрайн қоғамның бірінші хатшысы болып тағайындалды. 1877 жылдан 1902 жылға дейін Д’Омбрайн қоғамның жылдық алғашқы басылымын – "Розарий жылнамасын" редакциялады. Ұйым бастапқыда Лондонның орталығында кеңсе ашты. Қоғамның алғашқы жиырма бес жылында роза көрмелерін ұйымдастыруға басты назар аударылды. Ол сонымен қатар мүшелеріне розаға қатысты сұрақтар бойынша кеңес берді, мысалы, нақты розаны табу немесе розаны анықтау, сондай-ақ роза күтімі туралы жалпы және нақты кеңестер ұсынды. Роза өсіруші және бұрынғы бидай өсіруші Генри Беннетт 1883 жылы "Енді патшалығы" (гибридтік мәңгілік) розасымен және 1885 жылы "Мисс Джон Лэйн" (гибридтік мәңгілік) розасымен бірінші және екінші алтын медальдарды жеңіп алды. Кейінгі жылдары қоғамның маңызды міндеті – әлемнің түкпір-түкпірінен роза өсірушілер ұсынған жаңа роза сорттарының қоғамның сынақ бақтарындағы сынақтарын бақылау болды. Жиырма төрешіден тұратын комиссия маусымнан қыркүйекке дейін, екі-үш жыл бойы роза сорттарын кезең-кезеңмен бағалады. Алтын медаль әдетте әр жылы ерекше сапалы екі-үш розаға беріледі. Кейбір жылдары ешбір роза сыйлықтың қатаң талаптарына сай келмегендіктен, алтын медаль берілмейтін жағдайлар да болды.
The Royal National Rose Society, originally named "The National Rose Society", was the inspiration of Rev Dr Reynolds Hole, an Anglican priest, author and horticulturalist. In 1858, he founded the first National Rose Show at St James's Hall on Piccadilly, London. The show was considered a great success with 2000 attendees. By 1860, the popular rose exhibition was being held at the Crystal Palace, with 16,000 rose enthusiasts in attendance. Because of the growing interest in roses by the general public, a meeting of leading rose enthusiasts, including Rev Hole, was held on 9 December 1876, and the "National Rose Society" was created. Rev Hole was elected the society's first President. The Rev Henry Honeywood D’Ombrain was appointed the society's first Secretary. From 1877 to 1902, D'Ombrain edited the society's yearly first publication, The Rosarian's Yearbook. The organisation initially opened an office in central London. Rose exhibitions were the primary focus of the society for its first twenty five years. It also provided advice to its members with rose related questions, such as finding a specific rose or identifying roses, as well as providing general and specific rose care advice. Rose breeder and former wheat farmer, Henry Bennett, won the first and second Gold Medals awarded, with Rosa 'Her Majesty' (Hybrid Perpetual) in 1883 and Rosa 'Mrs. John Laing' (Hybrid Perpetual) in 1885. In later years, an important role of the society was to supervise trials of new rose varieties that were submitted to the society's test gardens by rose breeders from around the world. A committee of twenty judges evaluated the rose cultivars periodically throughout the season from June to September over two or three successive years. The Gold Medal was generally awarded each year to two or three roses of exceptional quality. There were several years when no roses would meet the strict guidelines for the award and no gold medal is awarded.
Патшалық қамқорлығы
Қоғамның маңызды жұмысын мойындағандықтан, королева Александра 1888 жылы алғашқы Корольдік демеушілікті орнатып берді. Қоғамның мүшелері 1888 жылы 900-ден 1926 жылы 16 000-ға дейін тұрақты түрде өсті. Қоғам демеушілік еткен жылдық журнал, "The Rose Annual" алғаш рет 1907 жылы жарық көрді және 1984 жылға дейін жыл сайын шығарылды. 1925 жылы Мэри патшайым қоғамның Корольдік демеушісі болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мүшелік саны 11 500-ге дейін азайды, бірақ 1947 жылы 15 000-ға дейін артты. 1953 жылы Мэри патшайым қайтыс болғаннан кейін, Мэри ханшайым қоғамның Корольдік демеушісі болды.
In acknowledgement of the Society's important work, Queen Alexandra established the first Royal Patronage in 1888. The society's membership grew steadily from 900 in 1888 to 16,000 in 1926. The annual journal sponsored by the society, The Rose Annual was first published in 1907, and was issued yearly until 1984. In 1925, Queen Mary was appointed Royal Patron of the society. Membership dropped to 11,500 during World War II, but increased to 15,000 by 1947. When Queen Mary died in 1953, the Princess Mary became the society's Royal patron.