Кіріспе
Американдық әнші-күйші музыкант 1926 жылы туған Дональд Уэсли Рено (21 ақпан 1926 16 қазан 1984) Дон Рено Солтүстік Каролина штатының Хейвуд округіне қарасты фермада өсті. Ол бес жасында көршісінің гитарын қарыз алып, акустикалық гитараны үйренуге кірісті, көп ұзамай банджо үйренді. 1939 жылы 13 жасар Рено жергілікті радиостанцияда Моррис бауырластармен бірге өнер көрсетті. Бір жылдан кейін Артур "Гитара Буги" Смитпен бірге қызмет етті. Баңжашы Снаффи Дженкинс пен басқалардың ықпалынан Рено өзінің екі саусақты "бірлі-жарым" стилін дамытты, әдетте ол бір ғана сырғаны бірнеше рет таңдап алу үшін бас бармағымен бірге көрсеткес немесе ортаңғы саусағын қолданады, бұл оған саздарды және күрделі скрипкалық күйлерді нотадан нотаға ойнауға мүмкіндік берді. Рено стилі тек бір жіпті таңдаудан әлдеқайда көп нәрсені қамтиды; екі есе тоқтату, екі есе уақыт алу, үш есе тарту - барлығы және басқа да әдістер Реноның ойнауын танымал етеді. Оның ұлы Дон Уэйн Реноның айтуынша, "Әкем маған бірнеше рет өзінің банджо ойнау стилін бастау себебі мынау деп айтты: Қызметтен шыққан кезде көптеген адамдар: "Сіз Эрл Скругсқа ұқсайсыз" деді. Ол бұл оны қатты мазалаған, өйткені ол қызметте болған кезде ешқашан банджо ойнамаған, ал АҚШ-қа оралғаннан кейін, ол әрқашан ойнаған стильінде ойнауды жалғастырды ". Рено сонымен қатар гитараны flatpicking-те ойнатудың басты ізашарсы болды. 1946 жылы ол әртүрлі топтармен бас гитарист ретінде Оңтүстік Каролинаның Спартанбург қаласындағы WSPA FM станциясында үнемі өнер көрсетті. Осы уақытта ол Хэнк Гарлендке гитарадан сабақ бере бастады, екеуі жақын арада станцияда екі гитара орындауларын жасады. Рено мен Смайли жылдары Рено көбінесе банджодан гитараға ауысатын, әсіресе евангелиелік әндер мен скрипкалық күйлерде. Рено жазған "Country Boy Rock and Roll" әнінің бірі бірінші рет гитараны негізгі аспап ретінде пайдаланған блюграсс ән деп саналады. Рено кейде 1950 жылдары кейбір концерттерде электрогитарада ойнайтын. Рино Билл Харреллмен бірге болған кезінде де гитарада ойнауды жалғастырды және осы уақыт ішінде көптеген гитаралық аспаптарды жаздырды. Док Ватсон Реноның гитарада ойнауына қатты әсер еткен, тіпті сұхбат кезінде бірінші рет біреудің гитарада скрипкалық күйлерді ойнағанын Дон Рено еститінін айтты. Реноның гитара стилі Кларенс Уайт пен Джо Мафис сияқты басқа да жетістіктерге жеткен гитаристерге әсер етті. 1948 жылы Рено Blue Grass Boys тобының мүшесі болды. Екі жылдан кейін ол Ред Смайлимен бірге "Reno and Smiley and the Tennessee Cutups" тобын құрды, бұл серіктестік он төрт жыл бойы жалғасты. Олардың әндері "Мен Киелі кітапты жол картасы ретінде қолданамын", "Мен сені өзгертпеймін, егер мен мүмкін болса", "Сенің сүйіспеншілігің өлмесін" деген әндер болды. Бұл топқа оның баласы Ронни Рено да кірді, ол мандолина ойнайды. Сол күндердің бейнелері Роннидің RFD TV-дегі шоуында жиі көрсетіледі. 1964 жылы Ред Смайли зейнеткерлікке шыққаннан кейін Рено және гитарист Билл Харрелл "Reno & Harrell" тобының құрамын құрды. 1969 жылы Ред Смайли Рено мен Харреллге қосылды, 1972 жылы қайтыс болғанға дейін олармен бірге болды.
the musician born in 1926
Donald Wesley Reno (February 21, 1926 – October 16, 1984) Don Reno grew up on a farm in Haywood County, North Carolina. He began learning acoustic guitar at the age of five after borrowing a neighbor's guitar, and not long after began learning banjo. In 1939, the 13 year old Reno joined the Morris Brothers in performing at a local radio station. He left one year later to join Arthur "Guitar Boogie" Smith,
Influenced by old time banjo player Snuffy Jenkins and others, Reno developed his own two finger "single string" style, typically using either his index or middle finger along with his thumb, to pick a single string repeatedly, that allowed him to play scales and complicated fiddle tunes note for note. The Reno style encompasses much more than just single string picking; double stops, double time picking, triple pull offs—all of these, and other techniques make Reno's playing recognizable. According to his son, Don Wayne Reno, "My dad told me more than once that the reason he started his own style of banjo picking was this: When he came out of the service, many people said 'You sound just like Earl Scruggs.' He said that really bothered him considering he never played a banjo while he was in the service, and when he returned to the U. S., he continued to play in the style he had always played before." Reno was also a major pioneer of flatpicking guitar. By 1946 he was regularly performing on the WSPA FM station out of Spartanburg, South Carolina as a lead guitarist with different groups. Around this time he began giving guitar lessons to Hank Garland, and the two soon did twin guitar performances at the station. During the Reno and Smiley years, Reno would often switch from banjo to guitar especially on gospel songs, and fiddle tunes. One song Reno wrote "Country Boy Rock and Roll" considered to be the first bluegrass song to feature lead guitar as the main instrument. Reno would occasionally even play electric guitar during some performances in the 1950s. Reno continued playing guitar on and off during his time with Bill Harrell and recorded many guitar instrumentals during this time. Doc Watson was influenced by Reno's guitar playing, even saying during an interview the first time he heard someone play fiddle tunes on a guitar was Don Reno. Other accomplished guitarists including Clarence White and Joe Maphis were influenced by Reno's guitar style. In 1948, Reno became a member of the Blue Grass Boys. Two years later, with Red Smiley, he formed Reno and Smiley and the Tennessee Cutups, a partnership that lasted fourteen years. Among their hits were "I'm Using My Bible For A Road Map", "I Wouldn't Change You If I Could" and "Don't Let Your Sweet Love Die". Included in this line up was his son, Ronnie Reno, who played mandolin. Videos from those days are shown regularly on Ronnie's show on RFD TV. In 1964, after the retirement of Red Smiley, Reno and guitarist Bill Harrell formed Reno & Harrell. Red Smiley joined Reno and Harrell in 1969, remaining with them until his death in 1972.
Өлім
1984 жылы 58 жасында Вирджиния штатының Шарлотсвилл қаласында Дон Рено "айналым ауруынан" қайтыс болды. Ол Вирджиния штатының Линчбург қаласында Спринг-Хилл зиратында жерленген. 1992 жылы ол өлімінен кейін Халықаралық Bluegrass Music Hall of Honor-ға қабылданды.