Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1930 жылы Джимми МакХью мен Дороти Филдс жазған ән. "On the Sunny Side of the Street" – Джимми МакХью музыкасын, ал Дороти Филдс сөзін жазған 1930 жылғы ән. Кейбір авторлар Фатс Уоллердің әннің авторы болғанын айтады, бірақ ол әннің құқығын сатқан. Бұл ән Гарри Ричман мен Гертруд Лоуренс бас рөлде ойнаған "Лев Леслидің халықаралық ревюі" атты Бродвей мюзиклінде алғаш рет орындалды. Тед Льюис 1930 жылы әнді алғаш жазды (Каталог №2144 D), одан кейін Гарри Ричман (Каталог №4747) да жазды, екеуі де бұл әнмен үлкен табысқа жетті.
1930 song by Jimmy McHugh and Dorothy Fields
the Pogues song
"On the Sunny Side of the Street" is a 1930 song composed by Jimmy McHugh with lyrics by Dorothy Fields. Some authors say that Fats Waller was the composer, but he sold the rights to the song. It was introduced in the Broadway musical Lew Leslie's International Revue starring Harry Richman and Gertrude Lawrence. Ted Lewis did the first recording of the song in 1930 (Catalog #2144 D), followed by Harry Richman (Catalog # 4747) and both enjoyed hit records with the song.
Басқа да елеулі жазбалар
Джаз стандартына айналған бұл әнді Луи Армстронг, Нат Кинг Коул триосы, Дейв Брубек, Эрл Хайнс, Бенни Гудман, Лайонел Хэмптон, Эррол Гарнер, Диззи Гиллеспи, Арт Татум, Джеймс Букер, Граф Бэзи және Лестер Янг орындады. Луи Армстронгтың нұсқасы До мажор тонында жазылған, бірақ ол әртүрлі тондыда жазылған; Тед Льюис оны Ре мажор тонында, ал Элла Фицджеральд Соль мажор тонында жазды. Әннің кавер-нұсқалары 1930 жылға дейін жетеді, осы жылы Лейтон & Джонстон әнді Columbia үшін шығарды. Әнді Билли Холидей, Бинг Кросби (21 қаңтар 1946 жылы Лайонел Хэмптонмен бірге), Дина Вашингтон, Элла Фицджеральд, Джуди Гарланд, Дорис Дей, Бренда Ли (1961), Фрэнки Лэйн, Кили Смит, Нат Кинг Коул, Джо Стаффорд пен The Pied Pipers (1945 жылы No. 17 хит болған), Фрэнк Синатра, Уилли Нельсон, Джон Батист және Род Стюарт орындады. Ең танымал аранжировка, мүмкін, Томми Дорси мен The Sentimentalists-тің 1945 жылы No. 16 орынға ие болған хит-парадтағы жетістігі болды. 1975 жылы Trapeze рок-тобы әнді өздерінің Trapeze атты альбомында каверледі және ол 7 дюймдік сингл ретінде де шығарылды, бірақ хит-парадқа ілеспеді.
Having become a jazz standard, it was played by Louis Armstrong, the Nat King Cole Trio, Dave Brubeck, Earl Hines, Benny Goodman, Lionel Hampton, Erroll Garner, Dizzy Gillespie, Art Tatum, James Booker, Count Basie, and Lester Young. The Louis Armstrong version was recorded in the key of C major, but it has been recorded in a range of keys; Ted Lewis recorded it in D major and Ella Fitzgerald in G major. Cover versions date as far back as 1930, when Layton & Johnstone released the song for Columbia. The song was recorded by Billie Holiday, Bing Crosby (January 21, 1946, with Lionel Hampton), Dinah Washington, Ella Fitzgerald, Judy Garland, Doris Day, Brenda Lee (1961), Frankie Laine, Keely Smith, Nat King Cole, Jo Stafford with The Pied Pipers (a No. 17 hit in 1945), Frank Sinatra, Willie Nelson, Jon Batiste, and Rod Stewart. Arguably the most popular arrangement was by Tommy Dorsey and The Sentimentalists, which achieved chart success in 1945 reaching the No. 16 spot. In 1975, rockband Trapeze covered the song on their self titled album Trapeze and it was also released as a 7" single but it did not chart.
Танымал мәдениетте
Ән 1991 жылы түсірілген JFK фильмінде, 1995 жылы түсірілген Father of the Bride Part II фильмінде, Frasier ситкомының бір эпизодында және 1992 жылы Northern Exposure телесериалының төртінші маусымының төртінші бөлімінде пайда болды. Сондай-ақ, ол 1985 жылы Cheers телесериалының үшінші маусымының он төртінші бөлімінде қолданылды, онда бірнеше кейіпкерлер бір-бірінен өтіп бара жатқанда, әннің бір бөлігін тізбектей, бірінен кейін бірі әндейді, көріне жұқпалы ауру сияқты.
The song was featured in the 1991 film JFK, the 1995 film Father of the Bride Part II, in an episode of the sitcom Frasier and in the fourth episode of the fourth season of Northern Exposure, in 1992. It was also used in the fourteenth episode of the third season of Cheers, in 1985, where several characters each sing part of the song one after the other, as if by contagion, after walking past each other.