Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Банжо ойнау стилі
Banjo playing style
Scruggs стилі – блюграсс музыкасында банжо ойнаудың ең көп таралған стилі. Бұл үш саусақпен таңдау әдісі, сондай-ақ үш саусақты стиль деп те аталады. Ол Earl Scruggs есімімен аталады, оның инновациялық тәсілі мен аспапты техникалық меңгеруі 1946 жылы алғаш жазылғаннан бері блюграсс банжошыларының әр буынына әсер етіп келеді. Бұл стиль миньстрель, классикалық немесе салондық стильдерден (19 ғасырдың соңындағы пиксіз ойналатын саусақпен таңдау стилі), тырнақпен соғу/әлсіз/екі саусақты стильден (бас бармақ пен бірінші немесе ортаңғы саусақтың тырнағымен ойналатын), плектрмен ойналатын джаз стильдерінен және Keith/мелодикалық/хроматикалық/арпа стилі және бір иірімді/Reno стилі сияқты қазіргі заманғы стильдерден өзгеше. Scruggs-тың ықпалы соншалықты зор, тіпті Bill Keith және Don Reno сияқты, осы соңғы стильдерді дамытқан блюграсс шеберлері де көбінесе Scruggs стилінде жұмыс істейді.
Scruggs style is the most common style of playing the banjo in bluegrass music. It is a fingerpicking method, also known as three finger style. It is named after Earl Scruggs, whose innovative approach and technical mastery of the instrument have influenced generations of bluegrass banjoists ever since he was first recorded in 1946. It contrasts with earlier styles such as minstrel, classic, or parlor style (a late 19th century finger style played without picks), clawhammer/frailing/two finger style (played with thumb and nail of the first or middle finger), jazz styles played with a plectrum, and more modern styles such as Keith/melodic/chromatic/arpa style and single string/Reno style. The influence of Scruggs is so pervasive that even bluegrass players such as Bill Keith and Don Reno, who are credited with developing these latter styles, typically work out of the Scruggs style much of the time.
Техника
Скругс стиліндегі банджоны бас бармақ, көрсету және ортаңғы саусақтардағы медиаторлармен ойнайды; шыбық және сақина саусақтары әдетте аспаптың қабығына (жоғарғы бөлігіне) тіреледі. Струналар қайталама тізбектерде немесе роллдарда жылдам таңдалады; бір струна екі рет қатарынан таңдалмайды. Мелодиялық ноталар арпеджиолардың арасында шатастырылады, ал музыкалық фразалар көбінесе ұзақ стаккато ноталар тізбесін қамтиды, олар көбінесе өте жылдам темпте орындалады. Музыка көбінесе синкопталған болады және орташа темптегі пьесаларда айқын тербеліс немесе шалқаю сезімі болуы мүмкін. Нәтижесінде, жанды, жылдам музыка туады, ол басқа аспаптарға сүйемелдеу ретінде де, солото ретінде де қолдануға қолайлы. Эрл Скругс Билл Монро және оның Blue Grass Boys тобымен жасаған алғашқы жазбаларынан бастап, кейін Лестер Флэт, Эрл Скругс және Foggy Mountain Boys тобымен бірге, көптеген әндерде қайта қолданылатын қысқа музыкалық фразалардың – "ликтердің" сөздігін енгізді. Осы ликтер кейінірек ойнаушылар тарапынан кеңінен көшірілгендіктен (өзгерістермен), олар стильдің ерекше белгісіне айналды және оған ерекше дыбыс берді. Бұл ликтерде көбінесе слайдтар, бұрмалар, молоточки немесе струналарды басу (сол қолмен пиццикато) сияқты табақшаны ұстау қолының әшекейлері болады, бұл гармониялық және ритмикалық күрделілікті арттырады. Көптеген ликтерде сондай-ақ блюз ноталары қолданылады, бұл музыкаға блюздік сезім береді.
Scruggs style banjo is played with picks on the thumb, index, and middle fingers; the pinky and ring fingers are typically braced against the head (top) of the instrument. The strings are picked rapidly in repetitive sequences or rolls; the same string is not typically picked twice in succession. Melody notes are interspersed among arpeggios, and musical phrases typically contain long series of staccato notes, often played at very rapid tempos. The music is generally syncopated, and may have a subtle swing or shuffle feel, especially on mid tempo numbers. The result is lively, rapid music, which lends itself both as an accompaniment to other instruments and as a solo. Beginning with his first recordings with Bill Monroe and His Blue Grass Boys, and later with Lester Flatt, Earl Scruggs and the Foggy Mountain Boys, Earl Scruggs introduced a vocabulary of "licks", short musical phrases that are reused in many different songs. Because these licks were widely copied (with variations) by later players, they have become one of the defining attributes of the style, and give it its characteristic sound. These licks often contain fretting hand embellishments such as slides, chokes (bends), hammer ons, or plucking the strings with the fretting hand (left hand pizzicato), which add to the harmonic and rhythmic complexity. Many licks also make use of blue notes, giving the music a bluesier feel.
Ықпал
Кейбіреулер "Скругс стилінің" қаншалықты "ойлап табылғанын" (жай ғана танымал етілгенінен гөрі) Скругс жасады деп пікірталас жүргізді. Мысалы, Скругс Снаффи Дженкинсті маңызды ықпал етуші ретінде атайды. Қалай болғанда да, Скругс өзінің атауын алған стилінің элементтерін замандастарының ешқайсысынан артық танымал еткеніне ешкім күмәнданбайды; оның ықпалын асыра бағалау қиын. 1968 жылы «Earl Scruggs and the 5 String Banjo» оқулығы жарық көрді (2005 жылы жаңартылды). Бұл Скругстың әдісін кеңірек қолжетімді етті және блюграсс банджосы бойынша алғашқы кітаптардың бірі ретінде Скругстың ықпалын едәуір арттыруға көмектесті. Бұл стиль Скругстың «The Beverly Hillbillies» (1962–1971) телебағдарламасының тақырып әнін, «The Ballad of Jed Clampett» жазу арқылы, сондай-ақ «Foggy Mountain Breakdown» әнін «Бони мен Клайд» (1967) фильмінде пайдалану арқылы танымал болды. 2019 жылдың 11 қаңтарында Google Doodle «Scruggs стилінің» анимациялық демонстрациясын көрсету арқылы Скругске құрмет көрсетті.
Some have debated how much of the "Scruggs style" was actually "invented" (instead of merely popularized) by Scruggs. For example, Scruggs names Snuffy Jenkins as a major influence. Either way, no one doubts that Scruggs did more to popularize the elements of his eponymous style than any of his contemporaries; it is hard to overstate his influence. In 1968, the instructional manual Earl Scruggs and the 5 String Banjo (revised in 2005 under ) was published. This made Scruggs' technique more widely accessible, and as one of the earliest books of its kind for bluegrass banjo, helped spread Scruggs' influence considerably. The style was also popularized by Scruggs' recording of the theme song of the television program The Beverly Hillbillies (1962–1971), "The Ballad of Jed Clampett", as well as the use of "Foggy Mountain Breakdown" in the film Bonnie and Clyde (1967). On 2019 01 11, a Google Doodle paid homage to Scruggs by featuring a "close up" animated demonstration of the "Scruggs style".