Америкалық-аустралиялық баскетболшы Марк Дэвис туралы

Кіріспе

Американдық австралиялық баскетболшы

Марк Дэвис (1960 жылдың 23 желтоқсанында туған) – американдық австралиялық бұрынғы кәсіби баскетболшы. Ол ең көп танылғаны 1985 және 2001 жылдар аралығында Ұлттық баскетбол лигасының «Аделаида 36ers» командасында ойнаған кезі. Рекордтық серпіліс (рибаунд) көрсеткені үшін «Тақталардың төрағасы» деген лақап атқа ие болды. Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында туған Дэвис 1992 жылы Австралия азаматы атанды.

Колледж мансабы

Дэвис екі маусым "Сент-Огастин Фальконс" командасымен өткізді. 1982–83 оқу жылындағы соңғы курсында ол әр ойында орташа есеппен 20,5 ұпай жинады.

Кәсіби мансап

Дэвистің алғашқы кәсіби ойыны 1984 жылы Жаңа Зеландияның NBL лигасында «Гамильтон» үшін ойнағанда болды. Ол сол жерде ребоунд бойынша чемпион атанды. Содан кейін 1984–85 маусымында Мексиканың «Дорадос де Чихуахуа» командасы үшін ойнап, команданың чемпионатты жеңіп алуына көмектесті. 1985 жылы Дэвис Аделаидаға көшіп, «South Adelaide Panthers» командасына қосылды. 36ers және Panthers командаларының ұзақ жылдар бойы бірге ойнаған Скотт Нинистің айтуынша, Дэвис Panthers командасының екінші таңдауы болған және 6'9" (205 см) американдық орталық Билл Кун Аделаидада 4 күн өткен соң ғана клубқа қабылданған. Содан кейін Дэвис «36ers» командасының жаттықтырушысы Кен Коулдың назарына «Panthers» үшін көрсеткен жоғары нәтижелерінен кейін ілікті. Дэвис 1985 жылғы NBL маусымында «36ers» командасына бес ойыннан кейін қосылды және бірден көзге түсті, Питер Али және тағы бір американдық ойыншы Билл Джонспен лиганың үздік алдыңғы қатарын құрады. Дэвис 1985 жылдың 4 мамырында Аделаидадағы «Apollo Stadium» стадионында «Bankstown Bruins» командасымен өткен 4-тур ойынында NBL лигасында дебют жасады. Ол үй командасы үшін 32 ұпай жинап, 14 ребоунд алып, Аделаиданың 117–110 есебімен жеңіске жетуіне көмектесті. Дэвис клубтың ең құнды ойыншысы атағын 27,9 ұпай, 17,6 ребоунд, 1,2 нәтижелі пас және 1,3 ұрлық көрсеткені үшін жеңіп алды. Ол «St Kilda» командасына қарсы өткен ойында 42 ұпай жинады (1988 жылы Даррил Пирс 48 ұпай жинағанға дейін бұл көрсеткіш «36ers» командасының бір ойындағы рекорды болып қала берді), ал маусымдағы ең көп ребоунд жинаған ойынында «Canberra Cannons» командасына қарсы өткен үй матчында 29 ребоунд жинады, бұл көрсеткіш Дэн Клаусеннің 31 ребоундтан тұратын команда рекордынан екі кем болды. «36ers» командасы, құрамында күзетшілер Ал Грин, Даррил Пирс және Майк МакКей болған, сол маусымда «Brisbane Bullets» командасына қарсы алғашқы Гранд Финалға өтті, бірақ жеңіске жетпеді. 1986 жылғы NBL маусымының басында Дэвис елдегі ең үздік күшті шабуылшы деп есептелді және командасы үшін 25,3 ұпай және ойынға 16,1 ребоунд жинап, «36ers» командасын 1986 жылы 24–2 есебімен (оның ішінде «Apollo Stadium» стадионында 13–0 есебімен) екінші рет Гранд Финалға жеткізді. Дэвис «36ers» командасын NBL лигасының алғашқы Гранд Финал сериясында «Bullets» командасына қарсы үш ойында чемпиондыққа жеткізді, сонымен қатар NBL лигасының алғашқы Гранд Финал MVP сыйлығын жеңіп алды. Ол күшті шабуылшы болғанымен, 1986 жылы барлық NBL бірінші командасының құрамына орталық ретінде енді – ол барлық NBL командасына енген 5 реттен біріншісі. «Brisbane» командасын жеңгеннен кейін Дэвис 1987 жылғы NBL маусымының басында Аделаидаға оралғанға дейін Америка Құрама Штаттарының баскетбол лигасының (USBL) «Long Island Knights» командасы үшін ойнады. Дэвис 1987 жылы тамаша формасын сақтап, «Brisbane» командасының Лерой Логгинспен бірге NBL ең құнды ойыншысы атанды, сонымен қатар NBL бірінші командасының құрамына енді. Дэвис MVP маусымында орташа есеппен 26,1 ұпай және 17,5 ребоунд жинады, ал 1987 жылы «36ers» командасы тұрақты маусымды бірінші орында аяқтады, бірақ қорғаныстағы чемпиондар жаңадан пайда болған «Perth Wildcats» командасына қарсы үш ойындық жартылай финалдық серияда жеңіліске ұшырады. Бұл маусым сонымен қатар Дэвистің лиганың жалпы ребоундтары бойынша көшбасшы болған алғашқы жылы болды – ол бұл жетістікті 1992 жылы қайталады, соның арқасында «Кеңес төрағасы» деген лақап атын алды. 1990 жылы Дэвис жаңа жаттықтырушы (және ұзақ жылдар бойы «36ers» командасының көмекші жаттықтырушысы) Дон Шипуэймен «36ers» командасының капитаны болып тағайындалды. 1990 жылы «36ers» командасы 1983 жылдан бері алғаш рет NBL финалдық турниріне қатыспады. Дэвис бастаған, сондай-ақ жаңа күзетші Буч Хейс, 6'10" (208 см) орталықтар Марк Брадтке және Бретт Уилер, күзетшілер Даррил Пирс және Майк МакКеймен «36ers» командасы 1991 жылы плей-оффқа қайта оралды, бірақ «Perth Wildcats» командасы жартылай финалда оларды жеңді. «36ers» командасы 1994 жылы «North Melbourne Giants» командасына қарсы Гранд Финал сериясына жолдама алды, бірақ Дэвистің әсері Аделаиданың жартылай финалдағы сериясының 1-ші ойынында NBL чемпионы «Melbourne Tigers» командасына қарсы жеңіске жеткеннен кейін шектелді. Ойынның 3-ші кезеңінде Дэвис қорғаныс ребоундтарын ұстап алды және жылдам шабуыл үшін ұзақ пас беруге дайындалған кезде, «Tigers» командасының шабуылшысы Дейв Симмонс допты жоюға тырысты, бірақ оның орнына оның оң қолын ұстады, нәтижесінде иығы шығып кетті. Команданың оның ұпайлары мен ребоундтарының жетіспеуі (тұрақты маусымда орташа есеппен 21,7 ұпай және 12,9 ребоунд жинады, ал плей-оффта орташа есеппен 16,5 ұпай және 11,3 ребоунд жинады), «36ers» командасы Мельбурндағы 2-ші ойында қиын жеңіске жетті. Дэвис «Giants» командасына қарсы Гранд Финал сериясына дайын болу үшін қарқынды физиотерапиядан өтті және серияға оралды, бірақ ақыр соңында «36ers» командасы екі ойыннан кейін жеңіліске ұшырады. 1994 жылы Марк Дэвис есімі алғаш рет клубтың MVP сыйлығына жаңадан келген ойыншы (және 1993 жылғы NBL MVP) Роберт Роуз жеңіп алғандықтан кірмеді. Осы уақытқа дейін Дэвис 1985 жылдан бері «36ers» клубының ең үздік ойыншысы атағын жеңіп алған. Дэвис 1996 жылдың соңына дейін «36ers» командасының капитаны болды, ол Австралиялық «Boomers» командасының өкілі Бретт Махермен ауыстырылды. Ол 1998 және 1998–99 жылдары екі мәрте NBL чемпионатын жеңіп алды (қазіргі кезде алтыншы ойыншы ретінде). 1999 жылдың 13 желтоқсанында «Brisbane Bullets» командасына қарсы өткен 90–74 есебімен жеңіске жеткен ойында Дэвис NBL лигасындағы 5000-шы ребоундын жинады, NBL лигасында бұл көрсеткішке жеткен алғашқы ойыншы атанды. Дэвистің 5200 ребоундтан тұратын рекорды 2003 жылдың 21 қарашасында Аделаидадағы ойында бұрынғы «36ers» командаласы Марк Брадткемен бұзылды, Дэвис Брадткеге ойын домын табыс етуге қатысты. Дэвис «36ers» командасының барлық уақыттағы ең көп еркін лақтыру жасаған (2037), еркін лақтыруға тырысқан (2888), ребоунд жинаған (5200) және допты тосқан (301) ойыншысы болып табылады. Дэвис «36ers» командасымен бірге ойнаған кезеңінде «South Adelaide Panthers» командасы үшін де ойнады. Ол «Panthers» командасымен бес чемпионатты жеңіп алды және рекордтық бес «Woollacott Medal» жүлдесін жеңіп алды.

Davis' first professional gig came in 1984, playing for Hamilton in the New Zealand NBL. There, he was named rebounding champion. He then spent the 1984–85 season playing in Mexico for Dorados de Chihuahua where he helped the team win the championship. In 1985, Davis moved to Adelaide where he joined both the South Adelaide Panthers of the SA State League. According to long time 36ers and Panthers teammate Scott Ninnis, Davis was actually the Panthers 2nd choice and was only recruited to the club after 6'9" (205 cm) American centre Bill Coon left after just 4 days in Adelaide. Davis then came to the attention of 36ers' coach Ken Cole after dominating performances for the Panthers. Davis was signed by the 36ers five games into the 1985 NBL season and made an immediate impact, forming the league's leading front court combination with Peter Ali and fellow import Bill Jones. Davis made his NBL debut for Adelaide on 4 May 1985 in a Round 4 clash with the Bankstown Bruins at the Apollo Stadium in Adelaide. He showed he would be a player to be reckoned with by top scoring for the home side with 32 points while grabbing 14 rebounds in a 117–110 Adelaide win. Davis won the club's MVP award after averaging 27.9 points, 17.6 rebounds, 1.2 assists and 1.3 steals per game. He scored a season high 42 points (which would remain the 36ers single game record until beaten by Darryl Pearce with a 48 point game in 1988) in Adelaide's 144–112 win over St Kilda in Melbourne, while his season high rebound game was again at home against the Canberra Cannons when he pulled down 29 boards, just two shy of the 36ers record of 31 held by Dan Clausen. The 36ers, including guards Al Green, Darryl Pearce and Mike McKay, made its first Grand Final appearance that season against the Brisbane Bullets but did not win. By the start of the 1986 NBL season, Davis was already regarded as the premier power forward in the country, and with a team leading 25.3 points and 16.1 rebounds per game, led the 36ers to their second straight Grand Final in 1986 on a back of a 24–2 record (including going 13–0 at the Apollo Stadium). Davis went on to lead the 36ers to the championship in three games over the Bullets in the NBL's inaugural Grand Final series, winning the NBL's inaugural Grand Final MVP award in the process. Although he was a power forward, Davis was named at centre in the All NBL First Team for 1986 – the first of 5 times he was named to the All NBL team. Following the 36ers championship win over Brisbane, Davis spent the off season playing for the Long Island Knights in the United States Basketball League (USBL) before returning to Adelaide for the start of the 1987 NBL season. Davis' great form continued in 1987 and he was rewarded when he was named joint NBL Most Valuable Player with Brisbane's Leroy Loggins, while also gaining All NBL First Team honours. Davis averaged 26.1 points and 17.5 rebounds in his MVP season and 1987 saw the 36ers finish the regular season in first place, but the defending champions were upset in a three game semi final series against the emerging Perth Wildcats. The season was also the first year that Davis led the league in total rebounding – an achievement he would repeat in 1992 and would lead to his nickname "Chairman of the Boards". In 1990, Davis was named captain of the 36ers by new coach (and long time 36ers assistant coach) Don Shipway. 1990 would also be the first time since 1983 that the 36ers would miss the NBL Finals. With Davis leading the way, along with new point guard Butch Hays, 6'10" (208 cm) centres Mark Bradtke and Brett Wheeler and guards Darryl Pearce and Mike McKay, the 36ers returned to the playoffs in 1991 but were bundled out in the Semi finals by the Perth Wildcats. The 36ers won a place in the 1994 Grand Final series against the North Melbourne Giants, though Davis' impact was limited after suffering a dislocated shoulder in Game 1 of Adelaide's Semi finals series sweep of the reigning NBL champion Melbourne Tigers. In the 3rd period of the game, Davis had grabbed a defensive rebound and as he prepared to throw a long pass for a fast break, Tigers forward Dave Simmons attempted to swat the ball away but collected his right arm instead, instantly dislocating his shoulder. With the team missing his scoring and rebounding (he averaged 21.7 points and 12.9 rebounds in the regular season and had averaged 16.5 points and 11.3 rebounds in the playoffs), the 36ers produced a hard fought win in Game 2 in Melbourne. Davis underwent intense physio treatment in order to be ready for the Grand Final series against the Giants and did return to the side for the series, but ultimately the 36ers were swept in two games. 1994 would also be the first time that the name Mark Davis would not appear on the club's MVP award as new recruit (and the reigning NBL MVP from 1993) Robert Rose won the award. To that point Davis had won every 36ers Club MVP award since 1985. Davis remained captain of the 36ers until the end of 1996 when he was replaced by Australian Boomers representative Brett Maher. He went on to win two more NBL championships (now as a sixth man) in 1998 and 1998–99. On 13 December 1999, in a 90–74 win over the Brisbane Bullets, Davis grabbed his 5,000th NBL rebound, becoming the first NBL player to reach the mark. Davis' rebounding record of 5,200 was broken by former 36ers teammate Mark Bradtke on 21 November 2003 in Adelaide, with Davis on hand to present Bradtke with the match ball. Davis is the 36ers' all time leader in free throws made (2,037), free throws attempted (2,888), rebounds (5,200), and blocked shots (301). Davis also continued to play for the South Adelaide Panthers during his time with the 36ers. He won five championships with the Panthers and a record five Woollacott Medals.

Ұлттық құрама мансабы

1992 жылы Австралия азаматы болғаннан кейін және FIBA талап еткен 3 жылдық тұру мерзімін өткерген соң, Дэвис 1995 жылы Австралияның "Бумers" құрама командасы үшін ойнауға шақырылды. Ол "Magic Johnson All Stars" командасына қарсы өткен бес ойындық серияның алғашқы үш ойынында өнер көрсетті. Дэвис 1995 жылғы 7 наурызда Аделаида қаласында "Бүкіл жұлдыздар" командасына қарсы "Бумers" құрама командасы сапында тұңғыш рет алаңға шықты.

Зейнеткерлік және баскетбол лагері

Дэвис зейнеткерлікке шыққаннан кейін де Аделаиданы мекендейді және 2004 жылы «Марк Дэвис баскетбол лагерін» ашты. Дэвис өзі, Willie Simmons және Butch Hays сияқты бұрынғы және қазіргі NBL/NBA ойыншыларының көмегімен сарапты жаттықтырушылық қызметін ұсынады, сондай-ақ «Аделаида Лайтнинг» командасының және түрлі паралимпиада чемпиондарының өкілдері де қатысады. Тақтадағы шебер! Мен оның қордан шабуылдау қабілетіне таң қалған едім. «Аделаида 36ers» сапында ойнаған кезінде, кейде олардың ең тиімді шабуылы екінші мүмкіндік болатын, себебі олар допты лақтырып жіберіп, Марк Дэвиске оны алуға мүмкіндік беретін. Оның ерекшелігі, ол ірі денелі және өте жақсы атлет болғанымен, тақтада осыншалықты табысқа жеткен адам үшін тым биік емес еді. Ол өзгелерге үлгі көрсетіп, керемет істер жасаған, шынайы жарысқа қабілетті ойыншы еді. 2015 жылы Австралия баскетбол легендасы Эндрю Гейз Марк Дэвистің ойыны туралы былай деді: 2015 жылдың наурыз айында Дэвистің 33-нөмірі оның 1985 жылы қосылған жергілікті «Оңтүстік Аделаида Пантерс» клубында зейнеткерлікке жіберілді. Ол 1987, 1989, 1991, 1995 және 1997 жылдары SA штатының лигасының чемпионы атанды және Оңтүстік Австралиядағы ең әділ және көрнекті ойыншы ретінде 5 рекордық Woollacott медалін жеңіп алды. Оның нөмірі Австралия баскетбол залының мүшесі Майкл Ах Матттың 8-нөмірімен және «36ers» және «Panthers» командаларының чемпиондық жеңісіне үлес қосқан Скотт Нинистің 9-нөмірімен бірге зейнеткерлікке жіберілді. 2015 жылдың қарашасында Аделаиданың «The Advertiser» газеті жүргізген онлайн-дауыс беруде Дэвис «Аделаида 36ers» командасының ең жақсы құрамына күшті шабуылшы ретінде сайланды. Дэвис барлық позициялар бойынша жанкүйерлердің ең көп дауысын (83,28%) жинады. Жанкүйерлер таңдаған команда: Марк Брадтке (орталық), Дэвис (күшті шабуылшы), Роберт Роуз (шағын шабуылшы), Бретт Махер (қорғаушы), Дарнелл Ми (тақта қорғаушысы), Фил Смит (жаттықтырушы).

NBL мансабының статистикасы

Ойын: 482 Доптау: 5,200 (3,221 қорғаныс; 1,979 шабуыл – ойын басына 10.8 – барлық уақытта 2-ші) Ұпай: 8,752 (ойын басына 18.2) Есімшелер: 2,037 / 2,888 (70.5%) Далалық лақтырулар: 3,235 / 6,664 (48.5%) 3 ұпайлық лақтырулар: 245 / 791 (31.0%) Қарсы алулар: 481 (ойын басына 1.0) Пастар: 818 (ойын басына 1.7) Блоктаулар: 301 (ойын басына 0.6)